One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 163-164

Modifier Chapter 163
จากการใช้ [perspective] เขาก็สามารถเห็นปลิงตัวใหญ่ที่กำลังไล่กิน
ปลากลายพันธุ์อยู่ภายใน
ปลิงนั้นตัวยาวกว่า 3-4 เมตร และมีขนาดเท่ากับวัวก่อนการกลาย
พันธุ์
เมื่อมันจับปลาได้มันก็ลงมือดูดทันที
เขากระโดดขึ้นและมาอยู่ข้างทะเลสาบก่อนที่จะตะโกน “พวกมัน
ด๊วบกันหรอ?”
“ลืมไปเถอะ ถ้าแกไม่นอนกลางคืน ทำไมถึงต้องทำเสียงดังด้วย?
ฉันจะนอน ถ้าเสียงมันดังขนาดนี้ฉันก็ไม่ได้นอนพอดี!”
หลังจากพูดจบ!
ฟุ่บ!
มีปีรันย่ากระโดดขึ้นมาจากทะเลสาบและพุ่งเข้าหาหลินเฟยพร้อม
ทั้งยังพยายามที่จะลากเขาลงไปในน้ำ
“ฉันจะนอน ไม่อยากเปียก”
หลินเฟยปัดปิรันย่าด้วยหลังมือให้กลับไปที่น้ำเหมือนเดิม
จากนั้น
ศพของปิรันย่าก็ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากน้ำ ความจริงคือมันตายแล้ว
และไม่อาจตายได้มากกว่านี้อีก
ซู่มมม!
ในเวลานั้น ปลิงในน้ำก็สังเกตเห็นหลินเฟยยืนอยู่ข้างทะเลสาบ มัน
จึงโผล่หัวขึ้นมาจากน้ำและพุ่งเข้าหาหลินเฟย
ตัวนี้มันใหญ่พอที่จะกลืนคนเข้าไปเลยในทีเดียว มันทำให้พวกเขา
อาจจะหายไปในคำเดียว
อย่างไรก็ตามหลินเฟยเพียงแค่ปัดเบา ๆ
ตูม!
เกิดเสียงอู้อี้
ร่างกายของปลิงก็ถูกลมพัดจนกลายเป็นผงและหายไปกับสายลม
หลินเฟยไม่ต้องการให้เลือดเปื้อนทะเลสาบ
เมื่อปลิงถูกลมโบกตาย ทั้งทะเลสาบก็เงียบอีกครั้ง
หลินเฟยมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะกลับไป
แต่หลังจากที่เขาก้าวไปได้สองก้าว เขาก็ต้องฉุกคิดและหยุดลง
เพราะในเวลานี้ เขาจำปัญหาที่ร้ายแรงได้แล้ว
“ฉันเพิ่งจะฆ่าปลิงไปใช่ไหม?”
“ราชาปลิง!”
เขากลับไปที่ทะเลสาบเพื่อดูว่ามันเป็นปลิงอะไร?
เขาเพิ่งจะตบมันจนกลายเป็นผงเมื่อกี้!
“ได้โปรด…อย่าตายน้าา”หลินเฟยคร่ำครวญ เขาตบมันไปแล้วและ
ยังภาวนาให้อีกฝ่ายยังไม่ตาย…
เขาเริ่มใช้ [fluoroscopy] ตรวจสอบและมองลึกเข้าไปในทะเลสาบ
และในที่สุดเขาก็ไม่เห็นปลิงแม้แต่ตัวเดียว
“20,000 แต้ม…”
20,000 แต้มหายไปเพราะเขาตบ หลินเฟยเสียใจและปวดใจอย่าง
มากแต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่กกลับไปนอนอย่างปลง ๆ
หลิยเฟยได้แต่ปลงจิต พรุ่งนี้เขาจะบอกเธออย่างไงดี?
ราชาปลิงลอบโจมตีเมื่อคืนนี้ เขาไม่ได้ดูมัน เขาพลาดและฆ่ามันไป?
“มันเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน” หลินเฟยถอนหายใจ
หลังจากกินข้าวเช้า หลินเฟยก็บอกกับเด็กสาวว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไร
ขึ้น
“คุณฆ่ามัน?” เด็กสาวตกใจและพูดว่า “ราชาปลิงซ่อนตัวอยู่ใน
ทะเลสาบข้าง ๆ เราหรอ?”
ภารกิจบอกแค่เบาะแสของราชาปลิง แต่มันไม่ได้เจาะจง
ทำให้ เธอไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นใกล้ ๆ นี้กับสถานที่ที่ทั้งสองมาอาศัยอยู่
และการโจมตีเมื่อคืนทำให้หลินเฟยรำคาญใจจนเขาออกไปจัดการ
ในท้ายที่สุด
“มันบังเอิญมาก ราชาปลิงมันต้องไร้โชคแค่ไหน?” เด็กสาวอดไม่ได้
ที่จะหัวเราะ
จากนั้นก็พูด “มันก็แค่ 20,000 บางทีอาจจะมีคะแนนมากกว่านี้ใน
อนาคต?”
“เช่น จู่ ๆ ฉันก็ได้พบกับมอนสเตอร์หลาย ๆ ตัวที่มารวมตัวกัน…”
เด็กสาวพูด
เมื่อเธอพูดเสร็จ เธอก็เปิดดูตารางภารกิจและตกตะลึง
“มันดันมีจริง ๆ !”
เธอถึงกับอึ้งและหลังจากนั้นเธอก็พูดว่า มันเป็นภารกิจร่วม มีแต้ม
ให้ถึง 100,000 แต้ม
“เจอมอนสเตอร์เลเวล S 12ตัวใกล้ที่ชุมนุม หากคนที่อยู่เลเวล S คน
ไหนร่วมมือกันจัดการพวกมัน รางวัลคือ 100,000 แต้ม”
“100,000?” ดวงตาของหลินเฟยก็เปล่งประกาย เขาเข้าไปดูและพูด
ว่า “เราต้องรับมัน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟย เด็กสาวก็ไม่ลังเลและกดรับงานทันที
Modifier Chapter 164
เมื่อทั้งสองเข้ามาถึงสถานที่ที่กำหนดตามที่ได้รับแจ้งในข้อมูลงาน
พวกเขาก็พบว่ามีคนมารออยู่แล้ว
เป็นลุงกลางคนที่มีดาบยาวอยู่ที่เอว
แม้ว่าจะเป็นดาบ แต่ก็มีเพียงดาบคมด้านเดียวมันเหมือนกับมีดบาง ๆ
ที่ดูแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
“เธอคือเลเวล S คนใหม่?”
เมื่อเห็นเด็กสาวปรากฏตัว ลุงก็ถามทันที
“ใช่” ยี่หยู่เซว่พยักหน้าเล็กน้อย เลเวล S มีน้อยมาก และเมื่อมีเลเวล
S คนใหม่ พวกเขาจะรู้ได้ทันทีตั้งแต่ครั้งแรก
“เธอเป็นที่รับรู้อย่างมากเพราะเป็นคนแรกที่เลื่อนระดับจากเลเวล A
ไปเป็น S” ลุงคนนั้นพูดอีกว่า “แม้ว่าเธอจะทำงานหนักแต่ก็พูดเถอะ
ฉันเป็นเลเวล S ตั้งแต่แรกและเธอก็เป็นเลเวล A มาก่อน”
“เมื่อเธอลงมือ เธอจะปลอดภัยมากกว่าที่จะเชื่อฟังฉัน”
มีน้ำเสียงของการสั่งการในการพูดของเขา
คิ้วของเด็กสาวขมวดเล็กน้อยและลุงด้านหน้าของเธอก็ทำตัวรังเกียจ
ราวกับว่าเลเวล S เป็นจ้าวจักรวาล
“แม่ง!”
