Monster Factory - บทที่ 186

186 ยอมแพ้ผู้ชายคนนั้น

เย่ชิงควบคุมแขนกล MPCV หยิบท่อขึ้นจากดงปะการังปลอมเหล่านั้น แน่นอนว่าเขาจะต้องทำลายมันทิ้งทั้งหมด

ทัศนวิสัยการมองเห็นข้างใต้ทะเลก็ไม่ได้ดีเช่นกัน เย่ชิงสามารถมองออกไปข้างนอกได้เพียงสิบเมตรเท่านั้น แต่ด้วยการเพิ่มกำลังของไฟที่ติดอยู่ข้างหน้าของ MPCV ทำให้เขาสามารถมองออกไปได้ไกลมากขึ้น

แน่นอนว่าการเลื่อนละดับครั้งละสุดไม่ใช้เพียงแต่เขาจะได้เทคโนโลยีขั้นสูงแบบใหม่เท่านั้น แต่เจ้า MPCV เองก็ถูกยกระดับขึ้นเช่นกัน และหนึ่งในฟังก์ชั่นมากมายที่ถูกเพิ่มเข้ามานั้น มีตัวตัดที่อุณหภูมิสูงที่เย่ชิงจำเป็นต้องใช้ในงานนี้พอดี

ในขณะที่เปลวไฟสีแดงเริ่มลุกไหม้ในตอนนี้น้ำทะเลรอบๆเปลวไฟสีแดงต่างก็ระเหยกลายเป็นฟองอากาศจำนวนมากออกไป

เปลวไฟมุ่งเป้าไปที่ท่อทิ้งน้ำเสียโดยตรง แน่นอนว่าท่อพวกนี้ต้องได้รับการออกแบบมาให้ทันทานสภาพแวดลอดต่างๆเป็นอย่างดี แต่มันก็ยังคงถูกพลังความร้อนจากเครื่องตัดและแรงบีบจากแขนกลทำให้เสียรูปได้อยู่ดี

โลหะภายใต้อุณหภูมิสูงจะอ่อนตัวเป็นสิ่งที่ทุกคนต่างก็เข้าใจ ถึงแม้ว่าพื้นที่รอบๆจะเต็มไปด้วยน้ำทะเลก็ตาม ที่เป็นแบบนั้นก็เนื่องมาจากน้ำทะเลรอบๆตัวของมันนั้นไม่มีเวลาเพียงพอที่จะนำความร้อนออกไปได้นั้นเอง

ใช้เวลาไม่นานก่อนที่เย่ชิงจะปิดท่อน้ำทิ้งไปได้หนึ่งอัน ซึ่งมันยังห่างไกลจากจำนวนที่มีอยู่ในตอนนี้มากนัก จากการสแกนพื้นที่ทั้งหมด ในระยะ 100 เมตรนั้นต่างก็เต็มไปด้วยท่อปล่อยของเสียง 10 อัน

แน่นอนว่าเมื่อท่อส่งน้ำเสียเหล่านี้มันเริ่มอุดตัน โรงงานเคมีแห่งนั้นจะรู้ทันทีและคงส่งคนมาจัดการเรื่องนี้ให้กลับมาเป็นอย่างเดิม

เต้าเสียบปะการังปลอมทั้งหมดต่างก็ถูกเย่ชิงทำลายทิ้งเช่นกัน

จากนั้น……

ท่อทั้งหมดก็จะถูกทำลายลงไป!

รอจนกว่าเขาจัดการเรื่องนี้เสร็จ เขาจะเริ่มดำเนินแผนการหาต้นต่อของโรงงานที่ปล่อยน้ำเสียนี้ และแน่นอนว่าเขาจะต้องทำให้อีกฝ่ายชดใช้กับสิ่งที่ทำลงไป…

ส่วนที่สอง!

ส่วนที่สาม!

ส่วนที่สี่!

