เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 472 ก่อความวุ่นวายที่ตระกูลหลง (3)
บทที่ 472 ก่อความวุ่นวายที่ตระกูลหลง (3)
เหอเจ๋อมองดูพลังวิญญาณที่แผ่ออกมาจากคนรอบข้าง แล้วคิดในใจว่าครั้งนี้คงต้องตายแน่ ๆ ไม่มีทางรอดแล้ว
ถึงแม้เขาจะสามารถหลบดาบยาวได้ด้วยวิชาตัว แต่เมื่อเทียบกับพละกำลังของคนทั้ง 13 คน อีกทั้งตัวเขาเองก็ไม่มีพลังใด ๆ เลย มันก็เหมือนไข่ไปชนหินไม่ใช่หรือ? เมื่อตระหนักว่าตนไม่อาจต้านทานการโจมตีครั้งนี้ได้ เหอเจ๋อจึงค่อย ๆ หลับตาลง คิดในใจว่าคงต้องตายในมือพวกนี้เสียแล้ว ตอนนี้พวกที่คุมตัวเขาล้วนมีวรยุทธ์สูงส่ง คงไม่มีใครสามารถช่วยเขาออกจากปากเสือได้แล้วกระมัง?
“ฟู้!”
เหอเจ๋อหลับตาลง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงลมแหลมหูดังขึ้นข้างหู ตามมาด้วยเสียงดังปัง ๆ หลายครั้ง ทันใดนั้น เหอเจ๋อกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดตรงไหนเลย
“หืม?”
เหอเจ๋อรู้สึกประหลาดใจ ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“แกเป็นใคร กล้าดียังไงมาขัดขวางธุระของตระกูลหลงของพวกเรา!”
เสียงดังมาจากภายนอก เมื่อเหอเจ๋อได้ยินประโยคนั้น เขาก็พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ฉึก!”
ใครจะรู้ว่าหลังจากเสียงนั้นดังขึ้น ทุกอย่างก็เงียบไป ต่อมาก็มีเสียงต่อสู้ดังขึ้นรอบด้าน เสียงต่อสู้นั้นดังมาก ราวกับว่ามีการต่อสู้วุ่นวายเกิดขึ้น
เหอเจ๋อได้ยินเสียงประหลาดเหล่านั้นแล้ว จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
เมื่อลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เหอเจ๋อเห็นคือกองกำลังสิบสามนายที่ยืนสับสนอลหม่าน รวมถึงอู๋สี่และฉีหลิวที่มีสีหน้าเตรียมพร้อมรบ
นอกจากนั้น เหอเจ๋อก็ไม่เห็นคนอื่นอีกเลย
“เอ๊ะ?”
เหอเจ๋อเกาศีรษะ คิดในใจว่าแปลกจัง ทำไมข้างนอกมีแค่พวกนี้เท่านั้น แล้วเสียงเมื่อกี้…
“เฮ้ย ไอ้ลูกโง่ มองอะไรอยู่ แม่อยู่ตรงนี้นะ!”
ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านบนเหอเจ๋อเมื่อเขาได้ยินเสียงนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองทันที สีหน้าที่เรียบเฉยของเขาก็เปลี่ยนเป็นดีใจอย่างมาก
“แม่! เป็นแม่นี่เอง!”
ไม่ผิด คนที่ปรากฏตัวขึ้นมาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเฟิ่งเฟยเฟยแม่ของเหอเจ๋อใช่แล้ว แม่ที่เลี้ยงดูเขามาสิบกว่าปี
เหอเจ๋อไม่คิดว่าคนที่ปรากฏตัวขึ้นที่นี่จะเป็นเฟิ่งเฟยเฟยทำให้เขารู้สึกไม่คาดคิด เพราะแม่ของเขาไม่ได้อยู่ที่เมืองหลินอันหรอกหรือ? ทำไมถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ เธอเคยสาบานว่าจะไม่ออกจากเมืองหลินอันไม่ใช่หรือ!
“ไอ้ลูกโง่ รู้ไหมว่าเมื่อกี้แกเกือบตายแล้ว ถ้าแม่มาไม่ทัน แกก็กลายเป็นศพไปแล้ว ทำไมถึงไม่ต่อสู้ล่ะ? แม่ไม่เคยมีลูกขี้ขลาดแบบนี้นะ”
แม้น้ำเสียงของเฟิ่งเฟยเฟยจะฟังดูเหมือนโมโหที่สอนไม่จำ แต่สีหน้าของเธอกลับยิ้มแย้มอ่อนโยนผ่อนคลาย
เมื่อเหอเจ๋อได้ยินดังนั้น จึงแย้งว่า
“ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากต่อสู้นะ แต่ดูสิ ในรถขังนี้มีแต่หินกักพลัง ผมจะต่อสู้ได้ยังไง พลังทั้งหมดถูกกักไว้หมดแล้ว”
เมื่อเฟิ่งเฟยเฟยได้ยินดังนั้นเธอก็สังเกตเห็นหินกักพลังที่ฝังอยู่ในรถขัง จึงเข้าใจทันที เธอจึงพูดว่า
“นั่นเรื่องเล็ก รอก่อน ให้แม่จัดการพวกลูกสมุนพวกนี้ก่อน แล้วค่อยมาช่วยเปิดรถขังให้”
“ได้ครับ!”
