One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 125-126

Modifier Chapter 125
แขนของเขาก็หนายิ่งกว่าคน!
ไม่ต้องพูดถึงต้นขาที่แข็งแรงมากนั้นเลย!
ชายคนนั้นตกใจและอึ้งเมื่อเห็นฉากนี้ เขานั่งลงบนพื้นอย่างเหม่อ
ลอยในขณะที่เด็กสาวกระโดดลงจากชั้นสามโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ฟุ่บ!
เสื้อผ้าของเธอเปียกโชกไปหมดในคราวเดียว แต่เธอก็ไม่ได้เปลี่ยน
ท่าทีที่เย็นชาของเธอ
“ดีมาก”
มอนสเตอร์ยิ้ม “คราวนี้ฉันจะฉีกเธอเอง!”
ตูมม!
เขาเคลื่อนไหวมาถึงด้านหน้าของเด็กสาว พร้อมกับเงื้อมือที่ใหญ่
กว่าตัวเด็กสาวก่อนที่จะฟาดไปทางเธอราวกับตบแมลงวัน!
ตูมม!
เด็กสาวรีบหลบการโจมตี แต่เมื่อฝ่ามือตบลงมา ทั้งถนนก็สั่นสะเทือน
นี่มันทรงพลังมากกว่าของกระทิงเสียอีก!!
“หลบยังไงก็ไร้ประโยชน์” มอนสเตอร์พูด “ตราบใดที่ฉันยังมีน้ำ
ฉันก็ไร้พ่าย แถมวันนี้ฝนดันมาตก เธอจะเอาชนะฉันได้อย่างไร?”
“แกพูดถูก แกจะเอาชนะฉันได้อย่างไรท่ามกลางสายฝนนี้?” เด็ก
สาวสวนคำกลับมาด้วยประโยคเดิม
เพราะเธอคือคนที่มีพลังที่ควบคุมน้ำแข็ง!
แกร๊ก แกร๊ก
เมื่อเธอพูดจบ ความหนาวเย็นที่ลดลงอย่างฮวบฮาบก็ปรากฏออกมา
จากร่างกายของเธอทันที มันแผ่ออกมาจากเท้าของเธอและก่อให้เกิด
ชั้นน้ำแข็งบนถนนรอบ ๆ 100 เมตรทันที
แม้แต่ฝนที่ตกลงมาจากท้องฟ้าก็ตกลงมาช้าลง
ก่อนที่มันจะถึงพื้น มันก็กลายเป็นก้อนน้ำแข็งและจากนั้นเมื่อมันถึง
พื้นมันก็แตกละเอียดออกมาภายในครั้งเดียว
“ฉันเพิ่งจะรู้ว่าทำอย่างนี้ได้”
เด็กสาวเดินเข้าหามอนสเตอร์อย่างช้า ๆ
น้ำแข็งได้ทำให้ใต้เท้ามอนสเตอร์แข็งและปิดกั้นท่าทางของมัน
ในขณะที่มันทำได้เพียงขยับตัวแค่ครึ่งบน
“ฉันจะเรียกมันว่า ไอซ์เวิลด์ (ice world)”
100 เมตรนับจากจุดที่เธออยู่เป็นดินแดนหิมะและห่างออกไป 100
เมตรกลายเป็นโซนที่ฝนตก
“เป็นไปไม่ได้……”
มอนสเตอร์ไม่อาจพูดอะไรได้อีก เพราะมันได้กลายเป็นรูปปั้น
น้ำแข็งอย่างสมบูรณ์แล้ว
“เดี๋ยวก่อน!”
ในเวลานี้ มีเสียงตะโกนของชายหนุ่มดังมาจากที่ ๆ ห่างไกล
ในเวลาต่อมา เขาส่ายแขนเพื่อบอกให้อย่าทำไปทางเด็กสาว
ตุบ!
เขาคุกเข่าให้เด็กสาวอีกครั้ง
“ได้โปรดอย่างฆ่าเขา”
“เขายังมีสติ เขายังสามารถกลับตัวเป็นคนดีได้”
“ซอมบี้ในโลกนี้มีดีด้วยหรอ!”
เด็กสาวมองไปที่ชายคนนั้นอย่างเฉยเมยและพูดว่า “ฉันไม่มีเหตุผล
ที่จะปล่อยมันไป มันไม่ใช่มนุษย์อีกแล้ว”
“ผมจะบอกคุณเองว่าผลพลังอยู่ที่ไหน?”
