Dragon tamer - ตอนที่ 270

บทที่ 270: เสน่หา

เสียงฝีเท้าของวัวควายและสัตว์ป่าได้ยินชัดเจนในภูเขาและป่าไม้ จู มิงหลาง ยังคงอดไม่ได้ที่จะมองไปยังทิศทางที่ปก
คลุมไปด้วยหมอกในยามค่ำคืน

เสียงร้องขอความช่วยเหลือเริ่มจางลงเรื่อยๆ และค่อยๆ ครางอยู่ในหูของ จู มิงหลาง

เสียงนี้อยู่ไกลจริง ๆ หรือไม่ได้มาจากทิศทางที่เขาคิด?

จู มิงหลาง มีข้อสงสัยในใจ แต่เขายังคงระงับอารมณ์นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความวิตกกังวลและความตึงเครียดที่เผยให้
เห็นโดยภาพวาดของ หลี่ซิงหัว
อย่า..ไป!

ถึงมีภัยก็ไม่มีทาง ท้ายที่สุด ภารกิจแรกของพวกเขาในตอนนี้คือส่งน้ำดื่มสะอาดให้ผู้คนในหมู่บ้านที่สอง

หากล่าช้าตรงนี้อาจมีคนเสียชีวิตเพิ่มขึ้น

เมื่อปีนผ่านป่าที่รกร้างและเย็นยะเยือก และผ่านหุบเขาที่ว่างเปล่าอันเงียบสงบ แสงไฟรั้วที่สองสว่างขึ้นเป็นระยะใน
ความมืด

ซงลั่ว ชายหนุ่มสวมหมวกขนสัตว์ ดูสง่างามเล็กน้อย เขาไม่ได้พูดอะไรมากระหว่างทาง

“ข้าไม่ได้เจอพวกเขา” ซ่งหลัว หมวกขนสัตว์กล่าวด้วยเสียงต่ำ

“ เจ้าเจอใครมาบ้าง” หูไป่หลิง ถาม

“ทีมที่ส่งน้ำมาก่อน มีเหตุผลว่าแม้ว่าพวกเขาจะถูกฆ่า ก็ควรจะได้เห็นเลือดและซากศพ แต่ก็ไม่มีอะไร ท่านเห็นหรือได้ยิน
อะไรระหว่างทางหรือไม่? “ซ่งหลัว กล่าว

คนอื่นๆ ส่ายหน้าแสดงว่าถนนค่อนข้างสงบ

จู มิงหลาง และ หลี่ซิงหัว มองหน้ากัน หลี่ซิงหัว ส่ายหัวสั่งให้ จู มิงหลาง ไม่ต้องพูดถึงเสียงขอความช่วยเหลือ
“ส่งน้ำให้คนในหมู่บ้านก่อน “ จู มิงหลาง กล่าว

ถนนสายนี้สงบอย่างไม่คาดคิดโดยไม่มีมังกรมาขวาง

มังกรเดินเตร่อยู่นอกกระท่อมมันสามารทำได้ ผ่านกลิ่นอันแรงกล้า พวกมันสามารถสูดลมหายใจของสิ่งมีชีวิต แม้ว่าจะ
เป็นคนที่มีชีวิตอยู่ห่างออกไปหลายสิบไมล์ พวกมันก็ยังจับที่อยู่ได้
ไม่ถูกโจมตี ซึ่งทำให้ จู มิงหลาง งงมาก

“พวกมันอาจมีการรับรู้ที่แข็งแกร่ง สามารถรับรู้ฐานการฝึกฝนของพวกเรา และจะไม่ล่าเป้าหมายที่ทรงพลังเกินไปหาก
พวกมันไม่แน่ใจ “ หูไป่หลิง กล่าว

จู มิงหลาง ส่ายหัวและกล่าวว่า “หากพวกเขาสามารถรับรู้ถึงการฝึกฝนของพวกเราทุกคนได้อย่างแม่นยำ มังกรหลงทางที่
ซุ่มโจมตีหน้าหมู่บ้านแรกจะไม่ถูกเปิดเผยโดยง่าย เห็นได้ชัดว่าพวกมันสามารถรอทีมลาดตระเวนต่อไปได้ “

“อันที่จริง พวกเราไม่ได้ปกปิดอะไรระหว่างทาง พวกเราแค่วางแผนที่จะล่อมังกรออกมา “ น่านหยูซู กล่าว

