One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 133-134

Modifier Chapter 133
อั่ก
เด็กชายรู้สึกว่ามีมีดบาดหัวใจอย่างแรง
นี่คือคำปลอบ?
มันดันกลายเป็นระเบิดที่ร้ายแรงที่สุด
น่ารัก, ใจดี, ทำอาหารเก่ง…
หยางเฮ่ารู้สึกอยากจะร้องไห้ ทำไมเขาเป็นคนแบบนี้?
นี่มันควรจะเป็นวันที่เขามีความสุข
เขาเงยหน้ามองบนฟ้าเพื่อไม่ให้น้ำตาไหล นี่คือการแสดงความ
เข้มแข็งของเขา
เมื่อมองไปที่หยางเฮ่า หลินเฟยก็อยากจะหัวเราะ
อีกฝ่ายเพิ่งจะขุดกำแพงต่อหน้าต่อตาเขา มันจะทนได้อย่างไร?
เด็กสาวเขินอายอยู่นานและไม่อาจเงยหน้าขึ้นมาได้
ระหว่างทางหยางเฮ่าดูเหมือนจะเป็นคนละคน ในตอนแรกเขาเป็น
คนพูดมาก แต่ตอนนี้เขาเป็นคนเงียบมาก จนพี่ชายทั้งสองของเขาก็
ไม่กล้าใช้งานใด ๆ
แต่เมื่อคิดไปคิดมา เขาควรจะหายเจ็บเร็ว ๆ นี้
ดังนั้นดวงตาของทั้งสองจึงมองไปที่หลินเฟย
“นายเพิ่งจะบอกว่านายไม่มีพลัง?” พี่ใหญ่ถาม
“ใช่” หลินเฟยพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้นก็ตามหลังเราและฟังคำสั่งของเรา ไม่อย่างนั้นเราจะไม่
สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
พี่รองของเขาก็พูดอีกว่า “นอกจากนี้หลังจากที่นายได้รับอาหารแล้ว
ส่วนแบ่งของนายจะน้อยที่สุด”
ในความจริงพวกเขาทั้งหมดเสียใจที่พาหลินเฟยมาด้วยตอนนี้
คนที่ไม่มีพลังอย่างคนธรรมดา จะใช้งานอะไรได้ในวันสิ้นโลก?
“บางทีมันอาจจะมีประโยชน์ภายหลัง” ทั้งสองคิดกับตัวเอง
เขาต้องการทั้งหมด ตอนนี้มันอาจจะดูลำบากสำหรับเขาที่จะออกไป
ดังนั้นเขาจึงต้องเรียกสติเด็กชายที่ใจสลายคนนั้น
ท้ายที่สุดทั้งหกคนได้มาถึงหน้าหยางเฟินหยวนที่ชานเมืองตอนเที่ยง
ลุงวัยกลางคนรู้สึกอายและหลินเฟยรู้สึกว่าเขารีบร้อนเล็กน้อย เขา
คงหิวมาก?
“ระวังตัว”
เมื่อเขามาถึงที่นี่ พี่ใหญ่และพี่รองดูเคร่งเครียดและพี่รองก็พูดว่า
“อย่าออกห่างจากฉันเกินสองเมตร ไม่อย่างนั้นนายจะตาย”
หลินเฟยเห็นว่าเขาจริงจังมาก ดังนั้นเขาจึงพาเด็กสาวเข้ามาใกล้อีก
สองก้าว
ห้องเลี้ยงผึ้งเงียบมาก
หลินเฟยมองไปรอบ ๆ มีกลิ่นของพิษจำนวนมาก แต่ไม่มีผึ้งให้เห็น
ผึ้งมันหนีไปหมดแล้ว?
ชายกลางคนนำทางไป เขาเดินไปอย่างไม่เร่งรีบและเดินไปยังบ้าน
หลังที่อยู่ไกล
“ฉันไม่รู้สึกว่าเขาอยากกลับมาเอาอาหาร” หลินเฟยกระซิบกับเด็กสาว
เด็กสาวมองหลินเฟยอย่างงุนงง
จริง
ชายกลางคนมาที่บ้านและตะโกนอย่างประหม่า “แม็กโนเลีย!”
