บรรลุอรหันต์กับระบบพุทธองค์ - ตอนที่ 549 จับรางวัล
ดังนั้นทุกคนที่มา พวกเขาจะแนะนำให้ไปวัดเอกดรรชนี น่าเสียดาย ดวงอาทิตย์ทำพิษเกินไป คนที่มายังมาเพราะงานแกะสลัก อย่างมากก็ทำพอเป็นพิธีเล็กน้อย ปีนเขาในตอนเช้ารอบหนึ่งเป็นการเดินเล่น แต่แม้จะเป็นอย่างนั้นแสงธูปวัดเอกดรรชนีก็ยังมากกว่าเมื่อหลายวันก่อน
และทุกอย่างนี้เกิดขึ้นภายในหนึ่งสัปดาห์…
ตอนนี้ฟางเจิ้งนั่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ ยิ้มจนปากเบี้ยวแล้ว!
“ระบบ นายพูดจริงเหรอ?” ฟางเจิ้งหัวเราะอย่างบ้าคลั่งในใจ
“จริงแน่นอน เผยแพร่ธรรมกับอาจารย์และนักศึกษามีประโยชน์กว่านายไปบริจาคเยอะ ให้ปลากับคนสู้ให้หลักการประมงไม่ได้ แล้วฉันต้องพูดอะไรอีก? พวกชาวบ้านยากจนมาตลอด มีวิชาชีพนี้แล้ว ภายใต้ความขยันหมั่นเพียรฝึกฝน อย่างน้อยก็ไม่ลำบากไปทั้งชีวิต นี่ต่างหากคือบุญกุศลยิ่งใหญ่! ก่อนหน้านี้เคยบอกกับนายว่ามองแค่สั้นๆ รู้จักแต่ช่วยคนสร้างบุญกุศล รักษาสมบัติล้ำค่าแต่ไม่เข้าใจการเทคนิคการใช้…ดีที่จับพลัดจับผลูมาได้ นายเลยเหมือนเปิดประตูบานใหญ่นี้ คนที่ได้เรียนวิชาของนายมีชีวิตที่ดีขึ้น นายก็ย่อมได้รับรางวัลเป็นบุญกุศล” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งแสยะปากพูด “เมื่อก่อนฉัน…” ฟางเจิ้งอยากจะแก้ตัว แต่พอคิดดีๆ เขาคาดไม่ถึงตรงจุดนี้ไม่ใช่หรือ? ปิดกั้นวิสัยทัศน์ ไม่เปิดหูเปิดตาต่างหากคือจุดสำคัญ
“เอาเถอะ เมื่อก่อนฉันเป็นกากเดนจริงๆ” ฟางเจิ้งถอนหายใจ
“แล้วยังไง บุญกุศลครั้งนี้ไม่น้อยเลยนะ จะจับรางวัลไหม?” ระบบเอ่ยต่อทันที “ถ้าไม่อย่างนั้นจับรวมกับรางวัลก่อนหน้านี้ไหม?”
ฟางเจิ้งใจสั่น ตอนนี้เขาสั่งสมบุญกุศลมาเยอะมากจะต้องจับรางวัลใหญ่ได้แน่นอน! คิดไปคิดมาก็ตอบ “จับ!”
“จับรวมกัน?” น้ำเสียงระบบมีความตื่นเต้นเล็กน้อย
“เอ่อ…นายจะตื่นเต้นทำไม?” ฟางเจิ้งพลันรู้สึกแปลกๆ เขาจับรางวัลใหญ่แล้วตื่นเต้นยังเข้าใจได้ แต่ระบบจะตื่นเต้นทำไม?
