Gate of God - ตอนที่ 557-558

ตอนที่ 557 ประกาศอีกครั้ง
　　”ฝ่าบาทท่านจำสิ่งที่ท่านพูดเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ตอนที่ประกาศทำเนียบทองคำได้หรือไม่?” เหยียน ซิว พูดออกมาตรงๆโดยไม่ลังเล
　　”หนึ่งปีที่แล้ว… ” องค์จักรพรรดิคิดถึงสิ่งที่ เหยียน ซิว พูด
　　”ข้าจำได้!”ก่อนที่เขาจะตอบออกมา
　　”ฝ่าบาทท่านเคยพูดว่า ฟาง เจิ้งจือ มายืนอยู่หน้าท่านและบอกว่าเจาไม่ได้ฆ่า ฉาน หลิง ท่านจะนำชื่อเขาไปไว้บนทำเนียบทองคำ ข้าไม่ได้จำผิดไปใช่ไหม?” เหยียน ซิว พูด
　　”เจ้าจำไม่ผิดหรอก”องค์จักรพรรดิพูดและส่ายหัว
　　”ถ้าเป็นเช่นนั้นองค์จักรพรรดได้โปรดทำตามคำที่ให้สัญญาไว้ด้วย!” เหยียน ซิว พูดขึ้นมาอีกครั้ง
　　เมื่อได้ยินเช่นนี้เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างอ้าปากค้าง
　　แน่นอนว่าทุกคนจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตอนที่มีการประกาศอันดับ
　　ในวันนั้นเหยียน ซิว ถามว่าทำไมถึงไม่มีชื่อ ฟาง เจิ้งจือ นอกจากองค์จักรพรรดิจะปฏิเสธ เขายังโกรธมากอีกด้วย
　　จากนั้นเหยียน ซิว ก็ออกจาเมืองไป พร้อมกับการปฏิเสธเข้าร่วมการคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์
　　ตั้งแต่นั้นมาเขาไม่ได้เหยียบเข้ามาในเมืองหลวงอีกเลยจนกระทั่งวันนี้ พร้อมกับการที่เขานำเรื่องเก่าขึ้นมาพูด…
　　การกระทำของเขามันต่างจากการทาทายองค์จักรพรรดิยังไงกัน?
　　ยิ่งไปกว่านั้นมันเป็นเวลาเกือบสองปีแล้วนับตั้งแต่การสอบครั้งนั้นเขาสามารถรอถึงตอนนั้นก็ได้ ทำไมต้องยกเรื่องการสอบรอบเก่าขึ้นมาพูดอีก?
　　เพื่อความเป็นธรรม?
　　แน่นอนว่ามันสมเหตุสมผลแต่การพูดถึงเรื่องนี้ของ เหยียน ซิว ดูร้ายกาจกว่าการยกเรื่องคดีที่เกิดขึ้นมาพูดเสียอีก เพราะสิ่งนี้มันเกี่ยวข้องกับตัวองค์จักรพรรดิเอง!
　　การแสดงออกขององค์จักรพรรดิเปลี่ยนไปขณะที่เขากวาดสายตาไปยังเหล่าเจ้าหน้าที่ทั้งหมดที่ตกใจอยู่
　　เขาต้องคิดให้เร็ว
　　ปีที่ผ่านมาเขาได้ประกาศออกไปด้วยตัวเองถ้าเขาเปลี่ยนแปลงอะไร
　　มันก็เป็นเหมือนการตบหน้าตัวเอง
　　แม้ตัวเขาจะรู้สึกอับอายแต่ก็เป็นเขาที่ประกาศออกไปจริงๆ
　　เขาจะกลับคำพูดของเขาได้ยังไง?
　　หลังจากครุ่นคิดสักครู่เขาก็จับจ้องที่ฟาง เจิ้งจือ ดวงตาของเขาเป็นประกาย ก่อนจะกระแอมออกมา
　　”ฟางเจิ้งจือ เจ้าคิดยังไง?”
