ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 528 บทสุดท้าย
บทที่ 528 บทสุดท้าย
“สวี่หยาง เจ้าไม่อยู่ทำงานในบ้าน มาทำอะไรที่นี่?”
ทันใดนั้น ผู้ดูแลของตระกูลจ้าวคนหนึ่งเห็นสวี่หยางเข้าโดยบังเอิญ
เขาชื่อจ้าวอันคัง ปกติแล้วอาศัยตำแหน่งผู้ดูแลของตนกลั่นแกล้งลูกจ้างทั่วไปเป็นเรื่องปกติ
“ข้ามาขายของขอรับ”
“เจ้าขโมยของจากบ้านของนายท่านมาใช่ไหม?”
ผู้ดูแลคนนี้ตั้งใจจะขู่กรรโชกสวี่หยาง
เขาเห็นสวี่หยางขายของได้มากมายให้กับหญิงสาวเหล่านี้
หญิงสาวเหล่านี้มักทำการค้าได้ดีมาก
สวี่หยางต้องได้กำไรเป็นกอบเป็นกำแน่นอน
“นี่เป็นของที่ข้าสร้างเองต่างหากขอรับ”
“พูดไร้สาระ กลับไปกับข้าเดี๋ยวนี้ เจ้าควรบอกความจริง ไม่งั้นเจ้าจะลำบากแน่”
พูดจบ เขาแอบกระซิบข้างหูสวี่หยาง “ตอนนี้เจ้าส่งหินพลังวิญญาณทั้งหมดมาให้ข้า ข้าจะปล่อยเจ้าไป ไม่เช่นนั้นข้าจะส่งเจ้าไปแนวหน้า”
“แนวหน้า?” สวี่หยางขมวดคิ้ว
“เจ้าคงยังไม่รู้ เมื่อครู่ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลจ้าวถูกโจมตี คุณหนูจ้าวเหยียนได้รับบาดเจ็บ”
“ฟิ้ว!!”
สวี่หยางไม่สนใจเขา รีบวิ่งตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลจ้าวโดยทันที
จ้าวเหยียนตอนนี้เป็นสตรีของเขาแล้ว
“เจ้า…”
จ้าวอันคังขมวดคิ้ว “ดี ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าแน่”
จ้าวอันคังฮึดฮัด
เมื่อมาถึงตระกูลจ้าว เขาเห็นความวุ่นวายรอบทิศทาง
ปรากฏว่ามีผู้ฝึกวิชามารโจมตีที่นี่
บริเวณสวนสมุนไพรวิญญาณ กำลังเป็นช่วงเก็บเกี่ยว
ผู้ฝึกวิชามารเลือกโจมตีช่วงนี้เพราะต้องการปล้นผลผลิต
สวี่หยางรู้สึกถึงกลิ่นอายของจ้าวเหยียนเมื่อมาถึง
“วูบ!”
ไม่นานเขาก็มาถึงที่ที่จ้าวเหยียนอยู่
ตอนนี้ จ้าวเหยียนถูกล้อมรอบด้วยศพและผู้ฝึกวิชามารสามคน
“นี่คือคุณหนูรองตระกูลจ้าว! จับตัวนางไป ให้นางได้รู้จักกับความสามารถของเรา!”
“ต่อให้ข้าต้องตายก็ไม่ยอมให้เจ้าสมหวังเด็ดขาด!”
จ้าวเหยียนพูดด้วยความอ่อนแอ ใบหน้าแสดงความสิ้นหวัง
นางนึกถึงสวี่หยางโดยไม่รู้ตัว
“สวี่หยาง ข้าคงไม่ได้พบท่านอีกแล้ว…”
ขณะที่จ้าวเหยียนคิดว่าจะตายที่นี่ เงาร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น
“นี่มัน…คนรับใช้?”
นางจำได้ว่าคนนี้ชื่อสวี่จางหลิน
แต่ตอนนี้สวี่จางหลินกลับแผ่พลังอันแข็งแกร่งออกมา
“ตู้ม ตู้ม!”
ผู้ฝึกวิชามารสามคนถูกระเบิดร่างตายทันที
“ภรรยา เจ้าไม่เป็นไรนะ?”