“ฉันตื่นเต้นเหรอ? เปล่านี่…เหอะๆ…” ระบบหัวเราะแห้งๆ
ฟางเจิ้งรู้สึกแปลกกว่าเดิม “พี่ระบบ ถ้านายไม่พูดความจริงฉันจะไม่จับไปก่อน ถึงยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่ต้องกังวลเรื่องปัจจัยสี่ ยังอยู่ได้สบายๆ ไม่รีบ รอได้น่ะ”
ทว่าระบบกลับเงียบ ฟางเจิ้งรออยู่นานระบบก็เงียบจึงคิดในใจ ‘หรือว่าเจ้านี่จะบล็อกเรา? คงไม่ขี้เหนียวขนาดนั้นหรอกมั้ง…’
ตอนนี้เองระบบกล่าว “ความจริงก็ไม่มีอะไร นายจับรางวัลฉันเองก็ตื่นเต้น รางวัลมากพอ ฉันเองก็ได้ยกระดับชั้นเหมือนกัน ง่ายๆ แค่นี้ แต่ว่าฉันยกระดับชั้นก็มีประโยชน์กับนาย นายน่าจะเห็นแล้วของที่นายจับได้เป็นของจากตีนเขาคุนหลุนทั้งหมด พูดตรงๆ คือนี่เป็นสินค้าโรงงานใหญ่ระดับโลก นี่ก็เป็นเหตุผลที่ตัวฉันระดับชั้นบกพร่อง แต่ว่าฉันยกระดับแล้วนายก็เลยได้จับของภายในเขาคุนหลุน อย่างเช่นสมบัติพุทธศาสนาที่พระอรหันต์แท้จริงหรือพระโพธิสัตว์ทำ ไม่ก็อภินิหารแท้จริงเป็นต้น…”
ฟางเจิ้งมึนงงแล้ว “ไม่ใช่มั้ง? อยู่กันมาตั้งนานที่ตัวฉันมีแต่ของละเมิดลิขสิทธิ์เหรอ? แต่ว่า ก่อนหน้านี้นายพูดถึงยาอะไรนั่นไม่ใช่เหรอ…”
“หลอกนายน่ะ แต่ว่าก็ไม่ถือว่าโกหก ถึงยังไงคนพวกนั้นมาที่นี่ก็เป็นพระพุทธที่มีชีวิตเหมือนกัน” ระบบว่า
ฟางเจิ้งแหงนหน้ามองฟ้า ตอนนี้เขาอยากด่าแม่มาก! หลอกกันเกินไปแล้ว! แม้แต่ระบบยังหลอกคน ไหนพูดจาดิบดีถึงความเชื่อใจระหว่างคน?
“เอายังไง จะจับไหม?” ระบบถาม
“นายต้องการบุญกุศลเท่าไรถึงจะยกระดับ?” ฟางเจิ้งถาม
“หมื่นบุญกุศลก็ยกระดับได้ แต่ฉันจะได้หนึ่งส่วนสิบของบุญกุศลนาย พูดได้ว่าหลังนายมีบุญกุศลหนึ่งแสนแล้ว เวลาใช้ฟังก์ชันจับรางวัล ฉันจะได้รางวัลเป็นบุญกุศลหนึ่งหมื่น ก็จะยกระดับสำเร็จ” ระบบกล่าว
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นถึงกับมองบน บุญกุศลหนึ่งแสน? นี่เป็นตัวเลขจำนวนมากจริงๆ!
