Your Talent Is Mine ระบบคัดลอกพรสวรรค์ - บทที่ 793 ร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล!

ภายในส่วนลึกของบ่อสวรรค์โกลาหล

เย่เทียนเริ่มปิดด่านเพื่อฝึกฝน ในปัจจุบัน เขามาถึงจุดสูงสุดของขอบเขตปราชญ์เทพแล้ว และจากมุมมองของการบ่มเพาะ แทบไม่มีอะไรที่เขาจะสามารถขัดเกลาต่อไปได้อีก

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงฝึกฝนเป็นเวลาสามวัน ปรับสภาพจิตใจของเขาให้อยู่ในสภาวะสมบูรณ์พร้อม ก่อนที่จะพยายามทะลวงไปยังขอบเขตราชาสวรรค์

เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับขั้นตอนการทะลวงไปสู่ขอบเขตราชาสวรรค์ เนื่องจากร่างอวตารของเขาหลายร่างเคยผ่านเรื่องนี้มาแล้ว อีกทั้งยังไม่เคยล้มเหลวมาก่อน

อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป เย่เทียนจำเป็นต้องควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล ซึ่งนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาทำมัน ดังนั้นเขาจึงต้องระมัดระวังอย่างมาก

หากเขาล้มเหลว คาดว่าคงไม่มีโอกาสครั้งที่ 2 ในการก้าวข้ามขีดจำกัดนี้

การควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลมีเงื่อนไขเฉพาะเช่นกัน ตัวอย่างเช่น สิ่งมีชีวิตในจักรวาลนี้แทบจะไม่สามารถควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลได้เลย เนื่องจากการจะทำเช่นนี้ได้จำเป็นต้องมีชนชั้นสิ่งมีชีวิตอยู่ในระดับ 6 เป็นอย่างน้อย

หากไม่สามารถกลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 6 ได้แล้วยังฝืนควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล ผลลัพธ์ที่ได้ก็จะต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน ไม่เพียงแต่ล้มเหลวเท่านั้น ร่างกายของคนผู้นั้นก็จะแหลกสลายไปเช่นกัน

เย่เทียนเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 7 แล้ว อีกทั้งเขายังมาถึงช่วงปลายของสิ่งมีชีวิตระดับ 7 แล้วด้วยซ้ำ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดสูงสุดของสิ่งมีชีวิตระดับ 7 มากนัก

ดังนั้น เขาจึงมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขขั้นพื้นฐานของการควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล

“เพื่อที่จะควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล เราต้องดูดซับพลังปราณต้นกำเนิดความโกลาหลในช่วงเวลาที่ทะลวงไปสู่ขอบเขตราชาสวรรค์ เพื่อหล่อหลอมรากฐานสูงสุดของร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เราจะสามารถควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลได้อย่างสมบูรณ์ ในการดูดซับพลังปราณต้นกำเนิดความโกลาหลนั้น อาศัยเพียงจิตวิญญาณที่อ่อนแอไม่สามารถทำได้ ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องทะลวงทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ แก่นแท้ พลังปราณ และจิตวิญญาณ ใช้พลังวิญญาณของขอบเขตราชาสวรรค์เพื่อดูดซับร่องรอยพลังปราณต้นกำเนิดความโกลาหลเข้าสู่ร่างกายของเราโดยห้ามไม่ให้มีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว!”

เย่เทียนคิดกับตัวเอง

ครึ่งเดือนต่อมา

เย่เทียนเริ่มการทะลวงผ่านอย่างเป็นทางการ

“ตูม!!!”

ร่างกาย พลังปราณ และจิตวิญญาณของเขาล้วนเกิดการเปลี่ยนแปลง

ในเวลาเดียวกัน เย่เทียนก็ขัดเกลาทั้งสามด้านได้แก่ แก่นแท้ พลังปราณ และจิตวิญญาณจนพร้อมที่จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชาสวรรค์แล้ว

ปราณต้นกำเนิดความโกลาหลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเย่เทียนจากทั่วทุกด้าน ทุกๆ เศษเสี้ยวปราณต้นกำเนิดความโกลาหลของที่นี่มีค่ามากกว่าคริสตัลศักดิ์สิทธิ์ของโลกภายนอกมาก มันมีค่าเทียบได้กับคริสตัลโกลาหลด้วยซ้ำ

ด้วยพลังปราณต้นกำเนิดความโกลาหลจำนวนมหาศาลเช่นนี้ เย่เทียนไม่จำเป็นต้องเตรียมทรัพยากรอื่นใดเพิ่มเติม

เขาไม่ได้ขาดพลังงานในการทะลวงขอบเขต!

“ปราณต้นกำเนิดความโกลาหล เข้ามา!!!”