　　”ในเมื่อมันเป็นของข้าทำไมข้าต้องปฏิเสธมันด้วย? แน่นอนต่อให้มันไม่ได้เป็นของข้า แต่มีคนจะมอบมันให้ข้าก็ไม่ใส่ใจที่จะรับมันไว้” ฟาง เจิ้งจือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ
　　”เจ้าไม่คิดว่ามันมากเกินไปงั้นหรือ?”องค์จักรพรรดิโต้กลับ ก่อนจะโบกมือให้ ฟาง เจิ้งจือ
　　”ทำไมมันถึงมากเกินไปล่ะ?”ฟาง เจิ้งจือ ยังคงยืนอยู่ที่เดิม
　　”เจ้าหน้าที่ฟางฝ่าบาทอยากให้ท่านเข้ามาใกล้ๆ!” ขันทีเหว่ยพูดขึ้นมาเมื่อไม่เห็น ฟาง เจิ้งจือ เคลื่อนไหว
　　”เข้าไปใกล้?โอ้… ” ฟาง เจิ้งจือ มองรอบๆ ก่อนจะเข้าไปยืนข้างๆองค์จักรพรรดิ ” ฝ่าบาท ข้าจะช่วยเหลือท่านได้ยังไง?”
　　องค์จักรพรรดิมองฟาง เจิ้งจือ พร้อมกับส่ายหัวด้วยความหงุดหงิด ถึงแม้ว่า ฟาง เจิ้งจือ จะฉลาด แต่เขาก็มีนิสัยที่น่ารำคาญไม่น้อย
　　”เกี่ยวกับเรื่องทำเนียบทองคำเจ้าควรคิดให้ดีกว่านี้ ตอนนี้เจ้าไร้พลัง อันดับในการทดสอบก็ไม่มีความหมายอีกแล้ว ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกหรือ?” องค์จักรพรรดิพูดขึ้นมา แน่นอนคำพูดของเขามีเพียง ฟาง เจิ้งจือ ที่ได้ยินเท่านั้น
　　”มันจะไร้ประโยชน์อย่างได้ไร?ข้าคิดว่ามันมีประโยชน์มาก!” ฟาง เจิ้งจือ ตอบทันที
　　”มันจะใช้อะไรได?เพื่อเป็นเกียรติ? หรือชื่อเสียง? หากเจ้าต้องการสิ่งเหล่านี้ ข้าสามารถชดเชยให้เจ้าได้มากกว่านั้น ถ้าเจ้าไม่ชอบเป็นเจ้าหน้าที่ เจ้าอยากได้เงินไหมล่ะ?” เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา เขารู้นิสัยของ ฟาง เจิ้งจือ ดี
　　”ไม่ข้ามีเงินมากพอแล้ว!” ฟาง เจิ้งจือ ส่ายหัว
　　”เท่าไหร่กัน?”องค์จักรพรรดิแปลกใจเล็กน้อยมันเป็นความรู้สึกที่แปลก เมื่อคนโลภบอกว่ามีเงินมากพอแล้ว
　　”เหมืองทองที่ใหญ่ที่สุดสิบเหมืองในดินแดนภูเขาทางใต้”ฟาง เจิ้งจือ พูดก่อนจะชี้ไปที่ ฉาน ยู่ พร้อมกับหยิบสัญญาออกมา
　　“โอ้…” องค์จักรพรรดิประหลาดใจ
　　เมื่อดูที่ตราประทับสีแดงและลายเซ็นของฉาน ยู่ ในสัญญาในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไม ฟาง เจิ้งจือ ถึงไม่สามารถกลับมาที่เมืองหลวงได้
　　เขายึดเหมืองทองคำสิบแห่งในแดนใต้
　　ถ้าเป็นคนอื่นก็คงถูกฆ่าตายตั้งแต่จบสงครามแล้ว
　　”ฝ่าบาทถ้าท่านไม่ลำบากอะไรโปรดทำตามสัญญาของท่าน” ฟาง เจิ้งจือ กล่าวขึ้นมา
　　”เดี๋ยวก่อนเจ้าช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าทำไมเจ้าถึงอยากให้ข้าใส่ชื่อเจ้าไว้ในทำเนียบทองคำ?”องค์จักรพรรดิอยากรู้เป้าหมายของ ฟาง เจิ้งจือ
　　”มันเป็นข้อตกลง”ฟาง เจิ้งจือ ตอบ
　　”ข้อตกลง?”
　　”ใช้ข้อตกลงที่ข้าได้ให้ไว้นานแล้ว”
　　”เจ้าบอกได้ไหมว่าเป็นข้อตกลงอะไร?”
