เทพยุทธ์สะท้านภพ - บทที่ 372 ตรวจสอบ

หลี่ลี่จำได้ทันที วัตถุศักดิ์สิทธิ์นี้คือสถานที่ที่เขาเพิ่งอยู่เมื่อครู่ ความพิเศษของมันคือการผสานเทคนิคการสร้างวัตถุเช่นถุงเก็บของเข้ากับมันอย่างสมบูรณ์แบบ

หลี่ลี่ตกลงมาตรง ๆ เข้าไปในวัตถุศักดิ์สิทธิ์นี้ เหมือนถุงเก็บของ ภายในมีมิติของตัวเอง แต่ต่างจากถุงเก็บของตรงที่มิตินี้สามารถเก็บสิ่งมีชีวิตและคนได้ ที่เรียกว่ากลไกอาคม แท้จริงคือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่แปลกและทรงพลังเช่นนี้ หลี่ลี่จะไม่ชอบได้อย่างไร แม้จะไม่สามารถโจมตีได้โดยตรง แต่การวางไว้ให้ศัตรูหลงกล นับเป็นตัวเลือกที่ดีเยี่ยม

หลี่ลี่หมุนตัว ราวกับมังกรในน้ำ พุ่งตรงไปยังถาดสี่เหลี่ยมนั้น วินาทีถัดมา ถาดนั้นก็ตกอยู่ในมือของหลี่ลี่ ตอนนี้หลี่ลี่ไม่คิดจะหยดเลือดเพื่อครอบครอง เขารู้ว่ายังมีเรื่องสำคัญกว่า เพราะเรื่องเช่นนี้ไม่ควรเสียเวลา หลี่ลี่รู้ว่าตนไม่ควรออกมานานเกินไป หนึ่งวันยังพอไหว แต่ถ้าสองสามวันไม่กินอาหาร ยามเฝ้าคุกชั่วคราวคงสงสัย หากเข้ามาตรวจในคุก ทุกอย่างคงจบลงโดยไม่มีความลับใดเหลือ

แน่นอนหลี่ลี่ไม่ได้กังวลมากนักแต่ก็ต้องเสียเวลาอธิบาย ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการ

แต่หลี่ลี่ไม่รู้ว่าเพียงแค่อยู่ในตำหนักไท่ซวีนี้ เขาใช้เวลาไปแล้วสามวัน และเมฆสีเขียวมรกตในตำหนักไท่ซวีทำให้คนรู้สึกกระปรี้กระเปร่า ไม่รู้สึกหิว นั่นจึงเป็นเหตุที่ หลี่ลี่ไม่รู้ตัว

ขณะนี้หลี่ลี่อยู่ไม่ไกลจากก้นบ่อ กระแสน้ำแรงซัดมาเป็นระลอก เห็นได้ชัดว่าเกิดจากน้ำตกเทียนสุ่ยที่ไหลลงมา แต่ไม่รู้ว่าบ่อลึกแค่ไหน หลี่ลี่เพียงรู้สึกถึงกระแสน้ำปั่นป่วนที่ก้นบ่อ แต่กลับไม่รู้สึกถึงแรงกดดันแม้แต่น้อย

ครั้งนี้หลี่ลี่เหยียบลงบนหาดทรายจริง ๆ ทิ้งรอยเท้าไว้ทุกย่างก้าว รู้สึกถึงพื้นแข็งใต้เท้า ทำให้เขาโล่งใจไม่น้อย

เคยชินกับการยืนบนพื้น หลี่ลี่ยังไม่ถึงขอบเขตอาคมแม้แต่การลอยตัวต่ำ ๆ เป็นเวลานานก็ยังทำไม่ได้ เขาจึงไม่คุ้นกับความรู้สึกไม่มั่นคงเหมือนเหยียบอยู่กลางอากาศ

ค่อย ๆ เดินไปข้างหน้า หลี่ลี่พบว่าใต้หน้าผาด้านหน้ามีถ้ำนับร้อย แต่ละถ้ำมีกระแสน้ำพุ่งออกมาเป็นระยะ ทำให้กระแสน้ำที่ก้นบ่อเปลี่ยนแปลงฉับพลัน และกระแสน้ำนั้นรุนแรงน่ากลัว หลี่ลี่เห็นกับตาว่าก้อนหินที่ตกลงมาจากผนังถ้ำด้านบน ค่อย ๆ ตกลงไปที่ปากถ้ำแห่งหนึ่ง แต่กลับถูกกระแสน้ำที่พุ่งออกมาอย่างฉับพลันทำให้แตกเป็นผุยผง

การทำลายก้อนหินขนาดใหญ่เช่นนี้บนพื้นดินยังต้องใช้พลังมาก ไม่ต้องพูดถึงที่ก้นบ่อซึ่งมีแรงต้านทุกย่างก้าว หลี่ลี่ตอนนี้แสดงพลังได้ไม่ถึงหนึ่งส่วนสิบ การทำลายก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นยังเป็นไปไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงก้อนหินมหึมาสูงเท่าคนนี้

ยืนอยู่ห่างออกไปหลายก้าว หลี่ลี่หลบอยู่ด้านข้าง สังเกตถ้ำเหล่านี้อย่างละเอียด หลี่ลี่พบว่านอกจากถ้ำตรงกลางแล้ว ถ้ำอื่น ๆ ล้วนพ่นน้ำออกมา และลำน้ำเหล่านี้ดูเหมือนจะมีรูปแบบพิเศษบางอย่าง