ในเวลานี้ จู่ ๆ ก็มีเสียงของผู้หญิงดังขึ้นมาอย่างน่าตกใจ
“ช่างเป็นเด็กสาวที่น่ารักจริง ๆ”
ทั้งเด็กสาวและหลินเฟยก็มองไปตามทิศทางเสียงและเห็นหญิงสาว
ที่แต่งตัวทันสมัยเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ตาของหลินเฟยหรี่ลง
เพราะเขาเห็นว่าผู้หญิงที่เดินมาด้วยท่าทางตุ้งติ้ง ใส่เสื้อผ้าผ่าอกและ
เขาก็ชำเลืองมองอกอีกฝ่าย หลินเฟยรู้ได้ทันทีว่ามันจะสุดยอด
เกินไป
“เนื้อเยอะไปแล้ว ไม่หนักหรอ?”หลินเฟยถอนหายใจในใจ แต่มันก็
ไม่มีผลอะไรกับตัวเอง
ใหญ่เกิ้น
หญิงสาวเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มและกอดเด็กสาวไว้ในอ้อมแขน
ของเธออย่างนาน
“สาวน้อย ทำไมน่ารักจัง ให้พี่สาวกอดหน่อย!” หญิงสาวคนนั้นยิ้ม
“อูวว อุ-“
เด็กสาวดิ้นรนอย่างหนักในอ้อมแขนของเธอ
เธอทำให้เด็กสาวหายใจไม่ออก?
ท้ายที่สุดก็ดิ้นออกมา ในตอนแรกเด็กสาวตกใจ ใบหน้าเล็ก ๆ ของ
เธอซีดลง จากนั้นก็ก้มมองไปมาที่อกของเธออย่างไม่รู้ตัว
“โอ้ ฉันเพิ่งจะเคยเห็นเด็กสาวน่ารัก ฉันตื่นเต้นมากเกินไป พี่สาวขอ
โทษ” หญิงสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ มันไม่เป็นไร”
เด็กสาวตอบ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเทา เพราะหัวใจของเธอตายไป
แล้ว
ไม่ว่ามันจะใหญ่แค่ไหน มันก็ไม่อาจทำให้เธอเจ็บได้มากกว่านี้อีก
แล้ว!
“น้องสาว เธอชื่ออะไร?” หญิงสาวยิ้ม “ให้ฉันเดายี่หยู่เซว่ใช่ไหม?”
“ถูกต้อง”
ยี่หยู่เซว่พยักหน้า และพยายามจะไม่มองผู้หญิงด้านหน้าของเธอ
“น้องสาวสามารถเรียกฉันว่า ชิงเฟิง” หญิงสาวยิ้ม “น้องหยู่เซว่ เธอ
สามารถเรียกฉันว่า พี่ชิงเฟิงได้”
“ป้าชิงเฟิง”
เด็กสาวกระซิบ
หลินเฟยเห็นได้ชัดว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวได้กลายเป็น
แข็งกระด้างก่อนที่จะเหลือบตามองพร้อมกับสัมผัสได้ถึงจิตสังหาร
ของเธอ
ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ว่าจะสวยกว่าใครในประเทศ
เธอเป็นคนที่หัวสูงและเธอก็มีเสน่ห์มาก มากเสียจนผู้ชายธรรมดา ๆ
มักจะมองออกได้ยาก
แต่หลินเฟยเป็นใคร?
มากอดเด็กสาวของเขาและยังทำท่าทีนิ่งเฉยราวกับกำลังจะยั่วยุคน
แซ่หลิน!
เด็กสาวที่อยู่มานานก็สามารถต้านทานเธอได้ หญิงสาวคนนี้มักจะ
ต้องอาศัยการแต่งตัว
“น้องหยู่เซว่” ชิงเฟิงยื่นมือออกมาและกอดยี่หยู่เซว่ไว้ในอ้อมแขน
ของเธอด้วยความใจกว้างและพูดด้วยรอยยิ้ม “นั่นมันต้องเป็น พี่ชิง
เฟิงสิ”
“นี่ พี่สาว”
“อูววว”
เด็กสาวพยายามดิ้นรน
“เออ” ในเวลานี้ ลุงที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็พูด “อย่าลืม เรายังมีธุระ”
ชิงเฟิงก็ปล่อยเด็กสาวไป