“ภรรยา เจ้า…”
จ้าวเหยียนยังไม่ทันตอบสนอง ก็ถูกสวี่หยางกอดในอ้อมอกแนบแน่น
จากนั้นนางได้ยินคำกระซิบที่รู้กันเฉพาะนางกับสวี่หยาง ทำให้ตาเบิกกว้างโดยทันที
“ใช่ ข้าเอง!”
“เจ้า…”
จ้าวเหยียนไม่คาดคิดว่าคนตรงหน้าคือสวี่หยาง
สามีของนาง
“แล้วทำไมเจ้าไม่บอกข้ามาก่อน?”
“ก่อนหน้านี้ข้ามีพลังต่ำต้อยมากเกินไป”
“เฮอะ เจ้าคิดว่าข้าคบกับเจ้าเพราะพลังของเจ้าหรือ?”
จ้าวเหยียนพูดด้วยความโกรธ
“ดีแล้ว ข้าจะรักษาเจ้า”
สวี่หยางยิ้มเล็กน้อย จ้าวเหยียนน่ารักถึงขนาดนี้ยิ่งทำให้เขาอยากปกป้องมากกว่าเดิม
จากนั้น เขาต่อสู้กับผู้ฝึกวิชามารด้วยความบ้าคลั่ง
ไม่มีผู้ใดหนีรอดแม้แต่คนเดียว
ต้องรู้ว่าตระกูลจ้าวเป็นเพียงตระกูลผู้บำเพ็ญเซียนทั่วไป
แต่ในตระกูลไม่มีแม้แต่ผู้บำเพ็ญเซียนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ มีผู้บำเพ็ญเซียนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดหนึ่งคน และคนนี้คือคนรับใช้
คนที่เคยกลั่นแกล้งสวี่หยางต่างตกใจ
แต่สวี่หยางไม่ถือสา ให้จ้าวเหยียนจัดการกับจ้าวอันคัง
“ที่แท้แล้วจางหลินเป็นคนรักของเหยียนน้อย นี่ถือว่าเป็นเรื่องดีมาก”
บิดาของจ้าวเหยียนรู้เรื่องนี้แล้วดีใจมาก
นี่เป็นเรื่องดีของตระกูลจ้าว!
จ้าวชิงเสวียนรู้ว่าสวี่หยางคือคนที่นางพูดคุยด้วยบ่อยๆ ก็ประหลาดใจมากเช่นเดียวกัน
“ไม่คิดว่าเจ้าคือท่านผู้นั้น”
จ้าวชิงเสวียนมองสวี่หยางด้วยความไม่เชื่อ
“ท่านที่ ท่านรู้จักเขาก่อนหน้านี้แล้วหรือ?”
จ้าวเหยียนประหลาดใจ
สวี่หยางอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง
จ้าวเหยียนเข้าใจโดยทันที “จริงหรือ ดีมาก ท่านพี่ ท่านรู้จักสวี่หยางอยู่แล้ว!”
นางคิดและตัดสินใจโดยไม่รอช้า
เดิมทีนางตั้งใจจะหาวิธีบอกให้สวี่หยางรับพี่สาวเป็นภรรยาอีกคน
เพราะพวกนางเป็นพี่น้องกัน สิ่งดีๆ ก็ต้องแบ่งปันกันเสมอ
การฝึกคู่กับสวี่หยางนำมาซึ่งประโยชน์มากมาย แล้วทำไมนางจะไม่ให้พี่สาวได้รับประโยชน์นั้นด้วย?
ดังนั้น เมื่อสวี่หยางขอตัวกลับไป นางก็ไปหาพี่สาวด้วยความกระตือรือร้น
“ท่านพี่ ข้ามีเรื่องจะบอก นี่เป็นเคล็ดลับที่จะช่วยให้ท่านเพิ่มพลังได้เร็วขึ้น”
จ้าวชิงเสวียนสงสัย น้องสาวนางมีแผนอะไรอีก?
“เหยียนน้อย เจ้าจะพูดอะไร?”
จ้าวชิงเสวียนถามด้วยความสงสัย
“ท่านพี่รู้ไหมว่าทำไมพลังของข้าเพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้ในช่วงหลัง?”
จ้าวชิงเสวียนใจเต้นแรง
“เจ้าเจอเคล็ดลับอะไรหรือ!”
“ใช่แล้วเจ้าค่ะ”
“เจ้าเด็กดื้อ เจอเคล็ดลับทำไมไม่บอกพี่สาว?”
