My MCV and Doomsday - ตอนที่ 456

Chapter 456: การต่อสู้ของคุณมันยอดเยี่ยมจริงๆ
‘ใช้กระบวนการเร่งความเร็ว!’

รถมินิบัสของเจียงลู่ฉีอยู่ห่างจากแม่สัตว์ป่าเพียงแค่เจ็ดถึงแปดเมตร ดังนั้นเมื่อเขาออกคำสั่ง รถมินิบัสก็พุ่งไปด้านหน้าอย่างดุร้ายและหัวรบปะทะรูปตัว V ก็ปลดปล่อยความเย็นเฉียบออกมาก่อนที่จะเจาะทะลุเข้าไปในท้องของแม่สัตว์ป่า

“ยังทำแบบนั้นอยู่อีกเหรอ? แต่มันเหมือนจะไร้ประโยชน์ในการเผชิญหน้ากับมันก่อนหน้านี้นี่นา”เจ็ดน้อยพูดออกมาในขณะที่กำลังต่อสู้กับสัตว์ป่ากลายพันธุ์อยู่ ปากกระบอกปืนไรเฟิลของเขานั้นแดงฉาน หลังจากที่รีบเปลี่ยนปืนไรเฟิลของเขา เขาก็เหลือบมองไปที่รถมินิบัสที่กำลังพุ่งตรงเข้าใส่แม่สัตว์ป่า อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้เจ็ดน้อยค่อนข้างที่จะกังวลเกี่ยวกับมัน

แต่ดวงตาของฉี่เหลียงก็ขยายโตขึ้นในทันที ที่จริงแล้วทุกคนต่างตกตะลึงกับฉากที่เกิดขึ้น แขนกลสองข้างก็ปรากฏขึ้นจากที่ไหนก็ไม่อาจทราบได้!

เมื่อรถมินิบัสของเจียงลู่ฉีปะทะเข้ากับร่างกายของแม่สัตว์ป่าอีกครั้งหนึ่ง แขนกลคู่นั้นก็ฟาดลงไปบนดวงตาแมลงของแม่สัตว์ป่าและหลังจากนั้นนิ้วกลก็แทงไปที่พวกมัน

ที่จริงแล้ว เจียงลู่ฉีจะใช้แขนกลในการจัดการเคลียร์สิ่งกีดขวางที่ป้องกันถนนและเถาวัลย์ แต่ในตอนนี้เขาก็ใช้พวกมันในการทำให้ดวงตาแมลงของแม่สัตว์ป่าบาดเจ็บขึ้นอีกหนึ่งระดับ แม้ว่าเนื้อของมันจะเป็นโลหะ มันก็ไม่สามารถที่จะทนทานพลังในการเจาะทะลุของแขนกลได้

ในเวลาเดียวกันจากห้องยิงปืน เจียงลู่ฉีก็ยิงปืนออกมาอย่างบ้าคลั่ง ในชั่วพริบตากระสุนจำนวนมากก็ถูกยิงลงไปในบาดแผลลึกซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันทำให้สภาพของแม่สัตว์ป่าเลวร้ายขึ้นไปอีก พวกเขาอยู่ไม่ห่างจากการเอาชนะมันแล้ว!

แม่สัตว์ป่าก็ดิ้นรนและใช้หนวดสีดำของมันใช้พันไปรอบแขนกลและดึงพวกมันออกจากรถMCV

‘คำเตือน! ความเสียหายเกี่ยวกับตัวรถMCV ประมาณ 1%… ประมาณ 3%…’

‘คำเตือน! แขนกลได้รับความเสียหายประมาณ 6%…’

การแจ้งเตือนของเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็ดังก้องไปในหัวของเจียงลู่ฉี ถึงแม้ว่าเจียงลู่ฉีจะเจ็บปวดอย่างมาก เขาก็สามารถที่จะบอกได้ว่าแม่สัตว์ป่าใกล้ที่จะตายแล้ว

โชคดีที่เขาสามารถที่จะมองเห็นภาพสามมิติของรถMCVและสถานะผ่านเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวได้ ในเวลาเดียวกันเขาก็ใช้แขนกลแทงทะลุเข้าไปให้ลึกยิ่งขึ้น ในขณะที่กระสุนของปืนกลเบานั้นเจาะทะลุไปที่ร่างกายของมัน พวกมันเกือบที่จะทะลุเข้าไปในเส้นเลือดเส้นหนึ่งของแม่สัตว์ป่า

ไม่นานหลังจากนั้น ห่ากระสุนก็เจาะทะลุมันเข้าไปและก็ทำให้เกิดบาดแผลร้ายแรงขึ้น!

