My MCV and Doomsday - ตอนที่ 575

Chapter 575: ตกใจ

“พี่เจียง ฉันขอบคุณพี่จริงๆนะ ถ้าไม่ใช่เพราะพี่แล้ว ฉันคงตายไปแล้วละ ฉันได้สร้างปัญหาให้กับพี่มาหลายอย่างแล้ว มันน่าอายจริงๆ” เซียงซัวไฮพูดขึ้น

ในเวลาเดียวกัน เธอก็ไปนั่งใกล้กับเจียงลู่มากขึ้น พร้อมกับมือหนึ่งที่จับหมอนแน่น ในขณะที่อีกมือหนึ่งวางไว้บนมือของเจียงลู่ฉี ซึ่งวางอยู่บนขาของเขา

เจียงลู่ฉีรู้สึกอายและกังวล เขาอดที่จะขยับหนีไปไม่ได้ แต่แม้ว่าจะเป็นแบบนั้น เซียงซัวไฮ่ก็ไม่ได้ยอมแพ้เธอขยับไปหาเขาด้วยเช่นกัน เตียงนี้มันเล็กอยู่แล้ว และเมื่อเจียงลู่อี้นั่งลง เขาก็อยู่ตรงขอบเตียงแล้ว

เจียงลู่ฉอดที่จะรู้สึกถึงหน้าอกของเซียงซัวไฮที่กดลงมาบนแขนของเขาไม่ได้ เขาอดที่จะรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ถึงแม้ว่ามันจะมีสาวงามอยู่หลายคนในทีมของเขา แต่ก็ไม่ใช่เรื่องบ่อยครั้งที่จะพบเห็นพวกเธอสวมชุดนอนต่อหน้าเขา มันเป็นครั้งแรกที่เขามีความคิดที่นกามเช่นนี้

พูดตามจริงแล้ว เจียงลู่ฉีก็ไม่ได้ที่อเหมือนกับที่เห็น เมื่อเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยพละกําลัง มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยสําหรับเจียงลู่ฉีที่จะไม่คิดเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ เขารู้สึกได้ลางๆว่า หลันซิหยู่และหลี่ยซินมีความรู้สึกให้กับเขา แต่พวกเธอต่างปฏิบัติตัวกันแบบนั้น อย่างไรก็ตาม เขาก็ขี้อายเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ดังนั้นเขาจึง ไม่มีความกล้าที่จะเป็นฝ่ายเข้าหาก่อน

ถึงแม้ว่ามันจะผ่านมา หลังจากไวรัสระบาด เจียงลู่ฉีก็ไม่มีความคิดที่จะแตะต้องผู้หญิงเลย พูดตามจริงแล้วมันเป็นเพราะว่าเขาไม่ชอบใคร ในความคิดของเขาแล้ว ผู้หญิงทั้งหมดในทีมของเขา รวมทั้งน้องสาวของเขาด้วย เป็นดั่งกับครอบครัว เป็นเพื่อนคนสําคัญ เป็นสมาชิก และเป็นคู่หูของเขา เจียงลู่ฉีไม่ต้องการที่จะตัดสินใจโดยการใช้ความอยากเป็นหลัก ถ้าเขาเลือกใครสักคนแล้ว มันจะต้องเป็นเพราะความรู้สึกหลงรักเท่านั้น

แต่โชคร้ายที่เจียงลู่ฉีก็ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องรักด้วยเช่นกัน ในเวลาเดียวกัน เขารู้ดีว่าถ้าเขาเลือกที่จะรักใครสักคนในทีมของเขา บรรยากาศภาพรวมและความสัมพันธ์ของทีมจะเปลี่ยนไป มันเป็นการตัดสินใจที่ท้าทายสําหรับเขา ซึ่งเป็นมือใหม่ในด้านนี้

ยังไงก็ตาม เขาไม่สามารถปกป้องการจู่โจมที่อ่อนโยนของเซียงซัวไฮได้ เธอโยนตัวเองเข้าหาเจียงลู่ฉีตรงๆ เขาหวาดกลัวกับฉากที่น่าตื่นเต้นนี้ เขาไม่เคยจับนมผู้หญิงมาก่อน แต่เขาก็เคยเห็นบรา ซึ่งเขารู้ว่าในบรานั้นจะมีตัวโครงภายใน ทําให้มันไม่รู้สึกนุ่ม แต่มันก็ให้ความรู้สึกเหมือนกับจับฟองน้ําแทน ซึ่งหมายความว่า เซียงซัวไฮไม่ได้สวมมัน หรือไม่งั้น เธอก็สวมบราที่ทํามาจากผ้าฝ้าย ไม่สําคัญหรอกว่าเซียงซัวไฮ่จะใส่หรือไม่ใส่เธอก็ยังมีรูปร่างที่สวยงาม มันทําให้เจียงลู่ฉีรู้สึกเต็มไปด้วยความรู้สึก

“พี่เจียง ตั้งแต่ที่ฉันตื่นขึ้นมาบนรถและเห็นพี่ ฉันอดที่จะคิดถึงหน้าพี่ไม่ได้ ฉันจําทุกคําที่พี่พูดได้ ฉันคิดว่าฉันกลายเป็นบ้าไปแล้ว และฉันก็ไม่รู้เหตุผลด้วย..” เซียงซัวไฮ่พูดออกมาอย่างเชื่องช้าและเขินอาย

เธอเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญ ซึ่งเธอกล้าที่จะแสดงออกความรักและความเกลียดของเธอ ถ้าเธอชอบใครสักคนเธอก็จะแสดงมันออกมา นั่นคือเหตุผลที่ว่าทําไมเธอถึงมีเสน่ห์และน่าสนใจ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่กังวล เมื่อเธอแสดงความรู้สึกออกมากับคนที่ขโมยหัวใจของเธอไป สุดท้ายแล้ว เจียงลู่ฉีเป็นชายคนแรกที่เธอบอกรัก

เจียงลู่ฉีไอและพยายามเปลี่ยนเรื่อง “เซียง จู่อิงบอกฉันมาว่าเธอมีเรื่องที่จะคุยกับฉัน มันเรื่องอะไรหรอ?”

เจียงลู่ฉีกลัวที่จะไปต่อ เขาคงจะพ่ายแพ้ต่อการรุกของเธอ แม้ว่ามันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาคงไม่สามารถหลับได้ทั้งคืน นอกจากนี้แล้ว น้องสาวของเขายังอยู่ข้างนอก ถ้าพวกเขาทําอะไรกันข้างในนี้ เขาจะเผชิญหน้ากับเจียงจู่อิง ด้วยสถานะพี่ชายต่อได้ยังไง? ในอีกด้านหนึ่ง ในความคิดของเขาแล้ว หลันซิหยู่ รวมทั้งหญิงสาวคนอื่นในทีมของเขา ต่างสําคัญกว่าเซียงซัวไฮ้ ด้วยเหตุนี้แล้ว เขาจะทําให้ตัวเองหมกหมุ่นกับเรื่องทางเพศได้ยังไงกัน?

ในเวลานั้นเอง หลันซิหยู่สัมผัสได้ถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้านใน เธอเห็นพลังงานจากร่างกายทั้งสองดวง แต่เธอไม่รู้ว่าทําไมเธอถึงทํามัน เธอเห็นว่าทั้งสองต่างนั่งอยู่บนเตียงและเซียงซัวไฮ่คอยรุกใส่ รวมทั้งการถอยหนีของเจียงลู่ฉี แต่เซียงซัวไฮก็รุกใส่อีกครั้งหนึ่ง

หลันซิหยู่รู้สึกเศร้า หลังจากเห็นมัน เมื่อเป็นผู้มีพลังจิต หลันซิหยู่ก็สามารถบอกความรู้สึกได้ หลี่ยซินก็มีความรู้สึกให้กับเจียงลู่ฉีด้วยเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนต่างเก็บความต้องการไว้ นอกจากนี้แล้ว หลันซิหยู่คิดว่า ตั้งแต่ที่หลี่ยซินและเจียงลู่ฉีมีอดีตร่วมกัน ในฐานะเพื่อนร่วมห้องมาก่อน มันทําให้พวกเขาต่างเก็บความรู้สึกไว้ลับๆ เพื่อไม่ทําร้ายผู้อื่นแต่ใครจะไปคิดกันว่าเซียงซัวไช่จะรุกก่อนพวกเธอทั้งสองคนกัน?

หลี่ยซินรู้สึกว่าหลันซิหยู่ดูผิดปกติไป เธอถามขึ้น “ซิหยู่ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?”

“ไม่…ไม่มีอะไร…” หลันซิหยู่รีบพูดออกมา ในขณะที่จัดผมไปด้วย เธอนั้นได้รับการสอนมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นเธอรู้ดีว่าการแอบดูมันเป็นเรื่องที่ไม่ควรทํา แม้ว่าหลี่ยซินจะเป็นคนบอกเธอให้ทํา เธอยังรู้สึกเหมือนกับว่าเธอทําผิดอยู่ดี

“ไม่มี? แต่ฉันเห็นเธอจ้องอยู่ที่ประตูนั่นอยู่ตลอดเวลาเลยนะ…มันเหมือนกับว่าสายตาของเธอมองทะลุประตูไปแล้ว” หลี่ยซินพูด

“จริงหรอ…” หลันซิหย่อาย

“อย่ามาโกหกเลย…เธอเป็นผู้มีพลังจิต ถ้าฉันเดาไม่ผิดแล้ว เธอคงกําลังแอบดูอยู่” หลี่ยซินพูด เธอหยิกไปที่เอวของหลันซิหยู่เบาๆ

มันทําให้ใบหน้าของหลันซิหยู่แดงฉาน มันน่าอายมากสําหรับเธอ

“ช่วยไม่ได้นี่นา ฉันสงสัยนะ…” หลันซิหยู่พยายามอธิบายออกมาอย่างเร่งรีบ

หลี่ยซินกัดปากและพูดขึ้น “บอกฉันมาหน่อยว่าพวกเขาทําอะไรกันในห้องนั้น?” หลี่ยซินก็สงสัยด้วยเช่นกัน

“เอ่อ เซียงซัวไฮ้แสดงความรักของเธอให้กับพี่เจียง บางทีพวกเขา….คงมีการแตะเนื้อต้องตัวกันด้วย” หลันซิหยู่กระซิบ