Monster Factory - บทที่ 196

บทที่ 196 วอเตอร์รีสอร์ท
เย่ชิงได้คิดในวันที่ 1 ของเดือนหน้าว่า ยักษ์ใหญ่จักรกล ซี่รี่ย์ I จะ
ออกสู่ตลาด
แต่ด้วยเหตุการณ์ที่ทีมตรวจสอบระดับชาติได้มาในช่วงเวลานั้น ถ้า
หากเกิดว่าผลิตภัณฑ์ของเขาได้ออกสู่ตลาดเร็ว ๆ นี้มันก็จะสามารถ
ถูกเพิ่มลงในวิดีโอโปรโมตด้วย
แม้ว่าวิดีโอโปรโมตของเมืองจงหยุนจะออกอากาศเฉพาะในพื้นที่
ภูมิภาคของเมืองจงหยุนและอิทธิพลของมันนั้นมีน้อย แต่มันก็เป็น
การให้บริการฟรีในระยะยาว!
“ผู้อำนวยการมี่ จริง ๆ แล้วบริษัทของเราในช่วงแรกของเดือนหน้า
จะมีการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูงเช่นเดียวกัน คุณ
สามารถดูมันและเพิ่มผลิตภัณฑ์นี้ลงไปในคลิปโปรโมตได้ไหม?”
“ผลิตภัณฑ์ใหม่?” ประธานมี่ ให้ความสนใจเป็นอย่างมาก “ถ้าเนื้อหา
ทางเทคโนโลยีสูงก็ไม่มีปัญหา ผลิตภัณฑ์ใหม่ยังสามารถเพิ่มความ
ลึกลับได้อีกด้วย”
“ไม่ทราบว่าในเร็ว ๆ นี้ ประธานเย่จะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ในประเภท
สาขาใด?”
“สาขาวิศวกรรมเครื่องกล!” เย่ชิงกล่าวอย่างมั่นใจ “มันถือเป็น
นวัตกรรมใหม่ประเภทหนึ่งของประสิทธิภาพการทำงานเฉพาะทาง
วิศวกรรมเครื่องกลของยานยนต์ เอาละ! ผมรู้ตัวดีว่าตัวเองเป็นคน
พูดไม่เก่งดังนั้นมันจะดีกว่าถ้าพวกคุณจะไปดูมันด้วยตาตัวเอง และ
มันก็พอดีที่ตอนนี้ผมมีผลิตภัณฑ์นี้อยู่สองเครื่อง ผู้อำนวยการมี่คิด
ว่าไงครับ?”
“ดีดีไม่มีปัญหา! ผลงานของวิศวกรรมเครื่องกลมันจะดีกว่าถ้าเราจะ
ไปเห็นมันด้วยตาตัวเอง เอาละ! ตอนนี้ธุระของฉันก็หมดแล้ว”
“อย่างไรก็ตามช่วงบ่ายนี้ฉันยังมีธุระอื่นที่จะต้องไปจัดการอีกสอง
สามอย่าง ทำไมเราไม่นัดกันช่วงเย็นนี้แทนละ? ประธานเย่สะดวก
ไหม?”
หากไม่ใช่เพราะเย่ชิงเองก็มีความคิดแบบเดียวกันเขาคงตอบปฏิเสธ
ไปแล้ว แต่เพื่อผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับแบบฟรี ๆ การเสียเวลา
ช่วงเย็นเพียงเล็กน้อยก็เป็นอะไรที่เขารับได้
ผู้อำนวยการมี่ได้จบการเนื้อหาในส่วนของตัวเขาเอง ต่อไปก็ถึงเวลา
ของรองหัวหน้าสำนักก่อสร้างเมืองบ้าง
เขาถูกเรียกว่าหลิว! เขามีรูปร่างสูงใหญ่และผอมบางสวมแว่นตา
ทองคำมีกลิ่นอายของของพวกอนุรักษ์วัฒนธรรมอยู่ภายใน
เป็นเรื่องสมเหตุสมผลที่จะกล่าวว่าวิดีโอโปรโมตเมืองเป็นความ
รับผิดชอบอย่างเต็มที่ของคณะกรรมการก่อสร้าง ส่วนหัวหน้าฝ่าย
ประชาสัมพันธ์ไม่เกี่ยวข้องกับสำนักก่อสร้างเมือง