‘ตรวจพบเลือดที่พิเศษซึ่งสามารถใช้มันในการพัฒนาคุณภาพของดินของห้องปฏิบัติการเพาะพันธุ์พืชได้..’

‘ตรวจพบเนื้อและกระดูก…’

‘ตรวจพบพลังงานพิเศษ ระดับ 2+ ซึ่งสามารถที่จะดูดซึมได้..’

ในเวลาเดียวกัน เสียงอันเย็นยะเยือกของที่เป็นระบบก็ดังก้องในความคิดของเจียงลู่ฉีซึ่งเป็นเสียงที่ทำให้เขามีความสุขมากที่สุด

ถึงแม้ว่าเสียงมันจะเย็นชาและไร้ชีวิตชีวาเหมือนกับปกติ มันก็ยังทำให้เจียงลู่ฉียิ้มออกมาอย่างมีความสุข หลังจากที่เขารอคอยเวลานี้มาอย่างอดทน เขาก็บรรลุได้ถึงเป้าหมายของเขาได้สำเร็จ

มันเหมือนกับว่าร่างกายของแม่สัตว์ป่านั้นสามารถที่จะใช้ในการพัฒนาห้องปฏิบัติการเพาะพันธุ์พืชได้ซึ่งเป็นสิ่งหนึ่งที่เจียงลู่ฉีกังวลอยู่ มันเป็นโครงการวิวัฒนาการลับและมันก็มีฟังก์ชั่นมากมายที่ยังไม่เปิดเผย เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็ไม่สามารถที่จะให้คำแนะนำกับเขาแม้แต่อย่างเดียวด้วยเช่นกัน ดังนั้นเจียงลู่ฉีจึงสามารถที่จะค้นหามันด้วยตัวของเขาเองเท่านั้น

ในตอนสุดท้าย เขาก็ได้ปลูกเมล็ดหนามพันธุ์ดีขึ้นมาซึ่งมันสามารถที่จะผลิตเมล็ดหนามหลายเมล็ดได้ในเวลาเดียวกันอย่างคงที่ มันไม่ต้องเป็นที่สงสัยเลยว่ามันเป็นตัวช่วยเขาอย่างมาก เมื่อพวกมันต่างดุร้ายกันอย่างมาก สำหรับพืชพรรณประเภทอื่นแล้ว เจียงลู่ฉีขาดแคลนโลหะหายากและดินซึ่งเหมาะสมสำหรับพืชพรรณในการทำให้มันเติบโตขึ้นมา

ถึงแม้ว่าเขาจะผสมผสานโลหะหายากจำนวนมากกับเนื้อกลายพันธุ์และใช้พวกมันในการทำให้ดินนั้นมีคุณภาพ มันก็ไม่เพียงพอต่อการปลูกพืชกลายพันธุ์

เจียงลู่ฉีไม่เคยคาดคิดเลยว่าเนื้อของแม่สัตว์ป่าและกระดูกของพวกมันจะเหมาะสมในการเพาะปลูกและพัฒนาพืชกลายพันธุ์ของเขา เขาประหลาดใจกับการค้นพบนี้มาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากำลังพึงพอใจกับตัวของเขาอยู่นั้นเอง เขาก็ได้รู้สึกถึงลางร้ายได้อย่างฉับพลัน แม่สัตว์ป่าก็หันหลังกลับและเปิดเผยบาดแผลอันน่าหวาดกลัวบนดวงตาแมลงของมันและมันก็จ้องไปที่เจียงลู่ฉี ในทันทีที่มันทำแบบนั้น เจียงลู่ฉีก็รู้สึกว่าผิวหนังของเขานั้นเสียวซ่านไปหมด

“พี่เจียง ระวังตัวด้วย!”หลันซิหยู่ตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนกและมองไปที่ด้านบนของตัวรถ ด้านบนของขบวนรถโดยสารก็ถูกปกคลุมไปด้วยเงาดำขนาดใหญ่กว้างกว่าสองเมตรและยาวกว่าเจ็ดเมตรพร้อมกับปกคลุมไปด้วยหนามแหลมคมนับไม่ถ้วนก็กำลังตกลงมาบนห้องยิงปืนเล็กๆของเจียงลู่ฉี

หางนั้นโผล่ออกมาอย่างฉับพลัน ดังนั้นเจียงลู่ฉีจึงไม่ได้ระมัดระวังตัว เมื่อเขากำลังจะกระโดดออกไป เขาก็ยินเสียงครวญครางออกมาและใครบางคนก็กระโดดขึ้นมาด้านบนของห้องยิงปืนซึ่งก็คือลู่ฉางเฟย!

