เป็นทาสอยู่ดีๆ ดันเจอคัมภีร์เทพในหอตำ - บทที่ 328 คลังสมบัติใต้ดิน

บทที่ 328 คลังสมบัติใต้ดิน

กู่เซินนำทางอย่างนอบน้อมอยู่ข้างหน้า หลี่ลี่เดินอย่างสง่าผ่าเผยตามหลัง ไม่นานก็มาถึงคลังสมบัติของศิษย์ชั้นใน

การรักษาความปลอดภัยของคลังสมบัติศิษย์ชั้นในนั้นเข้มงวดอย่างยิ่ง หลี่ลี่เคยสำรวจมาหลายครั้ง และรู้ตำแหน่งของยามที่เห็นได้ชัดและยามลับอย่างชัดเจน แต่ตอนนี้มีกู่เซินนำทาง หลี่ลี่จึงได้รู้ว่าตำแหน่งยามลับที่เขารู้นั้นยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งด้วยซ้ำ มียามลับเต็มสิบกว่าคนอยู่ในที่ที่ หลี่ลี่คิดไม่ถึงเลย

“ถ้าบุกเข้าไปอย่างไม่ระวัง…”

คิดถึงตรงนี้ หลี่ลี่อดตกใจไม่ได้ และรู้สึกโล่งใจที่ตอนนั้นไม่ได้ทำอะไรโง่ ๆ

หลังจากผ่านขั้นตอนการตรวจสอบที่ยุ่งยากกว่าสิบขั้นตอน กู่เซินจึงพา หลี่ลี่มาถึงคลังสมบัติของศิษย์ชั้นใน แน่นอนว่าด้วยการมีกู่เซินอยู่ด้วย ไม่มีใครสงสัยในตัวตนของหลี่ลี่

คลังสมบัติของศิษย์ชั้นในของสำนักจวี่มู่ถังจากภายนอกดูเหมือนเป็นบ้านที่หล่อจากเหล็กกล้า มีทั้งหมดสามห้อง มีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด แต่ หลี่ลี่เพิ่งรู้ตอนนี้ว่าคลังสมบัติของศิษย์ชั้นในของสำนักจวี่มู่ถังนั้นอยู่ใต้ดิน ส่วนบ้านเหล็กสามห้องบนพื้นดินนั้นเป็นเพียงเหยื่อล่อ หากมีใครบุกรุกเข้าไป จะไม่มีทางหนีรอดได้เลย

หลังจากเดินผ่านทางเดินที่ค่อนข้างต่ำแต่ไม่ชื้น หลี่ลี่ก็มาถึงคลังสมบัติใต้ดินอย่างรวดเร็ว

คลังสมบัติใต้ดินไม่ได้ใหญ่โตนัก เป็นเพียงห้องโถงใหญ่ทรงกลมขนาดร้อยกว่าตารางเมตร รอบ ๆ ห้องโถงใหญ่ทุก ๆ สิบก้าวจะมีชั้นไม้สูงเท่าคนที่สร้างจากเสาไม้ บนชั้นมีกระทะเหล็กที่มีเปลวไฟลุกโชน ทำให้ทั้งห้องโถงใหญ่สว่างราวกับกลางวัน ไม่มีมุมอับแสงเลย

ตรงกลางของห้องโถงใหญ่มีหินวิญญาณอาวุธ คัมภีร์ลับ และยาลูกกลอนต่าง ๆ แม้จะแยกประเภทไว้ แต่ก็เกือบจะกองรวมกันอยู่ ซึ่งทำให้ หลี่ลี่รู้สึกแปลกใจมาก

ไม่ต้องพูดถึงการสร้างห้องเก็บแยกต่างหาก แม้แต่การวางกระจายอย่างไม่เป็นระเบียบก็ยังดีกว่าการกองรวมกันมากนัก

ด้วยความสงสัยหลี่ลี่จึงหยุดฝีเท้า ไม่สนใจความเจ็บปวดในร่างกาย เขาใช้วิชาเย่เมี่ยเจี่ยงโม่กง ปล่อยพลังรูปร่างเข้าสู่หูและตา

จริงดังคาด เมื่อปล่อยพลังรูปร่างของตน หลี่ลี่ก็รู้สึกถึงความแตกต่างของถ้ำนี้ทันที อย่างน้อยเขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นอย่างน้อยสี่ห้าคน และบนผนังถ้ำบางแห่งมีปราณยุทธ์แผ่ออกมาอย่างเบา ๆ ชัดเจนว่าคนที่ซ่อนอยู่ด้านหลังกำลังฝึกฝนอยู่

“ท่านกู่ ขณะที่ข้าตรวจสอบ จะมีคนอื่นคอยจับตาดูข้าด้วยหรือไม่!”

