One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - บทที่ 409-410

บทที่ 409
　　หลินเฟย “…”
　　เด็กสาวหน้าซีดและมองหลินเฟยด้วยความกลัว.
　　ในสายตาของเธอ หลินเฟยเป็นพระเจ้า มีพลังทุกอย่าง บางทีเขาอาจจะมีวิธีช่วยลุงคนนี้ก็ได้.
　　เมื่อวาน เขายังพูดพร้อมกับหัวเราะอยู่เลย แต่ในพริบตาก็จากกันชั่วนิรันดร์และเด็กสาวก็รับไม่ได้เล็กน้อย.
　　ความจริงแล้วไม่ใช่แค่เด็กสาวที่รับไม่ได้.
　　หลินเฟยก็รับไม่ได้เช่นกัน.
　　เขาต้องการช่วยคน แต่เขาไม่มีพลังที่จะทำให้คนตายฟื้นคืนชีพได้ อันนี้คือเรื่องจริง.
　　”ไปเถอะ.”
　　เขาอุ้มศพลุงและพูดว่า”ส่งลุงกลับบ้าน”
　　แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักกันเพียงวันเดียว หลินเฟยและเด็กสาวก็มีความประทับใจต่อลุงคนนี้มาก เขาเป็นคนดี….อย่างน้อยๆก็ไม่น่าจะมีจุดจบอย่างนี้.
　　”ทำไม่ได้หรอ?”เด็กสาวหรี่ตาลงเล็กน้อย.
　　เธอคิดว่าหลินเฟยจะชุบชีวิตได้.
　　ความสามารถนี้มันไม่ได้แย่ เพราะแม้แต่หลินเฟยก็ยังทำไม่ได้?
　　หลินเฟยอุ้มลุงและเด็กสาวก็ตามหลินเฟยไปอย่างช้าๆ ทั้งสองค่อยๆเดินห่างออกไปจนไม่สนใจสิ่งต่างๆ(เหล่าซอมบี้หรือของมีค่าอื่นๆ)ตามถนน.
　　เมื่อหลินเฟยไปถึงบ้านพร้อมกับอุ้มศพลุง ทุกคนก็ตะลึง.
　　”เฒ่าไค!”
　　ไม่มีใครคิดว่าวันหนึ่ง พวกเขาจะได้เห็นศพของคนที่กระตือรือร้นและร่าเริงคนนั้นเป็นแบบนี้.
　　เขาเป็นคนดี นี่ไม่ควรจะเป็นอย่างนี้.
　　”นายไม่ได้บอกหรือว่าคนดีมักปลอดภัย? ทำไม?”
　　”โลกนี้จะมีใครทำเขาลงได้แบบนี้กัน?”
　　เพือนบ้านถามหลินเฟย ทำไมหลินเฟยถึงกลับมาพร้อมกับร่างของเฒ่าไค?
　　”มันเป็นวัยรุ่นพวกนั้น”หลินเฟยพูด.
　　”พวกมันนั่นเอง”เพือนบ้านพูดอย่างไม่พอใจ”ฉันบอกแล้ว ไอ้ลูกหมาพวกนั้นมันอันตราย เขาก็ไม่ฟัง!”
　　”ฉันจะล้างแค้นให้เขา เราทุกคนร่วมมือกันกำจัดพวกวายร้ายพวกนั้นกัน.”
　　แต่ในขณะที่เขาพูด เขาก็ถูกเบรคทันที.
　　”ไม่มีทาง.”
　　มีคนพูดว่า”ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากจะล้างแค้นให้เฒ่าไค แต่เพราะเราทุกคนเป็นคนธรรมดา.”
　　”คนพวกนั้นยังมีปืน และยังอีกหลายคนที่ดีกว่านั้น.”
　　”นักตุกติก,มือระเบิด,มือสังหาร,ช่าง,และบอสของพวกมัน ไม่มีใครสู้พวกเขาได้ง่ายนัก.”
　　เมื่อได้ยินอย่างนั้นเพือนบ้านที่กำลังโกรธแค้นก็ตะลึง.
　　”พวกเขาทั้งหมดผมจะจัดการเอง.”
