My MCV and Doomsday - ตอนที่ 476

Chapter 476: พี่ชาย หนูสามารถที่จะปกป้องพี่ได้อีกครั้งแล้วละ
เจียงลู่ฉีก็มองฉากที่เกิดขึ้นอย่างเงียบๆ ในขณะที่ความทรงจำที่น่าพึงพอใจในวัยเด็กก็โผล่ขึ้นมาในหัวของเขา เมื่อพวกเขายังเป็นเด็ก น้องสาวที่น่ารักของเขาซ่อนตัวอยู่ด้านหลังเขาแทบจะตลอดเวลา แต่มันก็มีบางครั้งที่เธอซนและไปรังแกเด็กหนุ่มคนอื่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าน้องสาวที่ล้ำค่าของเขาจะได้รับความสามารถที่ทรงพลังเช่นนี้

ในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็แจ้งขึ้น ‘ตรวจพบการไหลเวียนพลังงานระดับ 2’

‘เยี่ยม!’เจียงลู่ฉีมีความสุขกับสิ่งที่มันดีเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้เสียอีก น้องสาวของเขาได้กลายเป็นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสองได้สำเร็จ!

พูดตามปกติแล้ว ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติเพียงคนเดียวก็สามารถที่จะก่อตั้งองกรณ์ของพวกเขาเองได้แล้ว ถ้าเธอต้องการที่จะเข้าร่วมกับกองทัพ เธอก็จะกลายเป็นแม่ทัพที่กล้าหาญและยอดเยี่ยม ในอีกความหมายหนึ่ง สถานะและชื่อเสียงของเธอก็จะไม่น้อยไปกว่าคนอย่างหลี่หยินฉิง ลู่ฉางเฟยและเสือดาว

เจียงลู่ฉีตั้งตารอคอยที่จะดูการพัฒนาของน้องสาวของเขา

‘ซี่—’

ทันใดนั้นกระแสไฟฟ้าทั้งหมดก็จางหายไปบนนิ้วมือของเจียงจู้อิง เจียงจู้อิงก็มองไปรอบๆและจ้องไปที่พี่ชายของเธอ เมื่อเธอพึ่งจะตื่นขึ้นมาจากความฝันอันยาวนาน

“พี่ชาย!”เจียงจู้อิงพูดออกมา เธอไม่ได้พูดออกมาเป็นเวลานานเนื่องจากอาการหลับไหลมาอย่างยาวนานของเธอ ดังนั้นเสียงของเธอจึงค่อนข้างที่จะแหบอยู่เล็กน้อย

“จู้อิง เธอรู้สึกไม่สบายตัวอะไรรึเปล่า?”เจียงลู่ฉีนั่งลงข้างเจียงจู้อิงและถามออกมา

“ไม่ละ หนูรู้สึกดีมากๆเลยละพี่”เจียงจู้อิงส่ายหัวและมองไปยังฝ่ามือของเธอ เธอนั้นสัมผัสได้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนในการปลดปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมา “ฉันวิวัฒนาการแล้ว”เจียงจู้อิงพูดออกมาอย่างตื่นเต้นอีกครั้งหนึ่ง “พี่ชาย หนูสามารถปกป้องพี่ได้อีกครั้งแล้วละ”

เจียงลู่ฉียิ้มและยื่นมือของเขาออกไป แต่เจียงจู้อิงก็หดคอของเธอกลับไปด้วยปฏิกิริยาอันฉับไหว

อย่างไรก็ตามเจียงลู่ฉีไม่ได้เคาะไปที่หัวของเธอแต่เขากลับลูบมันอย่างนุ่มนวล “ฉันจะรอดูละกัน ถ้างั้น”

เจียงจู้อิงพยักหน้าและยิ้มออกมา ในโลกที่ล่มสลายเช่นนี้ พี่ชายของเธอเป็นครอบครัวของเธอเพียงคนเดียว โชคดีที่พวกเธอสามารถที่จะรวมตัวกันได้หลังจากวันโลกาวินาศ เจียงจู้อิงรู้ดีว่าพี่ชายของเธอเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวของเธอ

และหลังจากนั้นเจียงลู่ฉีก็ล้อเลียนเธอ “เธอกลายเป็นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสองแล้วแต่ก็ยังทำตัวเหมือนกับเด็กน้อยอยู่เลยนะ”

“ทำไมจะทำไม่ได้ละ? ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสองก็เป็นมนุษย์เหมือนกันนะ”เจียงจู้อิงจ้องไปที่พี่ชายของเธอและพูดออกมาอย่างมีความสุข

หลังจากผ่านไปหลายนาที เจียงลู่ฉีก็เปิดประตูออกมา หลี่ยู่ซินและคนอื่นก็เดินเข้ามาพร้อมๆกัน หลี่ยู่ซินก็ตรวจสภาพร่างกายของเธอและถามเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบัน

เจียงจู้อิงก็รู้ดีว่าหลี่ยู่ซินเป็นคนที่คอยดูแลเธอในช่วงที่เธอยังคงหลับอยู่ ดังนั้นทันทีที่หลี่ยู่ซินเข้ามาในห้อง เจียงจู้อิงก็กอดเธอไว้ในทันที

“ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสอง…เจียงลู่ฉี…รถมินิบัส…ทีมนี้เต็มไปด้วยสิ่งที่น่าประหลาดใจและคนที่พิเศษออกไป”จางเกาเฮอพูดกับตัวเอง

เพียงเวลาไม่นาน ทหารของกองกำลังพิเศษก็กำจัดคนติดเชื้อทั้งหมดที่อยู่ด้านหน้าประตูโรงพยาบาลได้สำเร็จ พวกเขาก็ทำการอพยพหมอทั้งหมดและอุปกรณ์จากที่นี่ก่อนที่คนติดเชื้อจะมารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง

เพิงติงหลงรอจนกระทั่งเจียงลู่ฉีและทีมของเขาลงมาจากชั้นบนและพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม “พวกเรากำลังจะอพยพและรอจนกระทั่งคนติดเชื้อทั้งหมดต่างถูกกำจัดไป ทีมของนายสามารถที่จะเข้าร่วมกับพวกเราในฐานทัพเซียหวูได้นะ”

มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่มันเป็นไปไม่ได้สำรหับพวกเขาที่จะอาศัยอยู่ในพื้นที่ A ให้นานกว่านี้ แม้ว่าพื้นที่นี้เป็นพื้นที่สำหรับผู้รอดชีวิตธรรมดาทั่วไปกำลังอพยพ โชคดีที่ฐานทัพเซียหวูของเพิงติงหลงนั้นสามารถที่จะเป็นที่พักสำหรับคนที่สำคัญได้

“คุณคิดว่าเมื่อไหร่คนติดเชื้อทั้งหมดจะถูกฆ่า?”เจียงลู่ฉีถาม

เพิงติงหลงดูตึงเครียด หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเจียงลู่ฉีและหลังจากนั้นเขาก็พูดออกมา “คุณก็รู้ว่ารังหนอนนั้นอยู่ใกล้เคียง แต่ปรสิตทุกประเภทก็สามารถที่จะแอบเข้ามาในบริเวณนี้ได้ พวกเราไม่สามารถที่จะตรวจจับพวกมันด้วยวิธีการปัจจุบันของพวกเราได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเราใช้ทรัพยากรจำนวนมากและเวลาที่ล้ำค่าที่สร้างพื้นที่ปลอดภัยเซียหยวนนี้ขึ้นมา ดังนั้นมันไม่สามารถที่จะถูกละทิ้งไปได้อย่างง่ายๆ โชคร้ายที่พวกเราไม่สามารถเคลื่อนย้ายผู้รอดชีวิตจำนวนมากไปได้…”สิ่งเลวร้ายและภาพเหตุการณ์ที่พวกเขาพบเจอระหว่างการเคลื่อนย้ายบุคลากรที่สำคัญจากเกาะเชนไฮ่ก็ยังคงสดใหม่ในความทรงจำของพวกเขา

