เทพยุทธ์สะท้านภพ - บทที่ 368 นิ้วเดียวทะลวงใจ

ในยามสามของราตรี หลี่ลี่พลันลืมตาขึ้น ในห้องมืดมิดทันใดนั้นก็มีแสงสองสายวาบขึ้น ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง หลี่ลี่พักผ่อนมาเพียงพอแล้ว เขาเริ่มรอคอยเหยื่อที่กำลังจะมาถึง

คืนมืดลมแรงเป็นเวลาฆ่าคน หลี่ลี่ลุกขึ้นไม่ถึงเวลาดื่มชาสักถ้วย ด้านนอกห้องก็เริ่มมีความเคลื่อนไหว

“พวกเจ้าสองคนเป็นอะไร? แค่ขังนักโทษไว้ในห้องก็พอแล้วหรือ? พวกเจ้าไม่ลงโทษมันสักหน่อยหรือ?”

เสียงทุ้มหนักดังขึ้น ตามด้วยเสียงตบดังสนั่น เห็นได้ชัดว่าองครักษ์คนหนึ่งในสองคนโดนตบหน้า

“เฒ่าเสี่ยวหง ไหลหมิงมหาบุรุษสั่งมาว่าให้แค่ขังไว้ก็พอ ดังนั้นพวกข้าถึงได้…”

ผู้ดูแลที่โดนตบเอามือกุมหน้าพลางรีบอธิบาย แต่ยังพูดไม่ทันจบ ก็มีเสียงตบดังขึ้นอีกครั้ง เสียงทุ้มหนักนั้นพูดอีกว่า

“ไอ้โง่ แม้แต่ความหมายของมหาบุรุษก็ยังไม่เข้าใจ น่าแปลกที่พวกเจ้าจะเป็นได้แค่ผู้ดูแลน้อยตลอดไป ฮึ! เปิดประตู ข้าจะไปดูไอ้หนุ่มนั่น พวกเจ้าไปอยู่ให้ห่าง ๆ หน่อย ห้ามกลับมาหากไม่มีคำสั่งจากข้า”

“แต่ว่า…”

ผู้ดูแลน้อยอีกคนขมวดคิ้วพูดอย่างลังเล

ตบ!

“ข้าบอกให้พวกเจ้าหลีกไปก็หลีกไป พูดมากอะไรนักหนา”

อีกหนึ่งฝ่ามือตบออกไป ชายร่างใหญ่ผู้นี้เห็นได้ชัดว่าปกติก็เป็นคนหยิ่งยโสอยู่แล้ว ไม่ยอมให้ใครขัดใจเขาเลยแม้แต่น้อย

ผู้ดูแลน้อยทั้งสองไม่มีทางเลือก ตำแหน่งก็เป็นแค่นี้ วรยุทธ์ก็มีแค่นี้ แม้พวกเขาจะเป็นผู้ดูแลก็ไม่กล้าต่อต้าน ในที่สุดทั้งสองก็พยักหน้ารับคำ แล้วหมุนตัวเดินไปทางที่ไกลออกไป

หลี่ลี่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากด้านนอก ในใจอดที่จะหัวเราะเยาะไม่ได้ ชายร่างใหญ่ผู้นี้ช่างมีเล่ห์เหลี่ยม เข้ามาแล้วฆ่าหลี่ลี่ถ้าหากมีคนมาเห็นเข้า ก็จะบอกว่าทนไม่ได้ที่หลี่ลี่ขัดคำสั่งหัวหน้าหอ เลยสั่งสอนสักหน่อย มีผู้ดูแลน้อยสองคนเป็นพยาน และถ้าหากฆ่าหลี่ลี่ได้ ออกไปแล้วผู้ดูแลน้อยทั้งสองก็คงหนีความตายไม่พ้น แม้กระทั่งก่อนตายก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

สูดลมหายใจลึก หลี่ลี่รีบเร่งวิชายามราตรีปราบมาร พร้อมกับใช้วิชาตัวเบายามราตรี ทั้งร่างจึงซ่อนตัวอยู่ในมุมห้องทันที

ทันใดนั้น หลี่ลี่ราวกับหายไปจากห้องนี้ ทั้งร่างกลืนเข้ากับความมืด

เอี๊ยด!

