Monster Factory - บทที่ 188

188 จดหมายท้ารบ

เช้าวันรุ่งขึ้น 06:00 น. ถังเจี้ยนประธานบริษัทจินเนี่ยเคมีอุตสาหกรรมจำกัด เขานอนไม่หลับเมื่อคืนนี้เพราะฝันร้าย และดูเหมือนว่าฝันร้ายที่เขาเจอเมื่อคืนมันจะตามมาหลอกหลอนเขาในเช้านี้

แต่มันแตกต่างจากความฝันเช่นกัน โดยที่ครั้งนี้มันมาพร้อมกับจดหมายท้ารบ ใช้! มันเป็นจดหมายท้ารบจริงๆ

จดหมายท้ารบฉบับนี้ได้ถูกแนบเอาไว้ใกล้ๆกับยามทั้งสองที่ถูกทำให้หมดสติไป

มันไม่ใช้เรื่องบังเอิญที่อยู่ดีๆกล้องวงจรปิดที่สำคัญทั้งสองจะเสียและกลายเป็นภาพสีดำในช่วงเวลานั้น เพราะเมื่อหน้าจอกลับสู่การทำงานตามปกติ ประตูนิภัยของห้องรักษาความปลอดภัยก็ได้ถูกเปิดออกพร้อมกับวงกบประตูที่ถูกดึงหลุดออกไป

แน่นอนว่ามันยังไม่หมดเพียงแค่นั้น นอกจากประตูที่ถูกพังลงไปแล้วภายในห้องยังเต็มไปด้วยรอยเท้าขนาดใหญ่จำนวนมาก มันใหญ่ถึงขนาดที่ถังเจี้ยนตกใจกลัวทันทีที่เห็นมัน

นอกจากนี้มันยังเป็นเรื่องที่บังเอิญอย่างมากที่ว่าคนขับรถที่เป็นลูกน้องของเขานั้นเป็นผู้ชายที่แข็งแรงสูง 1.85 เมตร เขาถึงกับสวมรองเท้าไซส์ 45 ซึ่งมันเป็นไซต์ที่ใหญ่เป็นอย่างมากเมื่อเทียบกับคนทั่วไป แต่เมือนำรอยเท้านี้มาเทียบกับรอยเท้าที่อยู่ในห้อง มันก็เหมือนกับรอยเท้าของเด็กและผู้ใหญ่

“เจ้านายครับ! ดูจากขนาดแล้วผมประมาณว่าคนร้ายจะต้องใส่รองเท้าไซส์ 50 เป็นอย่างน้อย … ” ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปยังภายนอกเขามันใจว่านักบาสมืออาชีพจากต่างประเทศจะต้องตกใจกลัวอย่างแน่นอน

ส่วนเนื้อหาในจดหมายนั้นก็ไม่มีอะไรมาก มันมีเพียงข้อความไม่กี่อันเท่านั้น เช่นว่าบริษัทนี้ไม่เพียงแต่จะไม่ได้มาตรฐานเท่านั้น แต่ยังมีการแอบปล่อยสิ่งปฏิกูลของสารเคมีอย่างลับๆ นอกจากนี้ข้อความในจดหมายยังได้ยอมรับอย่างเปิดเผยว่าเป็นเขาเองที่เป็นคนปิดท่อระบายน้ำเสียก่อนหน้านี้

คุณตาย! // คุณตาย //

สี่คำนี้อยู่ท้ายจดหมาย

ถังเจี้ยนรู้ดีว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ได้พูดเอาไว้ลอยๆ เพราะดูได้จากการกระทำในคืนก่อนหน้านี้

ถึงตอนนี้ถังเจี้ยนก็เริ่มใช้คิดอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก เมื่อนำเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นมาวิเคราะห์แล้ว เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายนั้นมีเทคโนโลยีที่เหนือกว่าเขาไปมาก ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงไม่อาจจะหาที่ซ่อนของกล้องวงจรปิดนี้เจอ รวมไปถึงการทำลายท่อปล่อยน้ำเสียที่เขาแอบทำเอาไว้

เหรอว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนจากสหพันธ์อนุรักโลกกัน?