“เจียงลู่ฉี ฉันติดหนี้ชีวิตของนายไว้ ภารกิจระดับ 5 นี้จะเป็นของนายไป ฉันจะช่วยนายหยุดมัน แต่นายจะต้องฆ่ามันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้นะ!”ลู่ฉางเฟยนั้นดุร้ายและเป็นชายที่ไม่ยอมติดหนี้คนอื่น อย่างไรก็ตามมันก็เป็นความจริงที่เจียงลู่ฉีได้ช่วยชีวิตของเขาในครั้งนี้ ถึงแม้ว่าลู่ฉางเฟยจะไม่มีความสุขอย่างมากและไม่ต้องการที่จะยอมรับความพ่ายแพ้หรือจะต้องช่วยเหลือเจียงลู่ฉี เขาก็ยังตัดสินใจที่จะทำมันอยู่ดี

ในเวลาเดียวกัน ลู่ฉางเฟยก็แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของเขาและพลังชีวิตที่ไม่ปกติทั่วไป เขาก็ปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำเลือดแห้งและก็เหมือนกับปีศาจที่น่าหวาดหวั่น บาดแผลของเขายังคงเลือดไหลออกมาและเขาก็หายใจเข้าออกอย่างหนักหน่วง ในขณะที่กล้ามเนื้อที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อยังคงกระตุกอยู่

เขาก็ปลดปล่อยอากาศออกมาเป็นดั่งลูกธนูผ่านจมูกของเขาและโครงกระดูกโลหะของเขาก็ยืดออกมาจากร่างกายของเขาอีกครั้งหนึ่ง เขาก็กอดตัวเองไว้และยืนรับแรงกระแทกจากหางอันใหญ่ยักษ์ของแม่สัตว์ป่า!

ในเวลาเดียวกันหนามนับไม่ถ้วนก็ฝังลงไปบนร่างของเขาและด้วยแรงกดดันอันหนักหน่วง เส้นเลือดก็โผล่ขึ้นมาบนผิวหนังของเขาเหมือนกับเส้นเชือก ถึงแม้ว่าการโมตีของมันทำให้เขาล้มลงไปคุกเข่าลงไปบนรถมินิบัสและทำมันสั่นสะเทือน ลู่ฉางเฟยก็ยังคงจ้องไปที่แม่สัตว์ป่าด้วยดวงตาอันแดงฉาน

“นายต้องการที่จะให้ฉันตายงั้นเรอะ? ไม่มีทาง!”เมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขา เจียงลู่ฉีก็ประหลาดใจเล็กน้อย ในเวลาเดียวกัน ความประทับใจของเขาต่อลู่ฉางเฟยก็เปลี่ยนไป เขาเป็นชายที่มีจิตใจที่กว้างขวางและค่อนข้างที่จะแตกต่างไปจากน้องชายของเขา

ในขณะที่มองไปที่ลู่ฉางเฟยอย่างลึกซึ้ง เจียงลู่ฉีก็ออกคำสั่งในความคิดของเขาและหลังจากนั้นปากกระบอกปืนโลหะก็ยืดออกมาในทันที

“ใช้ปืนใหญ่สุญญากาศ!”

‘บึ้ม!’

ปืนใหญ่สุญญากาศก็ปลดปล่อยเสียงดังเสียดหูออกมาและทำให้เกิดคลื่นลมกระแทกเข้าไปที่ดวงตาแมลงของแม่สัตว์ป่า

ปืนใหญ่สุญญากาศอาจจะไม่ได้ชาร์จพลังงานให้เต็มพลังก็ตามที แต่พลังของมันก็ยังคงทำลายล้างพอในระยะใกล้ๆเช่นนี้

แม่สัตว์ป่าก็คำรามออกมาอย่างเจ็บปวด เมื่อคลื่นลมพุ่งผ่านร่างกายของมันและอวัยวะภายในก็ระเบิดออกมา หลายวินาทีต่อมา แม่สัตว์ป่าก็ตายลงไปในที่สุด

เมื่อแม่สัตว์ป่าตายลง เจียงลู่ฉีก็รู้สึกว่ารถมินิบัสของเขานั้นสั่นสะเทือนและเมื่อมองผ่านวิสัยทัศน์จิตวิญญาณที่หลันซิหยู่แบ่งปันมาให้กับเขา เขาก็เห็นตะไคร่น้ำเลือดที่แพร่กระจายไปบนพื้นดินต่างเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็ว

….

