Gate of God - ตอนที่ 735 ทำลายความมั่นใจ

　　ภาพแห่งการสรรค์สร้างและศิลาเซียนนั้นมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
　　ผู้ที่สร้างพวกมันมักจะใช้สัญลักษณ์ที่ตนเองเข้าใจแทนสิ่งต่างๆเช่นใช้วงกลมเส้นตรง หรือสามเหลี่ยมเพื่อสื่อถึงความหมายต่างๆ
　　มันเป็นแนวคิดที่เรียบง่าย
　　แน่นอนว่าภาพที่เขาเห็นในชั้นที่สี่ถึงชั้นที่หกนั้นพูดได้ว่าเป็นภาพส่วนหนึ่งจากศิลาเซียน
　　เมื่อเข้าใจเรื่องนี้แล้วฟาง เจิ้งจือ ก็สามารถแก้ปัญหาได้เร็วขึ้น
　　การไขปริศนาภาพทั้งหมดนั้นกลายเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาในทันที
　　เขาแค่คิดนอกกรอบเล็กน้อยและพยายามจัดเรียงรูปภาพภายในใจให้เป็นรูปภาพที่แตกต่างออกไปเพื่อให้ภาพนั้นไม่ซับซ้อนเหมือนเดิม
　　นั่นคือเป้าหมายของฟาง เจิ้งจือ อย่างไรก็ตามหลังจากแก้ปริศนาไปสักพัก เขาได้พบบางอย่างเข้า
　　การพัฒนาของภาพนั้นหมายถึงเต๋า!
　　ทุกพัฒนาการนั้นอ้างอิงถึงรูปแบบของเต๋าภาพแห่งการสรรค์สร้างแต่ละภาพนั้นหมายถึงเต๋าแบบต่างๆ
　　ตอนนี้ฟาง เจิ้งจือ รู้สึกอยากตบหน้าตัวเองขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองมีสมบัติล้ำค่าอยู่แต่กลับทิ้งมันอยู่เฉยๆอย่างเสียเปล่า!
　　แม้เขาจะไม่มีภาพแห่งการสรรค์สร้างอยู่กับตัวแต่เขามีศิลาเซียน!
　　แล้วเขามีถึง14 ชิ้น!
　　ที่ภูเขาคังหลิงเขาได้มาหนึ่งจากนั้น หยุน ชิงวู ก็ให้เขาอีก 13
　　ในโลกมีเพียง36 ชิ้นเท่านั้น แต่เขากลับมีมันถึง 14 ชิ้น เขาสามารถพูดได้โดยไม่อายว่าไม่มีใครในโลกนี้มากกว่าเขาอีกแล้ว
　　ตอนแรกฟาง เจิ้งจือ คิดจะทิ้งพวกมันไว้ในกลืนกินโลก แต่ในเมื่อพวกมันเป็นสมบัติคงไม่ดีที่เขาจะทำเช่นนั้น
　　แต่ตอนนี้…
　　เมื่อคิดอย่างถี่ถ้วนถ้าเขานำแนวคิดเกี่ยวกับภาพสรรค์สร้างมาใช้กับศิลาเซียน งั้นการรวมศิลาเซียนเข้าด้วยกันน่าจะทำให้เห็นภาพมากขึ้น
　　ฟางเจิ้งจือ รู้สึกตัวลอยขึ้นมาทันที
　　ด้วยเหตุนี้เมื่อเขาพบฉือ กูเหยียน เขาจึงถามนางทันทีว่าทำไมนางถึงไม่ให้ข้อมูลสำคัญกับเขา
　　อย่างไรก็ตามด้วยนิสัยของฉือ กูเหยียน นางไม่มีทางยอมรับแน่นอน เขาจึงทำได้แค่ทำลายความมั่นใจของนาง
　　ตัวอย่างเช่นประโยค”เจ้าก็รู้ ตั้งแต่เด็กข้านั้นเก่งกว่าเจ้าในเรื่องการไขปริศนาภาพแห่งการสรรค์สร้าง!”” หรือการเรียกนางว่าหัวหน้าคนรับใช้ มันจะทำให้นางสูญเสียความมั่นใจและยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเอง
　　ซึ่งตามจริงแล้ว…
　　วิธีที่ฟาง เจิ้งจือ ใช้ดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพ
　　เมื่อฉือ กูเหยียน ได้ยิน สีหน้าของนางเปลี่ยนไปทันที ราวกับนางตกใจจริงๆ
　　ฟางเจิ้งจือ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาคิดว่า ฉือ กูเหยียน ควรจะพูดตอกกลับอะไรเขาบ้าง
　　แต่นางกลับไม่ได้ทำ
　　นางไม่คิดแม้แต่จะลบล้างคำพูดของฟาง เจิ้งจือ หรือว่านางยอมแพ้แล้วจริงๆ?
　　”เป็นไปไม่ได้นางยอมแพ้เพราะคำพูดของข้าจริงๆงั้นหรือ?”ฟาง เจิ้งจือ มองไปยังใบหน้าอันสงบของ ฉือ กูเหยียน ดูเหมือนว่านางกำลังคิดถึงคำพูดของเขาอย่างจริงจัง
　　ยิ่งกว่านั้นนางไม่แม้แต่คิดที่จะตอบกลับเขา　　จากนั้นฟาง เจิ้งจือ ก็เห็นว่าสายตาของนางค่อยๆเลื่อนไปที่ภาพบนท้องฟ้า ก่อนที่ดวงตาของนางจะเป็นประกายสีทอง!