“ตอนนี้นายมีบุญกุศลทั้งหมดหกพันเจ็ดร้อยแปดสิบสี่แต้ม นายอย่าคิดว่าน้อย เรื่องที่นายทำไว้มากมายยังส่งผลอยู่ ขอแค่ยังส่งผล นายจะได้บุญกุศลไม่มากก็น้อย อย่างเช่นการถ่ายทอดงานฝีมือครั้งนี้ ถ้าส่งผลประมาณพันครั้ง นายนั่งบนเขาทุกวันไม่ต้องทำอะไรก็จะได้บุญกุศลก้อนใหญ่แล้ว ดังนั้นพยายามเถอะไอ้หนุ่ม” ระบบกล่าว
ฟางเจิ้งถอนหายใจ “ทำไมฉันรู้สึกว่าหนทางการสึกของฉันขรุขระเดินยากขึ้นเรื่อยๆ เลย”
“ทำไมนายถึงยึดมั่นจะสึกขนาดนั้น เป็นหลวงจีนไม่ดีรึไง? สำเร็จอรหันต์แล้ว นายฝึกฝนวิถีแห่งความชอบก็หาผู้หญิงได้” ระบบว่า
ฟางเจิ้งส่ายหน้า “ฉันไม่ใช่คนบ้ากามที่อสุจิขึ้นสมอง นี่ไม่เกี่ยวกับผู้หญิง บางเรื่องนายก็ไม่เข้าใจ…”
มีเพียงฟางเจิ้งที่เข้าใจว่าความยึดมั่นของเขามาจากไหน แหงนหน้ามองเมฆกลางฟ้าพลางถอนหายใจยาว
“เอาเถอะ ฉันไม่เข้าใจ แล้วจะจับตอนนี้ไหม? จะบอกความจริงกับนายว่าตอนนี้ฉันให้ของที่ดีที่สุดกับนายได้แล้ว เป็นสมบัติล้ำค่าที่มีค่าบุญกุศลห้าพัน นายจับรางวัลตอนนี้กำลังดี ถ้าสะสมต่อไป นายก็แลกได้สมบัติที่มีค่าเท่านี้แค่นั้น สะสมต่อไปไม่มีความหมายอะไรเลย” ระบบพูด
ฟางเจิ้งตอบ “จับ! ต้องจับแน่นอน!”
“แบบนั้นก็ดี เริ่มจับรางวัล!” ระบบเอ่ย
“ติ๊ง! ยินดีด้วย ได้รับตู้พระคัมภีร์หนึ่งตู้!”
“ไม่ใช่มั้ง ฉันมีบุญกุศลตั้งเยอะ นายให้ตู้มาเนี่ยนะ? นี่ไม่เห็นดีกว่าระฆังใหญ่หย่งเล่อเลย?” ฟางเจิ้งใกล้จะบ้าแล้ว ลำบากสะสมบุญกุศลมาตั้งนาน แต่สุดท้ายให้ตู้เขา ไม่พอใจ! ไม่พอใจมาก! เขาสงสัยยิ่งว่าจะถูกระบบแอบกินบุญกุศลไปหรือไม่
“ไม่พอใจ?” ระบบถาม
“ต้องไม่พอใจอยู่แล้ว!” ฟางเจิ้งตอบอย่างมีเหตุผล
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะคืนสินค้าให้ ว่ายังไง?” ระบบว่า
“นายเป็นคนดีขนาดนี้เลย?” ฟางเจิ้งถามพลางกวาดสายตามองคำแนะนำของตู้พระคัมภีร์ สรุป…
ตู้พระคัมภีร์ ‘ทุกสัปดาห์จะมีคัมภีร์กำเนิดหนึ่งเล่ม คัมภีร์เป็นคัมภีร์แท้จริงเขาคุนหลุน คัมภีร์ไม่เสียหาย ห้ามเผยแพร่สู่ภายนอก!’
อ่านถึงตรงนี้ลูกตาฟางเจิ้งแทบจะถลนออกมา! เขาเป็นหลวงจีนมานานหลายปี คัมภีร์ที่พอเข้าท่าในมือก่อนหน้านี้ก็มีแค่วัชรสูตรครึ่งเล่ม ต่อมาจับได้คัมภีร์ฉบับสมบูรณ์ เขามองว่าเป็นดั่งสมบัติล้ำค่าแล้ว ศึกษาทุกคืนวัน! และนี่คือคัมภีร์ทั้งหมดของเขา!
แม้ฟางเจิ้งจะอ่านคัมภีร์ในอินเทอร์เน็ตได้ ทว่าพอได้อ่านคัมภีร์แท้จริงเขาคุนหลุนแล้ว พอมาเทียบกับคัมภีร์โลกนี้ก็ไม่อาจเปรียบกันได้! ความต่างระหว่างสองสิ่งราวกับหนังสือเด็กกับวิทยานิพนต์ปริญญาโท ต่างกันราวฟ้าดิน! เคยกินอาหารเลิศรสสุดยอดมาแล้ว ใครจะอยากกลับไปกินอาหารธรรมดา เคี้ยวเทียน?