องค์กรน้ำดำและทีมอื่นต่างต่อสู้กันอย่างนองเลือด รถบรรทุกของหนักหลายสิบคันต่างถูกทำลาย แต่สัตว์ป่ากลายพันธุ์ระดับ 2 ก็ยังแทบไม่เป็นอะไรไรเลย นอกจากสองตัวที่ตายโดนการโดนรุมยิงอันหนักหน่วง

เมื่อเวลาผ่านไป ทีมหลิงเฟิงก็แทบจะใช้อาวุธและกระสุนของพวกเขาจนหมด แต่ทีมอื่นก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ถ้าองค์กรน้ำดำไม่ได้มาทันท่วงทีแล้วละก็ สถานการณ์ก็จะเลวร้ายยิ่งกว่านี้ แม้ว่าจะเป็นแบบนั้น ศพของผู้รอดชีวิตจำนวนมากก็นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น

มันเป็นสถานการณ์ที่โกลาหลและคนมากมายก็ตายกันทีละคน ทีละคน แม้กระทั่งท้องของโฮวติงคุนก็ได้รับบาดเจ็บจากควายกลายพันธุ์ โชคดีที่จางไฮ่และซุนคุนนั้นได้ช่วยเขาโจมตีควายกลายพันธุ์ตัวนั้น

ทันใดนั้นสัตว์ป่ากลายพันธุ์ระดับ 21 ต่างรับรู้ว่าแม่สัตว์ป่าได้ตายลงและการเคลื่อนไหวของพวกมันก็แข็งทื่อไปหลายวินาที ทันทีที่แม่สัตว์ป่าตายลง พวกมันก็รู้สึกถึงพลังงานที่กดดันจากตะไคร่น้ำเลือดได้หายไป

พวกมันต่างไม่ได้กลัวตาย แต่พวกมันต่างมีสติปัญญาในการต่อสู้ในระดับหนึ่ง ด้วยเหตุนี้นี่เอง พวกมันไม่ต้องการที่จะต่อสู้กับศัตรูที่ทรงพลังอย่างมากเช่นนี้ สัตว์ป่ากลายพันธุ์ระดับ 2 ก็เริ่มที่จะโจมตีช้าลงและพวกมันก็เริ่มที่จะวิ่งหนี สำหรับสัตว์ป่ากลายพันธุ์ที่เหลืออยู่บางตัว แม่ว่าพวกมันจะไม่ได้หนีไป พวกมันก็ไม่ได้เป็นปัญหากับพวกเขาแล้ว

ลู่ฉางหยางออกคำสั่งไปให้ใครบางคนไปกับเขาเพื่อยกพี่ชายของเขาจากพื้นดิน

“ฮ่าๆๆๆ! ฉันตายยากจะตายไอ้สัตว์เวร!”ลู่ฉางเฟยหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะเต็มไปด้วยรอยบาดแผลและรอยโดนตัด เขาก็ยังคงดูองอาจอยู่ดี

“ประสบการณ์ครั้งนี้มันค่อนข้างดีจริงๆ มันานมาแล้วตั้งแต่ที่ฉันได้มีโอกาสได้รู้สึกถึงความเป็นความตายเช่นนี้!”ลู่ฉางเฟยพึมพำกับตัวเอง แต่ทันใดนั้นเขาก็มองขึ้นไปยังรถมินิบัสของเจียงลู่ฉีด้วยการแสดงออกที่ซับซ้อน น้องชายของเขาได้แจ้งเขาเกี่ยวกับรถมินิบัสของเจียงลู่ฉีแล้ว แต่เขาไมได้คาดคิดว่ามันจะทรงพลังเช่นนี้

“พี่ชาย แม่สัตว์ป่าเป็นยังไงบ้างครับ?”ลู่ฉางหยางถามออกมาเมื่อเขามาถึง

ลู่ฉางเฟยรู้ดีว่าน้องชายของเขาคิดอะไรอยู่ แต่เขาก็คิดอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะพูดออกมา “ให้มันไปกับเจียงลู่ฉีซะ! ฉันแพ้แล้ว!”ลู่ฉางเฟยได้ถูกช่วยไว้เจียงลู่ฉี ดังนั้นเขาจึงรู้สึกขอบคุณอย่างมาก

“แต่…”ลู่ฉางเฟยกระวนกระวาย ทีมของพวกเขาได้ใช้ทรัพยากรไปจำนวนมากและพวกเขาก็เสียคนไปมากด้วยเช่นกัน! นอกจากนี้ พี่ชายของเขาก็ได้รับบาดเจ็บ ลู่ฉางหยางคิดว่าอย่างน้อยพวกเขาก็จะต้องได้รับส่วนแบ่งบ้าง!

