One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 105-106

Modifier Chapter 105
ทุกคนเงียบกริบ
นี่เป็นสิ่งที่สำคัญมาก โดยทั่วไปแล้วเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดอย่างนี้
เพราะจะทำให้เสียขวัญ
แต่ตอนนี้ เขาต้องพูด เพื่อให้พวกเขาตื่นตัว
“โอเค การประชุมจบลงแล้ว ฉันขอร้องให้คุณมาในครั้งต่อไป” ชาย
กลางคนพูดจบก็ออกจากห้องไปทันที
“บาย ทุกคน”
หลินเฟยลุกขึ้นยืน เขาแค่มาดูความสนุก ตอนนี้การประชุมจบแล้ว
เขาควรจะออกไป
เขาเดินออกจากห้องและเด็กสาวก็ตามมาทันที
เลเวล A หลายคนยังอยู่ในห้องด้วยความงุนงง เพราะวันนี้พวกเขารู้
มาหลายเรื่องและแต่เรื่องก็ใหญ่เกินไป
เคยมีเลเวล S สองคน?
อีกคนตาย
“มันเกี่ยวกับวิฤตนี้หรือเปล่า?” มีการคาดเดาต่าง ๆ ในใจของพวกเขา
แม้แต่ชายเลเวล S ก็เงียบ
“ปรากฏว่าฉันไม่ใช่เลเวล S เพียงคนเดียว”ใบหน้าของเขาดูแย่
เล็กน้อย ครั้งหนึ่งเขาเคยภูมิใจมากเพราะเขาเป็นเลเวล S คนเดียวใน
ชุมนุมนี้
แต่เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเดิมทีจะมีเลเวล S ที่นี่มาก่อน
แต่มันก็หายไปแล้ว
“ลืมไปเถอะ เหลาจื่อยังคงเก่งที่สุด” เขาคิดในใจ
ระหว่างทางกลับ หลินเฟยพูดกับเด็กสาว “เมื่อกี้เธอกล้ามาก”
“ที่ไหนกัน?”
เด็กสาวหน้าแดง
ตอนนี้เมื่อเธอมาคิด ๆ ดูแล้ว ดูเหมือนว่าเธอจะกล้านิด ๆ ตอนที่เธอ
พูดว่าหลินเฟยคือแฟนของเธอ
“ไม่ชอบหรอ?” เด็กสาวถามอย่างกังวล
“ไม่”
หลินเฟยยิ้มและลูบหัวของเธอพร้อมกับพูดว่า “ตอนนี้เธอยังเด็ก
เกินไป อย่าคิดเรื่องพวกนี้เลย”
“โอ้”
เด็กสาวยังคงรู้สึกเสียใจเล็ก ๆ
เธอมองไปที่หน้าอกของเธอ มันเล็กงั้นหรอ?
“ชายเลเวล S คนนั้นชื่ออะไร?” หลินเฟยถามอย่างสงสัย
“เขาชื่อ ฉินเต๋า”เด็กสาวพูด “ความสามารถของเขาคือการปลดปล่อย
ศักยภาพของร่างกาย
“มันเป็นความสามารถแบบไหน?” หลินเฟยงง
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” เด็กสาวก็ไม่รู้
“ช่างเถอะ มันไม่สำคัญไปกว่าข้าวเย็นหรอก แต่เธอต้องสัญญาว่าจะ
ทำมื้อใหญ่คืนนี้” หลินเฟยพูด
เด็กสาวยิ้มและพูด “รู้แล้ว ๆ ฉันไม่ลืมหรอก”
คืนนั้น เด็กสาวทำอาหารแสนอร่อยตามที่สัญญา
ขาหมู, ผัดกุ้ยช่ายใส่ไข่, มะเขือเทศผัดไข่, ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน…
ท้ายที่สุดหลินเฟยก็กินไม่หมด
ความอยากอาหารของเขายังคงเหมือนกับคนทั่วไป
“อย่างนั้นฉันจะกินทั้งหมดเอง” เด็กสาวพูดอาย ๆ ตั้งแต่ที่ความ
สามารถของเธอตื่นขึ้นมา เธอก็กินมากว่าเดิม
“โชคดีที่กินได้เยอะ ๆ” หลินเฟยยิ้ม “กินเยอะ ให้มันอ้วน ๆ อวบ ๆ
ไปเลย โดยเฉพาะเด็กสาวที่หน้าตาดี”
“ไม่สมเหตุสมผลเลย” เด็กสาวมองไปที่หลินเฟย
แต่เธอยังชำเลืองมองที่หน้าอก
เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นที่นี่?
“กินผลไม้หลังอาหารด้วย” หลินเฟยหยิบผลพลังออกมาสองสามผล
ทุกวันเด็กสาวจะได้กินผลพลังและผลพลังเหล่านี้นี้ก็ไม่ได้ให้ผล
อะไรกับเธอมากนักอีกแล้ว
เด็กสาวสงสัยอยู่เสมอว่า หลินเฟยไปเอาผลพลังมาจากไหน?
“เธอต้องหาผลพลังอันอื่นให้เจอ” หลินเฟยพูด
รุ่งเช้า
เด็กสาวตื่นเช้าตามปกติ
ด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ เธอสลัดหลุดให้พ้นจากอ้อมกอดของหลิน
เฟยและจูบใบหน้าของหลินเฟยอย่างรวดเร็ว ทำให้เธอหน้าแดงยิ่ง
กว่าเดิม
“ได้เวลาทำอาหารเช้าแล้ว”
เด็กสาวกระโดดลงจากเตียงอย่างดีใจ จะมีความสุขแบบนี้ได้ทุก ๆ
วันไหมนะ?
