One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - บทที่ 405-406

บทที่ 405
　　เป็นหลินเฟยและเด็กสาว.
　　”มีซอมบี้อยู่ด้านหน้า”เมื่อเด็กสาวเห็นซอมบี้เธอก็ตื่นตัวทันที.
　　ซอมบี้ตัวนี้แตกต่าง เพราะมันผอมเกินไป ดูเหมือนว่ามันจะหิวมาหลายปีแล้วจนเห็นซี่โครงบนร่างกายของมัน.
　　เธอยังเห็นบางอย่างดิ้นอยู่ภายใต้ผิวหนังของมัน…
　　”น่าแขยง”เด็กสาวพูด เธอกำลังจะจัดการกับซอมบี้.
　　ผลก็คือ เธอเห็นซอมบี้นั่งยองๆอยู่ที่บนพื้นและจับหัวของมันไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง.
　　”หืม?”
　　เด็กสาวเลิกคิ้วเล็กน้อย น้ำแข็งที่มือของเธอก็หายไปทันที.
　　”ซอมบี้ตัวนี้กลัวพวกเรา?”หลินเฟยรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เป็นไปได้ไหมที่ไอคิวของซอมบี้จะสูงมากในตอนนี้จนพวกมันเรียนรู้เรื่องที่จะกลัว.
　　มันน่าเหลือเชื่อมาก.
　　หลินเฟยรู้สึกว่าอีกสักเดือน ซอมบี้อาจจะพูดได้.
　　ในช่วง 6 เดือนที่ผ่าานมา ซอมบี้ได้พัฒนาจนมีชื่อเสียงอย่างมาก เมื่อทั้งมนุษย์และซอมบี้ต่างก็มีเขตแดนเป็นของกันและกัน?
　　ในหลายๆปีที่ผ่านมา มนุษย์และซอมบี้อยู่กันอย่างสามัคคี?
　　แน่นอน.
　　หลินเฟยรีบส่ายหัวและโยนความคิดบ้าๆเหล่านี้ออกจากหัวของเขา มันน่ากลัว จริงๆแล้วพอนึกว่ามีคนแต่งงานกับซอมบี้ เขาก็กังวลว่าจะนอนไม่หลับ.
　　”เกิดอะไรขึ้นกับรูปปั้นน้ำแข็งเนี่ย?”หลินเฟยสังเกตเห็นรูปปั้นแท่งน้ำแข็งสองสามอันข้างๆเขา.
　　ด้านในยังมีคนหนุ่มสาวที่กำลังหัวเราะกันอยู่ก่อนที่จะถูกแช่แข็ง.
　　”ที่เธอไม่ลงมือเพราะมันร้อนไปหรือเปล่า?”หลินเฟยสงสัย.
　　เขาสามารถสัมผัสความเย็นเฉียบได้จากรูปปั้นน้ำแข็งเหล่านี้.
　　”นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือซอมบี้ตัวนี้”เด็กสาวพูด”ซอมบี้ตัวนี้กลัวเราจริงๆ!”
　　หลินเฟยเดินเข้าไปใกล้อีกสองก้าว มองดูซอมบี้อย่างระมัดระวังครู่หนึ่งและในที่สุดก็หันไปหาเด็กสาวและพูดว่า”บางทีซอมบี้อาจจะกลัวเพราะจิตสังหารของฉันที่แผ่ออกมา.”
　　เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟย เด็กสาวก็อดไม่ได้ที่จะกรอกตา.
　　อย่าหลงตัวเองมากนัก.
　　แต่เมื่อเธอกำลังจะเข้าใกล้ซอมบี้ ซอมบี้ก็ยืนขึ้นทันทีและพ่นแท่งน้ำแข็งออกมาจากปากของมัน.
　　ตาของเด็กสาวหดและอยากจะร้องตะโกนโดยไม่รู้ตัว.
　　แต่หลินเฟยเตรียมพร้อมไว้แล้ว เมื่อซอมบี้อ้าปาก หลินเฟยก็หันมาและยกมือป้องกันแท่งน้ำแข็ง.
　　จู่ๆ บรรยากาศก็อึดอัดเล็กน้อย.