　　”แน่นอน”
　　”เชิญพูด”
　　”ข้าจะพูดมันแน่นอนหลังจากที่ท่านใส่ชื่อข้าในทำเนียบทองคำ”
　　องค์จักรพรรดิหลินมู่ไป่ ตะลึง ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่า หลิน เทียนหลง รู้สึกอย่างไรเมื่อถูก ฟาง เจิ้งจือ หลอก
　　”เจ้าพูดตอนนี้ไม่ได้หรือ?””
　　”ไม่!
　　”ได้เอาล่ะอย่างน้อยช่วยบอกได้ไหมว่าเจ้าไปทำข้อตกลงไว้ตอนไหน?” องค์จักรพรรดินึกถึงเรื่องที่เป็นไปได้
　　ข้อตกลงที่ฟาง เจิ้งจือ ทำไว้ที่กองตรวจการศักดิ์สิทธิ์
　　ตอนนั้น…
　　ฟางเจิ้งจือ ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงที่กองตรวจการศักดิ์สิทธิ์และได้ทำข้อตกลงกับ ฉือ กูเหยียน
　　มันเป็นเรื่องที่นานแล้วแต่ไม่มีใครคิดว่ามันจะเป็นจริง แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ฟาง เจิ้งจือ ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ถ้าเป็นเรื่องนี้ องค์จักรพรรดิต้องคิดหนักแน่นอน
　　”เมื่อไหร่?อืม…หลังการทดสอบระดับจักรพรรดิ” ฟาง เจิ้งจือ นึก
　　”หลังจากการทดสอบระดับจักรพรรดิ?”องค์จักรพรรดิตกใจ และเริ่มนึดถึงความเป็นไปได้อื่นๆ มันหลังจากที่ ฟาง เจิ้งจือ ได้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสี่แล้ว ตอนนั้นเขาน่าจะกลับไปที่หมู่บ้านภูเขาทางเหนือแล้ว?”เจ้าตกลงเอาไว้ที่หมู่บ้านภูเขาทางเหนือใช่หรือไม่?”
　　”ใช่”ฟาง เจิ้งจือ พยักหน้า
　　อันที่จริงข้อตกลงของเขากับฉือ กูเหยียน เกิดขึ้นที่หมู่บ้านภูเขาทางเหนือ
　　”ข้าเข้าใจ!เจ้ายังคงยืนกรานให้ข้าใส่ชื่อเจ้าลงไปในทำเนียบทองคำ?” องค์จักรพรรดิพยักหน้า มันคงเป็นเรื่องปกติที่คนธรรมดาอย่าง ฟาง เจิ้งจือ อาจจะสัญญาบางอย่างเอาไว้กับพ่อแม่หรือญาติพี่น้องของเขา
　　”แน่นอน”ฟาง เจิ้งจือ ยืนยัน
　　”ไม่ต่อรองอะไรแล้วใช่ไหม?”
　　”ไม่!”
　　”ได้!แต่เจ้าคิดจะให้เหล่าเจ้าหน้าที่ของข้าต้องนอนอยู่บนพื้นอีกนานไหม?” องค์จักรพรรดิพูดก่อนจะมองไปยังเหล่าเจ้าหน้าที่ที่นอนอยู่บนพื้นเพราะพิษ
　　ด้วยสถาการณ์แบบนี้ถ้าเขาเดาไม่ออกว่าการย่างเนื้อของฉาน ยู่ เกี่ยวข้องกับ ฟาง เจิ้งจือ เขาคงไม่สมกับเป็นองค์จักรพรรดิอีกต่อไปแล้ว
　　“โอ้…มียาแก้พิษเหลืออยู่ไม่มากและมันก็ค่อนข้างแพง” ฟาง เจิ้งจือ ดูอับอายเล็กน้อย
　　”อย่าต่อรองข้าอีกทำให้พวกเขาตื่นเดี๋ยวนี้ เจ้าไม่ได้มีเหมืองทองอยู่สิบแห่งแล้วไม่ใช่หรือ?” องค์จักรพรรดิโต้กลับ
　　”ได้ๆ”ฟาง เจิ้งจือ พยักหน้า
　　”เตรียมรถม้าไปที่หอพิพากษา!”เสียงขององค์จักรพรรดิดังก้องไปทั่ว
　　”รับทราบ!ขันทีเหว่ยตอบทันที “เตรียมรถม้า!”