　　ในเวลานี้ หลินเฟยพูด เขาพิงกำแพงและพูดอย่างเย็นชาว่า”ชีวิตของพวกเขาผมจะจัดการเอง.”
　　”นาย……”
　　มีหลายคนผงะ เดิมทีพวกเขาพยายามจะหยุดเขา แต่เมื่อพวกเขาเห็นดวงตาที่ไม่สบอารมณ์ของหลินเฟย พวกเขาทั้งหมดก็พูดว่า”นายระวังตัวด้วย”.
　　”พวกเขาอยู่ที่ไหน?”หลินเฟยถาม.
　　”อ่างเก็บน้ำ.”
　　มีคนพูด”บอสของพวกมันอยู่ที่อ่างเก็บน้ำและคนอื่นๆก็อาศัยอยู่ที่นั่น.”
　　อาจเป็นเพราะความอื้อฉาวของพวกเขา ที่ตั้งของพวกเขาต่างก็มีคนล่วงรู้ ยกเว้นคนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่ง.
　　มือระเบิดอยู่ที่โรงเรียน มือสังหารอยู่ที่ตลาดและนายช่างก็อยู่ที่โรงงานซ่อมบำรุง.
　　ไม่ต้องกังวลว่าหลินเฟยจะหาทางไม่ได้ พวกเขายังหยิบแผนที่ของเมืองออกมาและใช้ปากกาวงให้เขา.
　　หลินเฟยและเด็กสาวก็ออกจากบ้านไป คราวนี้พวกเขามีแผนที่ออกมาด้วย.
　　ถ้าเขาต้องการทำลายคน การฆ่าไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด แต่ต้องทำให้เขาเห็นว่าทุกอย่างที่พวกเขาสร้างมานั้นพังทลายลง และพวกเขาก็ไม่อาจทำอะไรได้!
　　”เริ่มจากมือระเบิดก่อน”หลินเฟยพูด.
　　จากแผนที่ มันง่ายมากที่จะหาโรงเรียนและบินไปที่นั่นโดยใช้เวลาไม่กี่วินาที.
　　โรงเรียนถูกล้อมด้วยลวดหนาม ข้างนอกมีซอมบี้มากมายและพื้นที่ก็เป็นหลุมบ่อราวกับว่ามีกับระเบิดมากมายที่นี่.
　　เมื่อเห็นฉากนี้ หลินเฟยก็มั่นใจว่ามือระเบิดอยู่ที่นี่.

บทที่ 410
　　เขาบินผ่านหัวซอมบี้พร้อมกับเด็กสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาและเข้าไปในโรงเรียนก่อนที่จะลงพื้น เขาก็พบบางอย่าง.
　　”มีเหมืองอยู่ที่นี่”หลินเฟยพูด.
　　แม้ว่าทั้งหมดจะเป็นพื้นที่ปกติ แต่จากการใช้พลัง[perspective]เขาก็เห็นทุ่นระเบิดที่เปล่งแสงสีแดงออกมาอย่างชัดเจน.
　　เด็กสาวคิดอยู่พักหนึ่งและพูดว่า”งั้นเราจะกลับไปก่อน”
　　”เราจะกลับไปกินข้าวเที่ยงก่อน คุณก็ค่อยมาจัดการแล้วก็กลับมากินข้าวเย็น.”
　　หลินเฟยพยักหน้า.
　　ตูม!
　　มือระเบิดกำลังพัฒนาระเบิดรุ่นล่าสุดของเขาในห้องทดลอง แต่ในขณะนั้นเขาก็ได้ยินเสียงระเบิดออกมาจากสนามเด็กเล่นข้างนอก.
　　”เกิดอะไรขึ้น?”
　　เมื่อเขาออกมาและเขาก็เห็นฉากด้านหน้าของเขา เขาก็ชะงักทันที.
　　เพราะเขาเห็นอย่างชัดเจนว่าที่สนามเด็กเล่น มีคนเข้าไปในเหมืองเหมืองที่อยู่ตรงนั้นจนเกิดการระเบิดและมีเปลวเพลิงลุกโหมและเขาก็เดินออกมาอย่างเปลวเพลิงอย่างง่ายได้.
　　มือระเบิด: “???”
