ระบบสังหาร จักรพรรดิไร้พ่ายแห่งสมรภูมิ - บทที่ 572 ความตายของจ้าวเชียว

หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป เสียงคำรามของมังกรก็ดังขึ้นภายในห้อง ทว่าแตกต่างจากครั้งก่อน เสียงคำรามของมังกรครั้งนี้ไม่มีความสง่างามและอำนาจดังเช่นเคย มันกลับเต็มไปด้วยความดุร้าย ภายในห้องเจียนจื่อเต๋าค่อย ๆ ขมวดคิ้ว เขาพบว่าพลังมังกรสีทองได้เริ่มเปลี่ยนสี เพียงชั่วพริบตาเดียวทั้งหมดก็กลายเป็นสีเทาดำ

เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้วิชากลืนมังกร จึงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จากนั้นเสียงคำรามของมังกรก็ดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากเสียงคำรามนั้น เงาหัวมังกรสีเทาดำก็โผล่ออกมาจากพลังมังกรสีดำ ในขณะนี้มังกรทองห้าเล็บได้กลายเป็นมังกรดำห้าเล็บไปอย่างสมบูรณ์ ดวงตาของมังกรดำห้าเล็บเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความดุร้าย ไม่เหลือเค้าเดิมเลยแม้แต่น้อย มังกรตัวนี้คือ… มังกรท้าย!

เจียนจื่อเต๋าพลันขมวดคิ้ว คำนี้แวบเข้ามาในหัวทันที สิ่งที่เรียกว่ามังกรท้ายคือมังกรที่ทำบาปอันหนักหน่วง พลังมังกรของเขาได้กลืนกินมังกรทองแห่งชะตาญาติร่วมสายเลือดไป ซึ่งเป็นการก่อเวรฆ่าญาติ จนถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นมังกรท้าย เจียนจื่อเต๋าจ้องมองมังกรท้ายอย่างถี่ถ้วนแล้วสงบจิตใจลง มังกรท้ายก็คือมังกรท้ายนั่นแหละ ตราบใดที่มันเป็นพลังของเขา เช่นนั้นแล้วไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

“กลับมา”

พอเจียนจื่อเต๋าเอ่ยเรียกเบา ๆ มังกรท้ายก็หันศีรษะมามอง เมื่อมองเห็นชัดเจนแล้วมังกรท้ายก็คำรามแล้วพุ่งเข้ามา เจียนจื่อเต๋าไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด เขาปล่อยให้มังกรท้ายเข้าสู่ร่างของตน เมื่อมังกรท้ายเข้าสู่ร่างของเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว กระแสพลังรอบกายของเจียนจื่อเต๋าก็เปลี่ยนแปลงในทันที หากก่อนหน้านี้บนร่างของเขายังมีกลิ่นอายแห่งความเที่ยงธรรมอยู่บ้าง แต่ตอนนี้บุคลิกของเขาทั้งร่างกลับกลายเป็นความกดดันอึดอัด ทั้งยังมีพลังบีบคั้นอย่างรุนแรงอีกด้วย

“ยังไม่พอ!”

มังกรท้ายก็เป็นเช่นเดียวกับมังกรทองแห่งชะตา พลังมังกรที่มันนำมาสามารถกดทับพลังชะตาแผ่นดินในร่างของเขาได้ แต่ก็ยังคงส่งผลกระทบต่อตัวเขาอยู่ เจียนจื่อเต๋ามองดูจ้าวซุยที่สลบลมอยู่บนพื้น สายตาของเขาก็ยิ่งเคร่งขรึมขึ้น จะดูดพลังจากคนเดียวหรือสองคนก็เหมือนกัน อย่างไรเสียการดูดซับพลังมังกรเพียงอย่างเดียวก็ไม่ทำให้ใครตาย และไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวายใด ๆ ดังนั้นแม้เขาจะดูดพลังจากองค์ชายที่เหลือทั้งหมดก็ไม่เป็นไร

งั้นก็ลงมือเลย!