หลี่ลี่แสดงสีหน้าไม่พอใจ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ลี่กู่เซินตกใจเล็กน้อย แต่รีบตั้งสติ ยิ้มประจบและกล่าวว่า

“ท่านเฒ่าตู้คิดมากไปแล้ว พวกเขาจะออกมาได้ก็ต่อเมื่อข้าสั่งเท่านั้น นี่เป็นมาตรการป้องกันของคลังสมบัติชั้นใน พวกเราไม่กล้าไม่เคารพท่านเฒ่าหรอก”

พูดจบ กู่เซินก็รีบเดินไปยังสมบัติที่อยู่ตรงกลาง

“ทุกคนฟังคำสั่ง รวมพลที่ทางเดิน”

เมื่อคำสั่งดังขึ้น ก็มีเสียงฝ่าอากาศดังก้องในถ้ำ มีผู้มีวรยุทธ์ระดับขอบเขตรูปลักษณ์ถึงสิบสองคนลอยลงมาจากผนังทั้งสี่ด้าน หลี่ลี่มองตำแหน่งของพวกเขาแล้วเห็นว่าเป็นการล้อมไว้อย่างสมบูรณ์

หากบุกเข้ามาอย่างไม่ระวัง แม้จะรู้ตำแหน่งของคนเหล่านี้ การจะชิงเอาสมบัติเหล่านั้นก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย

เมื่อเห็นทุกคนจากไป หลี่ลี่ไม่สนใจความเจ็บปวด ใช้วิชาตัวเบาเย่เมี่ยตรวจสอบอีกครั้ง จึงแน่ใจว่าไม่มีใครคอยจับตาดูอีกแล้ว

โครม!

เสียงดังสนั่น ประตูหนักเปิดออก ทั้งห้องโถงใหญ่เหลือเพียง หลี่ลี่คนเดียว

ด้วยรอยยิ้มบาง ๆ หลี่ลี่ค่อย ๆ เดินไปข้างหน้า มองบัญชีสมบัติในมือที่กู่เซินเพิ่งมอบให้ หลี่ลี่รู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง

แต่ในขณะนั้นเอง ทันใดนั้น เสียงหัวเราะก้องกังวานดังขึ้นทั่วคลังสมบัติใต้ดิน

“ฮ่า ๆ ๆ ไม่รู้ว่าเจ้าคือหลงอ่าวเทียนหรือหลงฉิงเทียน แต่คราวนี้เจ้าตายแน่ จริงอยู่ การมาของเจ้าทำให้ข้าได้ตำแหน่งผู้ดูแลใหญ่อย่างง่ายดาย”

เสียงหัวเราะดังขึ้น ฟังจากเสียงแล้วเป็นกู่เซินนั่นเอง

“ท่านกู่ เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะ หลี่ลี่ตกใจในใจ แต่ยังคงทำเป็นสงบนิ่ง

“ท่านเฒ่าตู้ ฮ่า ๆ ท่านเฒ่าตู้ นี่มันโชคสวรรค์จริง ๆ !” เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งของเกอซินดังขึ้นอีกครั้ง

“ก่อนหน้านี้ข้าเข้าไปในห้องโถงใน เพราะตำแหน่งผู้ดูแลใหญ่นี้ พวกเฒ่าที่เคยรับหินวิญญาณจากข้าในยามปกติกลับไม่ค่อยเต็มใจช่วยเหลือ บางคนถึงกับฉวยโอกาสเรียกร้องมากเกินไป ข้าคิดว่าหมดหวังแล้ว แต่ตอนที่ข้ากลับมาที่ประตูใน ข้าเห็นหัวหน้าห้องโถงนำมหาบุรุษหลายคนคุมตัวท่านเฒ่าตู้จากไป”

“คุมตัว ท่านเฒ่าตู้ทำความผิดอะไร ไม่มีใครรู้ แต่ข้ารู้ชัดว่าเมื่อหัวหน้าห้องโถงออกหน้าเอง เรื่องนี้แม้จะเป็นความเข้าใจผิดก็คงไม่จบลงง่าย ๆ ตอนนั้นข้ายังสงสัยอยู่ในใจ แต่หลังจากข้ากลับมาไม่นาน ท่านเฒ่าตู้อีกคนกลับมาหาข้า ฮ่า ๆ จุดประสงค์กลับเป็นเรื่องคลังสมบัติประตูใน”

“คนของประตูมังกรเก่งเรื่องปลอมตัว ก่อนหน้านี้ก็ปลอมเป็นผู้ดูแลเล็กลิ่นอวี่ ตอนนี้ข้ารู้ทันทีว่าเป็นเจ้า น่าเสียดายที่วรยุทธ์ข้ายังสู้ซานอิงไม่ได้ ไม่มีทางต่อกรกับเจ้าได้เลย เมื่อเจ้าอยากเดินเข้ากับดัก ข้าก็จะทำให้สมใจเจ้า”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะอันบ้าคลั่ง เกอซินพูดอย่างเชื่อมั่น เห็นได้ชัดว่าเขาถือว่าหลี่ลี่เป็นเหมือนปลาติดอยู่ในไห

หลี่ลี่ขมวดคิ้วทันที เขาไม่คิดว่าเกอซินจะมีเล่ห์เหลี่ยมลึกล้ำเช่นนี้ ก่อนหน้านี้เขาแทบไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใด ๆ เลย แถมยังรู้สึกโชคดีอีกด้วย

“เกอซิน เจ้าคิดว่าถ้ำนี้จะกักขังข้าได้หรือ?”

ตอนนี้หลี่ลี่ไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป จึงแค่นเสียงเย็นชาพูด