　　ตาของซอมบี้เบิกกว้างและมองไปที่หลินเฟยด้วยความตกใจ.
　　ปอ แปะ–
　　หลินเฟยตบฝุ่นและยิ้มพร้อมกับพูดว่า”น้องชาย นายยังเด็กเกินไปที่จะหลอกฉัน.”
　　”กลเม็ดพวกนี้ล้าสมัยไปเมื่อหมื่นกว่าปีก่อนแล้ว มันไม่เป็นไรถ้าจะหลอกเด็ก.”
　　”แต่จะมาหลอกฉัน? ไม่มีวันซะหลอก.”
　　เขารู้สึกแปลกๆตั้งแต่ต้น ไม่มีซอมบี้อื่นอยู่รอบๆและก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่เหล่านี้ก็เหมือนจะเพิ่งถูกปล่อยออกมา.
　　ถ้าไม่ใช่เพราะซอมบี้ด้านหน้า เขาคงต้องเขียนชื่อกลับหัว.
　　เมื่อเห็นว่าวิธีของมันถูกมองทะลุ ซอมบี้ก็ไม่เสแสร้งอีกแล้ว มันเริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่ง.
　　เมื่อมันอ้าปาก เกล็กหิมะก็ถูกพ่นออกมา.
　　ผลก็คือก่อนที่จะโดนหลินเฟยมันถูกสะท้อนด้วยสิ่งที่มองไม่เห็นกลางอากาศและกระเด็งกลับไปด้วยความเร็วที่มากขึ้น ซอมบี้ก็กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งทันที.
　　”กล้าโกหกฉัน!”เด็กสาวเดินเข้ามาอย่างโกรธๆ เธอเตะก้อนน้ำแข็งนั้นด้วยเท้า.
　　ในหมู่รูปปั้น ซอมบี้ที่ถูกแช่แข็งก็ระเบิดและแตกเป็นเสี่ยงๆ.
　　หลินเฟยพูดไม่ออกเมื่อเห็นฉากนี้.
　　ในอนาคต อย่าปิดบังเด็กสาวจะดีกว่า ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะแสดงด้านที่น่ากลัวบางอย่างออกมา.
　　มันน่ากลัว.

บทที่ 406
　　ทั้งสองเดินเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต มีซอมบี้มากมายแต่ไม่แข็งแกร่ง.
　　ท้ายที่สุดเด็กสาวก็เป็นคนที่อยู่โลกนี้ เธอต้องเคยมาที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตหลายครั้งเพื่อซื้อของ ดังนั้นหลินเฟยจึงปล่อยให้เธอนำทาง.
　　ทั้งสองพบก๊อกน้ำหลายตัวภายในซุปเปอร์มาร์เก็ต.
　　เก็บใส่ในกระเป๋า.
　　ด้วยการที่มีสิ่งของออกมาไม่มีวันหมด ภารกิจถือว่าเสร็จ!
　　ต่อไป เขาต้องไปหาแท้งค์เก็บน้ำ แต่เพราะด้วยความยากลำบากที่ทั้งสองไม่คุ้นชินกับเมืองเลย.
　　คนเดียวที่รู้เส้นทางคือเด็กสาว.
　　”ฉันไม่รู้ว่าแท้งค์เก็บน้ำอยู่ที่ไหน?”เด็กสาวพูดอย่างอายๆ”ฉันยังจำแทบไม่ได้ว่าทางไปชุมนุมอยู่ไหน.”
　　ท้ายที่สุดทั้งสองก็เดินไปรอบๆและเห็นชุมนุมหลายครั้งและแน่นอนว่าพวกเขาก็ลืมทางไปชุมนุมทุกครั้ง.
　　”ไม่มีทาง ฉันหามันได้ช้ามาก”หลินเฟยพูด”บางทีแท้งค์เก็บน้ำอาจจะอยู่ไม่ห่างจากโรงไฟฟ้า?”
　　ความจริงแล้วมันเป็นแค่การเดาและสถานการณ์จริงก็ยังแตกต่างกัน.