พูดจบ จ้าวชิงเสวียนก็ใช้มือหยิกเอวของจ้าวเหยียน
“โอ๊ย โอ๊ย…”
จ้าวเหยียนร้องขอความเมตตา “ท่านพี่ ข้าก็กำลังจะบอกแล้วไม่ใช่หรือ!!”
“ถ้าอย่างนั้นก็รีบบอกเร็วๆ”
สองพี่น้องมีความสัมพันธ์ที่ดี ตั้งแต่เด็กก็มักเล่นกันเช่นนี้
จากนั้นจ้าวเหยียนก็กระซิบใกล้ๆ พี่สาวและบอกเคล็ดลับทั้งหมดออกมาโดยไม่ปิดบัง
“เคล็ดลับคือการฝึกคู่กับสวี่จางหลิน…”
จ้าวชิงเสวียน “……”
จ้าวชิงเสวียนอึ้ง
ใบหน้าของนางแดงก่ำ “เจ้านี่มันเด็กดื้อจริงๆ…”
“ท่านพี่ ข้าพูดจริง ท่านคิดดู วิธีการฝึกคู่กันง่ายมาก เพียงแค่ร่วมหลับนอนก็ได้พลังแล้ว!”
“นั่นเป็นสามีของเจ้าทั้งคนนะ!” จ้าวชิงเสวียนเตือน
“ท่านพี่ ท่านจำไม่จำได้หรือ ตอนนั้นท่านเป็นคนพูดเองว่า ของของท่านก็คือของของข้า ของของข้าก็เป็นของของท่านเหมือนกัน”
“ไม่ได้ นี่เป็นไปไม่ได้”
“ท่านพี่ไม่ชอบสามีข้าหรือ?”
จ้าวเหยียนขมวดคิ้ว
“ข้าจะไม่ชอบสามีเจ้าได้อย่างไร เหยียนน้อย อย่าพูดเล่น เขาช่วยเหลือตระกูลจ้าวมากมาย แม้จะเป็นแค่การช่วยเหลือธรรมดา ก็ควรขอบคุณแล้ว”
“แล้วท่านพี่คิดอย่างไร…”
“ข้าเชื่อในการฝึกฝนด้วยตัวเองมากกว่า พลังจากการฝึกคู่ก็อาจมีประโยชน์ แต่ไม่ได้วิเศษขนาดนั้น!!”
จ้าวชิงเสวียนพูดด้วยความมุ่งมั่น
“ท่านพี่…”
จ้าวเหยียนแทบพูดไม่ออก นางคิดแผนในใจ
“ข้าจะบอกอะไรให้นะ ถ้าฝึกคู่ก็สบายมาก…”
จากนั้นนางพูดมากมาย
จ้าวชิงเสวียนไม่เคยมีความสัมพันธ์เช่นนั้น เมื่อได้ยินที่น้องสาวพูดก็ทำให้นางตกใจ
“อะไรนะ เจ้า…พวกเจ้าทำเช่นนั้นกันแล้วหรือ…”
“พี่สาว นี่คือเรื่องธรรมดาของสามีภรรยา ท่านทำไมต้องตกใจ”
“ข้ามีเรื่องต้องทำ ขอตัวก่อน”
จ้าวชิงเสวียนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งตัว ถ้าพูดต่อนางคงควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว
ที่สำคัญคือ นางถูกโน้มน้าวใจแล้ว
ก่อนหน้านี้ นางมีความรู้สึกดีต่อสวี่หยางอยู่แล้ว
ตอนที่สวี่หยางเพิ่มนางเป็นเพื่อนในยันต์สื่อสาร พวกเขาพูดคุยกันเรื่องการฝึกวิชาและการสร้างยันต์มากมาย ทำให้นางได้ประโยชน์มาก
สตรีมักชอบคนแข็งแกร่ง นางก็ไม่ต่างไป
ตอนแรกเมื่อรู้ว่าน้องสาวของนางอยู่กับคนที่นางชื่นชม ก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย
ตอนนี้น้องสาวกลับบอกให้นางอยู่กับสวี่หยางเป็นภรรยาเพิ่มอีกคน
ให้พวกนางทั้งสองคนดูแลสวี่หยางร่วมกันเนี่ยนะ?
จ้าวชิงเสวียนรู้สึกอึดอัดใจอย่างไรชอบกล
เช่นนี้ได้หรือ?
