ท่านประธานที่รัก - บทที่502 ปิดฟ้าด้วยมือเดียว
ทันทีที่ได้ยินเสียงนี้ ก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร
เสียงของชู่จี้เต็มไปด้วยแรงดึงดูดและร้อนแรงเป็นเสียงในจินตนาการของคู่รักในฝันของหญิงสาว หูของจูหลงกลายเป็นสีแดง “ประธานชู่”เธอหันกลับมาอย่างรวดเร็ว
ใครจะสามารถต้านทานผู้ชายที่หล่อเหลาได้? จูหลงก็ไม่เว้นยิ่งไปกว่านั้นเธออายุเพียง 22 ในปีนี้และเธอไม่ต้องการทิ้งช่วงชีวิตที่สวยงามของเธอกับผู้ชายแก่ๆอย่างสวี่กวางรุ้ย
ขาเรียวๆของชู่จี้ก้าวไปทางจูหลง “ไหนๆก็เป็นคนของรุ่นพี่สวี่ คนตัวน้อยๆอย่างพวกเราไม่กล้าเทียบหรอก”
ดูเหมือนเขาจะแขวะตัวเองแต่คนอย่างจูหลงจะฟังไม่ออกกับคำประชดประชันได้อย่างไร?
เธอก้มหัวลง แสดงท่าทีเขินอาย “ประธานชู่ ฉันเป็นแค่นักแสดงตัวเล็กเท่านั้น ทำไมประธานชู่พูดแบบนี้ล่ะ?”
จูหลงไม่คิดว่าซังอี๋กับชู่จี้จะมีความสัมพันธ์ระหว่างกัน ใครๆก็รู้ในแวดวงการบันเทิงชู่จี้เป็นที่รู้จักในเรื่องความเย็นชา ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยู่ในสายตาของชู่จี้เพราะฉะนั้นผู้หญิงคนนี้น่าจะไม่มีอะไรแตกต่าง
ชู่จี้นั่งบนเก้าอี้โยกสบายๆ “คุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่”เขาไม่ได้เปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างเขากับซังอี๋แกล้งทำเป็นถามโดยไม่รู้เรื่อง
จูหลงจ้องไปที่ซังอี๋ถึงเวลาที่เธอจะต้องเอาใจประธานชู่แล้ว ถ้าเธอเกาะประธานชู่ได้เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่กับสวี่กวางรุ้ยอีกต่อไป
“เราสองคนกำลังต่อบท”เธอจงใจขยับเข้าไปใกล้ในขณะเดียวกันดึงคอเสื้อให้ต่ำลง
ชู่จี้หลบด้วยความรังเกียจ”เหรอ? ทำไมผมได้ยินมาว่าทีมบทละครถอดคุณออก? แล้วบทละครมาจากไหนล่ะ? ”
ใบหน้าของจูหลงแข็งทื่อและรอยยิ้มบนหน้าเธอหายไปซังอี๋พบว่าเธอดูตลกมากและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะแม้ว่าเธอจะไม่ได้หัวเราะออกมาดังๆแต่เธอก็มีความสุขอยู่ในใจแล้ว
“ฉัน….”จูหลงคิดหาแก้ตัว “ใช่ค่ะ ฉันมีละครของทีมอื่นค่ะฉันเลยขอให้คุณซังมาช่วยซ้อม”
“ละครเรื่องไหน?”ชู่จี้ถาม สายตาของเขาจับจ้องไปที่จูหลงนิ้วเรียวๆของเขาโยกที่พนักแขนของเก้าอี้ทำให้เกิดเสียง “แต๊กๆๆ”
โชคดีที่เธอยังมีละครอีกเรื่องซึ่งเป็นบทที่ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ที่เธอขอเขาตั้งนานกว่าจะได้มาจากสวี่กวางรุ้ย
ชู่จี้จ้องเธอทำให้เธอหน้าแดง พูดตะกุกตะกัก “ตำนานของลี่เฟย” หัวใจของเธอเริ่มเต้นอย่างรุนแรง ไม่ใช่ว่าประธานชู่ไม่ชอบเธอนะ？ เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ร่างกายของเธอก็เบาหวิวด้วยความตื่นเต้นและเธอก็มองไปที่ซังอี๋อย่างดูถูก
“โอ้ ที่แท้เป็นละครของซานเอ่อร์”หลังจากที่ชู่จี้พูดจบ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาสานเอ่อร์ท่าทางที่สง่างาม รูปลักษณ์ที่หล่อเหลา ดวงตาที่มีเสน่ห์และลึกซึ้งทำให้ผู้คนหลงใหล
เห็นจูหลงหน้าแดงและหัวใจเต้นแรง มันหมือนกับเด็กสาวที่กำลังมีความรัก
ชู่จี้จะขอให้ผู้กำกับซานเอ่อร์ให้บทที่ดีกว่านี้กับเธอหรือเปล่านะ? งั้นขั้นต่อไปเธอควรจะอุทิศตัวให้ใช่ไหม?
“เฮ้ ซานเอ่อร์ “ตำนานลี่เฟย”เปลี่ยนตัวแสดงแล้วนะ ปลดจูหลงออกฉันจะหาคนมาแทนให้”เขาพูดทิ้งประโยคนี้ไว้โดยไม่สนใจจูหลงที่ยืนงงอยู่ข้างๆและวางสาย
อะไรกัน จูหลงยังตะลึงไม่หาย ประธานชู่หมายความว่ายังไง?