　　หลินเฟยและเด็กสาวเดินออกจากซุปเปอร์มาร์เก็ตพยายามหาแท็งค์เก็บน้ำ แต่พวกเขาไม่ได้ไปไกลนักก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์.
　　ม่อน มอน หมอนนน!
　　มันเสียงดังมาก ราวกับจะระเบิดถนน.
　　วินาทีถัดมา ทั้งสองก็เห็นมอเตอร์ไซค์สามคันอยู่ที่สุดปลายถนน.
　　รถมอเตอร์ไซค์มีเลื่อยยนต์ที่หมุนด้วยความเร็วและมีหนามแหลมอยู่ข้างๆพร้อมกับแสงไฟหลากสีสัน.
　　ไฟยังคงกระพริบวิบวับเล็กน้อย.
　　เมื่อมองไปที่รถทั้งสามคัน หลินเฟยก็จำบางอย่างได้ทันที.
　　เด็กแว้น?
　　ทันทีที่เกิดเรื่องแบบนี้ พ่อแม่ก็เลี้ยงดูอย่างไม่ดูดำดูดี.
　　เมื่อเห็นมอไซค์สามคันวิ่งมาตามทาง หลินเฟยก็จับมือเด็กสาวและถอยไปด้านข้างอย่างเต็มใจ.
　　”พวกเขาไม่กลัวที่จะดึงดูดซอมบี้หรอ?”เด็กสาวถามอย่างสงสัย.
　　หลินเฟยตอบ”พวกเขาแค่ต้องการที่จะเท่ แต่ไม่มากขนาดนั้น.”
　　แต่เมื่อมอไซค์เข้ามาใกล้ จู่ๆพวกเขาก็หยุดห่างจากทั้งสองไม่กี่เมตร.
　　มีรอยยางครูดกับพื้นเป็นทางยาว.
　　”อืม…”หลินเฟยกระซิบอย่างช่วยไม่ได้”ปัญหากำลังมา.”
　　ทั้งสามเดินลงจากรถและเดินเข้าหาทีละก้าวๆ.
　　จ้องมองไปที่เด็กสาวและพวกเขาก็เพิ่งจะเห็นว่ามีเด็กสาวที่สวยในวันสิ้นโลก.
　　เห็นแค่ครั้งแรก พวกเขาก็หวั่นไหว.
　　แต่……
　　มีคนที่ขวางทางไว้.
　　ดังนั้นพวกเขาจึงมองไปที่หลินเฟยอีกครั้งและชายหนุ่มผมตั้งก็พูดเสียงดังว่า”นี่แฟนนายหรอ? เธอเป็นของฉันแล้ว? ออกไปซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าแก”
　　เด็กสาวขมวดคิ้วและเตรียมลงมือทำ.
　　แต่ในเวลานี้.
　　บรึ้นๆๆ!
　　อีกฝั่งของถนนก็มีเสียงคำรามของเครื่องยนต์ดังขึ้นมาอย่างกระทันหัน.
　　ทันทีที่ทั้งสามได้ยิน พวกเขาก็ขมวดคิ้วแน่น.
　　”เขามาที่นี่อีกแล้ว”ทั้งสามเหลือบมองเด็กสาวเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นทุกคนก็ขึ้นมอไซค์และขับออกไปอย่างไม่ลังเล.
　　หลินเฟยและเด็กสาวมองไปที่อีกฝั่งถนน มีรถตู้ดัดแปลงเข้ามาอย่างรวดเร็ว.
　　เมื่อเห็นตอนนี้ หนุ่มๆทั้งสามดูเหมือนจะเลี่ยงรถตู้คันนี้?
　　เมื่อทั้งสองคนงุนงงเล็กน้อย รถตู้ก็ค่อยๆหยุดตรงหน้าพวกเขา จากนั้นประตูก็เปิดออกและชายวัยกลางคนก็เดินออกมาจากด้านใน.
　　”นายไม่เป็นไร?”ชายกลางคนห่วงใยทั้งสองคนก็พูดว่า”เด็กเหลือขอสามคนไม่ได้ทำอะไรคุณใช่ไหม?”
　　”ไม่เป็นไร”หลินเฟยพูดด้วยรอยยิ้ม.