　　”หือ?ประกายสีทอง?นางทำอะไรอยู่?” ฟาง เจิ้งจือ รู้สึกสงสัยในสิ่งที่นางทำ แต่ทันใดนั้นเสียงอันทรงพลังก็ดังขึ้นมาทันที
　　”ฉือกูเหยียน เข้าสู่สวรรค์ชั้นที่แปด!”
　　”ฉือกูเหยียน เข้าสู่…” Aileen-novel
　　”…”
　　ฟางเจิ้งจือ ที่ตอนแรกกำลังรอให้ ฉือ กูเหยียน ตอบอะไรกลับมาบ้าง ตอนนี้เขากลับตัวสั่น รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหายไปทันที
　　เข้าสู่สวรรค์ชั้นที่แปด?!
　　มัน…หมายความว่ายังไง?!
　　นี่มันไม่ถูกต้อง?
　　โดยปกติหลังจากความมั่นใจของฉือ กูเหยียน ถูกทำลาย นางต้องล้มลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มสิิ? 　　หรือนางอาจจะดิ้นรนเล็กน้อยก่อนที่จะหาทางเอาคืนเขา
　　แต่ตอนนี้นางกลับได้ขึ้นไปยังชั้นที่แปด?
　　มันหมายความว่าอะไรกัน?
　　ฟางเจิ้งจือ รู้สึกว่าลมที่พัดเขามาปะทะตัวของเขานั้นหนาวเย็นมากกว่าเดิมหลายเท่า
　　”เชี่ย…ข้าพึ่งช่วยนางไป?!”ในที่สุด ฟาง เจิ้งจือ ก็ได้สติ
　　แล้วดูเหมือนเขาจะสามารถเข้าใจทุกอย่างได้ในทันที
　　ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมฉือ กูเหยียน ถึงไม่ปฏิเสธคำพูดของเขา และเลือกที่จะยืนเงียบๆเหมือนเดิม
　　ฉือกูเหยียน …
　　จริงๆแล้วนางไม่รู้ว่าภาพในเก้าสวรรค์ทั้งหมดนั้นเป็นภาพแห่งการสรรค์สร้าง?
　　”…..” ฟาง เจิ้งจือ รู้สึกว่าความคิดเกี่ยวกับโลกใบนี้ของตัวเองนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาคิดอยู่เสมอว่าความรู้ของ ฉือ กูเหยียน นั้นลึกล้ำราวกับมหาสมุทร
　　ไม่มีอะไรที่นางไม่รู้หรือไม่มีอะไรที่นางแก้ไม่ได้
　　เขาคิดอย่างนี้มาตลอด
　　อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดจริงๆว่าฉือ กูเหยียน จะไม่รู้เรื่องนี้
　　แต่ที่สำคัญไปกว่านั้น….
　　เป็นเขาเองที่บอกเรื่องสำคัญนี้กับนาง
　　จากนั้น…
　　นางก็ไปยังสวรรค์ชั้นแปดในทันที?
　　ทิ้งเขาไว้ที่สวรรค์ชั้นเจ็ดคนเดียว
　　ฟางเจิ้งจือ อยากจะถามหาความยุติธรรมกับ ฉือ กูเหยียน
　　แต่แน่นอนตอนนี้เขาไม่สามารถพูดอะไรได้แล้ว
　　เพราะตอนนี้นางไม่อยูแล้ว…
　　”ไม่ดีแล้วนางไปที่ชั้นแปดแล้ว!” ฟาง เจิ้งจือ พบปัญหาของเขาตอนนี้ทันที　　การบอกนางเกี่ยวกับภาพแห่งการสรรค์สร้างไม่ใช่เรื่องสำคัญเรื่องที่สำคัญกว่าคือนางเอาสิ่งที่เขาบอกไปต่อยอดในการไขปริศนาภาพเซียนสวรรค์
　　เมื่อคิดถึงตรงนี้ฟาง เจิ้งจือ ก็หยุดคิดทันที
　　เพราะมันไม่สำคัญอีกต่อไป
　　เขาต้องตั้งสติ
　　และตั้งใจดูภาพ!
　　ขณะที่เขาค่อยๆเงยหน้ามองดูภาพนั้นเอง
　　ฟางเจิ้งจือ ตัวแข็งไปในทันที
　　”หือ?ทำไมรูปนี้… มันแตกต่างจากสามชั้นล่างเป็นอย่างมาก?!” ฟาง เจิ้งจือ ยังไม่ได้ดูรูปทันทีตอนที่เขามาถึงชั้นเจ็ด
　　เหตุผลง่ายๆเพราะเขามั่นใจในตัวเองมาก
　　ราวตัวเองนั้นเป็นภูเขาสูงที่ตั้งตระหง่านมองเหล่าภูเขาลูกเล็กๆด้านล่างที่ทอดยาวไปสุดสายตา
　　เขาทั้งโดดเดี่ยวและเย่อหยิ่ง
　　เขาไม่เห็นเหล่าภูเขาลูกเล็กๆอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
　　ที่สำคัญกว่านั้น…
　　เห็นได้ชัดว่าฉือ กูเหยียน สามารถทำความเข้าใจภาพในชั้นที่เจ็ดได้เพราะฟังแนวคิดจากเขาไป
　　แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหนกัน?
　　ไม่มีทางที่จะมีปัญหา
　　แต่ทำไมภาพในชั้นที่เจ็ดถึงต่างกับภาพในชั้นที่หก?
　　ท่าทีของฟาง เจิ้งจือ แข็งค้างไปทันที
　　เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้ขุดน้ำให้คนอื่นดื่มแต่สุดท้ายเขากลับไม่ได้รับน้ำแม้แต่น้อย แต่กลับได้ยาพิษแทนด้วยซ้ำ?