เสียงประตูเหล็กหนักดังขึ้น แสงสว่างวูบหนึ่ง เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาในห้อง ชายคนนี้รูปร่างสูงใหญ่ สูงถึงแปดฉื่อ หลังเสือเอวหมี แขนข้างหนึ่งยังหนากว่าเอวของหลี่ลี่ใบหน้าเต็มไปด้วยเคราหนา ดูดุร้ายอย่างยิ่ง

เมื่อเข้ามาในห้อง ชายร่างใหญ่ไม่พบใคร จึงอดที่จะตกตะลึงไม่ได้ หลี่ลี่รอจังหวะนี้ของชายร่างใหญ่ ตอนนี้เขาจะไม่เสียเวลาอีกแล้ว ร่างกายเคลื่อนไหว หลี่ลี่ราวกับกระต่ายที่ว่องไว ทั้งร่างกลายเป็นควันสีเขียว แต่ไม่ได้โจมตีจากด้านหลัง กลับพุ่งตรงไปที่ใบหน้าของชายร่างใหญ่

เมื่อเห็นว่าในห้องไม่มีใคร ชายร่างใหญ่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงหมุนตัวจะออกไปถามผู้ดูแลทั้งสอง

หลี่ลี่คำนวณจังหวะได้อย่างเหมาะเจาะ ตอนที่เขาพุ่งเข้าไป พอดีกับที่ชายร่างใหญ่กำลังหมุนตัว

อิ่นเจี๋ยเมย!

หลี่ลี่ยกมือทั้งสองขึ้นฟาดอย่างรุนแรง ใช้กระบวนท่าพิชิตคนในนิ้วยมทันที แต่ชายร่างใหญ่ผู้นี้ก็ไม่ใช่คนธรรมดา แม้ก่อนหน้านี้จะไม่รู้สึกว่ามีคนอยู่ในห้อง และรู้สึกสงสัย แต่เมื่อหลี่ลี่โจมตี ย่อมต้องปล่อยพลังออกมา ชายร่างใหญ่รู้สึกได้ในทันที และปล่อยพลังกดดันอันแข็งแกร่งออกมาจากร่างกาย

ในฐานะเฒ่าผู้เฒ่า อย่างน้อยก็ต้องมีวรยุทธ์ระดับขอบเขตอาคมชายร่างใหญ่ผู้นี้เป็นไปตามที่หลี่ลี่คาดไว้ เป็นเพียงลูกน้องของสายลับจากหอเฟิ่นเทียนเท่านั้น

ฮู!

เสียงระเบิดดังขึ้น ชายร่างใหญ่คำรามเบา ๆ พลังสังหารทั่วร่างพุ่งออกมา ราวกับพายุหมุน พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งออกมาอย่างรุนแรง

แรงกดดันอันทรงพลังทำให้หลี่ลี่แทบหายใจไม่ออก

แม้ว่าหลี่ลี่จะขาดเพียงจุดสำคัญเดียวก็จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตอาคมแต่ความแตกต่างเพียงก้าวเดียวนั้นเหมือนระยะห่างของฟ้ากับดิน พลังรูปลักษณ์กับพลังสังหารนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แม้ว่าหลี่ลี่จะใช้พลังทั้งหมดในการโจมตีครั้งนี้ แต่เมื่อพลังสังหารพุ่งออกมา ก็ทำให้ความเร็วของเขาช้าลงเล็กน้อย

ในขณะนั้น ชายร่างใหญ่หมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยื่นแขนทั้งสองข้างออกมา

ผีเสื้อหมุนเต้นรำ!

