Monster Factory - บทที่ 209

บทที่ 209 ทะเลสาบเสี่ยวผิง 2
การยอมแพ้ทะเลสาบเสี่ยวผิงหมายถึงการละทิ้งความหวังทั้งหมด
ทะเลสาบเสี่ยวผิงได้รับรายงานว่าเป็นแบบแปลนที่อยู่อาศัย หากมี
การเปลี่ยนแปลงสถานที่ชั่วคราวผู้รับผิดชอบทีมจะต้องถามเหตุผล
อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่เดิมจงหยุนไม่มีความมั่นใจมากนักว่าจะสามารถผ่านการทบทวน
สุขภาพในเมืองและการสร้างอารยธรรมได้หรือไม่
หากเป็นเช่นนี้แม้ว่าจะคิดด้วยปลายเท้า แต่ก็รู้ดีว่ามันจะส่งผลไปที่
ทีมตรวจสอบ
“ยอมแพ้ไม่ได้!” รองนายกเทศมนตรีอู๋ชุนหยุนลุกขึ้นถอดหน้ากาก
และแสดงสีหน้าหนักแน่นอีกครั้ง
“ฉันไม่สามารถละเลยปัญหานี้ได้ และปล่อยให้โอกาสของเราต้อง
ปลิวไปแบบนี้ ถ้ามันเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นแล้วฉันจะเอาอะไรไป
บอกกับผู้คนที่ทำงานหนักมาตลอดสามเดือนกัน”
“เฮ้อ! ตอนนี้เรากำลังพูดถึงสิ่งปฏิกูลที่อยู่ตรงหน้าเรา มันคิดเป็น 1/4
ของทะเลสาบเสี่ยวผิงที่ปนเปื้อน”
“ใช่! ดังนั้นฉันจึงได้บอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ยังไงละว่าไม่ว่าจะเป็น
เทคโนโลยีอะไร ทางรัฐบาลเมืองก็พร้อมที่จะซื้อมัน ขอแค่มันสามารถ
แก้ไขปัญหานี้ได้”
ศาสตราจารย์เก่าแก่สองคนจากอุตสาหกรรมเคมีเริ่มทำอะไรไม่ถูก
กับแผนการที่ถึงวาระที่จะล้มเหลว
ในตอนแรกคือการดับกลิ่นของผิวน้ำของทะเลสาบเสี่ยวผิงนั้นทน
ไม่ได้จริง ๆ
อาจารย์เก่าสองคนวางแผนที่จะดำเนินการกำจัดกลิ่นครั้งใหญ่โดย
การติดตั้งหลอดรังสีอัลตราไวโอเลต
ในน้ำมีแอมโมเนียและไฮโดรเจนซัลไฟด์อยู่มากซึ่งง่ายต่อการเกิด
กลิ่น
อาจารย์ทั้งสองได้พัฒนาสารยับยั้งที่โรยลงในพืชธรรมชาติจำนวน
มากเพื่อย่อยสลายและดูดซึม
นอกจากนี้ยังมีเทคโนโลยีการกรองเมมเบรน
เยื่อเซรามิกสามารถกรองสิ่งปฏิกูลได้แน่นอน แม้ว่าจะไม่สามารถ
แก้ปัญหาน้ำเสียได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็สามารถกรองส่วนประกอบ
ทางเคมีที่เป็นอันตรายในน้ำได้
ในตอนเที่ยงของวันนั้นผู้คนจากสถานีบำบัดน้ำเสียผู้ผลิตฟิล์มเซรามิก
และสตูดิโอออกแบบแสงบนเวทีมารวมตัวกันที่นี่พร้อมอุปกรณ์
ประเภทต่าง ๆ จำนวนมาก
รอบ ๆ ทะเลสาบเสี่ยวผิงมีแสงไฟขนาดใหญ่เรียงเป็นแถวเหมือน
คอนเสิร์ตกลางแจ้ง
หลอดไส้ถูกแทนที่ด้วยหลอดอัลตราไวโอเลต พนักงานสถานีบำบัด
น้ำเสียหลายคนสวมชุดป้องกันรังสียูวีกำลังพายเรือและฉีดพ่นสาร
ยับยั้งลงในน้ำด้วยเครื่องพ่นฝอยละออง
อุปกรณ์กรองเมมเบรนเซรามิกก็ถูกส่งไปอุปกรณ์กรองขนาดเล็กที่มี
ท่อกรองหลายขั้นตอนทันทีที่นำไปใช้งานก็มีผลดีมาก
น้ำเสียสีน้ำตาลอมฟ้าดั้งเดิมเมื่อปั๊มน้ำสูบเข้าสถานีกรองน้ำจะกลายเป็น
สีน้ำตาลใสเหมือนน้ำชาเมื่อไหลออกมาตามช่องจ่ายน้ำ
สีเปลี่ยนและกลิ่นฉุนที่เกิดขึ้นก่อนก็รู้สึกว่าหมดไป
