Gate of God - ตอนที่ 667 ประโยชน์ของเต๋าแห่งชีวิต

　　ใครบอกว่าสวมหน้ากากแล้วสัตว์ป่าจะจำไม่ได้?ฟาง เจิ้งจือ ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ถ้ามันรู้ว่าเขาไม่ใช่เจ้านายของมันล่ะ?
　　เพลิงเขียว?
　　มันต้องอยู่ที่ไหนสักที่แน่นอน
　　นอกจากนี้ก็มั่นใจได้เลยว่าเจ้าเพลิงเขียวคงยังรอเขาอยู่ที่ด้านบน
　　อย่างไรก็ตามเพลิงเขียวเป็นของกงฉิงไม่ใช่ ฟาง เจิ้งจือเขาหลอกมนุษย์ได้ แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำเช่นนั้นกับสัตว์
　　เขาจะเรียกเพลิงเขียวลงมาได้อย่างไร?
　　ฟางเจิ้งจือ ไม่เพียงแต่ไม่รู้วิธีเรียกมัน แม้เขาจะเรียกมัน สัตว์ตัวนั้นคงไม่รับรู้อยู่ดี
　　เขาจะถูกเปิดโปงด้วยเรื่องนี้น่ะหรือ?
　　เป็นไปไม่ได้
　　นี่ไม่ใช่ปัญหาเล็กๆของฟาง เจิ้งจือ
　　”เห…ข้าคิดว่าข้าต้องใช้เวลาพอสมควร ข้าเลยให้เจ้าเพลิงเขียวไปพักอยู่ที่อื่น เจ้าน่ะ ให้ข้ายืมสัตว์ขี่ได้ไหม?”ฟาง เจิ้งจือ กระแอมเบาๆ ก่อนจะมองไปที่ศิษย์ทั้งสามคน
　　”โอ้ได้เลย ข้าจะเรียกมันเดี๋ยวนี้!”ศิษย์คนหนึ่งได้ยินและส่งเสียงขึ้นไปบนท้องฟ้า
　　”ความฉลาดเป็นสิ่งที่ดี”ฟาง เจิ้งจือ ยกย่องสติปัญญาของตัวเอง
　　เสียงร้องดังกึกก้องมาจากท้องฟ้า
　　ไม่ใช่แค่ตัวเดียวแต่มันมีถึงสองตัว
　　”หืม?พี่กงฉิง เจ้าเพลิงเขียวของท่านก็มาด้วย!”ศิษย์อีกคนหนึ่งเห็นสัตว์อีกตัวแล้วพูดขึ้นดว้วยความประหลาดใจ
　　”…..” ฟาง เจิ้งจือ ไม่ได้ตอบคำถามของศิษย์คนนั้น
　　เพราะเขารู้สึกถึงลางร้ายมากๆเป็นไปได้ยังไง มันถูกเรียกลงมาด้วย? สัตว์มีความคิดเหมือนมนุษย์หรือ?
　　ฟางเจิ้งจือ ตื่นตระหนกอย่างไรก็ตาม โชคยังดีที่ศิษย์ทั้งสามคนไม่พูดอะไรมากนัก พวกเขาแค่ประหลาดใจเท่านั้น
　　ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสห้าไม่ได้สังเกตุเห็นอะไรมากนักพวกเขาสบตากันก่อนจะตบที่หลังของสัตว์ทั้งสองตัว
　　”ฮูว!”สัตว์ทั้งสองตัวบินขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที
　　ในขณะที่เพลิงเขียวและสัตว์อีกตัวพึ่งร่อนลงที่พื้นดวงตาสีแดงของมันเบิกกว้างเมื่อมองมาที่ ฟาง เจิ้งจือ และศิษย์ทั้งสาม
　　”ศิษย์พี่ระวังตัวด้วย”ศิษย์คนหนึ่งพูดกับ ฟาง เจิ้งจือ
　　”อืม”ฟาง เจิ้งจือ พยักหน้าและไม่คิดจะอยู่ที่นี่ต่อ เขาไม่รอให้เพลิงเขียวมาหา เขากระโจนขึ้นหลังมันอย่างนุ่มนวล
　　”โฮก!”แววตาของมันเต็มไปด้วยความรุนแรงก่อนที่จะคำรามออกมา ปีกทั้งสองกระพือขึ้นอีกครั้งแล้วพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
　　มันรวดเร็วดุจสายฟ้า
　　”หืม?เจ้าเพลิงเขียวเป็นอะไรน่ะ?”ศิษย์ทั้งสามเห็นว่ามันพุ่งขึนสู่ท้องฟ้าในทันที และเกิดความสับสน
　　เพราะปกติแล้วเพลิงเขียวจะยืนที่พื้นอย่างมั่นคงก่อนจะบินขึ้นไปแต่เหมือนว่าครั้งนี้จะแปลกไปกว่าครั้งอื่น
　　อย่างไรก็ตามหน้าที่ในการทดสอบผู้เข้าร่วมสำคัญกว่าศิษย์ทั้งสามไม่ได้คิดอะไรมาก
　　ตอนนี้…
　　พวกเขากลายเป็น’ผู้คุมสอบ’ ในรอบแรกแล้ว
　　นี่เป็นเกียรติที่พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะได้รับเพราะพวกเขาเป็นศิษย์รุ่นใหม่ของศาลาเต๋าสวรรค์ และอยู่ที่นี่มาได้ไม่นานเท่านั้น หน้าที่ที่สำคัญเช่นนี้ ถือเป็นโอกาสที่หายากมาก
　　”เอาล่ะพี่กงฉิงไปแล้ว พวกเราจะทำการทดสอบต่อ!”ศิษย์ทั้งสามคนจ้องมองผู้เข้าร่วมอย่างเข้มงวด
　　เมื่อเหล่าผู้เข้าร่วมที่เหลือได้ยินเช่นนั้นสีหน้าก็เต็มไปด้วยความพร้อมในทันที
　　…..