เย่ชิงยังคงเดินหน้าทำลายท่อเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง จากพื้นที่ 10 เมตร ก็ขยายตัวไปเป็น 20 เมตร และ 500 เมตรในท้ายที่สุด…

ในตอนนี้แผนขั้นแรกของเย่ชิงก็สำเร็จลงแล้ว แผนขั้นต่อไปของเขาก็ทำเพียงรอให้บริษัทต้นเรื่องรู้เรื่องที่เกิดขึ้นและดำเนินการแก้ไขปัญหานี้ …

………….

ถนนหวงไห่ทางตะวันตกของเขตตะวันตกมีโรงงานเคมีขนาดใหญ่ที่ผลิตวัสดุพลาสติกต่างๆตั้งอยู่

ในปี 06 ก่อนหน้านี้บริเวณนี้ได้ถูกเรียกว่าหมู่บ้านหวู่ซิง แต่หลังจากที่เมืองจงหยุนได้ทำการปรับเปลี่ยนการแบ่งเขตใหม่ ทำให้หมู่บ้านชานเมืองนี้ไว้ได้ถูกนับรวมไปอยู่ในเขตอำนาจศาลเขตตะวันตก

เมื่อคนงานโทรศัพท์มารายงานเรื่องที่เกิดขึ้นกับท่อน้ำทิ้งที่พวกเขาแอบซ่อนเอาไว้ หัวหน้าโรงงานเคมีที่อารมณ์ดีอยู่ก็ได้ตะโกนขึ้นมาพร้อมกับกระโดดจากเก้าอี้ทันที!

“ แม่*! นี้เจ้าของที่นั้นจะไม่ยอมจริงๆใช้ไหม?” หัวหน้าโรงงานโกรธจนเขาได้ทุบโต๊ะทำงานของตัวเอง

ตั้งแต่สองเดือนที่แล้วเขาได้ใช้เงินจำนวนมากในการซ่อมแซมท่อระบายน้ำเสียอย่างลับๆ เนื่องจากท่อเดิมถูกปิดกั้นด้วยไม้ก๊อก ทำให้เขาที่เป็นหัวหน้าโรงงานถึงกับนอนหลับไม่สนิทมาตลอดหลายคืน และเมื่อตอนที่เขาคิดว่าฝันร้ายนี้กำลังจะผ่านไป มันก็วนกลับมาหาเขาอีกครั้ง

ในการก่อสร้างครั้งนี้เขาถึงกับให้บริษัทก่อสร้างใต้น้ำตัดท่อระบายน้ำทิ้งพร้อมกับสลักโลโก้ภาษาอังกฤษเป็นรูปวงกลมฝังอยู่

นอกจากนี้โลโก้นี้ยังเป็นโลโก้ของบริษัทที่มีชื่อเสียงในระดับโลก!

ตันเจี้ยงตั้งใจจะบอกว่าอีกฝ่ายว่าบริษัทของเขานั้นมีคนหนุนหลังที่ยิ่งใหญ่อยู่ แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลยดูได้จากการกระทำในครั้งนี้

อืม!

ในความคิดของตันเจี้ยงนั้นเรื่องทีเกิดขึ้นเป็นอะไรที่แปลกเป็นอย่างมาก

เดิมนั้นไม่ว่าจะเป็นองค์กรหรือคนในวงการที่ได้เห็นโลโก้ปลาวาฬ พวกเขาจะต้องคิดอย่างน้อยสามรอบก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไป แต่อีกฝ่ายไม่เพียงแต่ไม่คิดเท่านั้นแต่ยังได้ลงมือกระทำเลย

ก่อนหน้านี้หลังจากที่ได้ทำการซ่อมแซมท่อน้ำเสียไปแล้วนั้น เขาคิดว่าเรื่องพวกนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกและเขาก็ยังคงปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติเดิมนั้นคือในการระบายสิ่งปฏิกูลต่อไป

แต่เขาไม่คิดว่าท่อจะกลับมาอุดตันอีกครั้งหลังจากผ่านไปไม่ได้นาน!