ถังเจี้ยนยิ่งคิดเขาก็ยิ่งคิดมั่นใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนขององค์กรนี้จริงๆ

อย่างไรก็ตามเขาก็ยังไม่เชื่อเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าอีกฝ่ายมีความตั้งใจโจมตีบริษัทของเขาจริงๆ เพราะบริเวณรอบๆนี้นอกจากโรงงานของเขาแล้ว ยังคงมีโรงงานอีกมากที่ทำลักษณ์เดียวกัน

แน่นอนว่าอีกฝ่ายอาจจะแค่สงสัยเท่านั้น

“เฮอะ! ถึงพวกนายจะเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯก็ไม่สามารถหยุดยั้งการทำเงินของฉันได้” ถังเจี้ยนได้ลิ้มรสความหวานนี้แล้ว มันคงเป็นเรื่องบ้ามากที่สุดถ้าเขาจะยอมทิ้งมันไป?

ด้วยความโลภที่บังตา มันทำให้ถังเจี้ยนกลายเป็นคนที่ไม่มีเหตุผลในที่สุด

เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามได้ค้นพบท่อระบายน้ำเสียของเขาแล้ว เขาไม่สามารถรับประกันได้ว่าอีกฝ่ายตรงจะนำเรื่องนี้ให้รายงานต่อองค์กร EPA หรือไม่?

ดังนั้นถังเจี้ยนจึงตัดสินใจให้บริษัทปฏิบัติการใต้น้ำรีบทำการซ่อมแซมท่อที่เสียไปทั้งหมดทันที

นอกจากนี้ในช่วงนี้เขาคิดว่าควรจะทำการผักชีโรยหน้าเอาไว้ก่อนจะดีกว่า! โดยที่เขาจะทำการเปิดระบบบำบัดน้ำเสียขึ้นมาพร้อมกับใช้สารที่สั่งทำพิเศษสำหรับการบำบัดน้ำอย่างเร่งด่วนลงไป

ด้วยวิธีนี้ถึงแม้อีกฝ่ายจะนำเรื่องนี้ไปบอกองค์กรไหนมันก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป

ตราบใดที่ใช้สารทำความสะอาดที่มีฤทธิ์เป็นกรดเพียงพอการจะทำความสะอาดสิ่งปฏิกูลเคมีที่เหลือทั้งหมดจากท่อระบายน้ำเสียก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

“เฮอะ! อย่าให้ฉันรู้ว่าเป็นไอ้ลูกหมาตัวไหนที่เป็นคนทำเรื่องนี้ ถ้าฉันรู้แน่นอนว่าฉันจะต้องสั่งสอนให้มันรู้จักจำซะบ้าง”

แน่นอนว่านี้เป็นเพียงความคิดชั่ววูบเท่านั้น เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือการซ่อมแซมท่อให้เร็วที่สุด

คำถามต่อมาที่ทุกคนคงสงสัยกันคือทำไมเขาถึงต้องดันทุลังปล่อยท่อน้ำเสียลงไปยังทะเลด้วย ที่เป็นแบบนั้นก็เนื่องมากจากว่าพื้นที่รอบๆของเขตโรงงานนั้นเป็นพื้นที่เพาะปลูก กล่าวได้ว่าถ้าเกิดมีสารเคมีรั่วไหลออกไปเพียงเล็กน้อย มันจะถูกตรวจพบทันทีและมาตรการที่ทางรัฐบาลกำหนดไว้นั้นก็เป็นอะไรที่เข้มงวดเป็นอย่างมาก

นั้นคือการปิดกิจการเท่านั้น ซึ่งมันแตกต่างจากการปล่อยลงสู่ทะเลที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก และยังเป็นอะไรที่ไม่อาจจะจับต้องได้โดยง่ายเหมือนกับพื้นที่เพาะปลูก ดังนั้นมันจึงไม่ใช้เรื่องแปลกที่จะมีคนทำแบบเขาจำนวนมาก!

