Gate of God - ตอนที่ 726 ตาย?!

　　เขาพุ่งออกไปโดยไม่ทนให้ฟาง เจิ้งจือ ตั้งตัวแม้แต่น้อย
　　หยานฉิง นั้นเติบโตมาจากในป่า เขาคงไม่รู้จักว่าความยุติธรรมเป็นยังไง?
　　ฟางเจิ้งจือ แปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็น หยาน ฉิง พุ่งเข้าไปในหมอก ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเขา
　　”อย่ารีบเกินไปล่ะ!”ฟาง เจิ้งจือ ตะโกน ก่อนที่แสงสีฟ้าจะปรากฎขึ้นด้านหน้าของเขา
　　”ตูม!”เสียงก้องกังวานไปทั่วป่าแห่งความลึกลับ เห็นได้ชัดว่ามีใครบางคนกำลังเคลื่อนตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงจนต้นไม้ที่ขวางทางเขาพังทลายไปหมด
　　สำหรับสาเหตุที่เขาชนเข้ากับต้นไม้… มันไม่ใช่เพราะหมอกหนาขัดขวางการมองเห็นของเขา หรือเพราะเร็วเกินไปจนหลบไม่ทัน แต่เพราะอยู่ดีๆต้นไม้ก็โผล่ออกมาจากความว่างเปล่า
　　”ครืด!”ต้นไม้พังลง รอยเลือดสามารถเห็นได้ที่หน้าผากของ หยาน ฉิง แต่ใบหน้าของเขากลับไม่แสดงความตกใจหรือโกรธกับเรื่องนี้
　　เขาโตมาในป่าทั้งการซุ่มโจมตีหรืออันตรายที่ปรากฎขึ้นอย่างกระทันหันไม่สามารถทำอันตรายเขาได้ อยู่ในป่ามีเพียงกฎเดียว ไม่รอดก็ตาย!
　　หยานฉิง ไม่หยุด เขาคว้ากิ่งไม้และเหวี่ยงตัวไปข้างหน้าต่อไป
　　”ฟุ้บ!”เขาเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วราวกับลิงตัวหนึ่ง
　　”ข้ากำลังจะแข่งขันในสิ่งที่ข้าไม่มีทางชนะงั้นหรือ?”ฟาง เจิ้งจือ อ้าปากค้าง ขณะมองเงาด้านหน้าที่เคลื่อนไหวไม่หยุดหย่อน
　　หยานฉิง นั้นเติบโตในป่า… ทำไมเขายังเลือกที่จะแข่งขันกับ หยาน ฉิง ด้วยความเร็ว และยิ่งไปกว่านั้นในป่า?
　　แต่ฟาง เจิ้งจือ ไม่ได้คิดต่อนานมากนัก การแข่งขันใดๆเมื่อเริ่มแล้วก็ต้องดำเนินต่อไป ผลลัพธ์นั้นมีแค่แพ้และชนะเท่านั้น
　　แสงสีฟ้ากระพริบขึ้นไม่หยุดหย่อนร่างของ ฟาง เจิ้งจือ เคลื่อนที่ไปข้างหน้าเรื่อยๆ เขาใช้ประโยชน์จากการใช้เต๋าสวรรค์รวมถึงกับประสบการณ์ในการล่าสัตว์บนภูเขา ความเร็วของเขาไม่ได้ช้ากว่า หยาน ฉิง แม้แต่น้อย
　　เงาทั้งสองพุ่งไปในทิศทางเดียวกันด้านหน้าหนึ่งและด้านหลังหนึ่ง ด้วยการเคลื่อนไหวอันอึกทึกของพวกเขา เป็นไปไม่ได้ที่เลยที่เหล่าสัตว์ร้ายจะไม่สังเกตุเห็น อย่างไรก็ตามความเร็วของพวกเขานั้นน่ากลัวมาก จนพวกสัตว์เหล่านั้นไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา
　　”ตึ้ง!”สัตว์หนึ่งในนั้นล้มลงกับพื้น ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความตกใจและไม่เชื่อ มันเพียงเห็นแค่เงาเท่านั้น ไหนใครบอกว่าที่นี่จะมีแค่ศิษย์ที่ไม่เก่งกาจเท่านั้น?
