ท่านประธานที่รัก - บทที่493 แย่งบทละคร

“อืม ไปนอนได้แล้ว”เขาค่อยๆจูบหน้าผากเธอ “ผมจะสั่งงานอวี้เฟิงอีกสักหน่อย แล้วจะไปหาคุณทันที”

ซังอี๋พยักหน้าและห้องก็กลับสู่ความสงบ

“เรื่องรีส ไปถึงไหนแล้ว”ชู่จี้เปรียบเสมือนราชาผู้ถ่อมตน ความสงบนั้นคือความสงบที่เปิดเผยหลังจากประสบกับลมและฝนนับไม่ถ้วน

“ท่านประธาน ตามคาดคราวนี้รีสทุ่มสุดตัวครอบครัวรีสกำลังตกอยู่ในอันตราย ผมปล่อยให้คนฝ่ายนั้นลงมือแล้ว เกือบครึ่งหนึ่งของอุตสาหกรรมของครอบครัวรีสเผชิญภาวะล้มละลาย”อวี้เฟิงกล่าวด้วยความเคารพ เขาทำงานไม่เคยประมาทเขาทำงานอย่างเข้มงวด

ควันจากปลายนิ้วของชู่จี้กำลังจะมอดไหม้จนหมด เขาค่อยๆ ปัดขี้เถ้าออก แล้วโยนลงในที่เขี่ยบุหรี่ “เอาล่ะ สังเกตการเคลื่อนไหวต่อไปจนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย อย่าเพิ่งวางใจยังไงซะไอ้นั่นมันเจ้าเล่ห์”

เขาสง่างามราวกับสุภาพบุรุษ สูงส่งราวกับเจ้าชาย และมีอำนาจเหนือกว่าจักรพรรดิ

“ขอบคุณ” ชู่จี้ลุกขึ้นตบไหล่เขา “ไปพักเถอะ”

อวี้เฟิงพยักหน้า “ขอบคุณท่านประธาน!”

ตั้งแต่ประธานตกหลุมรักเขาดูเหมือนจะเปลี่ยนไป?

อวี้เฟิงรู้สึกไม่คาดคิดว่าประธานของเขาจะอบอุ่นเป็นพิเศษในขณะนี้เขาไม่ได้หลั่งน้ำตาใดๆ เขาดูชู่จี้เดินออกจากประตูจู่ๆเขาก็นึกขึ้นได้ว่าประธานยังไม่ได้จ่ายเงินเดือนเดือนนี้ให้เขา เขาจนจะตายอยู่แล้ว

ชู่จี้ค่อยๆไปที่เตียงเพราะกลัวว่าจะปลุกคนที่หลับอยู่และเห็นใบหน้าที่หลับใหลและสวยงามของเธอ หัวใจของชู่จี้ก็อ่อนลง “ฝันดี”

แม้ว่ารีสจะรีบกลับไปหาครอบครัวได้ทันเวลา แต่ทรัพย์สินของครอบครัวส่วนใหญ่ก็ถูกยึดนอกจากนี้ไมล์ไม่มีทางกลับไปช่วยได้ เขาทำได้เพียงใช้มาตรการเร่งด่วนเพื่อลดการขาดทุนให้มากที่สุด

อีกด้านหนึ่งเขาแอบย้ายทรัพย์สินที่สำคัญแบบลับๆ เขาพยายามที่จะเอาทรัพย์สินที่โดนคนอื่นยึดเอากลับมา

“ให้ตายเถอะ คราวนี้มันประมาทจริงๆ”รีสทุบโต๊ะด้วยความโกรธและทุกอย่างบนโต๊ะก็กระจัดกระจายไปทั่วพื้น

เมื่อแม่บ้านเห็นเช่นนี้ก็ตกใจกลัวจนตัวสั่น รีสเป็นคนโหดเหี้ยมเมื่ออารมณ์เสียเขาจะไม่แยกแยะว่าอะไรเป็นอะไร

เขาทำลายทุกอย่างที่เขาสามารถทำลายได้เหมือนคนบ้า รวมทั้งเครื่องครามล้ำค่าราคาหลายล้าน

“ชู่จี้”ดวงตาของเขาเคียดแค้น “รอให้ถึงวันของฉันก่อนเถอะ จะเอาคืนเป็นร้อยเท่า”

ขณะที่เขาพูดถ้วยลายครามในมือของเขาถูกบดขยี้อย่างกะทันหันและเลือดที่ไหลรินออกมาจากนิ้วของเขา

“คุณซัง” เลขายื่นเอกสารให้ซังอี๋ “นี่คือบทของจักรพรรดิ์” ที่ประธานให้ ในตอนบ่ายท่านประธานได้จัดครูสอนพิเศษให้หากคุณไม่เข้าใจอะไรสามารถถามครูได้เลยค่ะ”

สคริปต์อยู่ในมือของเธอเล่มหนาและซังอี๋ก็รับมันมาราวกับเป็นสมบัติ “ขอบคุณ”

เธอนั่งลงและเริ่มเจาะลึกตัวละครในบท นี่เป็นนวนิยายที่ดีมากๆที่จะถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ เรื่องราวความรักระหว่างชายและหญิงเป็นบทเพลง

เธอไม่รู้ว่าเธอดูนานแค่ไหน ความคิดทั้งหมดของเธออินกับละคร ดวงตาของเธอแดงเล็กน้อยเธอรู้สึกเศร้าโดยเฉพาะช่วงเวลาที่พระเอกและนางเอกถูกแยกจากกันเจ็บปวดเป็นพิเศษ

ชู่จี้ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเธอและเอามือใหญ่ๆลูบใบหน้าของเธอ เมื่อเห็นเบ้าตาที่เปียกของเธอ หัวใจของเขาก็เจ็บปวด “เป็นอะไรไป?”