“รอให้การซ่อมแซมท่อของฉันเสร็จสมบูรณ์ก่อนเถอะ! ฉันรับรองว่าจะต้องไปคิดบัญชีนี้กับแกอย่างแน่นอน” ถังเจี้ยนเงยคอขึ้นและหายใจดังๆออกมา

ในอ่าวมังกรตอนนี้เรือที่เย่ชิงได้ทำการติดตั้งเครื่องกรองสารพิษเอาไว้ก็ได้ทำการพื้นฟูพื้นที่ได้เกือบครั้งแล้ว ซึ่งมันเป็นอะไรที่เร็วกว่าที่คิดไว้มาก

ในขณะเดี่ยวกันไม่ห่างจากเรือของเย่ชิงมากนัก ก็มีเรือลำหนึ่งที่จอดนิ่งๆเอาไว้ ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะในตอนนี้ข้างล่างใต้ผิวน้ำนั้นมีนักดำน้ำสองคนสวมชุดดำน้ำแรงดันซีลเต็มรูปแบบกำลังเชื่อมต่อกับท่ออัดอากาศยาวท่อตัดไฟและเชื่อมท่อเหล็กดำอย่างช้าๆ

สภาพท้องทะเลเงียบสงัดราวกับทะเลทรายดาการ์นักดำน้ำสองคนก้าวไปบนร่องสีขาวและการกระโดดบนทางเท้าเล็กๆ เพื่อสำรวจท่อระบายน้ำเสีย

ปะการังปลอมที่พวกเขาได้ติดตั้งเอาไว้ก่อนหน้านี้มันเหมือนกับว่ามันถูกทุบเป็นชิ้นๆด้วยค้อนขนาดใหญ่

นักดำน้ำสองคนมองไปรอบๆอย่างไม่อาจจะทำอะไรได้ ก่อนที่พวกเขาจะช็อคกับสิ่งที่ตัวเองเห็น เพราะไม่ใช้แค่พื้นที่ส่วนนี้เท่านั้นที่ถูกทำลาย เพราะมันเป็นท่อทั้งหมดที่พวกเขาได้ซ่อนเอาไว้ต่างก็ถูกทำลายทั้งหมด

แน่นอนว่างานนี้พวกเขาจำเป็นต้องรับภาระหนัก พวกเขาไม่อาจจะสามารถทำงานได้แบบ MPCV นั้นทำให้พวกเขาจำเป็นต้องใช้เวลานับชั่วโมงเพียงแค่ลื้อส่วนที่เสียหายออกมา ก่อนที่พวกเขาจำเป็นต้องลอยขึ้นไปยังผิวน้ำ

นั่งเครนข้างตัวเรือก่อนที่พวกเขาจะปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าและถอดหมวกนิรภัยนักดำน้ำหอบบนดาดฟ้ามีคนหลายสิบคนจ้องมองมายังพวกเขา ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะพูดขึ้นว่า: “เป็นยังไงบ้าง? อะไรนะ? ท่อระบายน้ำที่เราติดตั้งเอาไว้ทั้งหมดถูกทำลายลงเหรอ? ไม่ได้การละ ฉันต้องติดต่อประธานด่วน ”

“ครับ! ได้ครับ! เอาละ! ประธานสั่งมาแล้วว่าไม่ว่ายังไงพวกเราก็จะต้องซ่อมท่อนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด”

กลับมาทางด้านของถังเจี้ยน หลังจากที่เขาตัดสายไปแล้วนั้นเขาก็รู้สึกดีใจที่ตัวเองได้คิดแผนเผื่อเอาไว้แล้ว ด้วยการนำกรดเกือบ 20 ตันมาใช้ในครั้งนี้ เขามั่นใจว่าจะสามารถตบตาใครก็ตามที่เข้ามาตรวจสอบได้อย่างแน่นอน

แต่ระหว่างนั้นก็เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิดเช่นกัน นั้นคือแรงดันของท่อน้ำเสียที่ปกติจะอยู่ที่ 6 เมกะปาสคาล ได้กลายเป็น9 เมกะปาสคาล ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไม่ดีอย่างแน่นอน

ด้วยการออกแบบของท่อทำให้มันสามารถรองรับแรงดันสูงสุดอยู่ที่ 7 เมกะปาสคาลเท่านั้น การที่แรงดันพุ่งขึ้นสูงแบบนี้ถ้าเขาปล่อยเอาไว้เพียงไม่กี่ชั่วโมง มันจะทำลายท่อทั้งหมดที่เขาฝั่งเอาไว้รวมไปถึงการระเบิดครั้งใหญ่อีกด้วย