“กัปตันเจียงครับ เชื่อในผมตัวเถอะครับว่าพวกเราจะทำการสร้างแผนการขึ้นมาให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ พวกเราจะทำลายรังหนอนทั้งหมดในเวลาไม่นาน!”เพิงติงหลงพูดออกมาและดูมีท่าทางที่มั่นใจ

“โอ้ใช่! พวกเราพึ่งจะสามารถติดต่อกับสถานีวิทยาได้และพวกเราก็ได้รับข้อความมา มือของหลี่หยินฉิงได้ถูกตัดและเขาก็ไมได้ติดเชื้อ บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าเขาเป็นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสอง”

เจียงลู่ฉีก็ยังคงเงียบอยู่ หลังจากได้ยินคำพูดของเพิงติงหลง หลี่หยินฉิงต้องการที่จะใช้เจียงลู่ฉีและทีมของเขาเป็นเหยื่อล่อ ดังนั้นเขาจึงไมได้รู้สึกสงสารกับเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

“เข้าใจแล้ว”เจียงลู่ฉีตอบกลับอย่างเฉยเมย

เพิงติงหลงมองไปที่เจียงลู่ฉีอย่างลึกซึ้ง ในความเป็นจริงแล้วเขาได้ปิดบังบางสิ่งกับเจียงลู่ฉี จากข้อความที่ถูกส่งมาจากทางวิทยุ หลี่หยินฉิงก็กำลังตามหาเจียงลู่ฉีอยู่ ตัดสินจากปฏิกิริยาของเจียงลู่ฉีแล้ว ผู้บังคับบัญชาก็มั่นใจได้เลยว่าเขาไม่สนใจหรือกังวลเกี่ยวกับหลี่หยินฉิงเลยแม้แต่น้อย ในเวลาเดียวกันเพิงติงหลงก็ไม่รู้ว่าทำไมหลี่หยินฉิงถึงได้ตามหาเจียงลู่ฉี เขานั้นไม่ได้รับรู้เลยว่าเจียงลู่ฉีเป็นคนที่ค้นพบการกระทำที่แปลกประหลาดของผู้บังคับบัญชา เพิงติงหลงได้ติดหนี้ครั้งใหญ่กับเจียงลู่ฉีสำหรับการช่วยชีวิตพวกเขาไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้แจ้งหลี่หยินฉิงเกี่ยวกับที่อยู่ของเจียงลู่ฉี

“คุณควรที่จะลืมสิ่งที่คุณได้ยินเกี่ยวกับวิทยุไปนะครับ”เพิงติงหลงเหลือบตามองไปที่ทหารที่อยู่ข้างเขาและก็หยิบวิทยุไปจากมือของเขาและปิดมันลงไป

เมื่อเจียงลู่ฉีกลับไปยังรถมินิบัส เขาก็แจ้งหลี่ยู่ซินเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบันและพูดกับศาสตราจารย์ทั้งสองคน “ศาสตราจารย์ครับ คุณสามารถที่จะตัดสินใจได้ว่าคุณต้องการที่จะอาศัยอยู่ที่นี่หรือไม่ คุณไม่จำเป็นต้องกังวลไปและคุณควรที่จะคิดกับมันให้ดีๆนะครับ ไม่สำคัญว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร ผมจะสนับสนุนคุณเองครับ”

หลี่ยู่ซินมองไปที่เขาอย่างขอบคุณ แต่เจียงลู่ฉีก็เพียงแค่ยิ้มและโบกมือ ที่จริงแล้วเขาค่อนข้างพึงพอใจกับสิ่งที่เขาทำมันได้สำเร็จและสิ่งที่เขาได้รับมันมา

