One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 183-184

Modifier Chapter 183
เพราะอย่างนี้หลินเฟยจึงหยิบผลพลังทั้ง 15 ผลออกไป!
มันราวกับหลุดออกจากมือของเธอ!
“นายไม่ขาดอาหารงั้นหรอ?” รองประธานกล่าวด้วยความหวังอัน
ริบหรี่ดั่งแสงสุดท้าย “ตอนนี้ฉันสามารถให้แต้มได้ 200,000 แต้ม
สำหรับผลพลัง มันเพียงพอที่คุณจะแลกเปลี่ยนกับอาหารจำนวน
มาก”
“อาหาร?”
หลินเฟยยิ้มและหยิบขนมปังหนึ่งก้อน, สองก้อน, สามก้อน, ออกมา
จากกระเป๋าเป้ของเขา…
ขนมปังทั้งกล่อง!
“คุณเพิ่งพูดอะไรไปนะ?”
คราวนี้รองประธานตะลึงจริง ๆ และเธอเดาผิดตั้งแต่แรก
หลินเฟยไม่ขาดอาหารเลย
เธอกลืนน้ำลายอย่างหนัก เธอไม่เข้าใจชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้เลย
ทำไม?
รองประธานเต็มไปด้วย 100,000 ทำไม
ทำไมเขาถึงมีผลพลังมากมาย?
ทำไมเขาถึงไม่ขาดแคลนอาหาร?
“ขอลา” หลินเฟยวางขนมปังทั้งหมดไว้ที่ด้านหน้าของเธอและจาก
ไปพร้อมกับเด็กสาว
“จะออกไปแล้ว?” เด็กสาวงง “ไม่ใช่ว่าเรามาเพื่อแลกเปลี่ยนผลพลัง
เหรอ?”
หลินเฟยพูด “แลกแน่นอน”
“แต่ตอนนี้ ฉันไม่ได้วางแผนที่จะใช้ผลพลังแลก หัวใจของพวกคุณ
ดำเกินไป ฉันวางแผนที่จะแลกแต้มกับอาหาร”
1 ก้อนคือ 1,000 แต้ม
10 ก้อนก็คือ 10,000 แต้ม
หลินเฟยแลกขนมปัง 7 แถวอย่างสบาย ๆ และได้รับ 70,000 แต้ม
และแลกเปลี่ยนผลพลัง
นี่คือผลพลังที่คล้ายกับแก้วมังกร
“เป็นแก้วมังกรนี่เอง ก็ไม่เลว” หลินเฟยพึมพำ
และเมื่อรองประธานในห้องประชุมที่เต็มไปด้วยความสงสัยเกี่ยวกับ
ชีวิต ข่าวใหม่ที่หลินเฟยได้รับผลพลังก็เข้ามาอีกรอบ
“เร็วขนาดนี้เลย?”
รองประธานก็ได้สติ
สิ่งที่เธอเพิ่งเห็นทำให้แนวคิดเกี่ยวกับวันสิ้นโลกของเธอนั้นแตก
สลายหลังจากที่เผชิญหน้ากับมันมานาน
ในโลกนี้มีคนที่ไม่ขาดอาหารและผลพลังจริง ๆ
“เขาต้องไม่ง่ายแน่ ๆ”
รองประธานพูด “เราต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา จะให้ดีที่สุดเขา
ต้องเข้าร่วมการประชุมนี้!”
“ถึงเวลานั้น มันจะเป็นเรื่องง่ายที่จะขอของกับเขา”
เมื่อคิดอย่างนี้มุมปากของเธอก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย
ดังนั้นเธอจึงออกคำสั่งทันที “คืนสองแสนแต้มกลับไป!”
เด็กสาวที่กำลังทำอาหารเที่ยงอยู่ จู่ ๆ ก็ได้รับการแจ้งเตือนจากการ์ด
เมื่อเธอหยิบออกมาดู เธอก็เห็นแต้ม 200,000 แต้มกลับคืนมา
เหมือนเดิม!
เธอตระหนักได้ว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังพยายามเอาใจหลินเฟย ดังนั้น
เธอจึงวิ่งเข้าไปบอกกับหลินเฟยทันที
“คุณมีแผนรับมือกับ 200,000 แต้มนี้อย่างไง?”
