One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 187-188

Modifier Chapter 187
ก้าวไปด้านหน้า
ทันใดนั้นปรสิตก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน
“กลับไปซะ!” หลินเฟยเหยียบหัวของปรสิตขณะที่เขาก้าวเดิน
หัวของมันยุบไปจนถึงท้อง!
ปรสิตตัวนี้ตายจนไม่อาจตายได้อีก
“นี่มันมากเกินไปแล้วนะ” หลินเฟยบ่นพึมพำและมีซอมบี้จำนวน
มากนอนตายอยู่ด้านหลังของเขา
“ผู้รอดชีวิต?”
เมื่อหลินเฟยเดินไปด้านหน้าอีกครั้ง เขาก็ได้ยินเสียงจากบ้านข้าง ๆ
เขา
เขามองไปด้านข้างและเห็นชายหนุ่ม
เขาถือคันธนูยาวไว้ในมือ เมื่อเขาเห็นหลินเฟยดวงตาของเขาก็เบิก
กว้างจากนั้นเขาวิ่งเข้ามา
“นายผู้รอดชีวิต ที่นี่มันอันตราย ตามฉันมา ฉันจะพาไปชุมนุม” ชาย
คนนั้นกล่าว “ฉันเป็นผู้มีพลังเลเวล B ฉันสามารถพานายกลับไปได้
อย่างปลอดภัย!”
ช่างเป็นคนที่ใจดีเหนือธรรมชาติยิ่งนัก
แต่หลินเฟยเพียงแค่ยิ้มและพูดว่า “ขอโทษ ฉันออกมาหาใครสักคน
ฉันจะไม่กลับจนกว่าจะพบ”
“นายกำลังหาใคร?” ชายถือธนูดูแปลกใจ “นายต้องหมดหวังแค่ไหน
ถึงได้มาคนในสถานที่เหล่านี้!”
“หาเด็กสาว” หลินเฟยพูด
“เด็กสาว?”
ชายคนนั้นมองมาอย่างแปลก ๆ และพูด “วันนี้ฉันไม่เห็นเด็กสาวที่
ไหนเดินผ่านมาเลย”
“แต่ฉันเห็นผู้ยิ่งใหญ่”
เมื่อเขาพูดถึงเรื่องนี้เขาก็เริ่มกระตือรือร้นและพูดว่า “นายคงคิดไม่
ถึงว่าฉันเห็นใคร”
หลินเฟยไม่สนใจ แต่ก็ยังเอ่ยปากถาม “ใคร?”
“เทพีแห่งชุมนุม”
“ยี่หยู่เซว่!”
หลินเฟยหยุดมองชายคนนั้นด้วยความแปลกใจก่อนที่จะพูดว่า
“เทพี? ยี่หยู่เซว่? นายแน่ใจหรอว่านายไม่ได้เข้าใจผิด?”
“นายนี่ตลกนะ” ชายคนนั้นตามหลินเฟยมาและพูด “นั่นคือเทพีนะ
พวกเขาพูดกันอย่างนั้น ฉันจะไม่ยอมรับได้หรอ?”
หลินเฟยอยากรู้อยากเห็น เด็กสาวได้กลายเป็นเทพีของที่ชุมนุม
ตั้งแต่เมื่อไหร่?
เขาไม่กลัวว่าเธอจะรู้เรื่องนี้หรอ
“นายคงคิดไม่ถึงว่าเทพีคนนี้งดงามแค่ไหน การจะบอกว่าเธอเป็น
นางฟ้า นางสวรรค์ก็เป็นเหมือนกับการดูถูกเธอ!”
ชายคนนั้นมองออกไปอย่างโหยหา
“เธอผ่านมาที่นี่เมื่อเช้า มีเกล็ดหิมะตกลงข้าง ๆ เธอ หิมะที่ปกคลุม
ตามเสื้อและผมยาวสีฟ้าเหมือนน้ำแข็ง มันงดงามมาก”
“ความแข็งแกร่งของเทพีก็น่าทึ่งเช่นกัน ฉันปวดหัวกับซอมบี้กลาย
พันธุ์มานานแล้ว เธอเพียงยกมือก็จัดการมันได้แล้ว”
หลินเฟยนึงถึงฉากนั้น
มันต้องงดงามมากแน่ ๆ
ดังนั้นเขาจึงถามว่า “เธอไปทางไหน?”