ตอนนั้นเองเธอไม่รู้ว่าชู่จี้มาข้างหลังตอนไหน

เธอรีบหยิบทิชชู่ขึ้นมาเช็ดน้ำตา “ฉัน…”เธอกลั้นความขมขื่นไว้ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะสามารถจินตนาการถึงภาพการจากกันของพระเอกนางเอก

“มองผม” เขาพูดอย่างหนักแน่น ทำให้เธอทำตามคำสั่งของเขาโดยไม่รู้ตัว

ดวงตาสีเข้มของเขายากที่จะคาดเดา เหมือนแม่เหล็กแรงสูงที่มีแรงดึงดูดร้ายแรง ซึ่งทำให้ผู้คนจมดิ่งลงไปในนั้นโดยไม่รู้ตัว

“คุณอินกับความรู้สึกตอนแสดงก็ดี แต่เวลาอื่นคุณต้องเป็นผู้หญิงของผมเท่านั้น”เขาขยับอย่างอ่อนโยน เช็ดน้ำตาออกจากหางตาของเธอและจูบเธออย่างอ่อนโยนนุ่มนวลราวกับขนนกที่พลิ้วไหวอย่างแผ่วเบา

ตาของซังอี๋เบิกกว้างขึ้นทันที และลิ้นของเขาดูเหมือนจะมีพลังวิเศษทำให้เธอรู้สึกทึ่งเล็กน้อย

จนกระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆในอ้อมแขนถูกเขาจูบจนดวงตาของเธอเป็นประกายชู่จี้ก็ปล่อยเธอ “อย่าคิดมาก เป็นแค่การแสดงเท่านั้น”

ชู่จี้พาซังอี๋ออกไปรับประทานอาหารกลางวัน เขาจองห้องส่วนตัวไว้เป็นพิเศษ ร้านนี้อาหารอร่อยมากเขาเคยคิดจะพาเธอไปลองนานแล้ว

ทันทีที่ทั้งสองนั่งลงประตูห้องส่วนตัวที่จองไว้ก็ถูกเคาะ

ผู้หญิงที่ปราดเปรียวและรูปร่างสูงโปร่งเดินเข้ามา การแต่งหน้าของเธอดูบางเบามากแต่หน้าตาของเธอดูดีและรูปลักษณ์อย่างเธออาจจะมีแค่หนึ่งในล้านอย่างแน่นอน

“ประธานชู่ ไม่เจอนานเลยนะคะ”ผู้หญิงคนนั้นที่นั่งฝั่งตรงข้ามของชู่จี้อย่างใกล้ชิดและไม่ได้ทำให้พวกเขาสองคนรู้สึกอะไร

“ทำไม？ มีธุระเหรอชู่จี้เพียงถามอย่างเรียบๆและดวงตาของเขาไม่เคยจ้องไปที่ผู้หญิงคนนั้นเลย

ผู้หญิงคนนั้นก็หัวเราะเหมือนสุนัขจิ้งจอก “ฉันได้ยินมาว่าคุณซื้อลิขสิทธิ์ของเรื่อง “จักรพรรดิ” เหรอ?

ดูเหมือนว่าซังอี๋จะเข้าใจจุดประสงค์ของการมาของผู้หญิงในครั้งนี้ ถ้าจำไม่ผิดผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเธอน่าจะเป็นสวีหว่านนักแสดงเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ชู่จี้รินไวน์ให้ซังอี๋และตัวเอง ไม่ได้สนใจสวีหว่านเลย

แต่สวีหว่านไม่แคร์เธอยังคงยิ้มอย่างมีมารยาท “ประธานชู่เห็นแก่ฉันได้ไหมคะ ยกตำแหน่งนางเอกหมายเลขหนึ่งให้คนของฉันแสดง

สวีหว่านมีความสามารถมาก เธอยกเลิกสัญญากับบริษัทบันเทิงเดิมหลังจากที่เธอโด่งดังเธอเปิดสตูดิโอเอง มีศิลปินมากมายในบริษัทของเธอ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงต้องวิ่งเต้นไปทั่วเพื่อศิลปินในสังกัดของตัวเอง ไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ศิลปินพวกนั้นไม่ได้ดั่งใจเธอ มีชื่อเสียงแค่นิดเดียวเท่านั้น

ชู่จี้จิบไวน์และพูดอย่างใจเย็น “ขอโทษด้วย ตำแหน่งนางเอกได้ถูกเลือกแล้ว”

สวีหว่านคิดว่าชู่จี้ไม่ต้องการให้คนของเธอแสดงดังนั้นเธอจึงหาข้อแก้ตัวสีหน้าของเธอไม่ดีเหมือนตอนแรก “บทนางเอกรูปร่างหน้าตาออร่าต้องดีมากๆ ท่านประธานชู่ทำไมต้องให้คนอื่นมาแสดงละครดีๆแบบนี้ด้วยล่ะ?”สวีหว่านเลือกแล้วเลือกอีกและในที่สุดก็เลือกละครเรื่อง “จักรพรรดิ์” แต่คิดไม่ถึงว่าชู่จี้จะคว้าไปก่อน

ชู่จี้เป็นคนพูดยากตามที่คาดไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะบทละครเรื่องนี้เธอคงจะเหวี่ยงแขนและเดินออกไปตั้งนานแล้ว