One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 101-102

Modifier Chapter 101
30,000 แต้มได้เข้ามาอยู่ในการ์ดของเด็กสาว จากนั้นเด็กสาวก็
เปลี่ยนไปที่หน้าแลกเปลี่ยนกระสุน
เจ้าหน้าที่ถึงกับอึ้งเมื่อเห็นเด็กสาวกลับมาอีกครั้ง
“กระสุนแถมไม่ได้จริง ๆ” พนักงานกล่าว
“ฉันมาที่นี่เพื่อมาแลกกระสุน” เด็กสาวแสดงหน้าการแลกเปลี่ยน
บนการ์ด ก่อนที่จะตบไปที่โต๊ะและพูดว่า “แลกกับกระสุนทั้งหมด”
พนักงานหยิบการ์ดขึ้นมาดูก็ตกใจ
“30,000 แต้ม!”
หลังจากครึ่งวัน เด็กสาวก็ได้รับ 30,000 แต้ม?
เธอไปเข้าร่วมภารกิจแบบไหนกัน?
แม้ว่าเธอจะรับทุกภารกิจ แต่เธอก็ไม่อาจได้รับแต้มมากถึง 30,000
แต้มในวันเดียวได้
“ไม่คิดสักหน่อยเลยหรอ?” พนักงานรู้สึกว่ามันโง่มากที่จะใช้แต้ม
แลกกระสุนทั้งหมด
มันไม่ผิดถ้าเป็นคนธรรมดาจะแลกปืนเลเซอร์ เพราะพวกเขาไม่มี
ความสามารถและต้องพึ่งพาปืนเพื่อป้องกันตัวเองเท่านั้น
แต่สำหรับเลเวล A การใช้มันแลกกับกระสุนนี่มันโง่มาก ๆ
“ไม่จำเป็นต้องคิด” เด็กสาวพูดอย่างไม่ลังเล
พนักงานไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยิบกระสุนออกมาและพูดด้วย
ความเอียงอายว่า “30,000แต้มมันมากเกินกว่าจะแลกกับกระสุนใน
คลัง เราไม่ได้มีเยอะขนาดนั้น”
เด็กสาวลังเลอยู่พักหนึ่งและพูดว่า” งั้นก็แลกมาก่อนหนึ่งกล่อง”
ตึบ!
พนักงานวางกล่องกระสุนบนเคาน์เตอร์ มันหนักจนทำให้โต๊ะสั่น
เด็กสาวเดินกลับไปหาหลินเฟยพร้อมกับถือกล่องกระสุน
ความจริง เธอกังวลเล็กน้อยว่ากระสุนเหล่านี้จะไม่พอใช้
“เธอแลกมาเยอะเลย” หลินเฟยหยิบกล่องกระสุนมาจากเด็กสาวและ
ถามว่า “ใช้แต้มไปเท่าไร?”
“ห้าพันแต้ม” เด็กสาวพูด
“มันแพงจริง ๆ” หลินเฟยพูดอย่างทุกข์ใจ “กระสุนเยอะพอแล้ว เก็บ
แต้มที่เหลือไว้ บางทีในอนาคตพวกเขาอาจจะสร้างสิ่งที่น่าสนใจ
ขึ้นมา”
“พอหรอ?” เด็กสาวถาม
“พอ” หลินเฟยยื่นมือออกไปลูบหัวเด็กสาวและยิ้ม “มันมีมากเกิน
กว่าจะใช้หมดแล้ว”
“จริงหรอ?” เด็กสาวถามแปลก ๆ
หลินเฟยยิ้มและยัดกล่องกระสุนเข้าไปในกระเป๋ าของเขา
ด้วยฟังก์ชั่น [unlimited ammo]!