　　ขณะที่มันกำลังครุ่นคิดแสงสีฟ้าก็มาปรากฎด้านหน้า
　　”….” เจ้าสัตว์ร้ายอ้าปากจ้องไปที่สีฟ้าบริสุทธิ์ด้านหน้า มันไม่สามารถอธิบายความรู้สึกของตัวเองออกมาได้
　　จากนั้นก็มีเท้าเหยียบลงบนหัวของมันจากนั้น…ขณะที่มันกำลังจะยกหัวขึ้น ร่างของมันก็ทรุดลงไปบนพื้นด้วยแรงกดทับอันรุนแรงอีกครั้ง ฟันของมันฝังลงใต้บนหิน
　　”แครก!”ฟันของมันแตกเป็นเสี่ยงๆทันที
　　…
　　ด้านนอกบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ผู้อาวุโสหกรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก เพราะตอนนี้ ฉือ กูเหยียน นั้นสามารถมาถึงสวรรค์ชั้นสี่ได้อย่างง่ายดาย ในเมื่อทุกอย่างราบลื่นขนาดนี้จะมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นได้ยังไง?
　　ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์รอบๆต่างยิ้มแย้มอยู่เช่นกันข่าวการประลองของ ฉือ กูเหยียน และ ฟาง เจิ้งจือ กระจายไปทั่วศาลาเต๋าสวรรค์ ไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่รู้ว่าการแข่งขันของทั้งสองคนครั้งนี้สำคัญแค่ไหน
　　แม้พวกเขาจะเชื่อว่าฟาง เจิ้งจือ คงอยากจะหาข้ออ้างอยู่ที่ศาลาเต๋าสวรรค์อีหหนึ่งเดือน เพราะมันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ ฉือ กูเหยียน จะแพ้…
　　ท้ายที่สุดผู้แพ้ต้องกลายเป็นทาสของผู้ชนะพวกเขาสามารถดู ฉือ กูเหยียน ใช้ ฟาง เจิ้งจือ ถูบ้าน ซักผ้าทุกวันใช่หรือไม่?
　　”ศิษย์ที่ฉือกูเหยียน ท่านต้องชนะ!”
　　”แน่นอน!”
　　”ข้าคิดว่าเจ้าเด็กเหลือขอนั่นคงหลงทางอยู่ในป่าแห่งความลึกลับเป็นแน่ไม่ก็คงโดนสัตว์ร้ายคาบไปกินแล้ว!”
　　”ฮ่าฮ่าฮ่า…ข้าอยากท่าทีที่น่าสมเพชของเขาตอนนี้จริงๆ!น่าเสียดายที่ข้าไม่ได้เป็นผู้สังเกตุการณ์สิ่งที่เกิดขึ้นด้านใน!”
　　เหล่าศิษย์เต๋าสวรรค์ต่างพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
　　แต่ทันใดนั้นมีคนวิ่งมาหาพวกเขาด้วยความตกใจเป็นศิษย์ที่ทำหน้าที่สังเกตุการณ์สิ่งที่เกิดขึ้นด้านใน
　　”ศิษย์พี่หวังเกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ?”
　　”ถูกต้องเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเด็กเหลือของั้นหรือ ช่วยพูดอะไรที่ทำให้พวกเรารู้สึกดีหน่อยสิ!”
　　ศิษย์รอบๆต่างพูดขึ้นมา
　　”ทำให้พวกเจ้ารู้สึกดีขึ้น?”ใบหน้าของศิษย์ที่ทำหน้าที่สังเกตุการณ์เต็มไปด้วยความขัดแย้ง เขาไม่ตอบคำถามแต่วิ่งไปห้าผู้อาวุโสหกแทน
　　”หือ?เจ้ารีบร้อนทำไม เกิดอะไรขึ้น?” ผู้อาวุโสหกถามขึ้นมาช้าๆ
　　”่ท่านผู้อาวุโส…ฟาง เจิ้งจือ …แล้ว ”
　　”ตาย?เป็นไปไม่ได้! เจ้าเด็กเหลือขอนั่นไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น แม้ว่าที่นั่นจะเต็มไปด้วยสัตว์ป่า เขาก็คงบาดเจ็บเล็กน้อยใช่หรือไม่?” ผู้อาวุโสหกขมวดคิ้ว เขาอดไม่ได้ที่จะไตร่ตรองถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจของศิษย์
　　แม้เขาจะมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีต่อฟาง เจิ้งจือ แต่เขาก็ไม่อยากให้ ฟาง เจิ้งจือ ตายในป่าแห่งความลึกลับแบบนี้ และถ้าพูดให้ถูก …ผู้อาวุโสหกที่เป็นผู้คอยดูแลสถานที่แห่งนี้ และเขาก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ ฟาง เจิ้งจือ ต้องมาอยู่ที่ป่านั่น ถ้ามีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นจริง เขาต้องรับผิดชอบ
　　”ไม่ฟาง เจิ้งจือ ไม่..ตาย …” ศิษย์ส่ายหัว “ไม่ใช่แค่เขายังมีชีวิตอยู่ แต่เขาไปถึงทางออกจากป่าแห่งความลึกลับ และเกือบเข้าไปในเก้าสวรรค์แล้ว!”