เมื่อเพิงติงหลงพูดถึงหลี่หยินฉิงและแม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไรออกมา เจียงลู่ฉีก็มีความคิดของเขาไว้แล้ว ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้เตือนเกี่ยวกับผู้บังคับบัญชาหวังไปแล้วและไม่ต้องสงสัยเลยว่าทางกองทัพจะต้องทำการสืบค้นเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่เจียงลู่ฉีรู้ดีถึงสิ่งที่ควรที่จะพูดออกไปและสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป แต่เขาก็ยังคงรู้สึกว่ามันค่อนข้างที่จะมีปัญหาที่จะข้องเกี่ยวกับการสืบสวนของกองทัพ ถึงแม้ว่าเจียงลู่ฉีจะแข็งแกร่งขึ้นและมีไพ่หลายอย่างในมือของเขา เขาก็ไม่สามารถที่จะปะทะกับกองทัพได้อย่างเปิดเผยอยู่ดี นอกจากนี้แล้วเขาก็พยายามอย่างดีที่สุดที่จะหลีกหนีปัญหา

….

เมื่อเขาขับตามเพิงติงหลงไป เจียงลู่ฉีและทีมของเขาก็ออกไปจากทางประตูพื้นที่ปลอดภัยเซียหยวนโดยไม่ได้รับความสนใจเลยแม้แต่น้อย ฐานทัพของเพิงติงหลงไม่ได้อยู่ห่างไปจากพื้นที่ปลอดภัย มันเคยเป็นชานเมือง เมื่อผ่านไปครึ่งทาง รถมินิบัสของเจียงลู่ฉีก็เว้นระยะกับพวกเขาไปและหลังจากนั้นก็ขับเข้าไปในซอย

มันเป็นเรื่องปกติที่เพิงติงหลงจะสังเกตเห็นมัน แต่เขาตัดสินใจที่จะทำเป็นมองไม่เห็นมัน เขารู้ดีว่ามันยังมีศาสตราจารย์สองคนอยู่บนรถมินิบัสคันนั้น แต่ว่าหลี่ยู่ซินเป็นสมาชิกของทีมฉื่หยิง เพิงติงหลงก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้นอกจากการปล่อยให้พวกเขาจากไป จางเกาเฮอก็หันกลับไปมอง แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา หลังจากที่เห็นรถมินิบัสขับออกไปจากขบวนรถ

…

ด้านในรถมินิบัสนั้นเจียงจู้อิงกำลังศึกษาแผนที่อย่างระมัดระวัง สุดท้ายแล้วรถมินิบัสของเจียงลู่ฉีก็ขับเข้าไปในคฤหาสน์

‘โฮกกกก!’

ซอมบี้หลายตัวก็วิ่งออกมา แต่พวกมันก็ถูกฆ่าในทันที จางไฮ่และซุนคุนต่างกระโดดลงจากรถมินิบัสพร้อมกับมือในมือของเขาและหลังจากนั้นพวกเขาก็ลากร่างกายซอมบี้ออกไปไกลๆและปกคลุมพวกมันด้วยกิ่งไม้บางกิ่งและเทน้ำยาฆ่าเชื้อกลบกลิ่นเลือด

ถึงแม้ว่าสถานที่นี้จะไม่ได้ดึงดูดซอมบี้จำนวนมากเมื่อมันถูกล้อมรอบไปด้วยหญ้าสูง ใครจะไปรู้ว่ามันจะมีสัตว์ป่ากลายพันธุ์บ้างหรือไม่

“ถ้าพวกเราพบสัตว์ป่ากลายพันธุ์ พวกเราก็จะมีเนื้อสดใหม่ให้กินละ”จางไฮ่พูดอย่างมีความสุข ในความคิดของจางไฮ่แล้ว ตราบเท่าที่เขาตามเจียงลู่ฉีไปแล้วละก็มันจะไม่มีเรื่องอะไรที่เขาจะหวาดกลัว

หลิงก็กระโดดออกมาด้วยเช่นกัน แต่เพียงเวลาไม่นานเธอก็หายไป เจียงลู่ฉีไม่เคยถามเกี่ยวกับการกระทำของเธอ เนื่องจากว่าเธอเป็นสมาชิกทีมที่ยอดเยี่ยม