หลินเฟยพูดอย่างดีใจ “ออกไปข้างนอกกันเถอะ ฉันไม่เคยสัมผัสกับ
เทคโนโลยีขั้นสูงแบบนี้มาก่อน”
“ขอบคุณนะ ฉันรักเธอมาก ๆ เลย”
เขากอดเด็กสาวอย่างตื่นเต้นและจูบใบหน้าของเด็กสาวก่อนที่จะ
ผละออก
ความสุขของผู้ชายนั้นเรียบง่าย
แค่ให้ของเล่นกับเขา เขาก็มีความสุขมาก
เด็กสาวยืนอย่างมึนงง ใบหน้าที่งดงามของเธอแดงปลั่งราวกับว่ามี
ควันเห่อร้อนออกมาจากหัวของเธอ
“อย่ายืนนิ่งสิ เราไปลองปืนกันเถอะ”
หลินเฟยวิ่งกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาวิ่งออกไปพร้อมกับจูงมือ
เด็กสาว
ทั้งสองมาที่ตึกหลังเดิมอีกครั้ง ที่เดิมที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายก่อน
หน้าและยังคงมีซากมอนสเตอร์เหลืออยู่
หลินเฟยหยิบปืนที่เต็มไปด้วยกระสุนออกมา
“เริ่มใช้งาน [Super aim]!” (TL : สุดยอดศูนย์เล็ง)
“เริ่มใช้งาน [No back seat]!” (TL : ไร้แรงถีบ)
“เริ่มใช้งาน [No need to change bombs]!” (TL : ไม่จำเป็นต้อง
เปลี่ยนกระสุน)
“เริ่มใช้งาน [The gun is infinitely durable]!” (TL : ความคงทนของ
ปืนไม่จำกัด)
เขาเปิดใช้งานฟังก์ชั่นที่เกี่ยวข้องกับปืนทีละอย่างและหลินเฟยก็
พบว่าปืนในมือของเขาสั่นอยู่ตลอดเวลา
มันดูเหมือนว่ามันพยายามจะชี้อะไรเขาสักอย่าง?
หลินเฟยผ่อนแรงเล็กน้อยและปล่อยให้ปืนเลเซอร์นำทางเขาไป
จากนั้นเขาก็เหนี่ยวไกยิง
ปี๊ด–
เลเซอร์ยาวครึ่งเมตรพุ่งออกมาอย่างเร็วและทะลุกำแพงทันที
จากนั้นมันก็ทะลุบ้านและพุ่งขึ้นไปบนฟ้า
“คุณยิงอะไร?”
หลินเฟยมองไปที่เด็กสาวก่อนที่จะเงยหน้ามองไปที่บ้าน
จากนั้นเขาก็เห็นเชสเตอร์ตัวหนึ่งนอนอยู่หลังกำแพง
Modifier Chapter 102
มีรูที่เต็มไปด้วยเลือดขนาดใหญ่เท่ากับกำปั้นอยู่ที่หัวและมันก็คงตาย
ไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
“โดนด้วย!” เด็กสาวปิดปากน้อย ๆ ของเธอด้วยความตกใจ “หลิน
เฟย คุณเห็นมันได้ไง?”
“มันซ่อนตัวอยู่ในห้องนี้และไม่มีใครเห็นมัน อีกทั้งมันก็ไม่ได้ส่ง
เสียงอะไร”
หลินเฟยยิ้มและพูด” ที่จริงแล้วฉันเป็นนักแม่นปืน”
“แหมมม”
เด็กสาวตามน้ำและพูดพร้อมกับรอยยิ้ม “คุณต้องโชคดีมากแน่ ๆ ที่
ยิงมั่ว ๆ ก็โดน”
“เธอฉลาดจริง ๆ” หลินเฟยยิ้ม
หลินเฟยถือปืนไว้ในมือของเขาอย่างมีความสุขในใจ แน่นอนว่ามัน
เยี่ยมมากที่มีปืนและเขาก็อยากจะลองใช้เพื่อที่จะทำลายกองทัพซอม
บี้สักสองสามรอบ
“กลับกันเถอะ” หลินเฟยยิ้ม
“เชฟ ฉันต้องการกินอาหารมื้อใหญ่”
เด็กสาวมองหลินเฟยอย่างว่างเปล่า เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหลินเฟยถึง
มีความสุขนัก
“จะทำอาหารให้จนกว่าคุณจะพอใจเลย”
แต่ก่อนที่ทั้งสองจะกลับบ้าน จู่ ๆ การ์ดเด็กสาวก็สว่างขึ้นและสั่น
เล็กน้อย
“มีคนส่งข้อความมาหาฉัน” เด็กสาวหยิบการ์ดออกมาทันทีและมอง
ไปที่มัน
มีการแจ้งเตือนไว้ด้านบน
“เลเวล A ทุกคน รวมตัวกันที่ฐาน เกิดเหตุฉุกเฉิน!”