เขาคำรามเบา ๆ ร่างทั้งร่างหมุนอย่างรวดเร็ว พลังสังหารไหลเข้าสู่แขนทั้งสอง ทำให้แขนแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า เมื่อหมุนตัว แขนทั้งสองกลายเป็นวงแหวนโจมตี หากถูกสัมผัสก็เหมือนถูกกระบองเหล็กฟาด ต้องตายหรือบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

ชายร่างใหญ่ตระหนักได้ว่าคู่ต่อสู้ไม่ได้อ่อนแอจึงเลิกดูถูกหลี่ลี่หนุ่มขอบเขตรูปลักษณ์คนนี้ ทั้งเพื่อป้องกันตัวและโต้กลับ เขาใช้ท่าไม้ตายของตนทันที

หลี่ลี่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง แต่เมื่อเผชิญกับแขนที่พุ่งมาเหมือนกระบองเหล็ก หากหลี่ลี่ไม่หลบ พลังรูปลักษณ์ของเขาคงไม่สามารถต้านทานได้แน่

เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน แต่หลี่ลี่ไม่ได้ตื่นตระหนก เมื่อรู้สึกถึงการโจมตีของชายร่างใหญ่ หลี่ลี่หัวเราะเย็นชา

นิ้วเดียวทะลวงใจ!

หลี่ลี่คำรามด้วยความโกรธ ปลายเท้าแตะพื้น ร่างทั้งร่างพุ่งขึ้นสู่อากาศทันที พุ่งไปเหนือศีรษะของชายร่างใหญ่ หัวลงเท้าขึ้น นิ้วชี้ขวาราวกับรับน้ำหนักเป็นพันชั่ง ช้าแต่รวดเร็วกดลงไป

ยกหอคอยราชันย์!

ในขณะนั้น ชายร่างใหญ่ก็คำรามด้วยความโกรธ หยุดการหมุนตัวทันที แขนทั้งสองพุ่งขึ้นรับ

แขนที่ใหญ่เท่าเอวของหลี่ลี่ฝ่ามือใหญ่เท่าพัด ยกขึ้นปิดกั้นพื้นที่เหนือศีรษะทั้งหมด

“ร่างใหญ่ ตัวแข็งแรง ปฏิกิริยาก็ว่องไว ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ ”

หลี่ลี่หัวเราะเย็นชาในใจ ไม่เปลี่ยนท่าทาง แต่มือซ้ายกลับคว้าข้อมือขวาอย่างรวดเร็ว กดลงอย่างแรง

ตูม!

เสียงทึบดังขึ้น หลี่ลี่มีการเตรียมพร้อมแต่อีกฝ่ายไม่ทัน นิ้วนี้กดลงบนฝ่ามือขวาของชายร่างใหญ่อย่างแรง แม้ว่าชายร่างใหญ่จะปล่อยพลังสังหารออกมาต้านการโจมตีของหลี่ลี่แต่เขาเตรียมตัวไม่ทัน ขณะที่หลี่ลี่ใช้พลังเต็มที่

นิ้วกดทะลุฝ่ามือ พลังรูปลักษณ์อันแข็งแกร่งพุ่งออกมา ทะลุการป้องกันของพลังสังหารที่บางเบา เจาะฝ่ามือของชายร่างใหญ่เป็นรูเลือด หากชายร่างใหญ่ไม่หลบทัน พลังนิ้วที่พุ่งออกมาอาจทะลุไหล่ของเขาด้วย

แม้จะไม่ได้ทำร้ายไหล่ แต่แขนขวาของชายร่างใหญ่ก็ห้อยลงอย่างไร้เรี่ยวแรง ไม่สามารถใช้งานได้อีก

เมื่อวางแผนโจมตี หลี่ลี่ไม่ได้กดสุ่มสี่สุ่มห้า นิ้วนี้กดลงบนจุดซานอิ๋นมือน้อยของชายร่างใหญ่ ปราณยุทธ์พุ่งออกมา ทำลายจุดสำคัญอย่างสิ้นเชิง จุดซานอิ๋นมือน้อยนี้เป็นจุดรับน้ำหนักของแขนทั้งหมด เหมือนรากฐานของตึกสูง เมื่อจุดสำคัญถูกทำลาย เส้นลมปราณเสียหาย พลังสังหารในเส้นลมปราณไม่สามารถไหลผ่านได้ ไม่สามารถหมุนเวียนได้ จะมีแรงโจมตีได้อย่างไร