ในตอนเย็น จ้าวชิงเสวียนแปลกใจเมื่อจ้าวเหยียนบอกว่าสามีของนางกำลังสร้างยันต์และชวนนางไปดู
นี่เป็นโอกาสดีในการพัฒนาความสัมพันธ์ จ้าวชิงเสวียนจึงไปตามคำเชิญ
สวี่หยางกลายเป็นฝ่ายประหลาดใจ
คืนนี้จ้าวชิงเสวียนมาดูเขาสร้างยันต์ และจ้าวเหยียนก็มาด้วย
ไม่เป็นไร เขามีความรู้สึกดีต่อจ้าวชิงเสวียนอยู่แล้ว
เขาเริ่มสร้างยันต์
จ้าวชิงเสวียนดูไปเรื่อยๆ จนรู้สึกง่วงและเผลอหลับไป
เมื่อนางตื่นขึ้นมา นางได้ยินเสียงแปลกๆ
“หืม?”
จ้าวชิงเสวียนตกใจและมองไปยังที่มาของเสียงแปลกประหลาดนั้น
นางเห็นน้องสาวของนางกำลังคลานเข้าไปใต้ผ้าห่มของสวี่หยาง
“สองคนนี้…”
สวี่หยางไม่รู้ว่าจ้าวชิงเสวียนตื่นขึ้นมาแล้ว
เขาก็อึดอัดอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
หลังจากสร้างยันต์เสร็จ จ้าวเหยียนก็เข้ามาหาเขา
แม้ว่าเขาจะบอกว่าพี่สาวของนางอยู่ด้วย แต่จ้าวเหยียนบอกว่า พี่สาวของนางชอบเขามานานแล้ว ไม่เป็นไรหรอก
สุดท้าย สวี่หยางก็ถูกกดลงบนเตียงนอน
“พี่สาว ท่านตื่นแล้วหรือ”
ทันใดนั้น จ้าวเหยียนพูดขึ้น
จ้าวชิงเสวียนตั้งใจจะแกล้งทำเป็นหลับ แต่ไม่คิดว่าน้องสาวจะพูดขึ้นมา ทำให้นางตกใจ
จ้าวเหยียนยิ้มเล็กน้อย ก่อนหน้านี้นางใช้ธูปกลิ่นยาสลบทำให้พี่สาวหลับ
“พี่สาว ข้าจะให้ท่านได้ดูอะไรดีๆ”
จ้าวเหยียนดึงจ้าวชิงเสวียนเข้ามา
“อ๊ะ?”
จ้าวชิงเสวียนตกใจ
น้องสาวของนางกล้าหาญมาก
จ้าวเหยียนไม่พูดอะไร เปิดเสื้อของพี่สาวขึ้น
ด้วยอิทธิพลของยา จ้าวชิงเสวียนไม่มีแรงต่อต้าน
จากนั้น สวี่หยางก็เริ่มเข้ามา
หนึ่งคืนผ่านไป
พี่น้องทั้งสองนอนซบอยู่บนหน้าอกของสวี่หยาง กำลังหลับสนิท
สวี่หยางรู้สึกพอใจมากที่มีสองพี่น้องคู่นี้อยู่ในอ้อมแขน
วันต่อมา เขาเริ่มค้นหาหลี่อู๋ซวง
แต่น่าเสียดาย ไม่มีข่าวคราวใดๆ
โลกนี้เป็นโลกแห่งการฝึกเซียน มีดินแดนกว้างใหญ่มากมาย
เขายังพบว่า ที่นี่แทบไม่มีผู้ใดแข็งแกร่งเกินกว่าขอบเขตจินตาน
ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนระดับสูงไม่มีมาหลายพันปีแล้ว
สามสิบปีผ่านไป
วันนี้ สวี่หยางเข้าสู่ขอบเขตแปรเทวาแล้ว
เขากลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่มีชื่อเสียงขึ้นมาทันที
ภรรยาสองคนคือจ้าวชิงเสวียนและจ้าวเหยียน มีบุตรชายหลายคน
โลกนี้มีระดับการต่อสู้ต่ำมาก เขาไม่จำเป็นต้องปกป้องดูแลลูกหลาน
ข่าวการเข้าสู่ขอบเขตแปรเทวาของเขากระจายไปทั่ว หลี่อู๋ซวงจึงมาหาในที่สุด
จ้าวชิงเสวียนและจ้าวเหยียนไม่สนใจหลี่อู๋ซวง พวกนางให้หลี่อู๋ซวงเป็นภรรยาหลวงโดยไม่มีปัญหาใดๆ
เวลาผ่านไป
หนึ่งร้อยปีผ่านไป
ภรรยาของเขาทั้งสามก็เข้าสู่ขอบเขตจินตานได้สำเร็จ