　　”อะไรนะ?!”ผู้อาวุโสหกตกตะลึงและไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “นานแค่ไหนแล้ว?ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเลย เจ้าแน่ใจหรือว่าเขาหาทางออกได้แล้ว?”
　　”ไม่…เขาไม่ได้กำลังจะถึงทางออก แต่เขาอยู่ที่ทางออกแล้ว ตอนที่ข้าไปถึงที่นั่น หยาน ฉิง และเขาก็อยู่ที่นั่นแล้ว และตอนนี้ …ข้าคิดว่าพวกเขาคงไปถึงเก้าสวรรค์แล้ว!”ศิษย์รีบอธิบายอีกครั้งเมื่อได้ยินคำถามของผู้อาวุโสหก
　　”เป็นไปได้ยังไง?!”ท่าทีของผู้อาวุโสหกเปลี่ยนไปอย่างมาก
　　ฟางเจิ้งจือ ผ่านป่าแห่งความลึกลับในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง มีแต่คนที่คุ้นชินกับป่าเท่านั้นที่จะทำได้ แต่ ฟาง เจิ้งจือ …? นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าไปในป่าแห่งความลึกลับ จริงๆแล้วเขาใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งชั่วโมง? นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?!
　　ไม่ใช่แค่ผู้อาวุโสหกที่ตกตะลึงแม้แต่ศิษย์ของศาลาเต๋าสวรรค์เองต่างก็ตัวแข็งค้าง
　　”ฟางเจิ้งจือ ออกจากป่าแห่งความลึกลับได้แล้ว?!ปะ… เป็นไปได้ยังไง?”
　　”เวลาผ่านไปยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเลย…เขาออกไปได้แล้วอย่างนั้นหรือ? เมื่อปีก่อน ข้าใช้เวลาถึงห้าวันห้าคืน!”
　　”นี่ล้อเล่นใช่ไหม?เจ้าสารเลวนั้นเป็นปีศาจงั้นหรือ?”
　　ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์ต่างตกอยู่ในความไม่เชื่อแต่พวกเขารู้ว่าศิษย์พี่หวังคงไม่โกหกในเวลาแบบนี้แน่ ในขณะที่พวกเขากำลังตกตะลึง มีใครบางคนกำลังวิ่งเข้ามาจากระยะไกล
　　คนๆนั้นมีนามสกุลว่าลู่
　　”ทำไมศิษย์พี่ลู่ถึงมาที่นี่?” Aileen-novel
　　เขาวิ่งเขามาด้วยสีหน้าที่ราวกับกระต่ายที่กำลังหวาดกลัว
　　”ผู้…ผู้อาวุโสหก … ฟาง …ฟาง เจิ้งจือ แก้ปริศนาภาพเซียนภาพแรกได้แล้ว…และเขา เขาเข้าสู่สวรรค์ชั้นที่สองแล้ว!”ศิษย์คนนั้นพูดด้วยความติดอ่าง เหงื่อของเขาไหลออกมาราวกับน้ำตก
　　”อะไรนะ?!เจ้าพูดอะไร?!”สีหน้าของผู้อาวุโสหกเริ่มบิดเบี้ยว ศิษย์ที่ยืนอยู่โดยรอบต่างก็ตกตะลึงไปอย่างสมบูรณ์ แววตาและปากของพวกเขาเบิกกว้างค้างด้วยความตกใจ ราวกับว่าพวกเขาถูกฟ้าผ่า
　　”ข้าบอกว่า…. ฟาง เจิ้งจือ …เข้าสู่สวรรค์ชั้นที่สองแล้ว!”เม็ดเหงื่อจากหน้าผากไหลตกลงสู่พื้นจนสามารถมองเห็นได้
　　ในฐานะศิษย์ที่ทำหน้าที่เฝ้ามองเรื่องที่เกิดขึ้นในบ่อน้ำแห่งความศักดิ์สิทธิ์เขาต้องสงบใจอยู่ตลอดเวลา แต่ในตอนนี้เขาไม่สามารถสงบใจลงได้เลย
　　ฟางเจิ้งจือ ปรากฎตัวในเก้าสวรรค์ เขาเหยียบย่ำไปบนทุ่งหญ้าที่เขียวขจี มันเป็นภาพที่น่าเกรงขาม แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ …
　　ในตอนที่ฟาง เจิ้งจือ ก้าวเข้าสู่เก้าสวรรค์ เขาเงยหน้าและมองไปยังภาพเซียนสวรรค์ทั้งเก้า ที่ลอยอยู่บนฟ้า
　　เพียงมองครั้งเดียว
　　ในช่วงเวลาพริบตา
　　เสียงประกาศก็ดังก้องขึ้น”ฟาง เจิ้งจือ เข้าสู่สวรรค์ชั้นสองแล้ว!” j