เด็กสาวออกจากข้อความนั้น ก่อนที่จะเงยหน้าถามหลินเฟยเฟย “ฉัน
ควรจะไปไหม?”
“ไปดิ”
หลินเฟยพูด “ไปดูว่ามันเกิดเรื่องใหญ่อะไรกัน”
“งั้นคุณไปด้วยนะ” เด็กสาวพูด “ถ้าคุณไม่ไปฉันก็ไม่ไปเหมือนกัน”
“ที่ประชุมจะมีอาหารอะไรดี ๆ ไหม?”
“งั้นฉันจะไปด้วย” หลินเฟยยิ้มเบา ๆ
จริง ๆ แล้วเขาอยากรู้ในใจว่าการประชุมมันจะมีลักษณะอย่างไร?
ท้ายที่สุด หลินเฟยก็เดินตามเด็กสาวคนนั้นไปยังตึกสูง
ตึกสูงแห่งนี้เป็นศูนย์กลางของชุมนุมทั้งหมด
พูดอีกอย่างก็คือ ชุมนุมถูกสร้างล้อมรอบตึกนี้
ด้านหน้าประตูมีทหารเฝ้า ทำให้การเข้า-ออกเข้มงวดมาก ยี่หยู่เซว่
เป็นเลเวล A เธอจึงผ่านไปได้ แต่หลินเฟยถูกหยุด
“โปรดแสดงบัตรของคุณ”
ตอนนี้เด็กสาวก็เข้ามา “ฉันอยากจะพาเขาเข้าไปด้วย ถ้าเขาเข้าไม่ได้
งั้นฉันก็จะออก”
คนเฝ้าประตูจึงปล่อยให้หลินเฟยเข้าไป
เพราะตั้งแต่แรกที่พวกเขาได้รับแจ้งว่า การประชุมครั้งนี้มีความสำคัญ
มากและห้ามให้คนเลเวล A ขาดไปแม้แต่คนเดียว
ทั้งสองเข้าไปในห้อง มันไม่เล็กนัก มันเป็นห้องประชุมเดียวบนชั้นนี้
และมีความกว้าง 500 ตารางเมตร
ในห้องประชุมมีคนรออยู่แล้ว
หลินเฟยรู้ดีว่ามีเพียงเลเวล A ขึ้นไปเท่านั้นที่จะสามารถเข้าที่นี่ได้
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องคิดเลยว่าคนเหล่านี้อยู่ในเลเวล A
“เลือกนั่งได้เลย” เมื่อเห็นว่ามีคนเข้ามา ชายเปลือยอกครึ่งตัวก็พูด
ทันที
หลินเฟยเหลือบมองไปที่ชายคนนั้น ทำไมเขาไม่ใส่เสื้อ?
โชว์กล้าม?
หรือเป็นเพราะความสามารถ?
เด็กสาวไม่มองเขาเลยและพาหลินเฟยไปนั่งที่ไกลที่สุด
“เฮ้ คนใหม่อะ ชื่ออะไรหรอ?”
ชายคนนั้นพูดอีกครั้ง “ฉันชื่อ จางเล่ย ความสามารถของฉันคือเพิ่ม
พลังกาย แล้วคุณหล่ะ?”
เด็กสาวเหลือบไปมองเขาและพูด “ยี่หยู่เซว่”
“ความสามารถควบคุมน้ำแข็งและหิมะ”
“ความสามารถดี” จางเล่ยยิ้มทันที “ด้วยความสามารถนี้ เราก็ไม่
จำเป็นต้องมีแอร์แล้ว”
หลินเฟยเบิกตากว้าง เพราะคำพูดที่ไม่คิดของเขาทำให้เขานึกขึ้นได้
“ยอดเยี่ยม!”
“พี่ชาย คุณนี่มันอัจฉริยะจริง ๆ” หลินเฟยพูดกับจางเล่ย
“นั่นคือคำที่ ย่าของฉันพูดชมตลอด ๆ ตั้งแต่ฉันยังเด็ก ๆ” จางเล่ยพูด
อย่างภาคภูมิใจ “ผู้ชายอย่างคุณคงเข้าใจ”