ดังนั้นทันทีที่เขาเห็นตัวเลขนี้ เขาจึงได้รีบโทรกลับไปสั่งให้เหล่านัดดำน้ำรีบลงไปจัดการท่อที่อาจจะอุดตันนั้นให้เรียบร้อย

ทางด้านของนักดำน้ำสองคนที่ได้รับคำสั่งใหม่มาก็ทำได้เพียงกัดฟันและสวมหมวกกันน็อคก่อนที่จะลงไปดำน้ำในทะเลอีกครั้ง

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมาห่างออกไป 100 เมตร

เรือใบยกสมอเคลื่อนไปอย่างช้าๆหลังจากที่นักดำน้ำทั้งสองคนขึ้นเรือ

พวกเขาได้ใช้เวลาจำนวนมากเพื่อที่จะแก้ไขแรงดัน จนในที่สุดพวกเขาก็สามารถแกไขมันได้!

เมื่อตอนที่พวกเขานำท่อที่เสียหายขึ้นมานั้น คนบนเรือต่างก็มองมันด้วยสีหน้าตกใจ เพราะดูจากรูปร่างของมันแล้วเห็นได้ชัดว่ามันผ่านการถูกความร้อนด้วยอุณหภูมิสูงแล้วกดจนแบน

“ ฉัน…ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนตั้งแต่ที่ทำงานแบบนี้มา? ใครเคยเห็นอะไรแบบนี้บ้าง?”

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แล้วมันยังเป็นแบบนี้หมดไหม?” คนที่เป็นผู้นำในภารกิจนี้ได้มองไปยังท่อที่ถูกทำลายตรงหน้าด้วยสีหน้าตกใจ

“มันเป็นแบบนี้ทั้งหมด แต่ตอนนี้พวกผมต้องพักก่อน … พวกผมไม่ไหวแล้ว” นักดำน้ำคนหนึ่งได้พูดขึ้นพร้อมกับการโบกมือไปมา: “วันนี้ผมกับเพื่อนได้ดำน้ำลงไปถึงจุดสูงสุดที่กำหนดแล้ว นั้นคือ 4 ชั่วโมง พวกผมไม่อาจจะดำลงไปได้อีกแล้วไม่อย่างนั้นพวกผมอาจจะเสี่ยงต่อการช็อคหรือไม่ก็หมดสติได้”

“ถ้าอย่างนั้นพวกนายสองคนก็พักผ่อนไปก่อน อีก 2 ชั่วโมงพวกนายจะต้องลงไปใหม่อีกครั้ง ประธานได้สั่งมาแล้วว่าไม่ว่ายังไงเราจะต้องจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จในวันนี้ให้ได้”

แน่นอนว่าที่เป็นแบบนี้เพราะพวกเขากลัวว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผย

….

ในทางกลับกันระยะทางจากที่นี่ไปยังโรงงานที่อยู่ติดหาดมังกร ด้วยระยะทางประมาณ 6 ไมล์ พวกเขาไม่สามารถมองเห็นโรงงานได้อย่างชัดเจนจากที่นี่ แต่เย่ชิงที่ยืนอยู่บนเนินเขาที่แห้งแล้งได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างชัดเจนพร้อมด้วยเขาได้นำอุปกรณ์มาบันทึกภาพที่เกิดขึ้นเอาไว้ทั้งหมด

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทำเพียงแค่นี้ เพราะตอนนี้ข้างใต้ทะเลเขาได้นำเจ้า MPCV พร้อมกับเครื่องกรองสารพิษเข้าไปใกล้เรือนั้นอย่างช้าๆ มี

เดิมเครื่องกรองกากอุตสาหกรรมก็ไม่ได้มีคุณสมบัติเพียงแค่กำจัดสารพิษเท่านั้น พวกมันยังมีคุณสมบัติแฝงอยู่อีกอย่างหนึ่งเช่นกัน นั้นคือการทำลายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดที่อยู่ใกล้เคียง

ดังนั้นในครั้งนี้เย่ชิงจึงได้วางแผนการนี้ขึ้นมา