พลังวิญญาณของเย่เทียนกลายเป็นมือยักษ์คู่หนึ่ง ยื่นออกไปคว้าสายใยของปราณต้นกำเนิดความโกลาหลที่อยู่ลึกเข้าไปในบ่อสวรรค์โกลาหล

สายใยปราณต้นกำเนิดความโกลาหลเหมือนจะต้องการหลบเลี่ยงเขา แต่จิตวิญญาณของเย่เทียนนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก เมื่อรวมกับความแข็งแรงที่น่าสะพรึงกลัวของเขาแล้ว สายใยปราณต้นกำเนิดความโกลาหลจึงไม่สามารถหลบหนีไปได้ ถูกคว้าจับในทันที

ฝ่ามือวิญญาณหดกลับมา จากนั้นสายใยปราณต้นกำเนิดความโกลาหลพุ่งเข้าไปในร่างของเย่เทียน

แกร๊ก!!!

ร่างกายของเย่เทียนเริ่มแตกร้าว นี่ไม่ใช่เพราะร่างกายของเขากำลังพังทลาย แต่เป็นกระบวนการหล่อหลอมร่างกายขึ้นใหม่

ในการควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล ร่างกายจะต้องผ่านการสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดอีกครั้ง

แน่นอนว่าแตกต่างกันไปตามการสั่งสมรากฐานของแต่ละคน ในความโกลาหลนั้น สำหรับอัจฉริยะทั่วไป หากพวกเขาโชคดีพอควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลได้สำเร็จโดยบังเอิญ ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะเทียบได้กับหนึ่งในพันของร่างสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลที่แท้จริง ดีที่สุดในหมู่พวกเขาอาจจะถึง 10% ของร่างสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลที่แท้จริง โดยขีดจำกัดจะอยู่ที่ 50%!

นั่นเป็นเพราะว่าเมื่อเกิน 50% ไปแล้ว มันจะแปลงเป็นร่างสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลอย่างสมบูรณ์ ซึ่งจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตาม หากไม่ไปถึงขอบเขตลิขิตสวรรค์ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล ต่อให้มีความช่วยเหลือจากตัวตนที่ทรงอำนาจในความโกลาหลก็ไร้ประโยชน์ เพราะมันขัดกับกฎของความโกลาหล

ตูม!!!

ทะเลปราณต้นกำเนิดความโกลาหลหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเย่เทียน เร่งกระบวนการการเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขา ทำให้ร่างกายของเขาพัฒนาไปทีละขั้นเพื่อกลายเป็นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล

ในเวลาเดียวกัน ออร่าของเย่เทียนก็น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ จนถึงระดับที่ไม่อาจจินตนาการได้

เวลาค่อยๆ ผ่านไป โชคดีที่บ่อสวรรค์โกลาหลสามารถป้องกันกฎของจักรวาลได้ช่วงระยะเวลาสั้นๆ มิฉะนั้น ภัยพิบัติทัณฑ์สายฟ้าของเย่เทียนคงจะมาปรากฏขึ้นแล้ว

ในวันนี้

ร่างกายของเย่เทียนก็เสร็จสิ้นกระบวนการเปลี่ยนแปลง สายใยกฎแห่งความโกลาหลจางๆ ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา ปลดปล่อยออร่าที่แม้แต่สิ่งมีชีวิตสูงสุดยังต้องเกรงกลัวออกมา

ในเวลานี้เขาควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลสำเร็จแล้ว!

“50%! เราควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลได้ถึงขีดจำกัด!”

เย่เทียนตกตะลึง

เขารู้ว่าการสั่งสมรากฐานของเขานั้นสมบูรณ์แบบอย่างมาก แต่เขาก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะสามารถควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลได้ถึงขีดจำกัดเช่นนี้!

ในความโกลาหล มีเพียงอัจฉริยะระดับแนวหน้าเท่านั้นที่สามารถควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลได้ถึงระดับ 50%

แม้ว่านี่จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการบ่มเพาะบนเส้นทางความโกลาหลของเขาและไม่ได้สลักสำคัญมากนัก แต่ก็ยังสะท้อนถึงสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือรากฐานของเย่เทียนนั้นยอดเยี่ยมมาก และศักยภาพในอนาคตของเขาก็สูงมากเช่นกัน!

อาจกล่าวได้ว่าแม้ว่าพรสวรรค์ในการคัดลอกของเขาจะไร้ประโยชน์ในอนาคต เย่เทียนก็ยังมีความสามารถมากพอที่จะกลายเป็นอัจฉริยะที่แท้จริงท่ามกลางดินแดนแห่งความโกลาหลทั้งหมดได้

ร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลถูกควบแน่นสำเร็จ มันได้ช่วยให้พลังปราณและจิตวิญญาณของเย่เทียนบริสุทธิ์และทรงพลังขึ้นอย่างมาก ความแข็งแกร่งด้านจิตวิญญาณของเขาเองก็ก้าวเข้าสู่ระดับใหม่แล้ว

“เราแข็งแกร่งยิ่งกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า!”