แน่นอนว่าผู้คนจากสำนักก่อสร้างเมืองก็มาและมีสถานที่ที่ต้องการ
ความช่วยเหลือจากเย่ชิง
แน่นอนว่ารองหัวหน้าสำนักหลิวได้อธิบายจุดประสงค์ของตัวเอง
ในการมาทันที
ในทำนองเดียวกันสิ่งแรกที่เขาทำคือการครวญครางออกมา และ
แสดงออกถึงหัวใจที่เหนื่อยล้า ดูเหมือนว่ารัฐบาลเมืองจงหยุน
ทั้งหมดจากบนลงล่างจะถูกกดดันจากการตรวจสอบครั้งนี้เป็นอย่าง
มาก ไม่อย่างนั้นคนระดับหัวหอกแบบทั้งสองคนจะไม่มีทางแสดงสี
หน้าแบบนี้ออกมา
ยิ่งไปกว่านั้นงานที่เหนื่อยใจนี้ยังต้องดำเนินต่อไปตลอดทั้งสัปดาห์
“หัวหน้าเย่! ผมเองก็ต้องขอความช่วยเหลือจากคุณเช่นกัน” รอง
หัวหน้าหลิวได้ดึงภาพวาดคร่าว ๆ จากกระเป๋าเอกสารส่งให้เย่ชิงดู
“นี่คือทีมตรวจสอบที่จะเข้ามาในอาทิตย์หน้า ซึ่งเดิมทางเราได้
วางแผนที่จะจัดที่อยู่ให้พวกเขาพักในบ้านพักของรัฐบาลในเขต
เมือง เราได้ศึกษาเกี่ยวกับเกสต์เฮาส์ที่สร้างขึ้นเมื่อ 20 ปีก่อนแม้ว่า
จะผ่านการปรับปรุงซ่อมแซมหลายครั้งและอุปกรณ์ภายในก็ไม่ได้
ล้าสมัย อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงมาตรฐานโรงแรมระดับ 5
ดาวเท่านั้น ซึ่งถ้าถามว่าสวยไหม? มันก็ดูสวยงาม แต่! แต่มันไม่มี
คุณสมบัติทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเลย”
“ในการประชุมช่วงเช้าที่ผ่านมานายกเทศมนตรีได้ตัดสินใจให้ที่พัก
เปลี่ยนเป็น ‘วอเตอร์รีสอร์ท’ ”
วอเตอร์รีสอร์ท เย่ชิงรู้จักสถานที่นั้นดี
นี่คือผู้ประกอบการด้านอสังหาริมทรัพย์ในเมืองจงหยุนได้ลงทุน
หลายพันล้านเพื่อสร้างรีสอร์ทที่ยอดเยี่ยมอันดับต้น ๆ ของเมืองจง
หยุน
ไม่มีคู่รักแม้แต่คู่เดียวที่จะปฏิเสธการไปที่นั้น!
นี่คือบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ประสบความสำเร็จที่สุด แน่นอนว่า
ตอนนี้รีสอร์ทแห่งนี้ยังไม่ได้เปิดสู่ภายนอก
วอเตอร์รีสอร์ทตั้งอยู่ที่แม่น้ำใกล้กับทะเลสาบและแม่น้ำคือหยางซี
ซึ่งเป็นแม่น้ำลำธารที่ใหญ่ที่สุดริมทะเลสาบแม่น้ำใหญ่สี่สายไหลมา
บรรจบกันที่ทะเลสาบเทียฮัวและมีปากอ่าวเรียกว่าเหลวเย่ไหลมา
บรรจบ
ทะเลสาบเป็นหนึ่งในเวิ้งแม่น้ำจากที่นั่นไปยังปากอ่าวอยู่ห่างออกไป
ประมาณหลายกิโลเมตรและที่อ่าวแม่น้ำเป็นหาดทรายทั้งหมด
ทรายที่นั่นมีแร่ควอตซ์สูงถึง 92% ดังนั้นทรายที่นั่นจึงเป็นหาดทราย
ขาวที่สวยงาม
ทะเลสาบเองมีความลึกเฉลี่ยสองเมตรทะเลสาบน้ำมีความใสจน
สามารถมองเห็นด้านล่างทุกฤดูร้อนของปีจะมีผู้คนมากมายไปว่าย