หลินเฟยเข้าใจทันทีว่าชายกลางคนเขาเข้ามาหาใคร!
มือของเขาสั่นขณะเปิดประตู แต่ข้างในว่างเปล่า ทำให้หลายคนดู
แปลกใจ
“ลุง ทำอะไรหน่ะ?”เด็กชายถาม
“ไม่มีอะไร?” ลุงส่ายหัวและพูดว่า “งั้นไปห้องใต้ดินกันเถอะ”
ภายใต้การแนะนำของลุงกลางคน ทุกคนก็เดินไปที่ห้องใต้ดินอย่าง
ราบรื่น เป็นไปไม่ได้ที่จะมีผึ้งอยู่ในนี้ทำให้ทั้งกลุ่มดูผ่อนคลายอย่าง
มาก
แต่เมื่อพวกเขาเปิดประตู ทุกคนก็ตะลึง
เพราะมีลีดเดอร์อยู่ในห้องใต้ดิน!
“แม่จ๋า!”
พี่ใหญ่ร้องลั่นและตะโกนทันที!
อย่างไรก็ตาม เขากำลังจะถูกกิน
ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นทำให้หูของพวกเขาเจ็บปวดอย่างมาก
และอดไม่ได้ที่ต้องถอยหลังสองก้าว
“ฟุ่บ!”
ลูกศรแทงทะลุหัวลีดเดอร์ ทำให้มันตายอย่างสมบูรณ์
“ไม่ดีแล้ว” หลายคนเริ่มกังวลใจ
แต่ตาลุงยังอึ้ง
เพราะเขาเห็นได้ชัดเจนว่าเสื้อผ้าของลีดเดอร์ตรงนั้นเป็นเสื้อผ้าแบบ
เดียวกับของภรรยาเขา!
“นั่นคือภรรยาของคุณ” หลินเฟยพูด
ตูม!
Modifier Chapter 134
ชายกลางคนนั่งลงบนพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน
“ทำไมคุณถึงกลับมาตอนนี้?” หลินเฟยเห็นจุดประสงค์ในการกลับมา
ของลุงกลางคนนี้แล้ว เขามาที่นี่เพื่อมารับภรรยาของเขาอย่างเห็นได้
ชัด
แต่มันก็เห็นได้ชัดว่ามันสายเกินกว่าจะกลับไปแล้ว
เป็นเวลาเกือบสี่เดือนแล้วตั้งแต่เกิดภัยพิบัติ
หลินเฟยไม่รู้สถานการณ์ของพวกเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ออกความคิด
เห็นใด ๆ ตอนนี้เขาแค่อยากได้น้ำผึ้งเท่านั้น
“ไม่ต้องพูดแล้ว รีบเร็ว ฉันไม่ต้องการให้เกิดปัญหาใด ๆ” พี่ใหญ่
ตะโกน
แต่ก่อนที่พวกเขาจะจากไปก็มีเสียน่ากลัวอยู่ดังอยู่ด้านนอก
หึ่ง ๆ ๆ ๆ
มันเป็นเสียงกระพือปีก!
“ไม่นะ”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ใบหน้าของคนหลาย ๆ คนก็ซีดเผือด
“เราถูกล้อม” พี่รองพูดอย่างอ่อนแรง “ในตอนนี้แม้ว่าฉันจะหนีไป
คนเดียวฉันก็จะตาย”
พวกเขามองไปที่หลินเฟย
เขาเป็นแค่คนธรรมดา ตอนนี้ต่อให้พวกเขาทิ้งเขาราวกับทิ้งลูก
ตัวเองเพื่อล่อผึ้งด้านนอกมันก็ไร้ประโยชน์
เสียงหึ่ง ๆ ด้านนอกดังขึ้น มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่าข้างนอกมีผึ้ง
กี่ตัว?