　　สถานการณ์นี้สำหรับเขาคืออะไร?
　　ทำไมเขาเหยียบระเบิดแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น?
　　และในวินาทีต่อมา มือระเบิดก็รู้สึกหวาดกลัว.
　　เพราะเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่า หลินเฟยมองมาที่เขาและเขาก็ถูกเจอตัวแล้ว!
　　มือระเบิดทิ้งระเบิดในมือและถอยหลังออกไปสองก้าวอย่างไม่รู้ตัวและต้องการหนีออกไปจากที่นี่เป็นอย่างแรก คนด้านหน้าของเขานั้นประหลาดอย่างแท้จริง.
　　”นายต้องล้อเล่นแล้ว?”
　　ใบหน้าของมือระเบิดเคร่งขรึม”ฉันจะหนีไปทำไม?”
　　เขายืนขึ้นจากชั้นบนและมองลงไปที่หลินเฟย ก่อนที่จะถามเสียงเย็นว่า”นายเป็นใคร มาที่นี่ทำไม?”
　　หลินเฟย”….”
　　หลินเฟยพูดอย่างเฉยเมย”เพราะนายฆ่าใครบางคนที่ไม่สมควรตายเมื่อเช้านี้”
　　”คนที่ไม่สมควรตาย?”
　　มือระเบิดก็ผงะ แต่เขาก็เข้าใจทันที”ลุงนั่นหรอ?”
　　”สาเหตุที่เขาตายก็เพราะเขาทำตัวเหนือเกินไป และเขาก็สมควรตาย.”
　　”งั้นนายก็รู้เรื่องนี้”หลินเฟยพูดเบาๆ”งั้นต่อจากนี้ก็ง่ายแล้ว.”
　　”แกมาเพื่อล้างแค้นให้เขา?”
　　มือระเบิดยิ้มและพูดว่า”ฉันอยากจะเห็นว่าแกจะล้างแค้นให้เขาได้ยังไงในเมื่อแกไม่ดูระดับของตัวเอง?”
　　”กล้าที่จะสู้กับบอส งั้นฉันจะแถมกระสุนให้แกด้วย!”
　　หลินเฟยเข้าใจ.
　　ปรากฏว่ากลุ่มคนที่ฆ่าลุงคือบอส มันรวมถึงนักตุกติก,มือระเบิด,มือสังหารและช่างเครื่อง…
　　”ถ้าแกต้องการฆ่าฉัน แกยังทำไม่ได้หรอก”มือระเบิดหัวเราะ”รถของลุงถูกฉันระเบิดไป ถ้าจะล้างแค้นก็มาเลย.”
　　เมื่อพูดเสร็จ.
　　ตูม!
　　ในโรงเรียน จู่ๆก็มีเสียงออดดังขึ้น.
　　มือระเบิดเยาะเย้ย”ฉันวางซุปเปอร์ระเบิดในโรงเรียนนี้ ถ้าแกไม่ทำลายมันในสามนาที โรงเรียนจะกลายเป็นพลุบนท้องฟ้า.”
　　”ไปเลย ไปทำลายระเบิด.”
　　หลินเฟย: “…”
　　”นายปัญญาอ่อนหรือเปล่า?”
　　ร่างของหลินเฟยก็กระพริบและเขาก็มาปรากฏตัวหลังมือระเบิดและคว้าคอของเขาราวกับจับเป็ด.
　　”มันเกี่ยวอะไรกับฉันหากที่นี่ระเบิด?”
　　”ฉันไม่ได้สร้างที่นี่ และไม่มีใครอยู่ข้างใน นายอยากระเบิดก็ระเบิดมันไปดิ.”
　　”นายคงไม่คิดว่าการระเบิดมันจะทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีหรอกนะ?”
　　เขาจับคอมือระเบิด หาซุปเปอร์ระเบิดด้วย[perspective]และเดินไปพร้อมกับมือระเบิด.
　　”เอาเลยสามนาที.”
　　”แกไม่อาจทำลายมันได้ภายในสามนาที วันนี้แกตายแน่นอน.”
　　ในเวลานั้น มือระเบิดก็กลายเป็นคนโง่ทันที.