Saikyou Degarashi Ouji no An’ yaku Teii Arasoi - ตอนที่ 74
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง (Saikyou Degarashi Ouji no An’ yaku Teii Arasoi ) – ตอนที่ 74
เวลาผ่านมาสามวันแล้วตั้งแต่ที่ท่านพี่มาที่ปราสาท
วันนี้คือวันที่เธอจะเดินทางกลับ แต่เดิมนั้น, ที่เธอมาอยู่ที่นี่ก็เพราะเธอมาด้วยกันกับทหารใหม่ในการฝึกของพวกเขา ก่อนที่เธอจะเดินทางกลับนั้น, พวกเราได้เตรียมการบางอย่างเอาไว้
และในที่สุด, คืนวันก่อน, ผู้ส่งสารก็มาถึงและแจ้งเธอว่าพวกเขาจะกลับกันในวันพรุ่งนี้เช้า
มันคือเวลาสำหรับการประลอง
“ป, เป็นยังไงครับ? คิดว่าข้าจะไหวรึเปล่า?”
“ดูดีแล้ว กล้าๆหน่อยแล้วไปโชว์ทักษะของท่านให้เธอได้เห็นเถอะ”
“น, นั่นสินะครับ”
ที่สนามของคฤหาสน์
เยอร์เกนกำลังเตรียมง้าวของเขา แน่นอนว่า, มันคือการฝึกแต่เขาก็จะใช้มันในการต่อสู้
และแน่นอนว่า, คู่ต่อสู้ก็คือ, ท่านพี่
พวกเราถ้าเธอแข่งในวันนี้และจะทำให้เธอยอมรับว่าอย่างน้อยเยอร์เกนก็มีทักษะพอที่จะเป็นคู่ครองของเธอ นี่คือจุดประสงค์ของพวกเรา
“ถ้าดูจากการพูดคุยกันที่ผ่านมานี้, ท่านพี่ไม่ได้รังเกียจท่าน กลับกัน, เธอดูค่อนข้างชอบท่านด้วยซ้ำ และด้วยเหตุนี้เอง, สิ่งที่ท่านจำเป็นต้องทำก็คือแสดงพลังให้เธอดู”
ฉันให้กำลังใจเยอร์เกน
จักรพรรดิเองก็เข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย
การแต่งงานจะเกิดขึ้นหรือไม่นั้นมันขึ้นอยู่กับผลลัพธ์การประลองนี้ อย่างไรก็ตาม, ถ้าเขาล่มเหลวที่นี่, เยอร์เกนก็จะปล่อยให้โอกาสที่สำคัญนี้หลุดลอยไป บางทีนี่คงจะเป็นสิ่งที่อยู่ในหัวของเขา, เพราะเขาดูกดดันอย่างเห็นได้ชัด
ถึงยังไงเขาก็พยายามมาหนักมาก แม้กระทั่งฉันก็อยากให้เขาชนะ, เพราะถ้าเกิดเขาแพ้ขึ้นมาฉันก็คงจะมีปัญหา
บทสรุปการแต่งงานของท่านพี่จะทำให้มันง่ายขึ้นสำหรับฉันในการดึงเธอเข้ามาเป็นผู้สนับสนุนของเรา แม้จะเป็นเช่นนี้, ฉันก็ยังคงเป็นผู้ร่วมมือในสงครามผู้สืบทอด, เนื่องจากฉันไม่ใช่กลุ่มที่เกี่ยวข้องโดยตรง, มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะใช้ท่านพ่อ ฉันรู้สึกผิดที่มันอาจจะสร้างปัญหาให้กับเขาแต่ฉันก็ต้องใช้มันเพื่อชิงความได้เปรียบ
ฉันต้องหาทางเอาชนะใจท่านพ่อให้ได้
ด้วยเหตุนี้เอง, ฉันกับเยอร์เกนจึงมีเป้าหมายร่วมกัน
“ท่านไม่ต้องชนะก็ได้ เธอจะยอมรับท่านอย่างแน่นอนถ้าท่านแสดงพลังของตัวเองให้เธอได้เห็น”
“ครับ ข้ารู้ว่าเธอเป็นคนแบบนั้น”
ในตอนที่เยอร์เกนพูดออกมาแบบนั้น, เสียงเท้าก็ดังมาจากทางเข้า
คนที่ปรากฎตัวขึ้นพร้อมกับเสียงเท้าที่บ่งบอกว่าผ่านการฝึกฝนมาดีก็คือท่านพี่ลีเซ
ท่านพี่ถอนหายใจในขณะที่เห็นเยอร์เกนถือง้าวอยู่กลางสนาม
“ข้าคิดว่าเจ้าคงจะทำแบบนี้เพราะเจ้าไม่ได้ไปส่งข้าแต่ว่า….อีกแล้วหรอ?”