พูดตรงๆ ก็คือการให้น้ำครั้งนี้ทำให้ ชางหลง มีโอกาสโจมตี น่านหยูซู ไม่กลัวสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดแกมโกงเหล่านี้และต้องการ
ใช้วิธีนี้เพื่อทำลาย ชางหลง ที่เดินไปรอบ ๆ หมู่บ้าน

“พูดง่ายๆ ก็คือ พวกมันดูเหมือนจะรู้ว่าพวกเราไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ ดังนั้นพวกมันจึงไม่โจมตี ” หูไป่หลิง กล่าว
เดินหน้าต่อไปถึงหมู่บ้านที่สอง

หมู่บ้านที่สองมีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อย ใช้ภูเขาและหินตัดเพื่อสร้างกำแพงสูง

ที่กำแพงของหมู่บ้านหิน ยังคงเงียบอยู่ ซ่งลั่ว สวมหมวกขนสัตว์ยืนอยู่ใต้หินประตูและตะโกนว่า: “ พวกเราเป็นหมู่บ้าน
แรกใน หลี่หวงอู และ ข้าชื่อ ซ่งลั่ว ข้ามาที่นี่เพื่อนำน้ำดื่มมาให้พวกเจ้า สถานการณ์ของที่นี่เป็นอย่างไร”

เห็นได้ชัดว่ามีเสียงรบกวนอยู่ภายในกำแพงหินสูง แต่ไม่มีใครตอบสนองในเวลาอันสั้น

ซ่งหลัว ตะโกนอีกครั้ง และจากนั้นก็ถอนหายใจจากกำแพงหินสูง

“อย่าไปเชื่อพวกเขา!”

“ฆ่าพวกเขา!”

ทันใดนั้น เสียงโกรธก็ดังขึ้นที่กำแพงหิน และในขณะเดียวกัน กำแพงหิน ร่างที่อยู่ชั้นบนก็เพิ่มมากขึ้น ถือหอกเหล็กทุกคน
และขว้างพวกมันใส่ผู้คนที่อยู่ใต้กำแพงหินอย่างรุนแรง พลังนั้นช่างน่าอัศจรรย์!

ซ่งหลัว ตกตะลึงและคำราม: “ เจ้าบ้าเหรอ? พวกเราเอาน้ำดื่มมาให้พวกเจ้าในชั่วข้ามคืน!”

หอกเหล็กแทงลงมา และแต่ละอันสามารถโจมตีได้โดยตรง เมื่อผ่านพื้นดิน ชีหลง ที่อยู่เบื้องหลัง น่านหยูซู ได้บินออกไป
เป็นครั้งแรก ร่างมังกรที่เพรียวบางและเรียบลื่นของมันโบยบิน และวิถีที่มันเลื่อนก็กลายเป็นประตูลึกลับ ซึ่งดูดซับหอก
เหล็กทั้งหมดที่แทงมา
“หึ ข้าไม่รู้ว่าอะไรดีหรือไม่ดี!” น่านหยูซู โกรธเล็กน้อย นางกระโดดขึ้นไปบนหลังของ ชีหลง และขี่มังกรชีหลง ให้ต่อต้าน
การโจมตีของชาวบ้านเหล่านี้และบินไปที่กำแพงหิน

ชีหลง เก่งเรื่องเวทย์มนต์ ด้วยหางที่ปัดขึ้นไปในอากาศ มันม้วนตัวเป็นคลื่นยักษ์ในตอนกลางคืน และตบผู้คนในหมู่บ้าน
หินอย่างดุเดือด

เมื่อเห็นว่าคนเหล่านี้ยังคงวางแผนที่จะโจมตี น่านหยูซู จึงสั่งให้ ชีหลง ใช้เวทย์มนต์เปิดประตูหิน ทำให้ผู้ที่เฝ้าประตูหิน
กรีดร้อง

แม้ว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญบางคนในประตู ชิตูเซีย พวกเขาอยู่ไกลจากฝ่ายตรงข้ามของ น่านหยูซู เหมือนเสือเข้าฝูง ในไม่ช้า
ผู้คนเหล่านี้ที่ปกป้อง ชิตูซู ก็ถูก น่านหยูซู จับตัวไว้