　　เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างสงสัยองค์จักรพรรดิจะประกาศทำเนียบทองคำใหม่งั้นหรือ? ม
　　ขณะที่องค์จักรพรรดิเดินไปประตูวังเหยียน ซิว และ ฟาง เจิ้งจือ ก็กำลังให้ยาแก้พิษกับเหล่าเจ้าหน้าที่
　　เมื่อเจ้าหน้าที่คนอื่นๆเห็นพวกเขาลังเลที่จะออกไปช่วย
　　เพราะ
　　จากระยะไกลพวกเขาเห็นสายตาอันน่าเกลียดน่ากลัวของ หลิน เทียนหลง
　　ฟางเจิ้งจือ ไม่ได้สนใจเขาแค่ส่งยาแก้พิษให้ ฟาง เจิ้งจือ เพิ่ม
　　”เหยียนซิว หลังจากชื่อของข้าถูกประกาศในทำเนียบทองคำ ไปเข้าร่วมการทดสอบคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์กัน ตอนนั้นข้าหวังว่าเจ้าคงไม่เป็นภาระของข้านะ!” ฟาง เจิ้งจือ กล่าวขึ้น
　　”ตึง!”
　　เจ้าหน้าที่รอบๆแทบหน้าทิ่มพื้นเมื่อได้ยิน
　　คนที่ไร้พลังกลับบอกคนที่มีพลังอันสูงส่งว่าเป็นภาระบ้าบอสิ้นดี
　　แต่เดี๋ยวก่อน!
　　เขาจะเข้าร่วมการทดสอบของศาลาเต๋าสวรรค์งั้นหรือ?!
　　เพจหลัก: Gate of god TH
ตอนที่ 558 การคัดเลือกศาลาเต๋าสวรรค์
　　“เขาบ้าไปแล้ว! เจ้าหน้าที่ทุกคนล้วนคิดว่าคนไร้พลังจะเข้าร่วมการขัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์ได้เยี่ยงไร?
　　เขาคิดว่าจะผ่านไปได้?
　　แน่นอนว่าโอกาสแทบเป็นศูนย์!
　　การทดสอบนั้นถูกจัดขึ้นทุกๆสองปีโดยศาลาเต๋าสวรรค์เองไม่มีข้อยกเว้นสำหรับใครทั้งนั้น มีผู้ที่ได้สามอันดับแรกจากการทดสอบระดับสภาเท่านั้นถึงจะได้เข้าร่วมการคัดเลือก
　　ในแต่ละครั้งจึงมีผู้สมัครไม่น้อยกว่าร้อยคน
　　ในวันนี้ผู้ที่แข็งแกร่งจากทั่วมุมโลกจากปรากฎตัวขึ้น
　　แต่ฟาง เจิ้งจือ ล่ะ?
　　เขาเป็นคนที่ไร้พลังจะสามารถเอาชีวิตรอดได้ยังไงกัน?
　　เจ้าหน้าที่ล้วนตกตะลึง
　　แม้แต่องค์จักรพรรดิที่กำลังเดินไปประตูวังก็หยุดเมื่อได้ยินเรื่องนี้
　　”เขาคิดจะเข้าร่วมการคัดเลือกศาลาเต๋าสวรรค์งั้นหรือ?”องค์จักรพรรดิหันไปมอง ฟาง เจิ้งจือ ที่กำลังพูดคุยกับ เหยียน ซิว อยู่
　　เหยียนซิว แค่ตอบกลับเรียบๆเท่านั้น “ข้าแข็งแกร่ง!”
　　”เยี่ยมมากเมื่อถึงตอนนั้นข้าจะขอเอาที่หนึ่งไป ส่วนที่สองข้าจะยกให้เจ้า!” ฟาง เจิ้งจือ ยิ้มอย่างสดใส
　　”โอ้!”
　　”จะมีใครไร้ยางอายได้ขนาดนี้ไหม?”
　　”หน้าของเขาหนากว่ากำแพงเมืองเสียอีกเขาคิดว่าการทดสอบของศาลาเต๋าสวรรค์เป็นเรื่องเล่นๆหรือไงกัน?”
