One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 49-50

Modifier Chapter 49
เวลามันกระชั้นชิดอย่างมาก!
สัตว์ประหลาดตัวนั้นกระโดดไปอยู่ข้างหลังหลินเฟยได้สำเร็จและ
เริ่มที่จะกัดลง
อยู่ไหน?!
ฟันที่แหลมคมเรียงกันเป็นซี่ ๆ ได้กัดลงไปจากนั้นแต่ก็ไม่เจออะไร!
หลินเฟยไม่ได้มองไปที่สัตว์ประหลาดเลย เขายื่นมือไปด้านหลัง
และจับหัวของสัตว์ประหลาด จากนั้นเขาก็ทุบมันลงที่พื้นด้านหน้า
ของเขา
ตูมม!
เกิดเสียงอื้ออึง
หัวของสัตว์ประหลาดถูกทุบลงกับพื้นโดยที่มือและเท้าของมันชี้ขึ้น
ฟ้า จากนั้นก็ไม่เคลื่อนไหวใด ๆ อีก ๆ
มันถูกหลินเฟยฆ่าทันที!
“…”
ในเวลานี้ ทั้งห้องเงียบสนิท
ทุกคนมองไปที่หลินเฟยอย่างเหม่อลอยกับภาพที่พวกเขาพึ่งเห็นจน
พวกเขารู้สึกกลัว
สัตว์ประหลาดที่ฆ่ามันไม่ได้ตัวนี้นั้น
ถูกหลินเฟยทำให้มันถึงแก่ความตาย!
ร่างของมันยังติดอยู่ที่พื้น มันราวกับเป็นต้นหอมที่ขึ้นอยู่ตรงนั้นและ
ไม่เคลื่อนไหว
สัตว์ประหลาดตัวนั้นที่ฆ่าคนไป 5 คนติดต่อกัน!
ทำไมเมื่อมันอยู่ต่อหน้าหลินเฟยมันอ่อนแอเป็นอย่างมาก?
“เรื่องแบบนี้ ทำให้ทุกคนมีปัญหาหรอ?” หลินเฟยมองไปที่พี่สาว
หว่างและถามอย่างงุนงง “คุณพูดอะไรนะ เมื่อกี้นี้ ผมกำลังยุ่ง ผมได้
ยินไม่ชัด พูดอีกครั้งสิ!”
ตอนนี้พี่สาวหว่างได้สติกลับมาแล้ว
“ไม่…ไม่มีอะไร”
เธอไม่รู้จะพูดอะไรอีก สัตว์ประหลาดที่สามารถทำลายพลังพิเศษ
ของเธอได้ อ่อนแอมากเมื่ออยู่ต่อหน้าหลินเฟย
ในตอนนี้ ไม่ว่าเธอจะโง่แค่ไหนเธอก็เข้าใจแล้วว่า หลินเฟยแข็งแกร่ง
กว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้น!
“ฉันไปทำให้คนแบบไหนไม่พอใจกัน?”
มีคำถามแบบนี้ในใจของเธอ เมื่อเห็นหลินเฟยกดดันอยู่ เธอก็ไม่คิด
ว่าเขาจะฟัง
เมื่อเห็นหลินเฟยเดินเข้ามาทีละก้าว ๆ เธอก็รู้สึกกลัวและเสียใจใน
เวลาเดียวกัน
ถ้ามีโอกาสย้อนกลับ เธอก็ไม่มีความคิดที่จะกำจัดหลินเฟยอีกต่อไป
“ฉันผิดเอง”
เธอพูด
“ตอนนี้คุณสำนึกตัวว่าผิดแล้ว?” หลินเฟยมองไปที่เธออย่างไม่แยแส
“ผมให้โอกาสคุณแล้ว แต่น่าเสียดายที่คุณมันโง่เกินไป” หลินเฟย
กล่าว
ไม่มีอะไรจะพูดอีกเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้
ตอนนี้มันยังเร็วไปที่จะขอโทษและในขณะเดียวกันก็ดูน่าสมเพช แต่
หลินเฟยก็รู้ว่ามันเป็นความผิดมหันต์
เธอยังคิดหาวิธีสาดเลือดแกะที่ประตูเพื่อดึงดูดซอมบี้ ถ้าไม่ใช่เพราะ