ความสุขในอดีตของเธอหายไปเมื่อเห็นใบหน้าที่จริงจังของชู่จี้และดวงตาที่เย็นชา เธอก็นึกได้ว่าเธอได้ไปทำให้ชู่จี้โมโหเสียแล้ว!
เธอดูเหมือนถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก หน้าซีด “ประธานชู่ คือว่า…”
เธอไม่กล้าถามชู่จี้ บทละครที่เธอดิ้นรนต่อสู้กว่าจะได้มาโดนชู่จี้พูดยกเลิกแค่ประโยคเดียว มันยากที่จะยอมรับได้
ในที่สุดเธอก็พบเปิดปากถาม
ชู่จี้ยืนขึ้นร่างสูงของเขาโอบล้อมหญิงสาวไว้ดวงตาที่แหลมคมของเขาดูเหมือนดวงตานกอินทรีที่เฉียบคมและริมฝีปากบางๆเขาก็ค่อยๆพูดออกมาอย่างเย็นชา: “ดูเหมือนคุณจูจะความจำไม่ดี ผมช่วยทวนความจำให้อีกสักรอบไหม?”
ไม่มีเลือดบนใบหน้าของเธอและรูม่านตาของเธอก็กว้างขึ้นเมื่อเธอเหลือบมองไปที่ซังอี๋เหมือนกับตื่นจากความฝันและตระหนักได้ในทันใด
ซังอี๋….คิดไม่ถึงว่าจะเป็น! คนของชู่จี้!
เธอนั่งลงบนพื้นทันทีหน้าซีดปากของเธออ้ากว้าง เธอรู้ว่าชู่จี้อยู่ในตำแหน่งใดในวงการบันเทิง เขาคือตัวพ่อในวงการนั่นเอง ศิลปินคนไหนที่ทำให้เขาโกรธก็จะพบกับจุดจบไม่ได้ผุดได้เกิดในวงการเลยทีเดียว!
เธอต่อสู้ดิ้นรนมาหลายปีจนในที่สุดก็สามารถไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งดาราหญิงแถวหน้าได้ แล้วตอนนี้เธอจะยอมถูกทำลายได้อย่างไร
จูหลงเกาะขากางเกงของชู่จี้อย่างไม่มีศักดิ์ศรี “ประธานชู่ ฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่รู้จริงๆค่ะว่าคุณซังเป็นคนของคุณ”
ตอนนี้ความหวังทั้งหมดไม่มีอีกแล้ว เธอไปยั่วยุคนของประธานชู่ต้องมีจุดจบอย่างอนาถแน่นอน!
ชู่จี้ไม่แม้แต่จะชายตามอง สีหน้ายังคงเรียบเฉย เลือดเย็นราวกับงู
“คุณซังได้โปรด ฉันไม่ได้ตั้งใจฉันผิดไปแล้วจริงๆ ฉันผิดไปแล้ว” เธอร้องเสียงดังและอ้อนวอนขอความเมตตา ปราศจากความเย่อหยิ่งและความสง่างามของเธอ
แต่ลึกลงไปในดวงตาของจูหลงสัมผัสได้ถึงความแค้น
ซังอี๋มองเห็นสายตาอาฆาตของเธอ เธอโน้มตัวลง “คุณจู คุณไม่ต้องขอร้องฉัน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันฉันช่วยคุณไม่ได้จริงๆ”
คนแบบนี้ควรจะโดนซะบ้าง ถึงแม้ชู่จี้ไม่ออกหน้า เธอเองก็จะคิดหาวิธีให้เธอโดนลงโทษอยู่ดี
จูหลงลุกขึ้นจากพื้น “ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะมีอำนาจอิทธิพลเหนือใครทั้งหมดในวงการบันเทิง!”ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตาม เธอไปขอร้องสวี่กวางรุ้ยเขาต้องให้เธอสักบทสองบทแน่ๆ คงจะไม่ถึงกับต้องไปคุกเข่าขอ โชคดีที่เธอเป็นคนของสวี่กวางรุ้ย
ดวงตาของเธอดูเคียดแค้น หลังจากจัดแจงเสื้อผ้าเสร็จเธอก็เดินออกจากห้องไป
ชู่จี้เดินเข้าไปกอดซังอี๋ไว้ในอ้อมกอด”ไม่เป็นไรใช่ไหม? ห๊ะ”
ความร้อนของเขาพัดผ่านหลังใบหูที่บอบบางของซังอี๋ทำให้เธอตัวสั่นและหน้าอกกว้างๆของเขาทำให้ซังอี๋โล่งใจอย่างมาก
“ไม่เป็นไร เธอทำอะไรฉันไม่ได้หรอกยิ่งไปกว่านั้นฉันยังมีคุณอยู่ไม่ใช่เหรอ”ซังอี๋เงยหน้าขึ้นและมองดูชายตรงหน้าเธอ“แต่ว่าแบบนี้ จะทำให้หลายๆคนไม่พอใจหรือเปล่า?”
“หลายๆคน？ จะมีใครเก่งไปกว่าสามีคุณอีกเหรอ? “ขนตาหนายาวและดวงตาคู่นั้นดูเหมือนจะปิดบังถ้อยคำแห่งความรักที่ซาบซึ้งที่สุด ริมฝีปากที่สวยได้รูปก็มีเสน่ห์