อย่างไรก็ตามสภาพอากาศที่ดีอยู่ได้ไม่นาน สถานีกรองเมมเบรน
เซรามิกทำงานเพียงไม่ถึงสองนาที การไหลของน้ำที่เต้าเสียบได้เกิด
เสียงผิดแปลกขึ้นมาก่อนที่ตัวปั๊มก็ส่งเสียงดังตามมาด้วย
เมื่อคนงานเปิดปลอกออกกรองไส้กรองเมมเบรนเซรามิกทั้งแถวจะ
เป็นสีน้ำเงินทั้งหมด
แผ่นกรองเมมเบรนเซรามิกทำด้วยสีขาวคล้ายน้ำนมและมีรูพรุน
จำนวนหนึ่งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบนาโนเมตร
สามารถสกัดกั้นสิ่งสกปรกจำนวนมากที่สามารถพบได้ในน้ำในท่อ
กรอง
ยิ่งสิ่งสกปรกในน้ำสูงเท่าไหร่การอุดตันก็จะเร็วขึ้นตามธรรมชาติ
คนงานหยิบท่อกรองออกมาและท่อกรองไม่เพียงเปลี่ยนเป็นสี แต่ยัง
เต็มไปด้วยขยะเคมีหนา ๆ อีกด้วยซึ่งทำให้คนไม่สบาย
มีรถล้างแรงดันสูงอยู่ข้าง ๆ และท่อกรองจะถูกล้างกลับภายใต้
แรงดันสูง
หลังจากที่สารมลพิษถูกชะล้างออกไปหลอดกรองเมมเบรนเซรามิก
ยังคงใช้งานได้ต่อไป
อย่างไรก็ตามสถานีกรองแบบเคลื่อนที่หลายสิบแห่งในสนาม
หลังจากใช้งานไม่ถึงสองนาทีก็ต้องถูกรื้อถอนและทำความสะอาด
ด้วยปืนฉีดน้ำแรงดันสูง
หลังจากทำความสะอาดเวลาในการทำงานก็สั้นลง
“ต่ออายุท่อกรอง!” รองนายกเทศมนตรีอู๋ชุนหยุนออกคำสั่ง
ที่ด้านข้างของหาดมังกร เย่ชิงยังคงอยู่ในไลน์ประกอบ
ข่าวเกี่ยวกับมลพิษของทะเลสาบเสี่ยวผิงนั้นแน่นอนว่าเย่ชิงไม่รู้ใน
ขณะนี้
อุปกรณ์เทคโนโลยีของรีสอร์ทได้รับการติดตั้งอย่างสมบูรณ์เมื่อครั้ง
ล่าสุดและหลายคนในแวดวงของเพื่อน ๆ ได้อัปโหลด
เย่ชิงไม่ได้ไปดูตอนนี้กลุ่มเพื่อนเต็มไปด้วยโฆษณาเย่ชิงที่กำลังยุ่ง
เขาจะไปดูโฆษณาเหล่านั้นได้อย่างไร?
อีกไม่กี่วัน ยักษ์ใหญ่จักรกล ซี่รี่ย์ I ก็วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ
และ เย่ชิงวางแผนที่จะขายยักษ์ใหญ่จักรกล ซี่รี่ย์ I 60 คันในวัน
เดียวกัน
ในพิธีวันนั้น เย่ชิงยังเตรียมทำบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่
สถานที่ตั้งอยู่ในห้องโถงนิทรรศการของสวนอุตสาหกรรมซึ่งมักจะ
เช่าโดยบริษัทต่าง ๆ ในสวนนิคมและมีการจัดงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์
ใหม่ ๆ
ในเวลานั้นให้ใส่ยักษ์ใหญ่จักรกล ซี่รี่ย์I จำนวนหกสิบคันบนพรม
แดงขนาดใหญ่มัดด้วยไหมสีแดงและผ้าซาตินแล้ววางเรียงเป็นสอง
แถวด้วยฟันและกรงเล็บที่เปิดอยู่ อย่าเพิ่งตกใจเกินไป
สิ่งนี้เย่ชิงปล่อยให้พนักงานในบริษัทรับผิดชอบต่อสิ่งนี้ ส่วนตัวเขา
ก็ทำเพียงโฟกัสเรื่องการสร้างเท่านั้น
ในตอนเย็นที่ด้านข้างของโกดังเก็บขนย้ายเขาได้จอดรถจักรกลขุด
ชนิดใหม่
ในสถานที่ก่อสร้างที่มีการเทโครงข่ายถนนยักษ์หกตัวกำลังทำงาน
อย่างหนักและกำลังขับรถจักรกลยักษ์ใหญ่ ซี่รี่ย์ X และคนงานกำลัง
สร้างโรงงาน
เมื่อโรงงานเหล่านี้สร้างขึ้นอย่างดี เย่ชิงสามารถเริ่มค้นคว้าพิมพ์
เขียวเทคโนโลยีขั้นสูงที่เหลือได้
….