Modifier Chapter 106
แต่เมื่อเธอพึ่งจะได้เข้าห้องน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าของเธอ
“หวออออ หวออออ หวออออ…”
เด็กสาวได้ยินเสียงมาจากด้านนอก
เด็กสาวขมวดคิ้วและหลินเฟยก็ถูกปลุกด้วยเสียงหวอ ก่อนที่เธอจะ
รู้สึกตัวเธอก็ถามออกไปว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“เดี๋ยวฉันไปดูเอง”
เธอเดินไปที่หน้าต่างและมองออกไปถึงกับผงะ
“ไม่นะ!”
เด็กสาววิ่งกลับมาอย่างกระวนกระวายและพูดว่า “เกิดกองทัพซอมบี้
แล้ว!”
“งั้นหรอ?”
หลินเฟยได้สติขึ้นมาทันทีและเดินไปที่หน้าต่างเพื่อดูและเขาก็เห็น
ซอมบี้ที่ดูแข็งแกร่งอยู่ที่ถนนด้านล่าง!
“นี่มันอย่างน้อย ๆ ก็หลายแสนตัว” หลินเฟยตกใจ
มีซอมบี้มากมาย พวกมันไปซ่อนที่ไหนก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยเห็น
พวกมันมาก่อนเลย
“เราต้องช่วยไหม?” เด็กสาวถาม
“แน่นอน” หลินเฟยพยักหน้าและพูด “ไปเถอะ ออกไปดูกัน”
“แต่เสื้อผ้าของคุณ?”
เด็กสาวขมวดคิ้ว ตอนนี้หลินเฟยยังคงสวมชุดนอน เธอจะต้อง
ออกไปเจอกับผู้คนด้วยชุดนี้หรอ?
“เสื้อผ้าทำไม?”
หลินเฟยพูด “ชีวิตสำคัญกว่า มันไม่ใช่แค่ชุดนอนรึไงแล้วก็อีกอย่าง
เราไม่ได้เปลือย”
จากนั้นเขาก็เอื้อมมือไปกอดเด็กสาวและบินออกไป!
ในเวลานั้น
เกิดความวุ่นวายในชุมนุมเพราะนี่น่าจะไม่เหมือนกับวันปกติ
อย่างไรก็ตาม หลายคนถูกปลุกด้วยสัญญาณเตือนภัย!
“กองทัพซอมบี้มาแล้ว!”
พวกเขาต่างก็ไม่พอใจ แต่เมื่อรู้ข่าว พวกเขาก็อึ้ง
กองทัพซอมบี้?
ผู้คนหลายคนได้ยินเสียงปืน
“ผู้รอดชีวิตเชิญไปที่หลุมหลบภัยใต้ดิน…”
เสียงตามสายยังคงดัง
แม้ว่าหลายคนจะมีความสามารถแล้ว แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นเลเวล
E ซึ่งมีอีกหลายคนที่ยังไม่แม้แต่จะผ่านเกณฑ์
เมื่อคนที่มีความสามารถเลเวล A ทั้งหมดมาถึงกำแพงสูงสามเมตร
และเห็นกองทัพซอมบี้ด้านหน้าของพวกเขา ทั้งหมดก็ตะลึง
มันเต็มไปด้วยคลื่นสีดำ!
“มีซอมบี้กี่ตัว?” จางเล่ยกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ขนาดของกองทัพ
ซอมบี้ที่อยู่ด้านหน้าของเขาน่ากลัวจริง ๆ
“จะจัดการอย่างไง?” หลี่เจี้ยนตัวสั่นจนถอยหลังออกไปอย่างไม่รู้ตัว
“แม้ว่าจะมีพวกเราอีกหลายสิบคนและพวกขยะด้านหลังอีก มันจะ
ไปหยุดซอมบี้มากมายอย่างนี้ได้อย่างไร?”
เลเวล A หลายคนเงียบโดยไม่พูดอะไร
“จะปล่อยให้พวกมันปีนขึ้นมาไม่ได้!”
ไม่ไกลนัก ทหารบางคนใช้ปืนกลกวาดยิงตลอดเวลาและตอนนี้
อาวุธเหล่านี้ยังคงมีประโยชน์ต่อซอมบี้ทั่ว ๆ ไป
แต่ถ้าพวกเขาต้องการจัดการกับซอมบี้กลายพันธุ์ มันจะไม่ได้ผล
“มันสายเกินกว่าจะถอยไปแล้ว” จางเล่ยขมวดคิ้วและพูดว่า “ตอนนี้
เราทำได้แค่ซื้อเวลาเท่านั้น”
“งั้นนายก็ไปซื้อเวลา” หลี่เจี้ยนพูด “ฉันยังไม่อยากตายตอนนี้”
“อย่างน้อยฉันก็ตายที่นี่ไม่ได้”
“ฉันเกลียดคนอย่างแกนัก”
จางเล่ยหัวเราะเยาะและกระโดดลงกำแพง
“นับฉันด้วย”
เย่หวู่เยว่พูดตามหลัง
เมื่อได้ยินเสียงเตือนเขาจึงวิ่งออกมาจากโรงพยาบาล แม้ว่าอาการ
บาดเจ็บของเขาจะยังไม่ฟื้นตัว แต่เขาก็ยังสามารถต่อสู้ได้
หลินหลานก็ตามหลังเขามาเช่นกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่ดาบใน
มือของเธอก็ออกจากฝักแล้ว
“คราวนี้ฉันจะรอดไหม?”
มีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง
เป็นของหวงเส้าเทียน
แขนขวาของเขาต่อกันอีกครั้ง เขายิ้มและก้าวเดินไปข้างหน้า “ภาพ
ตรงหน้านี้เหมาะกับฉันจริง ๆ !”
เขากระโดดลงจากกำแพงพร้อมกับรอยยิ้มวิปลาศ