แน่นอนว่าเรื่องนี้เขาจะไม่ยอมเช่นกัน เขาจะต้องหาตัวคนที่ทำเรื่องนี้มาลงโทษอย่างเด็ดขาด

…

ในสำนักงานตันเจี้ยงได้รวบรวมภาพของการกระทำก่อนหน้านี้ทีเกิดขึ้นกับท่อปล่อยน้ำเสียของบริษัททั้งหมด เขาสังเกตเห็นว่าการกระทำพวกนี้นั้นมีรูปแบบที่ชัดเจน เหมือนว่ามันได้ถูกทำลายโดยเครื่องจักร

ก่อนหน้านี้ที่เขาได้รับรายงานเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาเองก็สังเกตแล้วว่าอีกฝ่ายนั้นจะต้องมีเทคโนโลยีขั้นสูงอย่างแน่นอน และเขายังได้วิเคราะห์ไปอีกว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นพวกอนุรักษ์อะไรพวกนั้น และคงเป็นพวกต่างชาติที่คงผ่านมาเจอเท่านั้น

เขาถึงไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจมากนัก ก่อนที่เขาจะทำการติดต่อไปยังบริษัทใต้น้ำเพื่อทำการว่างท่อขนาดเล็กแทน แต่เขาไม่คิดว่าหลังจากที่ผ่านมาเพียง 20 วันเท่านั้น ฝันร้ายของเขาจะกลับมาอีกครั้ง

หลังจากที่เขาได้หายใจเข้าลึกๆ ตันเจี้ยงก็สามารถสงบสติอารมณ์ของตัวเองลงได้ก่อนที่เขาจะโทรศัพท์ไปยังบริษัท ปฏิบัติการใต้น้ำอีกครั้งเพื่อพูดคุยกับเรื่องที่เกิดขึ้น

แน่นอนว่าคราวนี้เขาจะจ้างคนไปตรวจตราและจะต้องจับคนที่กล้าทำลายท่อระบายน้ำเสียของเขาให้ได้

…….

“ คราวนี้ฉันเองก็จะต้องหาคนที่กล้าแอบปล่อยสิ่งปฏิกูลเหล่านี้ให้ได้”

ไปอีกทางหนึ่งบนถนนทางหลวงบนแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ เย่ชิงได้ทำการค้นหาโรงงานเคมีขนาดใหญ่ด้วยใบหน้าที่จริงจัง

โรงตีเหล็กไม่ได้มีขั้นต้อนย้อมผ้าซึ่งเป็นองค์ประกอบทางเคมีที่เขาตรวจพบในน้ำทะเล ดังนั้นเขาจึงตัดรายชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องกับเหล็กออกไปทั้งหมด นอกจากนี้ปริมาณการปล่อยที่เขาคำนวณมานั้นก็เป็นอะไรที่น่าตกตะลึงเป็นอย่างมาก มันจึงทำให้รายชื่อที่เข้าข่ายนั้นเหลือไม่กี่รายชื่อเท่านั้น และรายชื่อทั้งหมดต่างก็เป็นบริษัทเคมีขนาดใหญ่หรือมีส่วนร่วมในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง

เย่ชิงต้องหาต้นตอเพื่อตัดทิ้งดังนั้นการปิดกั้นท่อจึงเป็นเพียงขั้นตอนแรกเท่านั้น การเปิดเผยบุคคลที่อยู่เบื้อหลังเองเป็นเพียงขั้นตอนที่สอง

และขั้นตอนต่อมาคือการค้นหาบริษัทเคมีที่อยู่ไม่ไกลจากหาดมังกร

เย่ชิงค้นหาได้ 3 เป้าหมาย!