“ตราบใดที่คุณสัญญาว่าจะไม่ฆ่าพี่ชายของผม!”
หลินเฟยเดินไปข้าง ๆ และพูดว่า “แค่บอกฉัน ฉันสัญญาณว่าจะไม่
ฆ่ามัน”
“มันอยู่กลางจัตุรัส”
“ยังมีผู้รอดชีวิตอีกมากที่นั่น!”
ตูม!
หลังจากที่ได้รู้ข่าวแล้ว เด็กสาวก็ไม่ลังเลที่จะทำลายรูปปั้นน้ำแข็ง
ของมอนสเตอร์อีกต่อไป ร่างของมันแตกกระจายเกลื่อนพื้นทันที
“พวกนาย!”
ดวงตาของชายหนุ่มคนนั้นเบิกกว้างเพราะเขาไม่อยากจะเชื่อเลย
“มีแค่เขาที่ตกลง แต่ฉันไม่เห็นด้วย”
เด็กสาวพูด “มีเพียงซอมบี้ที่ไม่ปรากฏตัวต่อหน้ามนุษย์เท่านั้นถึงจะ
เรียกมันได้ว่าเป็นซอมบี้ที่ดี”
“ตั้งแต่ที่เขากินไข่ พี่ชายของนายก็ตายไปแล้ว และตอนนี้เขาก็เป็น
แค่เพียงมอนสเตอร์เท่านั้น” หลินเฟยปลอบโยนชายหนุ่มคนนั้นและ
จากไปพร้อมกับเด็กสาว
แค่นั้น ส่วนชายหนุ่มคนนั้นจะคิดได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเขา
ฝนที่เทกระหน่ำทำให้ทั้งสองต้องเปียกปอน
หลินเฟยกลับไปที่วิลล่าพร้อมกับเด็กสาวในอ้อมแขนของเขาและ
พูดว่า “รีบต้นน้ำอาบได้แล้ว เธอจะไม่ได้ไม่เป็นหวัด”
เด็กสาวยิ้มและพูด “คุณยังทำเหมือนกับฉันเป็นเด็ก?”
“ตอนนี้ฉันเป็นคนที่มีพลัง ฉันจะไปป่ วยกับโรคเล็ก ๆ นี่ได้อย่างไง”
Modifier Chapter 126
หลินเฟยมองไปที่เด็กสาว เธอสวมเสื้อผ้าบาง ๆ หลังจากที่ฝนตก
เสื้อผ้าของเธอก็แทบจะโปร่งใส
“เอ่อ…”
สีฟ้าคาดขาว
การเซอร์วิสอันนี้กะทันหันจนทำให้หลินเฟยทำอะไรไม่ถูกนอกจาก
ต้องแกล้งไอสองสามครั้งก่อนที่จะรีบพูดว่า “งั้นฉันจะอาบน้ำ ไม่
เหนียวตัวหรอ?”
“ไม่ว่าเธอจะมีพลังแค่ไหน เธอก็ไม่อาจเอาชนะฉันได้ ดังนั้นไป…
ต้นน้ำและอาบซะ”
“ค่า ๆ ๆ”
เด็กสาวยิ้มและพยักหน้าพูดว่า “คุณเป็นคนที่อบอุ่นจริง ๆ”
แต่เธอหยุดหัวเราะทันทีในเวลาต่อมา
เพราะเธอพบว่าเสื้อผ้าของเธอเกือบจะโปร่งใส
ทันใดนั้นแก้มเด็กสาวก็เปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับผลแอปเปิ้ลสุกพร้อม
กับน้ำตาคลอ เธอมองไปที่หลินเฟยอย่างน่าสงสารและพูดว่า “คุณ
เห็นแล้วหรอ?”
หลินเฟยที่ต้มน้ำอาบแสร้งทำเป็นงงและพูดว่า “เห็นอะไร?”