　　เจ้าหน้าที่พูดไม่ออก
　　พวกเขาไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรออกมาเพราะตอนนี้เรื่องที่ใหญ่ที่สุดคือ องค์รัชทายาท หลิน เทียนหลง
　　พวกเขาทำได้แค่หัวเราะออกมาเท่านั้น
　　”เจ้าหน้าที่ฟางใช่ว่าข้าจะไม่สนับสนุนทาน แต่…ฮ่าฮ่า!” เหวิน เต๋าเปา เองก็เช่นกัน
　　สองชั่วโมงต่อมา…
　　เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างยืนรอที่หอพิพากษาท่าทีของพวกเขาต่างจากของ ฉาน ยู่ อย่างสิ้นเชิง
　　โดยเฉพาะรัฐมนตรีกรมพิธีการกรมแรงงาน และรัฐมนตรีกรมเมือง
　　พวกเขารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความยุติธรรมพวกเขาถูกวางยาพิษจากเนื้อแกะ แต่มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว พวกเขาจะกล้าทำอะไร?
　　หลินเทียนหลง มองอย่างขมขื่น เขาได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก แต่เขายังคงไม่เคลื่อนที่ไปไหน
　　เหตุผลนั้นง่ายมาก
　　เขาต้องการจำช่วงเวลาที่ภาคภูมิใจของฟาง เจิ้งจือ ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
　　กลับกันการแสดงออกของราชาต้วนนั้นดีกว่ามากการรื้อคดีขึ้นมาใหม่ทำให้เขาได้ประโยชน์อย่างมาก
　　”ฟางเจิ้งจือ จงฟัง!” เสียงของขันทีเหว่ยดังขึ้น
　　”รับทราบ!”ฟาง เจิ้งจือ พยักหน้า เขาเดินไปที่ทางเข้าพอพิพากษาและทำการเคารพขันที่เหว่ยและองค์จักรพรรดิ
　　ฟางเจิ้งจือ ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นทางการเท่าไร ทำให้ขันทีเหว่ยไม่พอใจเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพราะองค์จักรพรรดิไม่ได้มีท่าทีอะไร
　　”ฟางเจิ้งจือ ได้อันดับที่หนึ่งในการทดสอบระดับสภารอบที่แล้ว และแน่นอนชื่อของเขาต้องปรากฎอยู่บนทำเนียบทองคำ!” เสียงของขันทีเหว่ยดังขึ้นอีกครั้ง
　　องค์จักรพรรดิเดินไปยังแผ่นหินสีทองที่วางอยู่ใกล้ประตูทางเข้าหอช้าๆเขาขยับนิ้วมือไม่กี่ครั้งชื่อก็ปรากฎขึ้นบนแผ่นหินนั้น
　　”ฟางเจิ้งจือ!”
　　ถัดจากชื่อของหนานกง เฮา
　　เมื่อเห็นชื่อนั้นเหล่าเจ้าหน้าที่ต่างมีท่าทีที่แตกต่างกันออกไป
　　เขาทำมันจริงๆ!
　　ฟางเจิ้งจือ จากชาวบ้านๆธรรมดาๆมาได้ไกลถึงเพียงนี้…อันดับหนึ่งทั้งการทดสอบด้านปัญญาและการต่อสู้…
　　นี่คือตำนานที่ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้เพราะตำแหน่งของเขาตอนนี้ถือว่าสูงที่สุดในการทดสอบแล้ว ไม่มีใครเอาชนะได้
　　ผู้คนที่ยืนอยู่รอบๆเต็มไปด้วยความตื่นเต้นก่อนที่เหล่าทหารองค์รักษ์จะตะโกนประกาศออกไปนอกพระราชวัง
　　”ฟางเจิ้งจือ อันดับที่หนึ่งในการทดสอบระดับสภาด้านการต่อสู้!”
　　”ฟางเจิ้งจือ อันดับที่หนึ่งในการทดสอบระดับสภาด้านการต่อสู้!”
　　”…”
　　เสียงดังสะท้อนออกไปไกลเรื่อยๆ
　　ผู้คนในเมืองหลวงต่างได้รับกระดาษแผ่นหนึ่งที่กระจายไปทั่วเมืองพวกเขาตกใจกับข่าวที่ได้รับเป็นอย่างมาก
　　”เกิดอะไรขึ้น?”