สวี่หยางทำลายข้อจำกัด กลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขอบเขตหลอมสุญตา
หลังจากเข้าสู่ขอบเขตหลอมสุญตา ม้วนคัมภีร์กาลเวลาในจิตของเขาปรากฏขึ้น
เขาสามารถกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้ทุกเมื่อ
โลกนี้กลายเป็นสถานที่ที่เขาสามารถไปมาได้ทุกเมื่อ
เขายังสามารถพาภรรยากลับไปได้อีกด้วย
ตอนนี้ สวี่หยางเข้าใจบทบาทของม้วนคัมภีร์กาลเวลาแล้ว
มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ของผู้มีพลังระดับสูง
ภายในม้วนคัมภีร์เป็นโลกที่มีอยู่จริง
เมื่อคนภายในม้วนคัมภีร์ทำลายข้อจำกัดประจำดินแดนนั้นๆ ได้ พวกเขาจะสามารถเข้าสู่โลกแห่งเซียนได้
แม้ว่าบรรดาภรรยาของเขาจะยังไม่แข็งแกร่งพอ แต่เขาสามารถพาพวกนางไปด้วยได้เสมอ
…
“กลับมาแล้ว”
สวี่หยางรู้สึกถึงพลังภายในที่อัดแน่น
ตอนนี้เขาเป็นเซียนแล้ว
“ไม่คิดว่าจะเป็นความรู้สึกของเซียนจริงๆ”
ความทรงจำในวิญญาณของเขาเริ่มกลับมา
“ข้าคือปรมาจารย์แห่งสำนักรวมสุขหรือ?”
สวี่หยางตกใจ
เขาเป็นผู้เดินทางข้ามเวลา
แต่เมื่อหลายล้านปีก่อนเขาได้เดินทางข้ามมิติมาแล้ว
ด้วยการเรียนรู้ที่ยอดเยี่ยม เขาสร้างวิชาฝึกคู่และก่อตั้งสำนักรวมสุขขึ้นมา
ใช่แล้ว และนั่นก็คือสำนักรวมสุขในโลกแห่งเซียนนี้
เขามีภรรยาหลายคน
แต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็ต้องเผชิญกับความตาย
เขาคิดถึงการกลับชาติมาเกิด
การกลับชาติมาเกิดนี้ไม่ใช่การแย่งชิงร่าง
แต่เป็นการหาผู้ใดสักคนที่กำลังจะตาย
การกลับชาติมาเกิดนี้ต้องปิดผนึกพลังและความทรงจำทั้งหมด เพื่อเริ่มชีวิตใหม่
เขาจึงจำได้แค่ความทรงจำของโลกเดิม
จนกระทั่งตอนนี้ เมื่อเขากลายเป็นเซียน ความทรงจำและพลังที่แท้จริงก็กลับคืนมาอีกครั้ง
เขามีพลังที่จะเปิดแผนการแห่งเซียน
แม้ว่าสิ่งที่อยู่ภายในแผนการนี้จะไม่มีประโยชน์สำหรับเขาแล้วในขณะนี้
แต่เขาสามารถให้ภรรยาของเขาได้รับผลประโยชน์จากแผนการนั้น
หลังจากเก็บสิ่งของทั้งหมด เขาพาหลี่อู๋ซวงออกไปจากถ้ำ
หลี่อู๋ซวงตกใจเมื่อรู้ว่าสวี่หยางเป็นปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักรวมสุขกลับชาติมาเกิด
“ไม่แปลกใจที่เขามีความยอดเยี่ยมขนาดนี้”
หลี่อู๋ซวงรู้สึกปราบปลื้มอย่างแท้จริง
ต่อมา
หลี่อู๋ซวงรู้สึกดีใจมาก
นางพบที่พึ่งพิงที่ยิ่งใหญ่แล้ว
…
สิบห้าวันต่อมา
ที่ตั้งหลักของสำนักรวมสุข
“ยินดีต้อนรับการกลับมาของท่านปรมาจารย์ขอรับ”
เหล่าผู้อาวุโส เจ้าสำนักคนปัจจุบัน และผู้อาวุโสสูงสุด ล้วนพากันมาต้อนรับการกลับมาของสวี่หยาง
ทุกคนในสำนักรวมสุขตกใจมาก
พวกเขารู้จักปรมาจารย์แห่งสำนักรวมสุข
แต่หลายล้านปีก่อน ปรมาจารย์ได้เสียชีวิตแล้วไม่ใช่หรือ?