มีระบบโมดีฟายอยู่ เขาคงตายด้วยน้ำมือของเธอไปนานแล้ว
“จำไว้นะ อย่าสร้างศัตรูเพราะถนนมันแคบ ในชีวิตหน้าของคุณ”
หลินเฟยส่งเธอไปตามเส้นทางของเธอเป็นการส่วนตัว
ยังมีคนมากมายอยู่รอบ ๆ แต่ในเวลานี้พวกเขาไม่กล้าพูดอะไร แม้แต่
การหายใจก็ยังระมัดระวัง
“คนที่ร่วมมือควรจะออกมาด้วยตัวเอง” หลินเฟยพูด
“พวกเขาตายหมดแล้ว”
ชายคนหนึ่งพูดเบา ๆ อย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่าหลินเฟยจะส่ง
เขาไปกลับบ้านเก่า “ทุกคนที่เกี่ยวข้องถูกสัตว์ประหลาดตัวนี้ฆ่าตาย
หมดแล้ว”
“มีเท่านี้”
หลินเฟยพยักหน้าจากนั้นเขาก็มองไปที่พวกเขาและพูดว่า “อย่าคิดที่
จะทำเหมือนหัวหน้าพวกคุณในอนาคต คำสั่งของเธอก็ใช่ว่าจะ
ปลอดภัยเสมอไป”
คนทั้งกลุ่มพยักหน้าราวกับไก่จิกข้าวสาร
หลินเฟยมองเด็กสาวและกลับไป ระหว่างทางเขาพบว่าเด็กสาวเงียบ
มาก อาจเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น? หลังจากที่เธอก็เคยเป็นครอบครัว
ของเธอ
“เธอกำลังคิดอะไร?” หลินเฟยถาม
“ฉันหวังว่าเธอจะเป็นคนดีกว่านี้ในอนาคต” เด็กสาวพูด
“ไม่โทษฉันที่ฉันฆ่าเธอ?” หลินเฟยถามอีกครั้ง
เด็กสาวมองไปที่หลินเฟยอย่างสบาย “คุณคิดอะไรอยู่? ฉันเกือบจะ
ฆ่าเธอแล้ว คุณช่วยฉัน ฉันจะโทษคุณได้อย่างไร?”
“มันเป็นความผิดของเธอ (พี่สาวหว่าง) ทุกอย่าง”
หลินเฟยยิ้ม
Modifier Chapter 50
“เราจะทำอะไรต่อไป?” เด็กสาวถาม
“ไปเมืองB” หลินเฟยพูด “ฉันได้ยินว่ามีการรวมตัวของผู้รอดชีวิต
บางทีเราอาจจะหาอาวุธดี ๆ ได้”
เด็กสาวเหลือบมองไปที่หลินเฟย
“คนอื่นตามหาสถานที่รวมตัวของผู้รอดชีวิตเพื่ออาศัยร่วมกัน แต่
คุณกลับคิดว่ามันเป็นเรื่องดีที่จะได้อาวุธ”
หลินเฟยหัวเราะ “ฉันไร้พ่าย เธอไม่เข้าใจหรอก”
อย่างไรก็ตามเพียงแค่มี [invincibility] อย่างเดียวแม้แต่สัตว์ประหลาด
ที่เคลื่อนไหวได้เร็วก็ไม่อาจอะไรเขาได้ นอกจากพวกที่มีระยางค์
มากมายอย่างสัตว์ในความฝันเท่านั้นที่จะต่อสู้กับเขาได้
ยี่หยู่เซว่เงียบ
ตอนนี้เธอเห็นอย่างชัดเจนว่าสัตว์ประหลาดที่กัดคอหลินเฟยนั้นฟัน
ของมันยังแตกเป็นเสี่ยง ๆ
ความแข็งแกร่งนี้เป็นพลังหรือเป็นเพราะเขา?
เธอสงสัยว่าหลินเฟยเป็นคนที่โคตรจะแข็งแกร่งก่อนที่โลกจะเกิด
หายนะ ตอนนี้มันเกิดหายนะวันสิ้นโลกแล้ว เพราะงั้นเขาจึงต้องเป็น
คนที่กู้โลก (TL : ช่วยโลกใบนี้ไว้ Ver นิทานคนบาป)
“แต่ฉันจำทางไม่ได้” หลินเฟยพูดทันที “เธอยังคงต้องการนำทางให้
ฉันไหม?”