　　”ไม่ใช่ว่าการทดสอบระดับสภานั้นยังไม่เริ่มหรอกหรือ?”
　　”วันนี้ฟาง เจิ้งจือ ได้ปรากฎตัวขึ้นที่ประตูวังและพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ได้ผิด! องค์จักรพรรดินำชื่อเขาไปใส่ไว้ในทำเนียบทองคำอีกครั้ง!”
　　”จริงรึ?คดีนั้นเกี่ยวข้องกับองค์รัชทายาทเชียวนะ!”
　　”มันเป็นความจริงเรื่องนี้ได้กระจายไปทั่วเมืองหลวงแล้ว คดีดินแดนภูเขาทางใต้ถูกรื้อขึ้นมาใหม่ ฟาง เจิ้งจือ จึงถูกขานชื่อในทำเนียบทองคำอีกครั้ง!”
　　สำหรับพวกเขาทุกคนมันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเป็นอย่างยิ่ง
　　ท่ามกลางเรื่องที่พวกเขาถกเถียงกันมีเรื่องที่ ฟาง เจิ้งจือ จะเข้าร่วมการคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์ด้วย
　　ทุกคนต่างหัวเราะเยาะออกมาเมื่อได้ยิน
　　”เขาจะเข้าร่วมการคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์?ฮ่าฮ่า…จะเป็นไปได้ยังไง? เขาคงคิดว่าการคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์ง่ายมากกระมั้ง?”
　　”ฟางเจิ้งจือ ก็เป็นคนแบบนั้นอยู่แล้วนี่!”
　　”ฮ่าฮ่าฮ่า…”
　　แม้ผู้คนจะไม่เชื่อว่าฟาง เจิ้งจือ จะเข้าร่วมการคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์ แต่ไม่มีใครสงสัยที่เขาได้ที่หนึ่งในการทดสอบระดับสภาด้านการต่อสู้ ผลงานของเขาทุกคนล้วนรู้ดี
　　ความจริงแล้ววีรกรรมของฟาง เจิ้งจือ ในสงครามแดนใต้นั้นได้แพร่กระจายไปไกลถึงเมืองหลวง อาณาจักรเซี่ย
　　ถึงแม้จะมีการพูดถึงทำเนียบทองคำอยู่บ้าง
　　แต่มันเทียบไม่ได้กับก่อนหน้านี้เพราะการพูดถึงในครั้งนี้มันเกี่ยวข้องกับคดีใหญ่ของดินแดนภูเขาทางใต้
　　…
　　ทางตะวันออกของวังณ ที่พักขององค์รัชทายาท
　　”เพล้ง!”ถ้วยหยกสีขาวถูกปาลงพื้น
　　หมอประจำตัวทั้งสองต่างตกใจและคุกเข่าลงด้านหลังพวกเขามีเจ้าหน้าที่มากกว่าสิบคน
　　”ออกไปซะ!”องค์รัชทายาทหลิน เทียนหลง ตะคอกไล่
　　”ขะ…ขอรับ”หมอทั้งสองคนเดินออกจากห้องในทันที พวกเขาตื่นตระหนกอย่างมาก ทั้งคู่ต่างสับสนงุนงง
　　เมื่อเห็นเช่นนั้นเจ้าหน้าที่ต่างมองหน้ากันจากนั้นเจ้าหน้าที่ก็เดินออกมายืนกลางห้อง
　　”ฝ่าบาททางออกเดียวคือผลักความผิดไปให้ ซู ฉิง!”
　　”ใช่แล้วฟาง เจิ้งจือ ไม่ได้พูดถึงหลักฐานการก่ออาชญากรรมของ ซู ฉิง ใช่ไหมดังนั้น เราควรทำตามแผนของเขา เมื่อเวลานั้นมาถึงเขาจะไม่สามารถพูดอะไรได้”เจ้าหน้าที่อีกคนพูด
　　”ถูกต้อง!ผู้ที่มีความทะเยอทะยานจะไม่ให้ความสนใจกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ และนักรบทุกคนย่อมมีจุดอ่อนฝ่าบาท ท่านไม่จำเป็นต้องปกป้อง ซู ฉิง อีกต่อไป”
　　”เป็นเรื่องดีมากที่องค์จักรพรรดิยังคงอยากปกป้องท่านตราบใดที่ไม่มีหลักฐานที่ชี้ชัดเจน ท่านจะยังสามารถรักษาตำแหน่งเอาไว้ได้ ในอนาคตข้างหน้า ฝ่าบาทยังคงมีสิทธิ์ในบัลลังก์!”