ชายคนนั้นพูด “อย่าบอกนะว่าเด็กสาวที่นายตามหาคือเธอ”
หลิยเฟยพยักหน้าอย่างจริงใจ
“5555”
ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ยิ้ม “โอเค อย่าล้อเล่นนะ นั่นคือเทพธิดา…
เทพี! ผู้รอดชีวิตอย่างนายไม่มีทางที่จะรู้จักกับเทพธิดาได้หรอก!”
หลินเฟยถาม “นายรู้ได้ไงว่าฉันไม่มีพลัง?”
“เพราว่านายไม่มีออร่าเหนือธรรมชาติเลย” ชายคนนั้นพูดอย่างเป็น
ธรรมชาติ “ความสามารถของฉันคือการเพิ่มประสิทธิภาพการรับรู้
และยังเป็นนักแม่นปืน”
“ฉันสามารถรับรู้สิ่งที่คนธรรมดาไม่อาจรับรู้ได้และในขณะเดียวกัน
ธนูและลูกศรของฉันก็โดนเป้าทุกครั้งที่ยิง!”
หลินเฟยพยักหน้าและชมเชย “ทรงพลังมาก”
“แข็งแกร่งใช่ไหม?”
ชายคนนั้นพูด “ดังนั้นนายอย่าฝันกลางวันและไปที่ชุมนุมกับฉัน
เทพีคนนั้นไม่ใช่เรื่องที่จะพูดได้ง่าย ๆ”
“แต่ฉันมาหาเธอจริง ๆ” หลินเฟยพูด”เธอทำอาหารเช้าไว้เมื่อเช้า
และทิ้งโน๊ตไว้ให้ฉัน”
“5555”
ชายคนั้นอดที่จะหัวเราะไม่ได้ “พี่ชาย นายเป็นคนที่เยี่ยมยอดจริง ๆ
สาเหตุที่นายไม่มีความสามารถนั้นก็เพราะว่านายมีพลังในการฝัน
กลางวันมากเกินไป”
Modifier Chapter 188
“ฉันจะทำอาหารเช้าให้และอุ่นเตียงให้ด้วย” เขายิ้ม “ทำไมนายไม่
บอกว่าเมื่อคืนนายอุ้มเธอไปนอน!”
หลินเฟยพยักหน้าอย่างจริงจังและพูด “นี่ก็เป็นเรื่องจริงเหมือนกัน”
“5555”
ชายคนนั้นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะดังกว่าเดิม
หลินเฟยทำอะไรไม่ถูก ไม่มีใครเชื่อเขาเลยเมื่อเขาบอกความจริง แต่
เขาไม่ต้องการพิสูจน์อะไร
“พี่เอ้ย หากความสามารถฝันกลางวันได้เป็นพลังได้ ฉันบอกได้เลย
ว่านายแข็งแกร่งที่สุด!”
ชายคนนั้นพูดอย่างจริงจัง
หลินเฟยไม่พูด
ชายคนนั้นหัวเราะอย่างหนักจนพอใจและในที่สุดก็พูดว่า “โอเค
นายควรจะไปกับฉัน การคุยกันที่นี่มันอันตราย”
“งานของฉันคือการค้นหาผู้รอดชีวิต นายต้องตามฉันไป”
หลินเฟยพูดว่า “ฉันพูดว่า ฉันจะไม่กลับจนกว่าฉันจะพบคน”
“นายคิดว่าเทพีคนนั้นเป็นแฟนนายจริง ๆ หรอ?” ชายคนนั้นจ้องไป
ที่หลินเฟยและพูด “หยุดฝันกลางวันได้แล้ว”
“เจอแล้ว”
เมื่อชายคนนั้นกำลังจะดึงเขากลับ ในที่สุดหลินเฟยก็เห็นเด็กสาวที่
อยู่ด้านหลังอาคารผ่าน [perspective]
“หืม?”