“ครับ, อีกแล้วครับ องค์หญิง”
“เจ้านี่ไม่หัดเรียนรู้ซะบ้างเลยนะ”
พอพูดจบ, ท่านพี่ก็รับดาบฝึกที่พ่อบ้านเตรียมเอาไว้ให้เธอ
เธอเหวี่ยงมันอยู่สองสามครั้งเพื่อเช็คสภาพและเตรียมความพร้อมให้ตัวเอง
“เข้ามาสิ แสดงผลลัพธ์ความพยายามของเจ้าให้ข้าเห็นหน่อย”
“ครับ!”
มันเหมือนกับว่าพวกเขาเป็นครูฝึกกับนักเรียน
พอมาคิดว่าฝ่ายนึงกำลังขอแต่งงานในขณะที่อีกฝ่ายกำลังบอกปัด, มันก็ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาเล็กน้อย
ชายหญิงคู่นี้อายุย่างยี่สิบแล้วแต่ก็ไม่มีร่องรอยของความโรแมนติคเลยซักนิด
อย่างไรก็ตาม, เนื่องจากประกายไฟของพวกเขาน่าจะซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่ง, งานของฉันก็คือการจุดไฟนั่นให้ได้
“ถ้างั้นรอฟังสัญญาณจากข้านะ ถ้าดยุคไรน์เฟลด์ตีโดน, ก็จะถือเป็นชัยชนะของเขา ได้ใช่ไหมครับท่านพี่?”
“เอาเถอะ, ข้าไม่มีปัญหาหรอก, ถึงข้าจะคิดว่าคงไม่มีหวังก็เถอะนะ”
“จอมพลที่เก่งกาจมาประมาทฝ่ายตรงข้ามแบบนี้มันไม่ดีไม่ใช่หรอครับ”
เยอร์เกนเผยรอยยิ้มยั่วยุแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน
ฉันแนะนำเขาให้ยั่วยุเธอเพราะช่องว่างระหว่างทักษะของพวกเขานั้นมันเป็นเรื่องยากที่จะชดเชย
ตอนแรกเยอร์เกนลังเลที่จะทำแบบนี้แต่ฉันก็โน้มน้าวเขาจนได้
และมันก็ได้ผลอย่างสวยงาม
“หืม? ปกติไม่พูดแบบนี้ไม่ใช่หรอ? ไม่หัดเลือกใช้คำพูดกับข้าแบบนี้, แสดงว่าเจ้าค่อนข้างมั่นใจอยู่สินะ”
“มันไม่ใช่ความมั่นใจครับ นี่ก็แค่การตัดสินอย่างมีเหตุผลครับ, องค์หญิง”
“ดี ถ้าเจ้าบอกว่าข้าประมาทก็เข้ามาพิสูจน์สิ ข้าจะต่อสู้กับเจ้าโดยใช้แค่มือข้างที่ไม่ถนัดข้างเดียวด้วย”
พอพูดจบ, ท่านพี่ลีเซก็เปลี่ยนมาจับดาบมือซ้ายและเก็บมือขวาเอาไว้ข้างหลัง
ในตอนนั้นเอง, ฉันก็กำหมัดดีใจ พี่สาวของฉันเกลียดความพ่ายแพ้ ฉันคิดว่าถ้าพวกเรายั่วยุเธอ, เธอก็จะต่อให้เรา
ไม่ว่าเธอจะแข็งแกร่งแค่ไหน, แต่การต่อสู้ด้วยมือเดียวก็จะช่วยลดความเร็วของเธอแม้ว่ามันจะแค่เล็กน้อยก็ตาม แถมมันยังดีกว่าที่พวกเราคิดด้วยซ้ำเนื่องจากเธอไม่ได้ใช้มือข้างที่ถนัด ความแตกต่างทางด้านทักษะระหว่างเยอร์เกนกับพี่สาวของฉันมันเป็นเรื่องยากที่จะบีบเข้ามาแต่นี่จะช่วยเพิ่มโอกาสให้เยอร์เกนตีเธอโดนได้อย่างมีนัยสำคัญ และถ้าเป็นเช่นนี้การที่ท่านพี่จะยอมรับเยอร์เกนนั้นก็จะง่ายขึ้นไปด้วย
ถ้าเขาสามารถทำให้เธอต่อสู้ได้อย่างยากลำบาก, เธอก็จะไม่มีทางเลือกนอกจากยอมรับเขา เธอไม่ใช่คนใจแค็บที่จะไปโทษว่ามันเป็นเพราะเธอต่อให้เอง แถม, เธอยังไม่ยอมให้ขนมฉันด้วย
“ท่านพี่ ก่อนอื่นข้าขอยืนยันให้แน่ใจก่อนถ้าดยุคสามารถปล่อยการโจมตีที่น่าประทับใจได้……”
“แน่นอน, ข้าจะยอมรับเขา ถ้าเขาเติบโตขึ้นถึงขนาดนั้นจะให้ข้าไปเป็นภรรยาของเขาข้าก็ไม่ติดขัดอะไรหรอก”
เธอยอมรับเงื่อนไข
ฉันตอบกลับเธอไปว่าเข้าใจแล้วและยกมือขวาของฉันขึ้นมาระหว่างพวกเขา
และพอเห็นว่าทั้งคู่พร้อมแล้ว, ฉันก็ให้สัญญาณ
“เริ่มได้!!”