ไม่คิดว่าเขายังไม่ตาย แต่กลับชาติมาเกิดใหม่
แรกเริ่มพวกเขาไม่เชื่อ
แต่เมื่อสวี่หยางใช้พลังส่วนหนึ่งเปิดดินแดนลับที่เขาได้ก่อตั้งขึ้น พวกเขาทุกคนก็ต้องเชื่อโดยทันที
“นี่เราไม่ได้กลับมาหลายหมื่นปีแล้วสินะ”
สวี่หยางมองดูสถานที่ซึ่งมีความคุ้นเคย รู้สึกสะเทือนใจบอกไม่ถูก
ผู้คนในสำนักยิ่งตกใจมากกว่าเขา
เพราะว่าท่านปรมาจารย์ดูหนุ่มมาก!
ท่านปรมาจารย์มีชีวิตยาวนานขนาดนี้ ไม่ทราบว่าต้องมีพลังมากเท่าใด?
“ข้าถามเจ้า ทำไมสำนักรวมสุขถึงมีสงครามกับสำนักยอดดารา? ทำไมสำนักยอดดาราถึงโจมตีมนุษย์ในโลกแห่งการฝึกเซียน?”
สวี่หยางถามข้อสงสัยของเขาออกมาทั้งหมด
แม้ว่าเขาจะมีพลังมากมาย
แต่เขาก็ไม่เข้าใจเหตุผลเหล่านี้
เจ้าสำนักคนปัจจุบันรีบอธิบายเหตุผล
ต้นเหตุของสงครามกับสำนักยอดดาราเป็นเพราะการแย่งชิงทรัพยากรนอกอาณาเขต
ส่วนเหตุผลที่สำนักยอดดาราโจมตีมนุษย์ในโลกแห่งการฝึกเซียน เป็นเพราะพวกเขาต้องการใช้เลือดของมนุษย์ในโลกแห่งการฝึกเซียนเพื่อสร้างสมบัติวิเศษ
สำนักรวมสุขเพิ่งรู้เรื่องนี้เช่นกัน
สำนักยอดดาราสนับสนุนพวกเผ่ามารเพราะกลัวว่าถ้าเข้าไปโจมตีเอง สำนักรวมสุขจะรู้และทำลายแผนการของพวกเขา
เมื่อรู้เรื่องนี้ สวี่หยางโกรธมาก
“การสร้างสมบัติด้วยชีวิตของคนบริสุทธิ์ พวกมันช่างกล้าหาญจริงๆ!”
ในทันใดนั้น สวี่หยางมุ่งหน้าออกไปจากสำนัก
“ท่านปรมาจารย์ ท่านจะไปไหนหรือขอรับ?” เจ้าสำนักตะโกน
“ทำลายสำนักยอดดารา”
เสียงของสวี่หยางดังขึ้น
ในวันนั้น
สำนักยอดดาราถูกทำลายหมดสิ้น
โลกแห่งเซียนเกิดความสะเทือนใจ
ทั่วทั้งโลกแห่งเซียนรู้ว่าปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักรวมสุขกลับมาแล้ว ในวันเดียวก็ทำลายสำนักยอดดาราราบคาบ
โลกแห่งเซียนและโลกแห่งการฝึกเซียนของหมู่มนุษย์กลับสู่ความสงบอีกครั้ง
ส่วนพวกเผ่ามาร ไม่กล้าก่อปัญหาอีก ทุกคนยอมจำนนต่อผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง
ไม่นาน กองกำลังต่างๆ ก็มารวมตัวกันที่สำนักรวมสุข เพื่อขอพบปรมาจารย์แห่งสำนักรวมสุข
พวกเขานำสมบัติมากมายมาถวายปรมาจารย์
“ทุกท่านกลับไปเถอะ ปรมาจารย์ออกไปท่องเที่ยวแล้ว ไม่อยู่ในสำนัก”