องค์ชายสามและองค์ชายสี่หลังจากเกิดเรื่องก็อยู่แต่ในวังหลวง ในเมื่อฮ่องเต้ยังไม่ตายเขาจึงไม่สะดวกที่จะลงมือ แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่หนึ่งคน นั่นก็คือองค์ชายห้าที่อยู่ในเขตพระราชฐาน

“ถ้าเช่นนั้นก็เริ่มจากเขาก่อนแล้วกัน”

ครึ่งชั่วยามต่อมา ที่เรือนขององค์ชายห้า เจียนจื่อเต๋าแทรกซึมเข้ามาในเรือนได้อย่างง่ายดาย ก่อนหน้านี้องครักษ์มังกรทองสองนายและองครักษ์มังกรเงินส่วนหนึ่งได้คอยเฝ้าระวังองค์ชายห้าจ้าวเชียวเอาไว้ตามคำสั่งของฮ่องเต้ การเฝ้าระวังครั้งนี้ในความหมายหนึ่งก็ถือว่าเป็นการคุ้มครองเขาด้วย แต่หลังจากที่หลี่เต้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดแห่งหน่วยราชองครักษ์ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เนื่องจากเขามีแผนสำรองไว้กับจ้าวเชียวแล้ว จึงไม่กังวลว่าจะเกิดปัญหาใด ๆ ขึ้น ดังนั้นองครักษ์มังกรทองและองครักษ์มังกรเงินเหล่านี้จึงถูกเปลี่ยนเป็นทหารยามธรรมดาไปทั้งหมด ส่วนองครักษ์มังกรทองและองครักษ์มังกรเงินนั้นได้ถูกย้ายไปอยู่บริเวณตำหนักหมิงเยว่แทน เจียนจื่อเต๋าแทรกซึมเข้ามาในห้องที่จ้าวเชียวพำนักได้อย่างง่ายดาย เมื่อมองดูจ้าวเชียวที่นอนอยู่บนเตียง ดวงตาของเจียนจื่อเต๋าก็พลันเปล่งประกาย เขามองเห็นพลังมังกรที่แผ่ออกมาจากร่างของจ้าวเชียวได้อย่างชัดเจน เจียนจื่อเต๋าไม่พูดอะไรมากความ เมื่อเข้าใกล้เตียงแล้วเขาก็เรียกมังกรท้ายออกมาดูดซับพลังมังกรจากร่างของจ้าวเชียวทันที

อีกด้านหนึ่ง ตั้งแต่ถูกองค์หญิงหมิงเยว่วางกลอุบายไว้ จ้าวเชียวก็มีสติรับรู้อยู่ในโลกอันว่างเปล่าไร้ตัวตนมาโดยตลอด ความรู้สึกที่ไร้ซึ่งกาลเวลาและทุกสิ่งทำใหเขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างถึงที่สุด จิตใจแตกสลาย สติสัมปชัญญะพร่าเลือน ขณะที่จ้าวเชียวกำลังจมอยู่ในโลกแห่งความว่างเปล่าอยู่นั้น จู่ ๆ ร่างกายก็รู้สึกถึงบางสิ่ง ความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้เขาตื่นขึ้นมาทันที ด้วยเหตุนี้เขาจึงเริ่มร้องขอความช่วยเหลือออกมาอย่างบ้าคลั่งด้วยสัญชาตญาณ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการดูดซับพลังมังกรหรือเพราะความพยายามดิ้นรนของเขากันแน่ ทว่าเขาก็สามารถรับรู้โลกภายนอกได้ชั่วขณะหนึ่ง

เสด็จพี่ใหญ่!

หลังจากรับรู้ถึงโลกภายนอกได้ เขาก็เห็น ‘จ้าวเหนียน’ ที่กำลังยืนอยู่ข้างเตียง เมื่อเห็นท่าทางแปลก ๆ ของอีกฝ่าย เขาเองก็รู้สึกประหลาดใจ ดูเหมือนว่าจ้าวเหนียนกำลังทำบางสิ่งบางอย่างกับร่างกายของเขา แต่จ้าวเชียวไม่สนใจเรื่องพวกนั้นอีกต่อไป ขอเพียงแค่ทำให้เขาตื่นขึ้นมาได้ จะทำอะไรกับร่างกายเขาก็ยอมทั้งนั้น เมื่อพลังมังกรถูกดูดซับไป ความรู้สึกว่าจิตวิญญาณของจ้าวเชียวมีความสมจริงก็ยิ่งเด่นชัดมากขึ้น ทว่าสิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือนี่เป็นผลอีกอย่างหนึ่งหลังจากที่มังกรทองห้าเล็บกลายเป็นมังกรท้าย… กลืนวิญญาณ! แต่ในอีกแง่หนึ่ง นี่ก็ถือเป็นวิธีหนึ่งในการ ‘ช่วย’ จ้าวเชียว

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เมื่อพลังมังกรถูกดูดซับจนเกือบหมดแล้ว เหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับจ้าวซุยก็เกิดขึ้นกับจ้าวเชียวเช่นกัน เงาของมังกรทองห้าเล็บได้พุ่งออกมาจากร่างของจ้าวเชียวพร้อมกับเสียงคำราม เมื่อเห็นภาพนี้เจียนจื่อเต๋าก็ดีใจ หลังจากดูดซับเงามังกรทองห้าเล็บนี้แล้ว มังกรท้ายของเขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และเขาเองก็จะเข้าใกล้ความสำเร็จมากขึ้นอีกก้าวหนึ่ง