“ไม่เห็นของฉันจริง ๆ หรอ?” เด็กสาวไม่เชื่อหลินเฟย
“ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดอะไร” หลินเฟยพูด
“ไอ้เลว”
ทันใดนั้นเด็กสาวก็พูด “แม่ของฉันเคยบอกว่าถ้าใครก็ตามมาเห็น
เรือนร่างของเธอ บอกให้ฉันฆ่าเขาซะ”
“แม่ของเธอโหดเกิ๊น” หลินเฟยตอบ
“ถ้ายังไม่เห็นจะลุกลี้ลุกลนทำไม?” เด็กสาวจ้องมองเขา
หลินเฟยทำได้แค่เพียงยอมรับ “ฉันรู้ว่ามันผิด”
“ฮึ่มม”
เด็กสาวแค่นเสียงและพูดว่า “เมื่อกี้ฉันโกหกคุณ”
“เธอชนะ”
หลินเฟยถอนหายใจ “เธอรู้วิธีโกหกได้เนียนจริง ๆ และฉันก็เป็นคน
แรกที่โกหกก่อน”
“คุณโกหกฉันก่อน” ทันใดนั้นเสียงของเด็กสาวก็อ่อนลง “มันเป็น
เรื่องใหญ่ คุณจะต้องทำอาหารดี ๆ ให้ฉัน แทนคำขอโทษ”
หลินเฟยหัวเราะ เด็กสาวเข้าใจเขาจริง ๆ
“น้ำพร้อมแล้ว มาอาบเลย”
“ค่า” เด็กสาวพยักหน้า
หลินเฟยเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อทำอาหารอีกครั้ง แม้ว่าหลินเฟย
จะไร้พ่ายและมีภูมิคุ้มกันต่อทุกสิ่งรวมถึงโรคหวัด แต่เด็กสาวก็เป็น
คนที่มีพลังเหนือธรรมชาติและมันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะ
เป็นหวัด
แต่ชีวิตจะต้องมีความรู้สึกด้านวัฒนธรรม ศีลธรรม จรรยา
อย่าง…ในวันที่ฝนตก เขาจะต้องกินน้ำซุปร้อน ๆ
“ชีวิตไร้พ่ายนั้นเรียบง่าย, ไม่โอ้อวดและน่าเบื่อ”
หลังจากต้มซุปแล้ว เขาก็คิดว่าเด็กสาวอาจไม่ชอบรสนี้ เขาจึงเติม
น้ำตาลเพื่อให้รสชาติมันดีขึ้น
หลินเฟยมองไปที่น้ำตาลทรายขาวในมือของเขาอย่างครุ่นคิด
“บางทีฉันอาจจะหาน้ำผึ้ง” ความหวานของน้ำผึ้งนั้นดีกว่าน้ำตาล
ทรายมาก
แต่หลินเฟยลืมไปแล้วว่านี่คือยุควันสิ้นโลก คนอื่น ๆ ยังไม่อาจหา
แม้แต่น้ำตาลได้ นับประสาอะไรกับน้ำผึ้ง
“อืม”
เมื่อเด็กสาวเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอน เธอก็ได้กลิ่น
“มันคืออะไร? ทำไมกลิ่นมันแปลก ๆ”
หลินเฟยเสิร์ฟชามให้เด็กสาวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา “เธอ
ต้องการที่จะแข็งแกร่งใช่ไหม? ดื่มมันแล้วเธอจะเป็นผู้ชนะ”
เด็กสาวมองไปที่หลินเฟย
“คุณคิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องแต่งพวกนี้หรอ?” เธอเข้าหาหลินเฟยพลาง
ย่นจมูกและพูดว่า “มันมีกลิ่นแปลก ๆ ?”
“มันเป็นอาหารทมิฬตามตำนานหรือเปล่า?”
“อาหารทมิฬ?”
หลินเฟนอดที่จะหัวเราะไม่ได้ “งั้นหรอ นี่มันเหมือนกับอาหารทมิฬ
ในตำนาน?”
“ถ้าคุณอยากจะลอง ฉันทำอาหารทมิฬให้ลองในภายหลัง แต่ตอนนี้
ลองดื่มมันก่อน”
เขายังจิบมันต่อหน้าเด็กสาวและพูดว่า “ไม่ต้องห่วง มันไม่มีพิษ”
“นี่คืออาหารตะวันออกที่มีมนต์ขลัง”
เด็กสาวไม่เชื่อ เธอยังรับมาและจิบใบหน้าที่แดงกล่ำของเธอก็กลาย
เป็นซีดเผือดทันทีราวกับว่าอาหารเป็นพิษ