　　ในบ้านไม้เล็กๆ
　　กงฉิงตัวจริงได้ตื่นขึ้นมาเร็วกว่าที่คิด
　　การที่อยู่ในระดับจุติเขาไม่มีทางสลบไปหลายชั่วโมงแน่นอน
　　อย่างไรก็ตามปากของเขาถูกผ้าปิดเอาไว้ร่างกายถูกมัดแน่น ที่สำคัญคือเขารู้สึกไม่มีแรงแม้แต่น้อย
　　แม้แต่ขยับตัวก็ทำได้ยาก
　　อย่างไรก็ตามเขาได้ยินทุกอย่างชัดเจน
　　เมื่อตื่นขึ้นมาเขาก็ได้ยินเสียง ฟาง เจิ้งจือ ถามคำถาม จากนั้นก็มีสองคนถูกคัดออก
　　เขายังได้ยินว่าผู้อาวุโสทั้งสองจะเข้ามาพักในบ้านไม้
　　เขาตื่นเต้นมาก ไอรีนโนเวล
　　ราวกับเห็นแสงแห่งความหวัง
　　สุดท้ายผู้อาวุโสทั้งสองก็หยุดอยู่ที่หน้าประตู
　　ตอนนั้นกงฉิงรู้สึกอยากจะเอามือไปดันประตูแต่เขาไม่สามารถทำได้ เพราะเขาถูกมัดโยนไว้บนเตียง
　　แต่ทันใดนั้นแสงแห่งความหวังของเขาก็ดับลง…
　　ดูเหมือนผู้อาวุโสทั้งสองจะจากไปแล้วรวมถึงเรียกให้กงฉิงตัวปลอมตามขึ้นไปที่ศาลาเต๋าสวรรค์ด้วย
　　แม้แต่สัตว์ขี่ของเขาก็ถูกขู่เข็นบังคับ
　　”อ้าก!!!”กงฉิง อยากจะกรัดร้องออกมา ในหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง มันเป็นไปได้ยังไง ผู้อาวุโสเชื่อมันงั้นหรือ “ใครก็ได้ช่วยข้าที ฆ่าเจ้าไร้ยางอายนั่น มันวางยาพิษข้า!”
　　…
　　สายลมอันเยือกเย็นพัดผ่าน
　　ฟางเจิ้งจือ กำลังอยู่บนหลังของเพลิงเขียว
　　มันดูพอใจมากที่ได้โลดแล่นไปบนอากาศ
　　”สัตว์ตัวเล็กๆแบบเจ้าคิดจะตีลังกากลับหลังให้ข้าดูหรือไง?”ฟาง เจิ้งจือ อดไม่ได้เมื่อเห็นเจ้าเพลิงเขียวบินพล่านอย่างกระตือรือร้น
　　เห็นผู้อาวุโสทั้งสองอยู่ไกลออกไปฟาง เจิ้งจือ ค่อยๆยกมือขึ้น แสงหกสีที่ต่างกันปรากฎขึ้นบนมือเขา ก่อนที่พวกมันจะเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน
　　ในการรับมือกับสัตว์ร้าย
　　ฟางเจิ้งจือ ไม่มีทางเลือกนอกจากใช้เต๋าแแห่งชีวิต
　　ก่อนที่มันจะส่งเสียงร้องออกมาชั่วขณะหนึ่งมันเปล่งเสียงกรี๊ดดังๆ
　　”โฮกกก!”ร่างของเพลิงเขียวทรุดลงเล็กน้อย ก่อนจะหันมามอง ฟาง เจิ้งจือ ด้วยดวงตาอันดุร้าย และสับสนไปในเวลาเดียวกัน ก่อนที่ดวงตาของมันจะสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง
　　”ยังกล้าที่จะตีลังกากลางอากาศอีกไหม?”ฟาง เจิ้งจือ ยิ้ม
　　เพลิงเขียวนั้นดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่ฟาง เจิ้งจือ พูด มันส่งเสียงร้องออกมาเล็กน้อย
　　”ถูกต้องเจ้าต้องเชื่อฟังข้าแบบนั้นแหละ” ฟาง เจิ้งจือ พูดพร้อมกับลูบหัวเพลิงเขียว ก่อนที่จะชี้ไปที่ศาลาเต๋าสวรรค์ “ตรงนั้น เจ้าต้องพาข้าไปที่นั่น!”