ทันใดนั้น จ้าวเชียวก็พลันลืมตาขึ้นมาทันที หลังจากมองเห็นสีสันของโลกภายนอกชัดเจนแล้ว ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายด้วยความยินดี แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ดีใจ จู่ ๆ หัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้น กระแสความร้อนที่พลุ่งพล่านได้ก่อตัวขึ้นภายในร่างของเขา

เกิดอะไรขึ้น? เหตุการณ์มากมายที่เกิดขึ้นรอบตัวช่างซับซ้อนเกินไป ทำให้จ้าวเชียวรู้สึกงุนงงสับสน แต่กระแสความร้อนนั้นไม่สนใจสิ่งใด มันแผ่ขยายในร่างของเขาอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าจ้าวเชียวก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาพองบวมขึ้น

ขณะเดียวกันเจียนจื่อเต๋าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสังเกตเห็นแล้วว่าจ้าวเชียวฟื้นขึ้นมาแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ในความคิดของเขาถึงจ้าวเชียวจะฟื้นขึ้นมาแต่จุดจบก็คงจะไม่ต่างจากจ้าวซุย แต่เขาไม่คาดคิดว่าจ้าวเชียวจะเกิดความผิดปกติขึ้น เมื่อเห็นว่าตัวจ้าวเชียวกำลังพองขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับถุงลม เจียนจื่อเต๋าก็พลันรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

“ข้า…” จ้าวเชียวเค้นคำพูดออกมาได้เพียงคำเดียว ในชั่วพริบตาถัดมาเขาก็ถึงขีดจำกัดเสียแล้ว ทันใดนั้นเสียงผิวหนังฉีกขาดก็ได้ดังขึ้น

โพละ!

จากนั้นละอองเลือดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียนจื่อเต๋า ในเวลาเดียวกันเมื่อละอองเลือดสลายไป มังกรทองแห่งชะตาที่ถูกกลืนไปครึ่งทางก็ได้สลายไปด้วย

ไม่นะ! เมื่อเจียนจื่อเต๋าเห็นดังนั้นเขาก็โกรธจนกัดฟันกรอด ปลาที่จวนจะได้กินอยู่แล้วกลับหลุดลอยออกไป! เป็นเพราะอยู่ใกล้มากเกินไป เมื่อจ้าวเชียวระเบิดจนกลายเป็นละอองเลือด ร่างของเจียนจื่อเต๋าจึงเปื้อนเลือดที่กระเด็นมาใส่ไปทั่ว และทั้งหมดนี้ยังไม่จบ แม้ว่ามังกรทองแห่งชะตาจะหลบหนีไปได้ แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่ถูกมังกรท้ายดูดกลืนเข้าปากไป หากมองเข้าไปในท้องของมังกรท้ายตอนนี้ จะเห็นเงาร่างที่มีหน้าตาเหมือนจ้าวเชียวทุกกระเบียดนิ้วกำลังดิ้นรนไม่หยุดอยู่ภายในเงาท้องของมังกรท้าย

การระเบิดของจ้าวเชียวครั้งนี้มีเสียงดังอย่างมาก เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นในหมู่ทหารยามที่อยู่ด้านนอก แม้จะไม่เต็มใจแต่เจียนจื่อเต๋าก็จำต้องเก็บมังกรท้ายกลับไปด้วยสีหน้าย่ำแย่ ก่อนจะหายตัวไป

ในเวลาเดียวกัน ภายในจวนอู่อันกง หลี่เต้าที่กำลังหลับพักผ่อนอยู่ก็พลันสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที

ศัตรูหนึ่งคนได้รับคุณสมบัติ : 0.3

หลี่เต้า “???”

ระบบนี้หลอนขึ้นมาหรือไร เขาไปฆ่าคนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หรือว่าจะเป็นทหารกองทัพผู่ถู หลังจากมองตัวเลขในระบบแวบหนึ่ง คนที่ตายน่าจะเป็นแค่ลูกสมุนธรรมดา เขาจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร หลี่เต้าก้มลงมองดูจิ่วเอ๋อร์ที่กำลังหลับสบายซุกอยู่ในอ้อมกอด หลังจากจัดผ้าห่มให้นางแล้ว เขาก็สูดกลิ่นหอมชื่นใจแล้วหลับตาลง