เหอเจ๋อดีใจจนบอกไม่ถูก
การปรากฏตัวของเฟิ่งเฟยเฟยเป็นเหมือนผู้ช่วยชีวิตเหอเจ๋อวรยุทธ์ของเฟิ่งเฟยเฟยเหนือกว่าเหอเจ๋อเล็กน้อย เมื่อเธอปรากฏตัว ทั้งสิบสามนายกับอู๋สี่และฉีหลิวต่างตกใจมาก เพราะเหอเจ๋อเกือบจะตายอยู่แล้ว แต่จู่ ๆ ก็มีศัตรูปรากฏตัวขึ้น เป็นผลลัพธ์ที่พวกเขาคาดไม่ถึง
“แกเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงมาขัดขวางธุระของตระกูลหลงของพวกเรา?”
อู๋สี่เห็นว่าเป็นผู้หญิงอย่างเฟยเฟยก็รู้สึกโมโห โดยเฉพาะเมื่อครู่เหอเจ๋อเกือบจะตายอยู่แล้ว แต่เพราะเฟิ่งเฟยเฟยแทรกเข้ามา จึงทำให้เกิดความผิดพลาด
เฟิ่งเฟยเฟยมองดูทุกคนด้วยสายตาดูแคลนพลางกล่าวว่า
“แค่พวกลูกกระจ๊อกอย่างพวกนายก็อยากจะรู้ชื่อของฉัน ช่างฝันเฟื่องเกินไปแล้ว!”
หลังจากพูดจบ ร่างของเธอก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วกว่าคนทั่วไปหลายเท่า! เธอปรากฏตัวตรงหน้าอู๋สี่ในพริบตา จากนั้นก็รวบรวมพลังลมปราณในมือแล้วซัดใส่หน้าอกของอู๋สี่อย่างรุนแรง
อู๋สี่ก็ไม่ได้โง่ เมื่อเห็นพลังโจมตีพุ่งเข้ามา เขารีบรวบรวมพลังในมือทั้งสองข้างยกขึ้นป้องกันการโจมตีอันรุนแรงนั้น
“ตูม!”
เสียงดังสนั่นก้องขึ้น ร่างของอู๋สี่ถอยกรูดไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว เหอเจ๋อไม่คิดว่าพลังของเฟิ่งเฟยเฟยจะแข็งแกร่งกว่าเดิมมากขนาดนี้ อู๋สี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฟิ่งเฟยเฟยเลย เพียงแค่ปะทะกันหนึ่งฝ่ามือ ร่างของเขาก็ลอยกระเด็นออกไป ขณะที่เฟยเฟยยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่เป็นอะไร พลังลมปราณอันแข็งแกร่งนั้นเธอเพียงแค่โบกมือเบา ๆ มันก็สลายหายไปไร้ร่องรอย
“เก่งมาก!”
เหอเจ๋อเห็นดังนั้นก็ชูนิ้วโป้งให้เฟยเฟย
“สิบสามผู้พิทักษ์ โจมตีพร้อมกัน!”
ในตอนนั้นเอง สิบสามผู้พิทักษ์ก็ล้อมรอบเฟยเฟยอย่างแน่นหนา เตรียมจะรุมโจมตี ในสายตาของพวกเขา เฟิ่งเฟยเฟยก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่สามารถสร้างคลื่นลมอะไรได้ ทันใดนั้นพวกเขาก็เริ่มโจมตีเฟิ่งเฟยเฟยพร้อมกัน
เฟิ่งเฟยเฟยต่อสู้กับสิบสามผู้พิทักษ์อย่างดุเดือด
ส่วนเหอเจ๋อก็ยืนดูอย่างเพลิดเพลิน
“ฮึ ๆ …”
อย่างไรก็ตาม ใครจะรู้ว่าฉีหลิว คนสุดท้ายที่เหลือ กำลังมุ่งหน้ามาที่เหอเจ๋อ
เหอเจ๋อได้ยินเสียงนั้นก็รีบมองไป พบว่าเป็นฉีหลิว เขาขมวดคิ้วพูดว่า
“ฉีหลิว นายจะฆ่าฉันเหรอ?”
ฉีหลิวแสดงสีหน้าชั่วร้าย พูดว่า
“แล้วจะให้ทำไงล่ะ?”
หลังพูดจบ เขาก็สะบัดมือ ทันใดนั้นมีดสั้นเล่มหนึ่งก็ปรากฏตรงหน้าเหอเจ๋อ
จากนั้นฉีหลิวก็พุ่งเข้าโจมตี
เหอเจ๋อเห็นดังนั้นก็รู้ว่าคนผู้นี้กำลังจะฆ่าปิดปากเขาในตอนที่เฟยเฟยไม่อยู่ เมื่อฉีหลิวแทงดาบสั้นเข้ามา เหอเจ๋อก็ตะโกนทันที
“แม่ครับ ช่วยผมด้วย!”
ในตอนนี้เฟิ่งเฟยเฟยกำลังต่อสู้กับสิบสามผู้พิทักษ์อย่างหนัก เมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของลูกชาย เธอก็ได้สติ แต่เพราะถูกสิบสามผู้พิทักษ์ล้อมไว้ เฟิ่งเฟยเฟยจึงไม่สามารถถอนตัวออกมาได้ในทันที