ดังนั้นฟางเจิ้งเลยอยากได้คัมภีร์ที่มากกว่านี้จากในแก่นจริงๆ! กระทั่งความกระหายต่อคัมภีร์เหนือกว่าความกระหายต่อสิ่งอื่น! ถึงอย่างไรนี่ต่างหากคือสิ่งที่ยกระดับตนเองได้อย่างแท้จริง อ่านมาก อ่านเข้าใจแล้ว จากนี้ไปข้างนอกจะไม่ถูกทำให้ขายหน้าง่ายๆ นี่คือการเสริมอาวุธคมทั้งตัว
ตอนนี้ในที่สุดก็สมความปรารถนา มีตู้พระคัมภีร์แล้ว ทุกสัปดาห์จะมีคัมภีร์ใหม่ปรากฏ หนึ่งเดือนสี่เล่ม หนึ่งปีห้าสิบสองเล่ม! สิบปีห้าร้อยยี่สิบเล่ม! แถมยังเป็นคัมภีร์แท้จริง! ฟางเจิ้งคิดแล้วก็ยิ้มจนปากหุบไม่อยู่
“ฉันเป็นคนดีแบบนี้แหละ จะคืนสินค้าให้นายเดี๋ยวนี้เลย” ระบบพลันพูดขึ้น
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็ร้อนใจ รีบเรียกไว้ “อย่า! ฉันเอา! จะเอาอันนี้!”
“อาจารย์จะเอาอะไร?” เด็กแดงชะเง้อหน้ามาถาม
“ไม่มีอะไร ไปเล่นตรงนู้นเถอะ” ฟางเจิ้งโบกมือ รีบพูดในใจว่า “พี่ระบบ ฉันรู้ว่านายดีที่สุด ฉันจะเอาตู้นี้! ฮ่าๆ…”
“เห็นแก่ที่นายพอมีอนาคตอยู่บ้าง พยายามสั่งสมบุญกุศลเข้าล่ะ บุญกุศลเกินแสนแต้มแล้ว ถ้าฉันยกระดับแล้วจะจับหอพระคัมภีร์ออกมาได้ นายจะไม่หัวเราะจนตายเลยรึ?” ระบบพูด
“จับหอพระคัมภีร์ได้ด้วย?” ฟางเจิ้งถลึงจนตากลมโต
“ได้แน่นอน ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้!” ระบบพูดโม้เสียงดัง
“ระบบ ในเมื่อนายเก่งขนาดนี้ก็ให้ฉันสึกเถอะ” ฟางเจิ้งเอ่ย
“…”
“พี่ระบบ? พี่ระบบ? นายยังอยู่ไหม? พี่ระบบ?” ฟางเจิ้งซักถามอยู่นานก็ไร้สัญญาณตอบรับ เขาเลยแบมือด้วยความจนปัญญา “ครั้งหน้าอย่าคุยโม้ จะถูกตบหน้าเอาได้ง่ายๆ”
พูดจบฟางเจิ้งบีบแสงพุทธกลุ่มหนึ่งอย่างมีความสุขเดินกลับไปในกุฏิตน จากนั้นโบกมือ ภายในห้องมีตู้ไม้แน่นสูงสองเมตรเพิ่มมา ตู้ไม่ได้มีความสวยงามอะไรมากนัก ดูธรรมดามาก เปิดประตูตู้ออก ข้างในว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย ทว่ากลิ่นไม้จันทน์อ่อนนุ่มกลับกระจายออกมา สะอาดสดชื่น ดมแล้วสบายมาก
“ดูแล้วคงต้องรอหนึ่งอาทิตย์ถึงมีของ เฮ้อ…” ฟางเจิ้งส่ายหน้า ผิดหวังในใจเล็กน้อย
แต่ไม่นานเขาก็วางเรื่องนี้ลง หยิบขึ้นได้ก็วางได้ถึงก้าวต่อไปได้ เขาเข้าใจหลักการนี้และก็ทำได้ด้วย
ออกจากประตูมามองตะวันบนฟ้า ฟางเจิ้งคำนวณเวลาแล้วว่า “ช่วงนี้ผ่านไปเร็ว จะถึงวันสำคัญอีกแล้ว”
“อาจารย์ จะถังวันสำคัญจริงๆ พิธีอุลลัมพนะ[1]จะมาถึงแล้ว” เด็กแดงที่นั่งอยู่ในลานวัด กำลังมองกระรอกถือมีดแกะสลักเล็กแกะสลักแผ่นไผ่หนาวใหญ่เท่านิ้วโป้งพลางพูดขานรับ
“อาจารย์ พิธีอุลลัมพนะคืออะไร?” หมาป่าเดียวดายโผล่หัวมาจากในโพรงหมาป่า ดวงตาเจ้าเล่ห์ แม้ไม่รู้ว่าคือวันสำคัญอะไร แต่ด้วยประสบการณ์ของมัน ในวันสำคัญจะต้องมีของอร่อย! อีกทั้งยังมีอะไรสนุกๆ ฟินสุดๆ!