“ย้ากกก!!!!!”
เยอร์เกนเริ่มพุ่งเข้าใส่เธอด้วยพลังเต็มที่
ท่านพี่ไม่ได้หลบมันแต่เลือกที่จะรับมันเอาไว้ ยิ่งไปกว่านั้น, ด้วยมือข้างที่ไม่ถนันดและดาบที่บางกว่า
มันกลับส่งเสียงปะทะดังสนั่น
ง้าวของเยอร์เกนถูกท่านพี่หยุดเอาไว้ได้อย่างงดงาม
“อะไรกัน? มีแรงแค่นี้หรอ?”
“ไม่หรอกครับ ข้าคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าท่านจะรับมัน ถึงยังไงท่านก็ไม่ใช่คนที่จะหลบการโจมตีแบบนี้อยู่แล้ว”
พอพูดจบ, เยอร์เกนก็ใส่พลังเพิ่มเข้าไปที่แขนของเขา
ต่อให้เป็นท่านพี่, แต่ถ้าแข่งพละกำลังมันก็คงจะเป็นเรื่องยากสำหรับเธอ ด้วยการใช้ทั้งร่างกาย, เยอร์เก็นก็ผลักดันการโจมตีของเขาไปหาเธอได้มากขึ้นผ่านการใช้น้ำหนักอย่างเต็มที่
“หนอยย! อัลเป็นคนแนะนำสินะ? การโจมตีมันดูมีลูกเล่นใช้ได้เลยนี่”
“คิดว่ายังไงหล่ะครับ?”
“เจ้าตั้งใจจะดันเข้ามาต่อหรอ? แต่จำเรื่องนี้เอาไว้ให้ดีหล่ะ ตอนที่เจ้าโจมตีนั่นแหล่ะคือช่วงที่เจ้าเปราะบางที่สุด”
พอพูดจบ, ด้วยการฉวยจังหวะที่การโจมตีอ่อนลง, ท่านพี่ก็หมุนตัว
เนื่องจากไม่มีอะไรมาสนับสนุนน้ำหนักการโจมตีของเขา, ง้าวของเยอร์เกนก็เลยพุ่งลงไปที่พื้น และผ่านการหมุนที่งดงามนี้เอง, ท่านพี่ก็ใช้แรงจากการเคลื่อนที่เพื่อสวนกลับเยอร์เกน
แบบนี้ไม่ดีแล้วสิ
ในตอนที่ฉันคิดแบบนั้น, ก็มีเสียงปะทะดังขึ้นอีก
และเมื่อมองดูดีๆ, เยอร์เกนก็ใช้ด้ามจับง้าวรับการโจมตีของท่านพี่
“หืม?”
“ข้าไม่ได้เลือกอาวุธชิ้นนี้เพราะน้ำหนักของมันอย่างเดียวนะครับ”
“เจ้าโตขึ้นมาหน่อยนะ แต่แค่รับการโจมตีระดับนี้ได้เจ้าก็พอใจแล้วหรอ?”