เขากลัวว่าหลินเฟยจะตายทันทีที่มันปรากฏ
“พวกมันน่าจะยังหาเราไม่เจอ” พี่ใหญ่ได้สติเล็กน้อยก่อนที่จะพูดว่า
“มันหาเราไม่เจอ ผึ้งเหล่านี้ก็น่าจะแยกย้ายกันกลับไปในไม่ช้า ถ้าเรา
อยู่ที่นี่สักสองสามวัน เราอาจจะรอด”
“มีอาหารอยู่ในห้องใต้ดิน มันน่าจะเพียงพอสำหรับเราอีกสักพัก”
เขายิ้มเพราะนี่คือทางออกที่ดีที่สุด
เขาเมื่อเขามองไปทั่วห้องใต้ดิน รอยยิ้มของเขาก็หายไปอย่างสมบูรณ์
ห้องใต้ดินว่างเปล่า มันมีเพียงขวดแก้วจำนวนมากเท่านั้น อาหารอยู่
ที่ไหน?
“แกโกหกพวกเรา!”
เขากระชากคอเสื้อของลุงกลางคนจนตัวโยน เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธ
จริง ๆ
ตูม!
ในเวลานี้ เกิดเสียงกระแทกจากประตูด้านนอกดังเข้ามา!
“ผึ้งพวกนั้นกำลังชนประตู”
ใบหน้าของพวกเขาซีดลงและตอนนี้พวกเขาไม่มีที่จะหนีไปได้
หลินเฟยหยิบขวดแก้วขนาดเท่าขวดน้ำขึ้นมาอย่างใจเย็น
เขารู้สึกว่าควรใช้ขวดแก้วเหล่านี้เพื่อเก็บน้ำผึ้งและตอนนี้ก็ถึงเวลา
ช่วยตัวเองแล้ว
เสียงกระแทกจากด้านนอกดังขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้นหยางเฮ่าก็ถอนหายใจยาว
เขามองไปที่เด็กสาวและพูดด้วยความรักและหลงใหลว่า”บางทีเรา
อาจจะไม่มีโอกาส แต่เป็นโชคดีที่ฉันได้ตายพร้อมกับเธอ”
หยางเฮ่าเดินไปที่ประตูโดยไม่หันกลับมามอง
“ได้โปรด…มองดูฉันเป็นครั้งสุด ฉันจะต่อสู้เพื่อเธอ แม้ว่าฉันจะไม่
เสียใจ แต่เธอเชื่อเถอะว่าฉันรักเธอมากกว่าเขา!”
ภัยพิบัติใกล้เข้ามา
เด็กหนุ่มยังคงสารภาพรักกับยี่หยู่เซว่!
ตูม!
ประตูห้องใต้ดินถูกกระแทกให้เปิดออก
หยางเห่ายืนอยู่หน้าประตู ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเปลวไฟราวกับ
ดวงอาทิตย์พร้อมกับเสียงคำราม เขารีบวิ่งไปที่หน้าประตู!
ด้านนอกเต็มไปด้วยผึ้งขนาดเท่าหนู และขนที่ดกดำ
“Sunny flames!”
เขาหลับตาและคำราม
ตูม!
ตามมาด้วยเสียงดัง
หยางเฮ่าพร้อมที่จะตาย แต่เมื่อเขาหมดแรง เขาก็รู้สึกถึงร่องรอยของ
ความเย็น?
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา เขาก็มองอย่างตะลึง
หิมะและน้ำแข็ง!
ด้านหน้าของเขา มันกลายเป็นโลกน้ำแข็งและหิมะ
ผึ้งที่บินอยู่ในอากาศถูกแช่แข็งจนกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งและเมื่อ
พวกมันตกลงพื้น มันก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ !
“ฉันยังไม่ได้ตอบแทนคุณ” ทันใดนั้นเสียงของเด็กสาวก็ดังขึ้นจาก
ข้างหลัง หยางเฮ่าที่หันกลับมามองก็ถึงกับผงะ
เมื่อเขาหันกลับไป เขาก็ตะลึงอย่างสมบูรณ์
เด็กสาวยืนอยู่ตรงนั้นและผมของเธอที่ปลิวไสวราวกับองค์หญิง
น้ำแข็งที่งดงาม