กระรอกวางมีดแกะสลักในมือลง มองฟางเจิ้งด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขณะเดียวกันลิงก็เข้ามา
ฟางเจิ้งเห็นแบบนั้นก็เรียกทุกคนให้นั่งลง “ถ้าอย่างนั้นจะเล่าถึงวันสำคัญอุลลัมพนะให้ฟัง…”
จีนมีวันสำคัญเรียกว่าสามเพ็ญ แบ่งเป็นเพ็ญบน (ซ่างหยวน) เพ็ญกลาง (จงหยวน) เพ็ญล่าง (เซี่ยหยวน) รวมเป็นเทศกาลสามเพ็ญ
ลัทธิเต๋าคิดว่าปัจจัยพื้นฐานสามสิ่งที่ให้เกิดโลกและทุกสรรพสิ่งคือฟ้า ดิน และน้ำ เรียกว่า ‘สามเพ็ญ’ สามสิ่งเรียกว่า ‘ผู้ยิ่งใหญ่’ เป็นข้อต่อระหว่างการไหลผ่านของมิติ
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งภพฟ้า มหาราชจื่อเวยผู้อวยพรให้มีความสุข ประสูติเมื่อวันที่สิบห้าค่ำเดือนหนึ่ง เรียกว่าเทศกาลเพ็ญบน หรือเรียกว่า ‘เทศกาลโคมไฟ’
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งภพดินมหาราชชิงซูผู้อภัยโทษ ประสูติเมื่อวันที่สิบห้าเดือนเจ็ด เรียกว่าเพ็ญกลางหรือ ‘วันผี’ หรือ ‘วันอัลลุมพนะ’ (วันสารทจีน)
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งภพบาดาลมหาราชถงอินผู้ขจัดทุกข์ภัย ประสูติเมื่อวันที่สิบห้าเดือนสิบ เรียกว่าวันเพ็ญล่าง เป็นช่วงเวลาที่มหาราชแห่งโลกบาดาลขจัดทุกข์ภัย
ด้วยเหตุนี้ช่วงวันสามเพ็ญ สามมหาราชผู้ยิ่งใหญ่จะลงมาตรวจตรา ปฏิบัติภารกิจ อวยพรให้ประชาราษฎร์ ต้อนรับสามภพ…”
“อาจารย์ ท่านบอกเองว่านี่คือสามผู้ยิ่งใหญ่ของลัทธิเต๋า พวกเราเป็นนักบวชนี่? เชื่ออันนี้ด้วยเหรอ” เร็วๆ นี้ลิงเริ่มเรียนพุทธคัมภีร์ เริ่มเข้าใจอะไรมากมาย ย่อมมีคำถามมากมายเป็นกอง
…………………………..……
[1] พิธีอุลลัมพนะ แปลได้ว่ากลับทุกข์ให้เป็นสุขด้วยบุญกุศล เป็นพิธีการทำบุญอุทิศให้กับผู้ล่วงลับไปแล้ว