ทั้งสองทิ้งระยะออกจากกัน
จากนั้นเยอร์เกนก็ค่อยๆควงง้าว
เขาคิดที่จะทะลวงการป้องกันของเธอด้วยการโจมตีเดียวผ่านการใช้แรงเหวี่ยง
บางทีเธอคงมองเรื่องนั้นออก, ท่านพี่ไม่ได้เข้าไปในระยะของเยอร์เกน
อย่างไรก็ตาม, เยอร์เกนไม่ยอมให้เธอทำแบบนั้นแล้วเริ่มไล่ต้อนเธอ
“ฝีมือควงใช้ได้นี่”
“พอผมตัวใหญ่ขึ้น, มันก็ใช้ได้ง่ายขึ้นครับ”
“เจ้านี่ตลกจังเลยนะ เจ้าอยากให้ข้าเป็นภรรยาของเจ้าขนาดนั้นเลยหรอ?”
“ข้าไม่กล้าหรอกครับ ข้าแค่อยากให้ท่านคอยอยู่เคียงข้างข้า”
“มันก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง?”
“น่าเสียดายนะครับที่มันต่างกันเยอะเลยหล่ะ ถ้าท่านไม่เข้าใจหล่ะก็ดูเหมือนว่าองค์หญิงเองก็ยังต้องเรียนรู้เหมือนกันนะครับ”
“หนอย….ช่างเป็นคำยุที่ราคาถูกซะจริง”
พอพูดจบ, ท่านพี่ก็หยุดถอย
เธอตั้งใจจะรับคำท้าทายของเยอร์เกนตรงๆ ให้ตายเถอะ, เธอยังคงเอาตัวเองไปอยู่ในจุดเสียเปรียบทั้งๆที่มันเกี่ยวพันกับอนาคตของเธอเนี่ยนะ
ถ้าเธอบัญชาการกองทัพในฐานะจอมพลเธอจะไม่ทำแบบนี้แต่นี่เป็นการต่อสู้ส่วนตัวของเธอ
นี่คือสาเหตุที่ท่านพี่ยึดติดกับความรู้สึกของตัวเอง
ฉันรู้จักพี่สาวของฉันดีเพราะฉะนั้นนี่คือสิ่งที่คาดเอาไว้แล้ว
“ย้ากก!!”
เยอร์เกนย่นระยะเข้ามาในขณะที่ควงง้าว
จากนั้นเขาก็ควบคุมการหมุนของมันอย่างเชี่ยวชาญแล้วเหวี่ยงง้าวของเขาในท่าแทง
เขาฝีมือใช้ได้
เธอน่าจะประหลาดใจกับเรื่องนี้
นี่คือสิ่งที่ฉันคิดแต่ว่า
“อ่อนไป”
ท่านพี่แทงดาบออกแล้วขัดจังหวะง้าวของเขาก่อนที่มันจะทิ้งน้ำหนักลงมา
ปลายง้าวได้ปะทะเข้ากับปลายดาบของเธอ
มันคือฝีมือระดับผู้เชี่ยวชาญ
แต่ว่าเธออ่านออกได้ยังไงกันว่ามันเป็นการแทง?
เธอน่าจะรู้ถึงพลังของตัวง้าวและสาเหตุที่เยอร์เกนก็หยิบมันมาเป็นอาวุธของเขาตั้งแต่แรกนั้นก็เพราะพลังของมัน ในเมื่อท่านพี่เองก็รู้เรื่องนั้น, เธอก็น่าจะคิดว่ามันเป็นการฟันแทนที่จะเป็นการแทงสิ……..
“ได้ยังไงกัน……”
“หึหึ, ถึงกับพูดไม่ออกเลยสินะ”
“ไม่จริงหน่า…..ท่านแค่แทงออกมาไม่ใช่หรอ?”
“ข้าไม่ทำอะไรโง่ๆแบบนั้นหรอก ข้าแค่อ่านการเคลื่อนไหวของเจ้า และถึงยังไงเจ้าก็เป็นพวกโรแมนติค ถ้าเจ้าจะแทงข้าการโจมตีของเจ้าก็จะอ่อนลง เหมือนกับที่เจ้ารู้นิสัยของข้า, ข้าเองก็รู้นิสัยของเจ้าเหมือนกันนั่นแหล่ะ”
“โถ่…….”