หลินเฟยหยิบการ์ดขึ้นมามองและพูดว่า “ฉันจะทำอะไรได้?
แน่นอนว่ามันถูกส่งมาให้ฉัน”
เด็กสาวงง แต่ก็ยังโอนแต้มให้หลินเฟย
“แต้มในระบบนี้ถูกออกแบบมากอย่างไม่สมเหตุสมผล อาหารแพง
เกินไป หลายคนไม่อาจจ่ายได้ ด้วย 200,000 แต้มนี้ มันถือว่าเป็น
ของขวัญสำหรับฉัน”
เนื่องจากการ์ดของเขาเป็นเลเวล E จึงมีข้อมูลติดต่อเลเวล E คนอื่น ๆ
โดยอัตโนมัติ
เขาแบ่งแต้มทั้ง 200,000 แต้มออกเป็น 5,000 แต้ม 40 ชุด
จากนั้นเขาก็โอนแต้มที่มีรายละเอียดในการ์ดเพื่อทำการมอบแต้มทั้ง
40 ชุดให้กับคนที่อยู่ในเลเวล E
คนเหล่านี้ บางคนอาจไม่กังวลกับการกินดื่ม
แต่หลินเฟยไม่มั่นใจว่าพวกเขาจะมีของกินได้นานมากแค่ไหน
ในช่วงเวลาวิกฤติ กองฟางก็อาจบดขยี้ผู้คนให้ตายได้ หลินเฟยจึงหวัง
ว่า 5,000 แต้มที่เขามอบให้จะช่วยให้บางคนผ่านความยากลำบากได้
“ชีวิตไร้พ่ายนั้นน่าเบื่อ เรียบง่ายและไม่โอ้อวด” หลินเฟยถอนหายใจ
จากนั้นเขาก็นอนกลายเป็นปลาเค็ม
เด็กสาวมองเห็นทั้งหมดนี้ด้วยสายตาของเธอและไม่พูดอะไร แต่มี
รอยยิ้มน้อย ๆ บนใบหน้าของเธอ
Modifier Chapter 184
หลังจากได้รับ RPG และผลพลังแล้ว วันต่อ ๆ ไปก็จะง่ายขึ้น
หลินเฟยได้กลายเป็นปลาเค็มบนเตียงมาสองวันและเป้าหมายของ
เขาก็ชัดเจนมาก
นั่นก็คือ…กลับบ้าน!
เขาต้องการกลับบ้าน
“ฉันจะกลับบ้านได้อย่างไง?” หลินเฟยพึมพำ “บางทีเทพที่ออกมา
จากปากของพวกกลายพันธุ์นั้นอาจจะสามารถทำให้ฉันกลับไปได้”
หลินเฟยจึงตั้งเป้าหมายใหม่ในใจ
“ต้องไปหาเทพ!”
แต่หลินเฟยก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย มันยากมากที่จะหาเบาะแส
เพราะว่าเขาไม่มีเงื่อนงำใด ๆ
“พรุ่งนี้ไปกันเถอะ”
หลินเฟยกล่าวว่า “ฉันจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้เพื่อตามหาเทพ
และหาทางกลับไป”
จ้อก ๆ
ในเวลานั้น ท้องของเขาก็ร้องออกมา
“ก่อนจะไปหาเทพ ฉันต้องอิ่มท้องก่อน” ท้ายที่สุดเขาก็ลุกขึ้นจาก
เตียง แต่เขาก็ไม่เห็นเด็กสาว
เขาเดินไปที่ห้องนั่งเล่นและเห็นว่ามีอาหารเย็นอยู่ แต่ก็ไม่เห็นเธอ
ข้างโต๊ะมีข้อความที่สวยงามและเป็นระเบียบของเด็กสาวว่า “ฉันจะ
ออกไป ฝึกซ้อม”
เธอไม่อาจอยู่เฉยได้
เพราะว่าเด็กสาวเป็นคนที่มีพลัง ถ้าเธอต้องการจะแข็งแกร่งขึ้น เธอ
จะสามารถพัฒนาตัวเองได้ด้วยการต่อสู้อย่างต่อเนื่องเท่านั้น
หลังจากใช้เวลาสองวันอยู่บ้าน เธอจึงออกจากวิลล่าด้วยตัวเองเพื่อ