“หยุดซะ! ถ้านายต้องการส่วนแบ่งแล้วละก็ ถ้างั้นนายไปบอกเขาสิ”ลู่ฉางเฟยเยาะเย้ยออกมา ในขณะที่มองไปยังลู่ฉางหยาง ถึงแม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ เขาก็ยังคงเป็นดั่งเสือที่ดุร้าย น้องชายของเขาก็ไม่กล้าที่จะถามอะไรเพิ่มเติมอีกต่อไป มันเป็นเรื่องน่าเศร้าที่เขาไม่กล้าที่จะถามเจียงลู่ฉี

‘การต่อสู้นี้ของพี่มันยอดเยี่ยมมากแท้ๆ และพี่ก็ต้องการที่จะให้ได้ของทั้งหมดไปอีก’ลู่ฉางหยางคิด ในขณะที่เจียงลู่ฉีลงจากรถมินิบัสของเขา

…
หลังจากผ่านไปสักพักหนึ่ง กองสัต์ป่ากลายพันธุ์ที่กระจัดกระจายกันอยู่บนพื้นก็ได้หายไป ในสภาพแวดล้อมที่วุ่นวายเช่นนี้ ไม่มีใครก็สังเกตเห็นว่าลำแสงอนุภาพของเจียงลู๋ฉีได้เก็บกวาดวัตถุดิบไปโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีก็ไม่ได้ดูดซึมร่างกายของแม่สัตว์ป่าไป สุดท้ายแล้วมันก็เป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขาในการอธิบายว่าทำไมมันถึงได้หายไป

“ฮ่าๆๆ พี่เจียง ภารกิจระดับ 5 ได้สำเร็จลงแล้ว!”ฉี่เหลียงพูดออกมา ดวงตาของเขาก็โตขึ้น

สมาชิกทั้งหมดของทีมอีโอลุสต่างดูตื่นเต้นด้วยเช่นกัน เจียงลู่ฉีนั้นถูกล้อมรอบโดยพวกเขาอย่างเคารพ แต่เขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับมัน ในโลกที่เลวร้ายเช่นนี้ การชื่นชมชายเพียงคนเดียวต่างเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป ยิ่งไปกว่านี้ เจียงลู่ฉีก็ไม่ใช่ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติธรรมดาทั่วไปอีกด้วย

ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกโล่งอก เขาเดาว่าทีมของเขาจะถูกพิจารณาใหม่ว่าเป็นทีมระดับ A!

ในเวลาเดียวกัน ชายอีกคนก็ถูกหามมายังทีที่พวกเขาอยู่

“กัปตันเจียง ขอบคุณมากครับ”โฮวติงคุนนพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ เขาเต็มไปด้วยบาดแผลทั่วทั้งตัว ต้องขอบคุณที่เขาเป็นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติหรือไม่อย่างงั้นเขาก็คงจะตายไปแล้ว

ถ้าเจียงลู่ฉีไม่ช่วยเขาแล้วละก็ ทีมของโฮวติงคุนทั้งทีมก็จะพบถึงจุดจบ ด้วยเหตุนี้นี่เองเขาจึงรู้สึกขอบคุณเจียงลู่ฉีจากก้นบึ้งของหัวใจอย่างมาก

“ทีมฉี่หยิงนั้นสมกับชื่อมันจริงๆ มันดูไร้สาระที่พวกเขาอยู่ระดับ C ในตอนเริ่มแรก ขอบคุณมากจริงๆ! องค์กรหายนะต่อซอมบี้ได้รับผลประโยชน์จากมากจากคุณ…ฮ่าๆๆ!”โฮวติงคุนหัวเราะออกมา ในขณะที่ไอไปด้วยและด้วยเหตุนี้นี่เองมันจึงทำให้เขาเจ็บแผลมากยิ่งขึ้น

ที่จริงแล้ว ทีมของเจียงลู่ฉีก็ไม่สามารถที่จะทำภารกิจของเขาให้สำเร็จได้ ถ้าปราศจากการช่วยเหลือของทีมอื่น

“ประธานโฮว พวกเรามีหมอที่ยอดเยี่ยมที่ช่วยคุณได้”เจียงลู่ฉีพูด

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะทำภารกิจระดับ 5 เสร็จไป เจียงลู่ฉีก็ยินดีที่จะร่วมมือด้วย มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องมีความสัมพันธ์กับองค์กรหายนะต่อซอมบี้ต่อไปและหลังจากที่หลี่ยู่ซินมาก็มองไปที่เจียงลู่ฉีอย่างอ่อนโยน

ในตอนหลัง หลี่ยู่ซินพูดกับโฮวติงคุน “พวกเราก็หาสถานที่เงียบๆที่ฉันจะสามารถรักษาคุณได้ในทันที”