เยอร์เกนถูกทิ้งห่างอีกครั้งแล้ว
อย่างไรก็ตาม, มันสามารถบอกได้จากสีหน้าของเขาว่าการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้คือแผนลับของเขา, มันคือไพ่ตายของเขา
และตอนนี้มันก็ถูกปิดผนึกแล้ว
เขาไม่เหลือลูกไม้อะไรให้เล่นแล้ว
“ดูเหมือนจะไม่เหลือลูกไม้แล้วสินะ สุดท้ายแล้วมันก็เป็นชัยชนะของข้าอีกครั้ง, เยอร์เกน”
“…..ครับ ข้าแพ้แล้ว…”
เยอร์เกนยอมรับความพ่ายแพ้ของเขา
ท่านพี่ลีเซยิ้มให้เยอร์เกนแล้วเริ่มเอ่ยชม
“เอาเถอะ, ครั้งนี้ถือว่าไม่แย่นะ”
“แสดงว่าท่านพี่จะยอมรับเขาแล้วใช่ไหม?”
“นั่นมันคนละเรื่องกัน การโจมตีของเขายังซื้อใจข้าไม่ได้เลย ครั้งนี้เจ้าก็ยังไม่ได้แต่งหรอก, เยอร์เกน”
ท่านพี่พูดออกมาอย่างโหดร้าย
เยอร์เกนอึ้งในตอนที่เขาได้ยินคำพูดพวกนี้
“ท่านพี่……! ท่านไปเกลียดอะไรในตัวเขาครับเนี่ย……!?”
“อะไรกัน? เจ้าก็ดูเข้าข้างเยอร์เกนไม่ใช่หรอ?”
“ใช่ครับ เขาพยายามตั้งขนาดนั้นเพราะฉะนั้นช่วยอย่าทำแบบนั้นกับเขาเลยนะครับ ข้าสามารถบอกได้เลยว่าข้าชอบเขา ถ้ามีเหตุผลอะไรก็ช่วยบอกพวกเราเถอะครับ มาปั่นหัวเขาแบบนี้ก็มีแต่จะทำให้ดยุคดูน่าสงสารไม่ใช่หรอครับ”
สำหรับข้อเรียกร้องของฉัน, ท่านพี่ลีเซใช้ความคิดเล็กน้อยแล้วยิ้มออกมาอย่างเหงาๆ
รอยยิ้มของเธอคือรอยยิ้มที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
จากนั้นท่านพี่ก็พยักหน้าเล็กน้อย
“นั่นสินะ……เยอร์เกน ฟังให้ดีๆหล่ะ”
“ครับ…….”
“อย่ามายุ่งเกี่ยวกับข้าอีก เจ้ามันน่ารำคาญ”
บางสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้พึ่งออกมาจากปากของเธอ
และเป็นเวลาพักนึงที่ฉันไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
เมื่อสักครู่คนๆนี้พึ่งพูดอะไรออกไปนะ?
เยอร์เกนเองก็ดูตกใจเหมือนกัน
อย่างไรก็ตาม,
“…..งั้นหรอครับ……ข้าน่ารำคาญสินะครับ……”
“ใช่”
“…..ขออภัยด้วยครับ นับจากนี้ไปข้าจะหยุดส่งขอคำแต่งงานมาให้ท่านแล้ว”
พอพูดจบ, เยอร์เกนก็คอตก
เป็นเวลาพักนึงที่เขามองท่านพี่อย่างเจ็บปวดแต่สีหน้านั้นก็หายไปในเวลาไม่นาน
ซึ่งนั่นก็เพราะท่านพี่เองก็แสดงสีหน้าเจ็บปวดอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
“ถ้างั้นข้าขอตัวหล่ะ อัล, ดูแลเยอร์เกนแทนข้าด้วย”
“เอ๊ะ? เดี๋ยวนะครับ! ท่านพี่!”
ในขณะที่มองแผ่นหลังที่เศร้าสลดของท่านพี่, ฉันก็เริ่มเดินตามเธอไป
และเมื่อหันกลับมา, เยอร์เกนก็กำลังคุกเข่าอยู่
นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรเนี่ย!?
ตอนนี้ฉันควรจะดูแลใครดี!?
ในขณะที่กำลังคิดว่าถ้าลีโออยู่ที่นี่ก็ดี, ฉันก็ชั่งน้ำหนักความสำคัญระหว่างพวกเขาทั้งสอง
จากนั้นฉันก็เลือกตามท่านพี่ไป
ซึ่งเหตุผลก็เพราะฉันคิดว่าเธอต้องมีเหตุผลที่ทำแบบนี้แน่ๆ
เธอคงไม่ทำสีหน้าแบบนั้นออกมาหรอกถ้าเธอรำคาญเขาจริงๆ