ทีมที่มีหน้าที่ค้นหาและอุปกรณ์ตรวจจับมือถือค่อย ๆ เดินตาม
เส้นทางของท่อมายังสถานที่ที่ห่างไกลขึ้นเรื่อย ๆ
พวกเขาเป็นทีมบังคับของสำนักคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ภารกิจของ
พวกเขาคือการค้นหาจุดสิ้นสุดของท่อส่งมลพิษของ บริษัทถังเจียน
ตามที่พนักงานของบริษัทระบุว่าหัวหน้าของพวกเขาได้แอบปล่อย
สิ่งปฏิกูลทางเคมีมาหลายปีแล้ว และท่อน้ำเสียน่าจะซ่อนตัวอยู่ใน
ทะเล
ในระหว่างวันทีม EPA ได้ทำการทดสอบการสุ่มตัวอย่างในอีกด้าน
หนึ่งของทะเลแล้ว
อย่างไรก็ตามไม่พบว่ามีมลพิษทางเคมีขนาดใหญ่ในน้ำทะเล
รวมถึงการสุ่มตัวอย่างแหล่งน้ำใกล้เคียงทั้งหมดก็เป็นเช่นเดียวกัน
แม้แต่น้ำใต้ดินก็ถูกสุ่มตัวอย่างและทีม EPA ก็งงงวย ไม่ใช่ว่าก่อน
หน้านี้บริษัทถังเจียนได้ลักลอบปล่อยน้ำเสียที่เป็นสารเคมีมาหลายปี
แล้วเหรอ? แล้วทำไมพวกเขาถึงยังไม่อาจจะหาแหล่งที่มาของมลพิษ
นี้ได้
ดังนั้นพวกเขาจึงใช้วิธีที่โง่ที่สุดและได้ผลที่สุดวิธีหนึ่ง นั้นคือการ
เดินตามท่อระบายน้ำเสียให้ใช้เครื่องมือตรวจสอบว่าปลายท่ออยู่ที่
ไหน?
ตั้งแต่หกโมงเช้าพวกเขาตรวจพบจนถึงดึก
ในที่สุดงานสำรวจก็มาถึงจุดสิ้นสุด
เมืองจงหยุนมีคนเก่ง ๆ ออกมาเพียบ! สมาชิกของทีมบังคับใช้
กฎหมายมองไปที่ถนนรอบทะเลตรงหน้าเขากล่าวด้วยความโกรธ
“ความจริงต้องบอกว่าถนนรอบทะเลสร้างมานานกว่าสิบปีแล้วและ
บริษัทถังเจียนสามารถใช้ท่อส่งน้ำมันใต้ถนนไปสู่ทะเลได้”
“มีแท่นขุดเจาะแบบไม่ขุดเจาะแน่นอนตอนกลางคืนด้านหน้าคือ
ทะเลเมื่อเราพบท่อเราจะออกเรือพรุ่งนี้เช้าเพื่อทดสอบคุณภาพน้ำ”
“ที่นี่ที่ไหน? ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นป้ายข้างทางอะไรเลย?”
“น่าจะเป็นหาดมังกร” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งได้เปิดตำแหน่งแผนที่
อิเล็กทรอนิกส์บนโทรศัพท์มือถือ
“เอาละ! เราต้องรีบแล้ว!”
“เฮ้อ! ไม่รู้ว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็นยังไง ดูจากปลายท่อแล้วหาดมังกร
คงเป็นสถานที่ที่เป้าหมายอย่างแน่นอน และดูเหมือนว่ามันจะถูก
ปล่อยมาหลายปีแล้ว”
“ฉันคิดว่าทีมเก็บตัวอย่างต้องขับเรือไปไกลแล้วและสุ่มตัวอย่างใน
ทะเลเปิดเพื่อให้ได้ผลลัพธ์นี้”
พนักงานที่เหนื่อยล้าหลายคนเดินข้ามถนนอย่างขุ่นเคืองพร้อมที่จะ
ตรวจสอบกับทีมทดสอบในเช้าวันพรุ่งนี้เช้า
พวกเขาใช้ไฟฉายเพื่อค้นหาท่อและเหมือง
เมื่อพวกเขาก้าวขึ้นไปบนกรวดที่ขรุขระและวางตำแหน่งตัวเองบน
ขอบชายหาดเมื่อด้านหน้าห่างออกไปไม่กี่เมตรในที่สุดพวกเขาก็
ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ก่อนอื่นให้กลับไปบอกให้ทีมตรวจสอบมาพรุ่งนี้และทดสอบน้ำ
ทะเลอย่างละเอียดอีกครั้ง”
แท่งถือที่บรรทุกอยู่รอบ ๆ ถูกเสียบไว้ข้าง ๆ พวกเขาและเจ้าหน้าที่
หลายคนก็รีบไปที่ถนนนั่งอยู่ข้างถนนรอให้รถในสำนักงานมารับ
พวกเขา