ตามหาซอมบี้ในเมืองและต้องการพัฒนาตัวเอง
“เด็กคนนี้นี่”
หลินเฟยยิ้มและเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมอาหารเที่ยง
จนกระทั่งกินข้าวเสร็จก็ยังไม่เห็นเด็กสาว หลินเฟยมองไปที่สถานที่
ว่างเปล่าและรู้สึกอึดอัด เขาจึงบินออกจากระเบียง
“เธอควรจะอยู่ในเมือง”
และในเวลานี้
ร่างกายของเด็กสาวเย็นเฉียบ สายตาของเธอที่แต่เดิมก็เย็นชาราวกับ
น้ำเย็น
ในขณะนี้เธอกำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์เลเวล S สามตัวเพียงลำพัง
กระทิงหนึ่ง
ปรสิตอีกสอง
พวกปรสิตคือสัตว์ประหลาดที่โผล่ออกมาจากท้องของมนุษย์ใน
โกดังร้าง พวกมันสูง, แข็งแกร่งและมีกรงเล็บที่แหลมคม พวกมัน
วางไข่ในตัวมนุษย์ซึ่งน่ากลัวมาก
ยิ่งไปกว่านั้นมันยังเป็นจุดอ่อนของเด็กสาว!
“น้ำแข็งและหิมะ!”
เด็กสาวกลืนความโกรธทันที ทันใดนั้นเธอก็ถูกล้อมรอบไปด้วย
หิมะในระยะไม่เกิน 100 เมตร เพราะมันเป็นน้ำแข็งและมีลมหนาว
พัดผ่านเข้ามา
เธอยืนอยู่ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งราวกับเทพธิดาจากโลกทั้งเก้า
เธอช่างงดงามและน่าทึ่งจริง ๆ !
มอนสเตอร์เลเวล S ทั้งสามตัวถูกแช่แข็ง
เด็กสาวรู้อยู่ในใจว่าความแข็งแกร่งของเธอไม่อาจทำลายมอนสเตอร์
เลเวล S ทั้งสามได้ทั้งหมด เธอจึงแช่และค่อย ๆ ยิงไปทีละตัว
เธอเกลียดปรสิตมากที่สุดดังนั้นเมื่อเธอก้าวออกไป เธอจึงโจมตี
ปรสิตที่อยู่ใกล้ที่สุดราวกับสายฟ้า
เด็กสาวเตะออกไป ก่อนที่เธอจะโดนรูปปั้นน้ำแข็งและน้ำแข็งก็
ควบแน่นไปที่เท้าของเธอ แต่ในพริบตาน้ำแข็งก้อนใหญ่ที่อยู่ที่เท้า
ของเธอ การเตะครั้งนี้ได้แทงทะลุเข้าไปในร่างกายของปรสิตตรง ๆ
ตูม!
เมื่อน้ำแข็งระเบิด ปรสิตที่เดิมทีอยู่ในขั้นไร้พ่ายก็กลายเป็นชิ้น ๆ
เหมือนกับโดนก้อนอิฐที่กลายเป็นเศษน้ำแข็ง
ตูม!
เกิดเสียงดัง 2 ครั้ง น้ำแข็งที่แช่กระทิงและปรสิตของทั้งสองตัวนี้ก็
แตกลงและพวกมันก็พุ่งเข้าหาเด็กสาว
“แกมันน่ารำคาญ”
ดวงตาของเด็กสาวเป็นประกายด้วยแสงสีฟ้าและเธอกล่าวว่า “ยังมี
คนในครอบครัวรอให้ฉันไปทำอาหารอยู่!”
เธอยกมือขึ้นและสร้างกับดักน้ำแข็งและแช่แข็งพื้น
กริ๊ก!
ทันใดนั้นกำแพงน้ำแข็งก็พุ่งขึ้นมาเกิดขึ้นต่อหน้าปรสิตโดยมีหนาม
แหลมมาอยู่ด้านหน้าและกระทิงก็พุ่งเข้าใส่มันตรง ๆ
ในขณะที่กำลังแพงระเบิดและมีหลุมเลือดปรากฏมากมายบนตัวของ
กระทิง