เย่เทียนลอบอุทาน

สำหรับความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบัน เขาไม่มีมาตรฐานที่จะประเมินได้ อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกว่าในเวลานี้เขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่าลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 แล้ว บางทีเขาอาจแข็งแกร่งยิ่งกว่าลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 ด้วยซ้ำ

“ที่นี่ไม่มีประโยชน์กับเราอีกต่อไป ถึงเวลาต้องออกไปแล้ว!”

เย่เทียนพึมพำ

สวบ!

เย่เทียนเคลื่อนย้ายไปยังทางเข้าออกของบ่อสวรรค์โกลาหลและก้าวออกจากบ่อสวรรค์โกลาหลทันที

ที่ทางเข้าของบ่อสวรรค์โกลาหล ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 กำลังรอเย่เทียนอยู่ เขาไม่ได้รอให้เย่เทียนปรากฏตัว แต่กังวลว่าเย่เทียนจะทำอะไรบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเฝ้าระวังอยู่ที่นี่

ทันใดนั้น

ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 ก็สัมผัสได้ถึงออร่าของเย่เทียน ขณะที่เย่เทียนปรากฏตัวขึ้น

“นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร…”

การแสดงออกของลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 เปลี่ยนไปอย่างมาก

เขาค้นพบว่าเย่เทียนได้มาถึงขอบเขตราชาสวรรค์แล้ว และออร่าที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างของเย่เทียนนั้นน่ากลัวเป็นอย่างมาก ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

เปรี้ยง!!!!

ในท้องนภาเหนืออาณาจักรแห่งทวยเทพ เมฆแห่งภัยพิบัติทัณฑ์สายฟ้าปกคลุมไปทั่ว

“ภัยพิบัติสายฟ้าของผู้ท้าทายสวรรค์!”

ชั่วขณะหนึ่ง เหล่าผู้สูงสุดทั้งหมดในอาณาจักรแห่งทวยเทพต่างก็ตื่นตระหนก

ภัยพิบัติทัณฑ์สายฟ้าจะทำร้ายเฉพาะผู้ที่ต้องแบกรับมันเท่านั้น และจะไม่ส่งผลกระทบต่อผู้อื่น ดังนั้นเหล่าผู้สูงสุดเผ่าโปรตอสจึงไม่ต้องกังวลว่าอาณาจักรแห่งทวยเทพจะถูกทำลาย

วืด! วืด! วืด!!!

เหล่าผู้สูงสุด ราชาสวรรค์ และปราชญ์เทพต่างทยอยปรากฏตัวขึ้นที่ด้านข้างของลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1

ผู้สูงสุดคนหนึ่งถามขึ้นว่า “ท่านลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 เกิดอะไรขึ้น”

“ปราชญ์เทพหมื่นสวรรค์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ทะลวงไปสู่ขอบเขตราชาสวรรค์ และตอนนี้เขาได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่แท้จริงแล้ว และกำลังอยู่ระหว่างการข้ามผ่านภัยพิบัติทัณฑ์สายฟ้าของผู้ท้าทายสวรรค์ จงดูให้ดี! นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราจะได้เห็นภัยพิบัติทัณฑ์สายฟ้าของผู้ท้าทายในขอบเขตราชาสวรรค์! บางทีเราอาจจะได้เรียนรู้บางอย่างจากมัน” ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 กล่าวขึ้น

ผู้สูงสุดอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย แม้ว่าผู้ท้าทายสวรรค์จะมีศักยภาพที่จะกลายเป็นผู้หลุดพ้นได้ แต่นั่นก็เป็นเพียงศักยภาพเท่านั้น ผู้ท้าทายสวรรค์ที่สามารถเติบโตขึ้นจนไปถึงขอบเขตผู้สูงสุดได้นั้นมีเพียงในตำนานของจักรวาลก่อนหน้านี้เท่านั้น ในยุคจักรวาลนี้ไม่เคยมีผู้ท้าทายสวรรค์ระดับผู้สูงสุดถือกำเนิดขึ้นมาก่อน!

ดังนั้น การทำความเข้าใจพลังของภัยพิบัติทางสายฟ้าครั้งนี้ย่อมเป็นประโยชน์สำหรับผู้ท้าทายสวรรค์ในอนาคตอย่างแน่นอน

ภายใต้ภัยพิบัติสายฟ้า

เย่เทียนยังคงสงบมาก แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ควบแน่นร่างกึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล 50% เขาก็ไม่ได้รู้สึกกังวลกับภัยพิบัติทัณฑ์สายฟ้าครั้งนี้เลย

เย่เทียนนั่งขัดสมาธิ พยายามขัดเกลารากฐานการบ่มเพาะของเขาให้มั่นคงโดยที่ไม่ได้ให้ความสนใจภัยพิบัติทางสายฟ้าที่อยู่เหนือศีรษะของเขาเลยแม้แต่น้อย