เทพยุทธ์สะท้านภพ - บทที่ 425 ธ์แข็งแกร่งกว่า

ทันใดนั้น จากภายในประตูยักษ์ พุ่งออกมาเป็นหอกยาว พุ่งเข้ามาเพื่อสังหาร หอกยาวเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ราวกับมังกรที่ล่องลอย แทงเข้ามา ในชั่วขณะที่ถูกแทง ปลายหอกเปล่งประกายแสงอันเจิดจ้า ส่องสว่างไปทั่วรอบหลายสิบลี้ให้เห็นได้อย่างชัดเจน

เพี้ยง!

นิ้วมือยักษ์ยื่นออกมาอีกหนึ่งนิ้ว หนีบเบา ๆ สองนิ้วก็หนีบหอกที่เหมือนมังกรไว้ในมือ จากนั้นก็งอนิ้ว หอกโค้งงอ ปลายหักขาด แสงสว่างก็หายวับไปในพริบตา

ในชั่วพริบตา ใบหน้าของคนแคระเปลี่ยนไปหลายครั้ง ดวงตาหรี่ลง ปราณยุทธ์บนร่างเหมือนน้ำเดือด เริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็ว ไหลเข้าสู่ประตูยักษ์

ต่อมา จากประตูยักษ์ก็พุ่งออกมาเป็นอาวุธนานาชนิด ขวาน หอก ดาบ กระบอง แส้… ทั้งหมดล้วนรวมตัวจากปราณยุทธ์พลังแต่ละชิ้นล้วนแข็งแกร่งกว่ากัน และจำนวนก็มากจนน่าตกใจ อาวุธแต่ละชนิดพุ่งออกมา วาดเส้นโค้งอันแปลกประหลาดในอากาศ หากถูกแสงสว่างแม้เพียงเล็กน้อย ก็คงถูกตัดเป็นชิ้น ๆ ทันที

ในขณะนี้ ปราณยุทธ์ในอากาศรอบ ๆ หลายสิบจ้างเริ่มปั่นป่วน เว้นแต่ผู้ที่บรรลุถึงขอบเขตสัจธรรมเท่านั้นที่จะต้านทานได้บ้าง พลังอันยิ่งใหญ่และคมอาวุธที่แปลกประหลาดแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตอาคมที่มีพลังปกป้องร่างก็คงไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย

แต่เรื่องน่าประหลาดใจก็เกิดขึ้น เพียงแค่อาศัยนิ้วเดียว อาวุธทั้งหมดที่เกิดจากปราณยุทธ์ก็ถูกหลี่ลี่ทำลายจนหมดสิ้น

ตอนนี้บนใบหน้าของคนแคระไม่เพียงแต่มีความดุร้าย แต่ยังมีความประหลาดใจและความไม่อยากเชื่อ

“ไอ้หนู กล้าดื้อดึงนัก ตาย ตาย ตายเสียเถอะ! กระจกสุริยะ!”

คนแคระตาแดงก่ำ ตะโกนอย่างคลุ้มคลั่ง จากนั้นปราณยุทธ์ทั่วร่างก็ไหลเข้าสู่ประตูยักษ์อย่างรุนแรงยิ่งขึ้น

ประตูยักษ์เปิดออกอีกครั้ง กระจกโบราณขนาดเท่ากะละมังค่อย ๆ ลอยออกมา กระจกนี้แขวนอยู่บนท้องฟ้า ราวกับดวงอาทิตย์อันร้อนแรง ส่งเสียงหึ่ง ๆ แล้วปล่อยแสงสว่างจ้าและร้อนระอุออกมา ยังไม่ทันที่แสงจะส่องถึงร่างของหลี่ลี่แสงเหล่านี้ก็จุดอากาศให้ลุกเป็นไฟ ทั้งพื้นที่กลายเป็นทะเลเพลิงในพริบตา

เมื่อเผชิญกับทะเลเพลิงที่ลงมาจากฟ้า หลี่ลี่กลับยิ้มบาง ๆ ชี้นิ้วออกไป ทำลายฟ้าดิน ทะเลเพลิงบนท้องฟ้าไม่อาจขัดขวางนิ้วนี้ได้แม้แต่น้อย แตะลงบนกระจกอย่างหนักหน่วง กระจกก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของหลี่ลี่ได้ แตกทันที เปลวไฟค่อย ๆ ดับลง เปลวไฟอันว่างเปล่าเหล่านั้นแม้แต่จะเข้าใกล้ตัวหลี่ลี่ในระยะสองก้าวก็ยังทำไม่ได้

โครม!

เสียงดังสนั่น กระจกไม่อาจทนต่อพลังอันยิ่งใหญ่ของหลี่ลี่แตกกระจายไปทั้งหมด หลี่ลี่รีบเรียกใช้ตำราวิหารแห่งราตรีเปลวไฟทั้งหมดถูกหลี่ลี่ดูดซับเข้าไป

“ปราณยุทธ์แข็งแกร่งกว่าปราณยุทธ์มากจริง ๆ …”

หลี่ลี่ผ่านการต่อสู้มาหลายครั้ง ยิ่งชื่นชมและให้ความสำคัญกับวิธีการฝึกฝนแบบนี้ ตอนนี้รู้สึกว่าจิตวิญญาณและพลังชีวิตของตนได้บรรลุถึงขั้นสูงสุดแล้ว

“ข้าปล่อยให้เจ้าลงมือก่อนแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่ข้าจะโต้กลับบ้างแล้ว! ไอ้เตี้ย รับความตายเถอะ!”