“พวกเราสามารถที่จะพักที่นี่คืนนี้ได้”เจียงลู่ฉีพูด

เจียงจู้อิงช่วยหลี่ยู่ซินและหลันซิหยู่ทำอาหารและเพียงเวลาไม่นานกลิ่นหอมอันเอร็ดอร่อยก็ลอยออกมา

“พวกเราไม่สามารถที่จะทำเนื้อบาบีคิวกินได้ในวันนี้ หม้อไฟกำลังรอคอยพวกเราอยู่…จางไฮ่และซุนคุนเจอหม้อไฟทำอาหาร”หลี่ยู่ซินพูด

“วู้ววว! พวกเขารู้ดีว่าบอสของพวกเราชอบกินหม้อไฟ”เจียงจู้อิงพูดอย่างมีความสุข

เจียงลู่ฉีพูดขัด “เธอบอกว่าเธอไม่ชอบกินมันงั้นเหรอ? ตราบเท่าที่มันเป็นอาหารแล้วละก็เธอก็จะกินมันลงไปอยู่ดี มันไม่สงสัยเลยว่าทำไมเธอเป็นคนแรกที่วิวัฒนาการ”

“พี่ชาย! พี่พูดแบบนั้นได้ยังไงกัน? ฉันพึ่งจะตื่นเองนะ!”เจียงจู้อิงพูดอย่างน่ารัก

ในเวลาเดียวกัน หลิงก็กลับมาพร้อมกับท่าทางที่เย็นชาและการแสดงออกที่ภาคภูมิใจและเธอพูดออกมาอย่างนุ่มนวล “ฉันไปตรวจสอบพื้นที่นี้แล้ว มันปลอดภัยดีค่ะ”มันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่าเธอได้เข้าไปสำรวจด้านในโรงแรม

“พี่เจียง”หลี่ยู่ซินตะโกนออกมา

เจียงลู่ฉีสามารถที่จะบอกได้ว่าศาสตราจารย์ทั้งสองคนได้ทำการตัดสินใจแล้ว

“กัปตันเจียงคะ ขอบคุณมากจริงๆ”ซูตงพูดอย่างนุ่มนวล “พ่อของฉันและฉันได้ตัดสินใจเกี่ยวกับมันและพวกเราก็ตัดสินใจที่ว่าพวกเราจะไม่เป็นภาระกับคุณอีกต่อไป พื้นที่ปลอดภัยเซียหยวนไม่ปลอดภัยอีกต่อไปและพวกเรารู้ดีว่าคุณกังวลว่าพวกเราจะถูกเคลื่อนย้ายอีกครั้งหนึ่ง…”ศาสตราจารย์ทั้งสองคนเป็นคนที่ใจกว้างมาก พวกเขาไม่ต้องการที่จะทำให้เป็นเรื่องยากกับเจียงลู่ฉีและทีมของเขา

“พวกเราคิดมันอย่างระมัดระวังแล้วกับเรื่องนี้ ตั้งแต่ที่พวกเราเป็นนักวิทยาศาสตร์ รัฐบาลก็จะปกป้องพวกเรา ไม่สำคัญว่าพวกเราจะไปที่ไหนก็ตาม ถ้าคุณไม่ได้รังเกียจแล้วละก็ได้โปรดส่งตัวเรากลับไปยังบ้านเกิดของพวกเราด้วยค่ะ มันไม่ได้อยู่ห่างจากที่นี่สักเท่าไหร่ ก่อนวันโลกาวินาศ มันเป็นเมืองเล็กๆ แต่พื้นที่ปลอดภัยก็ถูกก่อสร้างขึ้นที่นั่น พวกเราได้ยินมาจากทางวิทยุว่ามันมีการป้องกันที่แข็งแกร่งและมันค่อนข้างที่จะปลอดภัย”ซูตงพูดและซุกวงฉีก็พยักหน้า