น้ำที่นั่น
มีการสร้างรีสอร์ทตามธรรมชาติที่สวยงามขึ้นมากมายในสถานที่
แห่งนั้น แน่นอนว่ามันแลกมาซึ่งราคาแพงอย่างไม่น่าเชื่อเช่นเดียวกัน
“รีสอร์ทที่นั่น…เนื้อหาทางเทคโนโลยีสูงมากหรือเปล่า” เย่ชิงเพียง
ได้ยินชื่อรีสอร์ทขนาดใหญ่แห่งนี้และภายในยังไม่เปิดสู่ภายนอกจึง
ไม่ทราบรายละเอียดเกี่ยวกับมันมากนัก
“สูงมาก!” รองประธานหลิวได้พยักหน้า “เดิมทีรีสอร์ทกลางน้ำมี
กำหนดเปิดอย่างเป็นทางการในเดือนหน้า 15 อย่ามองว่าบ้านตาก
อากาศสร้างด้วยไม้ แต่ภายในของมันกับเต็มไปด้วยเทคโนโลยี
ชั้นสูง”
“กระท่อมไม้ซุงแยกกัน 48 ห้อง และในกระท่อมไม้ซุงแต่ละหลังมี
สระว่ายน้ำแบบพาโนรามาแยกกันของแท้สร้างขึ้นและไม่มีการ
เชื่อมโลหะใด ๆ”
“ลวดความร้อนไฟฟ้าเป็นแซนวิชภายในแก้วเช่นเดียวกับเครื่องทำ
ความร้อนรถยนต์ นอกจากนี้ยังสามารถว่ายน้ำอยู่ข้างในและยัง
สามารถมองเห็นปลาชนิดต่าง ๆ ในทะเลสาบได้อีกด้วย”
“หลังคาของกระท่อมไม้เป็นเทคโนโลยีชั้นสูงในทำนองเดียวกัน
โดยแทนที่หลังคาแบบดั้งเดิมที่มีกระจกปรับแสงได้ กระท่อมไม้ซุง
โดยรอบยังมีรูปปั้นผิวน้ำหลายประเภทให้กดสวิตช์และประติมากรรม
เหล่านี้จะพ่นม่านน้ำไปที่ห้องพัก ห้องนั่งเล่นเองเพื่อกระตุ้นการ
ทำงานของผู้พักก็ได้ทำการติดตั้ง….
“…”
นี่เป็นเทคโนโลยีชั้นสูงจริง ๆ หลังจากฟังมาซักพัก แม้แต่เย่ชิงก็
อยากจะไปสัมผัสกับประสบการณ์เหล่านี้เช่นกัน
เนื่องจากวอเตอร์รีสอร์ทเป็นเทคโนโลยีชั้นสูงแล้วทำไมสำนัก
ก่อสร้างเมืองจึงยังคงต้องการหาเขาอยู่?
“สิ่งเหล่านี้มันยังไม่เพียงพอ!” รองประธานหลิวได้ปรับตัวเองให้นั่ง
ลำตัวตรง ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า”วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเหล่านี้
ต่างก็มีมานานแล้วและเป็นเทคโนโลยีที่ทุกคนสามารถพบได้ทั่วไป”
“อย่างไรก็ตามฉันได้ยินในงานนิทรรศการวิทยาศาสตร์และ
เทคโนโลยีเซี่ยงไฮ้ว่าคุณมีต้นไม้โลหะชนิดหนึ่งที่สามารถทำให้
ชาวต่างชาติสั่นจนต้องจ้องร้องตะโกนขึ้นมา”
“ลองคิดดูสิว่าถ้ากระท่อมไม้ที่ทีมตรวจสอบพักอยู่นั้นปลูกด้วย
ต้นไม้โลหะขนาดเล็กที่สวยงามหลายต้นและนอกจากนี้ยังกระจาย
เอฟเฟกต์สามมิติไปพร้อม ๆ กัน นอกจากนั้นเรายังปูด้วยกระเบื้องปู
พื้นที่ข้างสระว่ายน้ำพร้อมเก้าอี้วิศวกรรมเครื่องกล!”
“เทคโนโลยีนี้ให้ความรู้สึกแข็งแกร่งจนคะแนนที่เราจะได้คงมากมาย
อย่างแน่นอน!”