ชายคนนั้นดูงง แต่เขาก็ยังเดิมตาม
หลังจากผ่านตึกไป
บุตรสายฟ้ายิ้มอย่างมีชัย “เป็นไง? เกมส์ที่ฉันกำลังพูดถึงน่าสนใจ
มากใช่ไหม?”
“ลองดูสิว่าเขากล้ามาไหม?”
เขาพูด “ถ้าหลินเฟยกล้ามาหาเธอ ฉันก็กล้าที่จะกินขี้!”
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาพูดจบ
“หยู่เซว่!”
ทันใดนั้นเสียงของหลินเฟยก็ดังมาจากด้านหลังของเขา
ฉับพลัน รอยยิ้มของบุตรสายฟ้าก็แข็งค้าง และความเย็นชาบนใบหน้า
ที่งดงามของเด็กสาวก็ละลายทันที
บุตรสายฟ้าหันกลับมามองและเขาก็เห็นร่างของหลินเฟย!
เขามาที่นี่จริง ๆ !
ยี่หยู่เซว่ยังไม่ทันได้ส่งข่าวเลย เขาก็กล้ามาที่นี่แล้ว!
ในเวลานี้หลินเฟยก็เดินเข้ามาหาเด็กสาวและพูดว่า “ฉันทำอาหารไว้
แล้ว กลับไปกินข้าวกันเถอะ”
เด็กสาวพยักหน้าอย่างหนักและไม่อาจหยุดรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า
ของเธอได้
“นายกล้ามาที่นี่ได้ไง?” บุตรแห่งสายฟ้ามองไปที่หลินเฟยด้วยความ
ไม่เชื่อและพูดว่า “นายไม่มีพลัง นายมาที่นี่ได้ไง?”
หลินเฟยพูดอย่างจริงจังว่า “เพราะหลังจากที่ฉันทำอาหารเสร็จ ฉัน
พบว่าการกินข้าวคนเดียวมันเหงาเกินไป”
“เหตุผลแค่นี้เหรอ?” ชิซูโก๊ะไม่อยากจะเชื่อ
แค่เพราะกินข้าวด้วยกัน นายก็กล้าที่จะวิ่งออกมาหาใครสักคนโดย
ไม่คิดชีวิต?
“นายมันบ้าจริง ๆ !” บุตรสายฟ้าพูดอย่างโกรธ ๆ และหันกลับมา
มอง เขาอยากจะให้หลินเฟยหายหน้าหายตาไปจริง ๆ
แต่ยี่หยู่เซว่อยู่ที่นี่ เขารู้ดีว่าเขาไม่อาจทำได้ หากว่าเขาโจมตีตอนนี้!
ดังนั้นฉันทำได้เพียงแค่ออกมาก่อน
“อย่าลืมสิ่งที่นายพูดไว้” ในเวลานี้ เด็กสาวก็เตือนบุตรสายฟ้า
ทันใดนั้นบุตรสายฟ้าก็หน้าม้านทันที
เปรี้ยง
เขากลายเป็นสายฟ้าและหายไปบนท้องฟ้าทันที
“ฉันต้องฝันแน่ ๆ !”
เมื่อเด็กสาวจับแขนหลินเฟย ทันใดนั้นเสียงที่น่ากลัวก็ดังมาไม่ไกล
เด็กสาวมองไปที่นั่นและเห็นชายแปลกหน้ายืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้น
ดวงตาของเขาเบิกกว้างและปากของเขาก็อ้าพอที่จะใส่ไข่ลงไปได้!
ในเวลาต่อมา เธอก็เห็นชายคนนั้นรีบวิ่งไปเข้าหาหลินเฟยด้วยความ
ตกใจ
“บอกมาเร็ว ๆ นายมีความสัมพันธ์อะไรกับเทพธิดา!?
เขาหัวเราะเยาะหลินเฟยและพูดว่ามันเป็นความฝัน แต่ตอนนี้เขาเห็น
อะไร?
ยี่หยู่เซว่วิ่งเข้ามาเกาะแขนหลินเฟย!