　　”โฮก!”เพลิงเขียวคำรามออกมาอีกครั้งก่อนที่มันจะสยายปีกออกอย่างรวดเร็ว มันหยุดบินเล่นไร้สาระไปในทันที
　　ฟางเจิ้งจือ ถอนหายใจและมองไปที่ศาลาเต๋าสวรรค์อย่างไม่มีทางเลือก
　　…..
　　เพลิงเขียวดูเหมือนจะเชื่องลงมาก
　　ฟางเจิ้งจือ ใช้เวลาไม่นานก็ไปถึงศาลาเต๋าสวรรค์ พวกเขามาถึงยอดเขาที่เป็นทางเข้าของศาลาเต๋าสวรรค์
　　ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสห้ากำลังรอเขาอยู่ที่หน้าผาใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ ฟาง เจิ้งจือ ค่อยๆลงมาจากหลังของเพลิงเขียว
　　มันปล่อยเสียงร้องเบาๆก่อนที่เอาหัวไปถูกับข้าฟาง เจิ้งจือ ดูเหมือนมันจะถูกใจ ฟาง เจิ้งจือ ขึ้นมาแล้ว
　　จากนั้นมันก็ไปหมอบรออยู่ด้านข้าง
　　รอยยิ้มของผู้อาวุโสทั้งสองแข็งคางไปทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นพวกเขามองหน้ากันด้วยความสับสน
　　ฟางเจิ้งจือ เห็นท่าทีของผู้อาวุโสทั้งสอง สำหรับท่าทีของเพลิงเขียวที่ผิดปกติ มันเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นความตั้งใจของเขา
　　เต๋าแห่งชีวิต
　　มันคือเต๋าที่เหล่าสัตว์ร้ายค่อนข้างหวาดกลัวแม้เพลิงเขียวจะรู้สึกไม่ถูกต้อง แต่มันไม่กล้าแสดงท่าทีผิดปกติอะไรออกมา
　　”ผู้อาวุโสทั้งสองงั้นข้าขอตัว!”ฟาง เจิ้งจือ พยายามจะหนีไปทันที
　　”เดี๋ยวก่อน!””ผู้อาวุโสสามไม่คิดจะให้ฟาง เจิ้งจือ หนีไปไหน เขาจึงรีบหยุดทันที
　　”พวกท่านมีคำแนะนำอื่นๆเพิ่มเติมให้กับข้าอีกงั้นหรือ?”หัวใจของ ฟาง เจิ้งจือ สั่นสะท้านเล็กน้อย แต่ใบหน้าของเขายังคงนิ่งเฉยเช่นเคย
　　”คำแนะนำ?หืม…กงฉิง เจ้ารู้ไหมว่าทำไมพวกเราถึงเรียกเจ้ากลับมา?” ผู้อาวุโสห้าพูดพร้อมยิ้มให้ ฟาง เจิ้งจือ
　　”เป็นเพราะพวกท่านคิดว่าข้าเหนื่อยแล้ว?”ฟาง เจิ้งจือ ตอบ
　　”ไร้สาระน่ากงฉิงเจ้าไม่รู้ข้อผิดพลาดร้ายแรงที่เจ้าได้ทำไปในวันนี้งั้นหรือ?” ผู้อาวุโสสามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ จากนั้นร่างของเขาก็เปล่งแสงออกมา
　　ผู้อาวุโสห้าเช่นกันเขายืนอยู่ที่ริมหน้าผา
　　ด้านหลังของฟาง เจิ้งจือ ตอนนี้ ฟาง เจิ้งจือ ถูกล้อมแล้ว