หลี่ลี่แค่นเสียงเย็นชา

หลี่ลี่ใช้วิชาตัวเบาปีศาจราตรีอย่างเต็มกำลัง ภายใต้การปกปิดของความมืด ร่างของหลี่ลี่หายวับไปในพริบตา แม้คนแคระจะมีวรยุทธ์ระดับขอบเขตวิหารแต่ก็เพียงรู้สึกถึงทิศทางของหลี่ลี่อย่างคลุมเครือเท่านั้น ไม่อาจค้นหาตำแหน่งที่แน่ชัดของหลี่ลี่ได้เลย

ขอบเขตวิหารแบ่งเป็นสามระดับ คือ รวมจิต กำเนิดจิต และจิตสำนึก รวมจิตเป็นเพียงการรวมวิญญาณสองดวงเข้าด้วยกัน แม้จะสามารถเปลี่ยนปราณยุทธ์เป็นพลังธาตุ ทำให้พลังเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน แต่ก็เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงปราณยุทธ์ภายในร่างเท่านั้น เมื่อรวมเป็นกำเนิดจิตแล้ว จึงจะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง และมีเพียงในระดับจิตสำนึกเท่านั้น ที่ผู้มีวรยุทธ์ต่ำกว่าจะไม่มีที่ซ่อน จิตสำนึกออกมา สำรวจทุกสิ่ง รวมถึงร่างกายของผู้ที่มีวรยุทธ์ต่ำกว่าตน

คนแคระจากสมาคมนักสู้แม้แต่กำเนิดจิตก็ยังรวมไม่ได้ จะมีจิตสำนึกอันแข็งแกร่งได้อย่างไร การที่สามารถค้นหาตำแหน่งของหลี่ลี่ได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว

ในชั่วพริบตา หลี่ลี่วิ่งรอบคนแคระไปแล้วกว่าสิบรอบ ส่วนคนแคระก็รวมสมาธิทั้งหมดเพื่อพยายามค้นหาตำแหน่งของหลี่ลี่ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น แต่หลังจากผ่านไปเพียงสองลมหายใจ คนแคระก็สูญเสียร่องรอยของหลี่ลี่ไปอย่างฉับพลัน

“ไม่ดีแล้ว!”

คนแคระราวกับนึกอะไรขึ้นได้ จู่ ๆ ก็เบิกตากว้างมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

จริงดังคาด ร่างของหลี่ลี่กลายเป็นควันสีดำจาง ๆ พุ่งเข้าโจมตีประตูที่อยู่เหนือศีรษะของคนแคระ

เขาต้องการทำลายประตูบานนี้ให้แหลกสลาย ขอเพียงประตูแห่งชีวิตนี้ถูกทำลาย คนแคระผู้นี้ก็คงไม่มีวิธีอื่นใดอีก

ตูม!

หลี่ลี่ชี้นิ้วออกไป ฝ่ามือยักษ์ที่ซ่อนตัวไปพร้อมกับร่างของหลี่ลี่ก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ซัดเข้าใส่ประตูบานหนึ่งอย่างรุนแรง ประตูบานนั้นสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็ว แล้วหดตัวลงเล็กน้อย ราวกับกำลังจะถูกทำลาย

จากนั้น ร่างของหลี่ลี่แยกออกเป็นเงาหลายสาย พลังนิ้วมือพุ่งออกไปทีละสาย ประตูถูกนิ้วมือของเขากดดันจนอยู่ในสภาพที่กำลังจะพังทลาย ความพินาศย่อมเกิดขึ้นในไม่ช้า

แต่ในขณะนั้นเอง เหตุการณ์ผิดปกติก็เกิดขึ้น

ปราณยุทธ์มากมายเริ่มรวมตัวกัน โดยไม่จำเป็นต้องแปรสภาพก็เสริมกำลังให้กับประตูได้โดยตรง ตูม! ประตูยักษ์ที่ดูหนักอึ้งปิดลงอย่างแน่นหนา

ยามนี้ดวงตาของคนแคระเหมือนจะปริแตก เขาพลันตบฝ่ามือลงบนอกตัวเอง แล้วพ่นเลือดกำลังภายในออกมาหลายคำ

“ประตูแห่งชีวิต!”

ใช้เลือดกำลังภายในเพิ่มพลัง คนแคระถูกหลี่ลี่บีบบังคับจนต้องเอาชีวิตเข้าแลก ประตูแห่งชีวิต อย่างที่ชื่อบอก คือประตูที่เชื่อมโยงกับชีวิตของคนแคระ ประตูแตก ชีวิตดับ นี่คือการตั้งใจจะตายพร้อมกับหลี่ลี่

ตูม! ตูม! ตูม!…

สีหน้าของหลี่ลี่เคร่งเครียด นิ้วมือยักษ์ทุบลงบนประตูใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่า ประตูใหญ่สั่นเล็กน้อย แต่ยังคงปิดสนิทไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย พร้อมกับพลังทำลายล้างทุกสิ่ง มันพุ่งเข้าใส่หลี่ลี่อย่างรุนแรง