เย่ชิงเองก็ถึงกับคิดตามไปด้วยเช่นกัน แต่เขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร
ออกมา
ซึ่งแตกต่างจากกงเต้าที่กำลังแสดงสีหน้ายินดีออกมา เขาถึงกับพูดคำ
ว่าดีออกมาติดต่อกันถึงสามครั้ง
นี่คือบริษัทของพวกเขาที่แสดงให้เห็นถึงเทคโนโลยีชั้นสูง
การดำเนินการตามคำขอทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องยากและใช้เวลาเพียง
ครึ่งชั่วโมง เย่ชิงกับคณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์และสำนักการ
ก่อสร้างในเมืองสองผู้นำที่พูดคุยรายละเอียดทั้งหมดอย่างครบถ้วน
เมื่อส่งผู้นำและเจ้าหน้าที่ทั้งสองออกไป
เย่ชิงก็หันกลับไปมอบหน้าที่จัดการเลี้ยงต้อนรับช่วงเย็นเป็นหน้าที่
ของกงเต้า ประธานมี่ได้กล่าวว่าหลังจากที่เขาเลิกงานแล้วจะมาดู
การสาธิตยักษ์ใหญ่จักรกล ซี่รี่ย์ I และเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายยังมีเรื่อง
อื่นที่ต้องการพูดคุยกับเย่ชิงอีก ดังนั้นมันจะเป็นการดีที่เขาจะเตรียม
ตัวและสถานที่ให้พร้อม
ในเวลานั้นรองหัวหน้าสำนักหลิวก็ได้พูดขึ้นว่าเขาเองก็จะไปทาน
อาหารเย็นด้วยพร้อมกับเสนอให้เย่ชิงส่งเก้าอี้วิศวกรรมเครื่องกลอีก
หลายตัวไปยังรัฐบาลกลางเพื่อให้ทีมตรวจสอบใช้
แน่นอนว่าเย่ชิงไม่ได้ปฏิเสธมัน เขาถึงกับได้จัดเตรียมให้กับผู้ว่าของ
เมืองได้ทดลองใช้เช่นกัน
หลังจากที่เย่ชิงจัดการเรื่องนี้เสร็จตัวเขาก็ได้ล้มลงไปนอนลงบน
เก้าอี้วิศวกรรมเครื่องกลของตัวเองเพื่อตั้งค่าโหมดเก้าอี้และมือทั้ง
สองข้างวางอยู่บนหัวอย่างครุ่นคิด!
นี่มันเป็นเหมือนความฝันจริง ๆ !
ใช่แล้ว! เย่ชิงกำลังพูดถึงวอเตอร์รีสอร์ท ที่อยู่อีกด้านหนึ่งของ
ทะเลสาบ
เขาต้องการไปดูว่ามีการกำหนดค่าแบบไหนในกระท่อมนั้น และอีก
ด้านหนึ่งเป็นหาดทรายขาวบริสุทธ์ิจริงไหม? หรือว่าอีกด้านหนึ่งเป็น
ทะเลสาบที่สวยงามจริงไหม? นอกจากนี้เขาต้องการรู้ว่าบรรยากาศ
ที่นั้นมันจะสามารถกระตุ้นให้สามารถเพลิดเพลินกับอารมณ์โรแมน
ติกได้ไหม?
“ฉันต้องไปพักที่นั้นให้ได้!” เย่ชิงยิ่งคิดถึงมากขึ้นเขาก็ยิ่งรู้สึกคัน
ตรงหัวใจของตัวเองมากเท่านั้น จนในที่สุดเขาก็ตัดสินใจว่าจะต้อง
ไปพักที่นั้นให้ได้
ไม่ใช่ว่าตอนนี้เขามีเงินจำนวนมากเหรอ? ถ้าเขาไม่ใช้มันบ้างมันคง
เป็นอะไรที่เสียเปล่า!
เมื่อเย่ชิงได้นอนพักอีกซักพักเขาก็คิดว่าตัวเขาเองควรจะไปเตรียม
ตัวได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงรุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินตรงไปยังชั้นใต้ดิน
เพื่อขึ้นรถกลับไปยังหาดมังกร
เมื่อเขาได้เห็นคนจำนวนมากที่สวมหมวกสีแดงอีกครั้ง เย่ชิงก็นึกขึ้น
ได้ว่าวันนี้มันมีสภาพอากาศที่ร้อนมากขนาดไหน และมันไม่ใช่เรื่อง
ง่ายที่คนเหล่านี้จะทำงานกลางอากาศร้อนแบบนี้ได้ ดังนั้นเพื่อตอบ
แทนการทำงานหนักของคนกลุ่มนี้ เขาจึงคิดจะกลับขึ้นไปข้างบน
อีกครั้งและบอกให้ทางห้องครัวของบริษัทนำซุปถั่วเขียวหลายหม้อ
ใหญ่ให้พวกเขาดื่มฟรี
ใช้เวลาไม่นานเขาก็จัดการเรื่องพวกนี้เสร็จและมันก็ถึงเวลาที่เขาจะ
ต้องไปจริง ๆ เมื่อเย่ชิงเตรียมเดินที่จอดรถของตัวเอง เขาก็ต้องรู้สึก
แปลกใจอยู่ครู่หนึ่ง เพราะเขาเห็นคนที่นั่งยอง ๆ อยู่ที่พื้นริมถนนที่
สวมหมวกสีแดงและกำลังถอดมันออก นั่นมันไม่ใช่โตวโตวเหรอ?