　　”ฝ่าบาทท่านควรอดทนรอสักหน่อย ถึงตอนนี้ ฟาง เจิ้งจือ จะมาขวาง แต่เขาก็ยังเป็นแค่เจ้าหน้าที่ เมื่อฝ่าบาทกลายเป็นจักรพรรดิ พวกเขายังจะทำอะไรได้อีก?”
　　เจ้าหน้าที่แต่ละคนเริ่มออกความเห็นอย่างรอบคอบ
　　”เจ้ากำลังรออะไรอยู่?ส่งคนไปดินแดนทางเหนือทันที!”องค์รัชทายาทกล่าวพร้อมกำมือแน่น
　　”รับทราบ!”เจ้าหน้าที่น้อมรับคำสั่ง
　　”ฝ่าบาทท่านไม่สามารถทำเช่นนี้ได้!”เจ้าหน้าที่อีกคนพูดขัดขึ้นมา
　　”ทำไมกัน?พวกเราจะรอให้ ซู ฉิง กลับมางั้นหรือ?”หลิน เทียนหลง จ้องมองเจ้าหน้าที่ด้วยแววตาที่เย็นชา
　　”ไม่อย่างแน่นอนแต่ ซู ฉิง ไปฝึกฝนอยู่ที่ดินแดนทางเหนือเป็นเวลาหนึ่งปี ถ้าจู่ๆพวกเราก็โจมตี ซู ฉิง เขาจะเป็นปฏิปักษ์กับเรา”
　　”แล้วเจ้าจะให้ทำยังไง?”
　　”ข้าคิดว่าวิธีการที่ดีที่สุดคือหลอกล่อเขามาที่เมืองหลวงแล้วโจมตีเขาที่นั่นแม้ว่าการลอบสังหารจะล้มเหลว แต่ให้เขาอยู่ที่เมืองเหยียนดีกว่าดินแดนทางเหนือ!”
　　”จะล่อเขามายังไง?ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้ากองตรวจการทั้งห้าของแดนเหนือเรื่องที่ ฟาง เจิ้งจือ พูดในทำเนียบทองคำนั้นแพร่กระจายไปทั่ว การพลิกคว่ำคดีจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ แล้วเขาจะเข้าเมืองหลวงได้ยังไง?”
　　”เรื่องนั้น… ” เจ้าหน้าที่พูดไม่ออก
　　เจ้าหน้าที่ที่เหลือต่างก็ส่ายหัวมันเป็นเรื่องที่ยากเกินไปที่จะหลอกล่อ ซู ฉิง มาที่เมืองเหยียน ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีอะไรจะสามารถหลอกล่อ ซู ฉิง มาได้เลย
　　”เจ้าพวกโง่!”องค์รัชทายาทหลิน เทียนหลง ยังคงกำมือแน่น เมื่อเทียนกับรัฐมนตรีฝ่ายซ้าย ยู่ ยี่ปิง เจ้าหน้าที่พวกนี้ช่างไร้ปัญญานัก
　　มันทำให้เขาแทบเป็นบ้า
　　”ข้าอยากพบรัฐมนตรีฝ่ายซ้ายยู่ ยี่ปิง เรียกเขามาพบข้า!”หลิน เทียนหลง กัดฟันแน่นในขณะที่พูดออกไป ฟาง เจิ้งจือ เจ้าคิดว่าแค่ตัดแขนของข้าแล้วจะทำให้ข้าล้มเลิกไปง่ายๆงั้นหรือ?