หลังจากสังเกตสักพัก แม้ หลี่ลี่จะยังไม่พบรูปแบบพิเศษนั้น แต่อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าตนเองสามารถพุ่งเข้าไปโดยไม่ถูกลำน้ำทำร้าย

มือขวาจับผนังหินที่ยื่นออกมา หลี่ลี่รอให้ลำน้ำจากถ้ำตรงหน้าพุ่งออกมา จากนั้นใช้แรงทั้งสองมือ ร่างของ หลี่ลี่ราวกับปลาที่กำลังว่ายน้ำ ขาทั้งสองเคลื่อนไหวไปตามเส้นทางพิเศษอย่างต่อเนื่อง หลี่ลี่ไม่ได้มุ่งตรงไปข้างหน้า แม้จะมีถ้ำเพียงไม่กี่ร้อยแห่ง แต่แต่ละถ้ำก็สูงเท่าคน หลี่ลี่ไม่มีความเร็วมากพอที่จะพุ่งตรงไปยังถ้ำตรงกลางในคราวเดียว

หลี่ลี่ได้วางแผนเส้นทางการเคลื่อนที่ไว้ในใจแล้ว แม้กระทั่งจุดที่ต้องเลี้ยวก็จดจำไว้อย่างแม่นยำ

มองจากระยะไกล หลี่ลี่ดูราวกับกำลังเต้นรำท่ามกลางลำน้ำที่พุ่งออกมาไม่หยุด ว่ายน้ำอย่างอิสระระหว่างลำน้ำเหล่านั้น ทุกครั้งแม้จะเฉียดเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด แต่ก็ปลอดภัยไร้อันตราย

ผ่านไปหลายชั่วยาม หลี่ลี่รู้สึกว่าทั้งมือและเท้าชาหมด หน้าอกแน่นจนแทบระเบิด แต่ตอนนี้ หลี่ลี่ก็ผ่านปากถ้ำสุดท้ายแล้ว พุ่งตรงไปยังถ้ำตรงกลาง

สิ่งแรกที่หลี่ลี่ทำไม่ใช่การพุ่งเข้าปากถ้ำ แต่เป็นการหยิบไท่ซวีเก๋อออกมาจากถุงเก็บของ จากนั้นร่างก็เคลื่อนเข้าไปในนั้น ไท่ซวีเก๋อกลายเป็นจุดเติมเสบียงของหลี่ลี่ไม่มีอากาศ ไม่มีอาหาร ก็สามารถเข้าไปข้างในได้ เพียงแค่กลืนอากาศสีฟ้าเข้าไปไม่กี่อึก ช่างสะดวกรวดเร็วเหลือเกิน

แต่ หลี่ลี่ไม่รู้เลยว่า ไท่ซวีเก๋อก็มีผลข้างเคียงเช่นกัน หลี่ลี่เข้าไปข้างใน เพียงแค่กลืนเมฆไม่กี่อึก พอออกมาก็ผ่านไปหลายชั่วยามแล้ว แน่นอนว่า หลี่ลี่ยังคงไม่รู้เรื่องนี้

หลี่ลี่ที่ออกมามีจิตใจกระปรี้กระเปร่า ไม่รีบร้อน ค่อย ๆ ว่ายไปยังถ้ำตรงกลาง

เมื่อเข้าไปในถ้ำ สิ่งแรกที่ หลี่ลี่รู้สึกคือนี่คือโลกแห่งภาพลวงตา

ทั้งถ้ำฝังไปด้วยอัญมณีนานาชนิด หินเทียนมู่ เสาคริสตัลสีฟ้า…อัญมณีทุกชนิดที่ หลี่ลี่รู้จักล้วนมีอยู่ที่นี่ และยังมีอีกมากมายที่ หลี่ลี่ไม่รู้จัก เห็นได้ชัดว่ามีค่ามหาศาล

แสงสว่างวาบออกมาจากในถ้ำ ทันใดนั้นอัญมณีเหล่านี้ก็สะท้อนแสงเจ็ดสี ราวกับว่าทั้งถ้ำมีหมอกเจ็ดสีลอยอยู่ เมื่อเข้าไปข้างใน ช่างมหัศจรรย์เหลือเกิน ความงดงามนั้นทำให้คนหลงใหลได้ในทันที

หลี่ลี่เข้าไปตรวจสอบอย่างละเอียด เขาถึงพบว่าอัญมณีเหล่านี้ไม่ได้ถูกฝังเข้าไป แต่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ อัญมณีมากมายเกิดขึ้นพร้อมกัน นี่เป็นปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง

การบอกว่าไม่สนใจอัญมณีเหล่านี้คงเป็นเรื่องโกหก แต่ หลี่ลี่ลังเลสักครู่ เขาก็ไม่ได้แตะต้องแม้แต่เม็ดเดียว ยิ่งสวยงามก็ยิ่งอันตราย หลี่ลี่ตัดสินใจที่จะได้หัวใจน้ำก่อน แล้วค่อยมาพิจารณาเรื่องอัญมณีเหล่านี้ทีหลัง