เด็กสาวยิ้มขึ้นมาทันที “ได้เลย”
ทันใดนั้นเขาก็คิดว่าเด็กสาวคนนี้นั้นโคตรจะน่ารักอย่างมาก
แต่หลินเฟยไม่ได้เดินไปทันที เพราะเขามองไปที่ท้องฟ้าที่เริ่มเย็น
แล้ว เด็กสาวป่ วยในตอนเช้าและเสียเวลาไปมากกับการวิวัฒนาการ
และโลกก็ยังคงหมุนต่อไป
ตอนนี้หลังจากจัดการเสร็จแล้วมันก็เป็นสี่โมงเย็นแล้ว
หลินเฟยรู้สึกว่าที่นี่มืดเร็วมากและเขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะภัยพิบัติ
หรือไม่ แม้ว่าเขาจะรีบแค่ไหนมันก็มืดเร็วมาก แต่ยังไงเขาก็ต้อง
นอนหลับให้เต็มอิ่ม
“ไปหาวิลล่าที่อื่นกันเถอะ”
หลินเฟยพูด “ฉันไม่เคยเข้าไปในวิลล่ามาก่อน ตอนนี้ฉันสามารถอยู่
ได้ฟรีและฉันก็พลาดมันไม่ได้ซะด้วย”
เด็กสาวเพียงแค่หัวเราะ
ท้ายที่สุดทั้งสองก็พบวิลล่า ในครั้งนี้โดยไม่พึ่งหลินเฟย เด็กสาวจึง
เริ่มจัดการซอมบี้ที่นี่
“ความสามารถของฉันมีมากกว่าหนึ่งอย่าง”
เธอพูด “ดูเหมือนว่าฉันจะสามารถตรวจจับได้ว่าซอมบี้ซ่อนอยู่ที่
ไหน”
“มันแข็งแกร่งมาก!” หลินเฟยชมอย่างไม่ลังเล “ฉันเพียงแค่คิดว่าแค่
มีความสามารถนี้มันก็ดีมากแล้ว”
แม้ว่าเขาจะไม่มีการรับรู้ แต่เขาก็มี [perspective]
ไม่มีทางที่ซอมบี้จะหลบจากสายตาของเขาได้…
เด็กสาวที่ได้รับคำชมก็พวงแก้มแดงระเรื่อและเธอน่ารักมาก หลังจาก
ที่จัดการซอมบี้ในวิลล่าหมดแล้วเธอก็เริ่มถาม
“ฉันจะทำอาหารเองคืนนี้”
“ได้เลย” หลินเฟยไม่อิดออด การทำอาหารนั้นเหนื่อยมาก ตอนนี้
หลินเฟยแค่อยากอยู่เฉย ๆ
ใครก็มีความฝัน ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต่างจากปลาเค็ม? (TL : ศัพท์แสลง
เปรียบกับการทำตัวชิว ๆ)
“ฝันของฉันคืออยากทำตัวเหมือนปลาเค็ม”
เขาหยิบเครื่องครัวออกมาจากกระเป๋ าและหยิบผักและเนื้อสัตว์
จำนวนมากออกมา
“เรามีแค่เนื้อหมู,แกะและปลา” หลินเฟยถอนหายใจ” ยังมีน้อย
เกินไปเมื่อไปถึงที่รวมพล เราต้องเพิ่มประเภทให้มากกว่านี้อีก
เด็กสาวเม้มปาก ไม่เป็นไรที่จะพูดต่อหน้าเธอ ถ้าเธอพูดเธอคงไม่
โกรธกลุ่มคนเหล่านั้น?
ตอนนี้ถึงวันสิ้นโลกแล้ว ทรัพยากรอาหารทุกอย่างมีค่าอย่างยิ่ง
หลินเฟยมีอาหารมากมาย แต่เธอไม่คิดว่ามันไม่เพียงพอ เมื่อวานนี้
ท้ายที่สุดเธอก็เข้าใจว่าน้ำสำหรับหลินเฟยมาจากไหน
มันเป็นน้ำแร่ที่เทออกมาทีละขวด!
ท้ายที่สุดน้ำที่อาบยังขาดแคลน แต่ใครจะกล้าที่เอาน้ำแร่มาอาบน้ำ
ในโลกนี้ไหม??
เมื่อเธอเห็นสิ่งนี้เธอก็ตกใจจริง ๆ
หัวใจของเธอเจ็บปวดอย่างยิ่ง
ด้วยเหตุนี้เธอจึงยิ่งแน่ใจว่าหลินเฟยเป็นเทวดา ไม่อย่างนั้นทำไม
กระเป๋ าของเขาถึงวิเศษขนาดนี้?