　　”เรื่องนั้น… ” เจ้าหน้าที่ลังเล
　　”เจ้ามีปัญหาอะไรไหม?”หลิน เทียนหลง เริ่มไม่พอใจ ในฐานะองค์รัชทายาทที่จะได้เป็นจักรพรรดิคนต่อไป การที่ถูกขัดขวางไม่ให้พบคนที่ตัวเองอยากพบทำให้เขาโกรธมาก
　　”ฝ่าบาทท่านคงรู้อยู่แล้ว เหวิน ฉวน ตอนนี้กำลังทำงานให้ราชาต้วนอยู่ การที่จะเรียกคนออกมาจากคุกที่ เหวิน ฉวน รับผิดชอบอยู่นั้น… !” เจ้าหน้าที่ส่ายหัวปฏิเสธ
　　”แล้วยังไง?ข้าไม่สามารถเจอเขาได้งั้นหรือ?” หลิน เทียนหลง กล่าวด้วยน้ำเสียงอันเย็นชา
　　เจ้าหน้าที่เงียบและก้มหัวลงมันยากเกินไปที่จะไปพบ ยู่ ยี่ปิง โดยเฉพาะในสถานการณ์เช่นนี้
　　กรมกฎหมาย!
　　มันเหมือนก้างปลาชิ้นใหญ่ที่ติดอยู่ในคอของพวกเขา
　　ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็ได้ผุดขึ้นมาในใจของเหล่าเจ้าหน้าที่ ทำไมเจ้าหน้าที่ ว่าน ฉง ถึงเป็นเป้าหมายคนแรกของ ฟาง เจิ้งจือ ในเมืองหลวง?
　　เป็นไปได้ไหมว่า…
　　ทั้งหมดนี้เป็นแผนของฟาง เจิ้งจือ?
　　ถ้ามันเป็นเรื่องจริงมันคงเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก
　　ทั้งห้องต่างอยู่ภายใต้ความเงียบ
　　ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะเบาๆสองครั้งดังมาจากประตู ก่อนที่จะมีเสียงดังตามมา
　　”ฝ่าบาทเจ้าหน้าที่กรมกฎหมายสั่งให้ข้ามาส่งจดหมาย!”
　　”เหวินฉวน?!”
　　”ทำไมเขาถึงเขียนจดหมายมาให้พวกเรา?”
　　เหล่าเจ้าหน้าที่ไม่สามารถเชื่อเรื่องนี้ได้
　　”เข้ามา!”หลิน เทียนหลง พูดขึ้นมาทันที แม้ตัวเขาจะสงสัยเช่นกัน
　　เจ้าหน้าที่ทุกคนจ้องที่ประตูห้อง
　　เมื่อประตูเปิดออกมาคนรับใช้ในชุดดำก็เดินเข้ามาในห้องในมือของเขามีซองดำถูกผิดผนึกอยู่
　　เขาเดินไปที่กลางห้องคุกเข่าลง ก่อนจะยื่นจดหมายออกไป
　　เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรับจดหมายและส่งต่อให้หลิน เทียนหลง
　　เขาเปิดซองจดหมายอย่างรวดเร็วทันใดนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที
　　”ฝ่าบาทเขาบอกว่ายังไงบ้าง?” เจ้าหน้าที่ถามอย่างระมัดระวัง
　　”เอาไปอ่านเอง”เขาส่งมันให้เจ้าหน้าที่
　　ดวงตาของเจ้าที่คนนั้นมองกวาดไปทั่วก่อนที่เขาจะอ้าปากค้าง
　　เมื่อเห็นเช่นนั้นเจ้าหน้าที่คนอื่นๆก็เดินเข้ามาใกล้
　　เพราะ
　　เมื่อพวกเขาเห็นจดหมายพวกเขาก็มีท่าทีแบบเดียวกัน ราวกับพวกเขาพึ่งเห็นผี
　　เพราะเนื้อหามันชัดเจนมากเนื้อหาอันเรียบง่าย
　　มันเป็นเพียงประโยคเดียว!
　　”ซูฉิงเข้าสู่เมืองหลวงแล้ว!”
　　แต่ที่สำคัญกว่านั้นเห็นได้ชัดเลยว่านี่ไม่ใช่ลายมือของ เหวิน ฉวน เขาทำหน้าที่มานานหลายสิบปี พวกเขาจะไม่รู้จักลายมือของ เหวิน ฉวน ได้ยังไง?
　　แต่เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ประเด็นหลัก
　　ประเด็นหลักคือ…
　　ทำไมซู ฉิง ถึงเข้ามาที่เมืองหลวง? เข้าสู่เมืองหลวงในเวลาเช่นนี้? โดยที่ไม่แจ้งองค์รัชทายาทล่วงหน้าอีกด้วย?
　　เพจหลัก: Gate of god TH