“นักวิทยาศาสตร์หลายคนถูกเคลื่อนย้ายไปที่นั่น หลังจากที่เกาะเชนไฮ่ล่มสลายลงไป พวกเราได้ศึกษาและค้นคว้าสัตว์ป่ากลายพันธุ์และนิวเคลียสของพวกมัน ดังนั้นมันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะไปที่นั่นและทำการค้นคว้าต่อ ตั้งแต่กองทัพทำให้พวกเราอยู่รอดปลอดภัย พวกเราก็สามารถที่จะช่วยแบ่งปันได้จากงานที่ทำในห้องแลป”ซูกวงฉีพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

“พวกเราไม่เคยคิดพิจารณาท่านว่าเป็นภาระเลยครับ ไม่ต้องพูดถึงสิ่งที่ท่านทำเลยที่มันเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย”เจียงลู่ฉีตอบกลับ ที่จริงแล้วเขานับถือนักวิทยาศาสตร์ทั้งหมดจากก้นบึ้งของหัวใจ สุดท้ายแล้วนักวิทยาศาสตร์ต่างทำงานช่วยเหลือเจียงจู้อิงให้วิวัฒนาการและตื่นขึ้นมาได้

“นอกจากนี้แล้วถ้าพวกเรากลับไปยังบ้านเกิดของพวกเราแล้ว พวกเราก็สามารถที่จะตามหาสมาชิกครอบครัวคนอื่นได้ด้วย พวกเราสามารถที่จะดูแลกันและกันได้ ดังนั้นยู่ซินจะได้ไม่ต้องกังวลกับพวกเรา กัปตันเจียง ฉันได้ยินมาจากยู่ซินว่าคุณต้องการหาวัตถุดิบหายากบางอย่างใช่ไหม?”ซูกวงฉีถาม

เจียงลู่ฉีตกตะลึง แต่เขาก็จำเป็นต้องใช้วัตถุดิบหายากจริงๆ ที่จริงแล้วเขาได้ถามลู่ฉางเฟยให้ช่วยหามัน แต่เขาก็ไม่ได้คาดคิดว่าหายนะจะมาเร็วขนาดนี้

“ครับ”เจียงลู่ฉีตอบกลับ

“เยี่ยมเลย มันมีบริษัทโลหะหายากหลายแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่เหล่านั้น บางทีพวกเราอาจจะสามารถหาพวกมันเจอได้ตามทางก็ได้”ซูกวงฉีพูด

“ยอดเยี่ยม!”เจียงลู่ฉีตื่นเต้นหลังจากที่ได้ยินข่าวนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่ามันค่อนข้างที่จะยากในการตามหาวัตถุดิบทั้งหมด มันก็เป็นข่าวดีอย่างแน่นอน เขาควรที่จะเก็บวัตถุดิบเหล่านี้ไปทีละขั้น

“โอ้ บ้านเกิดของท่านอยู่ที่ไหนครับ?”เจียงลู่ฉีถาม

“เมืองเจียงหนิง”หลี่ยู่ซินพูด

‘เจียงหนิง?’เจียงลู่ฉีก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างและหลังจากนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าน้องสาวของเขาหยุดเคลื่อนไหว

เจียงหนิงอยู่ไม่ได้ห่างไปจากบ้านเกิดของพวกเขา ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับพวกเขาที่จะมีความรู้สึกคิดถึง ที่จริงแล้วพวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องผ่านบ้านเมืองของเขาก่อนและหลังจากนั้นพวกเขาก็จะไปถึงเมืองเจียงหนิง เจียงลู่ฉีไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้กลับไปยังบ้านเกิดของพวกเขาที่ที่เขาออกเดินทางมา

“ไม่มีปัญหาครับ ผมเคยอยู่เจียงหนิงมาก่อน แต่ผมไม่รู้ว่ามันมีบริษัทเหล่านั้นตั้งอยู่ที่นั่นด้วย”เจียงลู่ฉีพูด