กำแพงหินนั้นสูงและแข็งแรง แต่ก็ไม่ง่ายที่จะทำลาย จู มิงหลาง และคนอื่นๆ อยู่ข้างนอก ชั่วขณะหนึ่งที่พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นภายในนั้น มีเพียงกลุ่มคนที่คร่ำครวญ

ไม่นานประตูของ ชิตูเซีย ก็เปิดออกในที่สุด หลายคนที่มีจมูกสีฟ้าและใบหน้าบวมดูหวาดกลัว และพวกเขาเชิญ จู มิงหลาง และคนอื่นๆ เข้ามาอย่างไม่เต็มใจ

“ หยูซู ทำเบาๆ” ในฐานะพี่สาว หลี่ชิงหัว พูดเบาๆ

“ พวกเขาโจมตีก่อนนะ!” น่านหยูซู ยืนอยู่บนที่ราบสูงที่ว่างเปล่าต่อหน้า ชีหลง เกล็ดมังกรนั้นเรียบเนียนราวกับผิวของผู้หญิง เรียวและมีเสน่ห์ ครึ่งหนึ่งลอยอยู่ในอากาศและครึ่งหนึ่งคดเคี้ยว ปกป้อง น่านหยูซู

และรอบๆ น่านหยูซู และ ชีหลง ผู้คนจำนวนมากล้มลง พวกเขาดูเหมือนจะเป็นมนุษย์ พวกเขาเป็นผู้เฝ้ายามกลางคืน
เฝ้าประตูหมู่บ้าน

“ลุง หวงลู่ ข้าชื่อ ซ่งหลัว พวกเรามาที่นี่เพื่อเอาน้ำมาให้ท่าน ทำไมท่านถึงโจมตีพวกเรา?” ซ่งหลัว เดินอย่างรวดเร็วและ
ช่วยชายวัยกลางคนแขนหักหวงลู่ จำ ซ่งหลัว ได้พูดด้วยท่าทางขมขื่นและทำอะไรไม่ถูก: “ก่อนที่เจ้าจะมามีคนกลุ่มหนึ่งที่อ้างว่าเป็นหมู่บ้านแรกที่ให้น้ำแก่พวกเรา พวกเราเปิดประตูให้พวกเขาเข้ามา แต่พวกเขาพากลุ่มของมังกรหลงทางเข้ามา พวกเราหลายคนเสียชีวิต และบ่อเก่าสองสามแห่งสุดท้ายถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง !”

“เกิงเฟิงหนง และคนอื่นๆ ถูกฆ่าตายอย่างหมดหนทาง พวกเขาจะกลับได้อย่างไร? เขาเป็นคนมาส่งน้ำ ” ซ่งหลัว อุทาน

หลังจากพูดคำเหล่านี้ ซ่งหลัว ก็นึกขึ้นได้บางอย่าง ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความกลัว!

ถูสกดจิต ! !

ทีมส่งน้ำทีมแรกถูกวิญญาณอาคม! !

สายตาของ ซ่งหลัว มองตามแสงที่กระจัดกระจายและมองไปที่หมู่บ้านหินแห่งนี้ มีผู้คนมากมายบนถนนที่มีความลาดชัน
บ้าง แต่ก็ยังมีซากศพอยู่ต่อหน้าคนเหล่านี้ที่ไม่มีเวลาทำความสะอาด พวกเขาเสียชีวิตในสภาพอนาถ เขาได้รับความ
เจ็บปวดอย่างมากในช่วงชีวิตของเขา และดวงตาคู่นั้นยังคงหวาดกลัวและเจ็บปวด

“มังกรหลงทาง เหล่านี้สาป! เวร! เวร! เวร!!!” ซ่งหลัว โกรธและปวดร้าว และเขาจะหันไปที่ หลี่หวงอู นี้ทันที มังกรหลงทางฆ่าทุกคน

มิงหลาง ก็ประหลาดใจเช่นกัน!

ทีมส่งน้ำชุดแรกไม่ได้ถูกฆ่า แต่ถูกควบคุมโดยมังกร!

ชางหลง ใช้ทีมน้ำรื้อประตูรั้วหินออก ไม่น่าแปลกใจที่ด้านหน้าประตูมีทหารองครักษ์เพียงไม่กี่คน ดังนั้น น่านหยูซู จึงพัง
ได้ง่าย
สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้! !

ทำได้ขนาดนี้! !