หนึ่งอยู่ห่างจากหาดมังกร 7 กม. สอง 10 กม. และสาม 15 กม. ตามลำดับทางฝั่งตะวันตกของถนนหวงไห่ซึ่งตั้งอยู่ในเขตชานเมือง

7 กม. ถูกลบออกไปอย่างรวดเร็วตามเว็บไซต์อย่างเป็นทางการนี้เป็นบริษัทที่มีส่วนร่วมในการผลิตฟิล์มโพลีเอทิลีนบางๆเท่านั้น

บริษัทที่สองเป็นบริษัทที่ผลิตวัสดุพลาสติกต่างๆขนาดใหญ่มาก บริษัทที่สามเป็นบริษัทวัตถุดิบตัวเร่งปฏิกิริยาส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับธุรกิจส่งออก

บริษัทที่สองและสามมีต่างก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัย เย่ชิงไม่รอช้าที่จะค้นหาหมายเลขโทรศัพท์ฝ่ายขายโดยตรงจากเว็บไซต์ ก่อนที่เขาจะแกล้งโทรไปติดต่อกับทั้งสองบริษัท

ในการโทรครั้งนี้เย่ชิงได้แนะนำตัวในฐานะผู้ค้านำเข้าและส่งออก เขาได้สอบถามวัตถุดิบกรดอินทรีย์หลายชนิดและราคาของวัตถุดิบ

“ในประเทศหรือต่างประเทศครับ?” ผู้ดำเนินการบริษัทที่สามเป็นผู้ชายพร้อมกับเสียงกระตือรือร้น: “เพราะราคาในประเทศและต่างประเทศนั้นมีเรทราคาที่ไม่เท่ากัน สารเคมีส่งออกต่างประเทศขั้นตอนการตรวจสอบการส่งออกจะเข้มงวดมากหลังจากเดินทางมาถึงศุลกากรต่างประเทศจะต้องตรวจสอบอีกครั้งอีกครั้ง ซึ่งกระบวนการเหล่านี้ต่างก็ต้องใช้เงิน ทำให้… “

“แล้วราคาในประเทศเป็นยังไง?”

“ถ้าเป็นราคาในประเทศ ทางเราจะเริ่มตั้งแต่ 2 ตันไปครับ โดยที่ถ้าทางคุณลูกค้าสั่งออเดอร์ 40 ตันขึ้นไป ทางเราจะมีส่วนลดให้ทันที 0.5% ถ้าเกิน 100 ตันเราจะลดให้ 1% .. “

“แน่นอนว่านี้เป็นเพียงขั้นตอนมาตรฐานเท่านั้น ถ้าคุณลูกค้าอยากได้รายละเอียดที่มากกว่านี้ ผมขอแนะนำให้คุณเข้ามาเยี่ยมชมบริษัทของเราโดยตรง แน่นอนว่าราคาที่เจาะจงอาจขึ้นอยู่กับกระบวนการผลิตภัณฑ์ของคุณและจำนวนลูกค้า…”

เย่ชิงทำเพียงพูดขอบคุณก่อนที่เขาจะวางสายโทรศัพท์ไปและทำการโทรหาบริษัทที่สองต่อทันที

“ ใช่ครับ! คุณสามารถมั่นใจในคุณภาพของวัตถุดิบได้อย่างแน่นอน ยิ่งสั่งจำนวนมากก็จะยิ่งถูก”

“โดยเฉพาะ … เราไม่สามารถบอกคุณได้เพราะทั้งหมดนี้เป็นความลับทางการค้าดังนั้นหากคุณสะดวกผู้จัดการของเราสามารถไปที่บริษัทของคุณเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ครับ”

“มั่นใจได้เลยว่าในเมืองจงหยุนหาบริษัทที่สองที่ให้ราคาถูกกว่าบริษัทเราไม่ได้แล้ว”

เพียงการวิเคราะห์จากส่วนผสมเย่ชิงไม่แน่ใจจริงๆว่าบริษัทอุตสาหกรรมเคมีไหนที่เป็นคนปล่อยสารเคมีลงสู่แม่น้ำ แต่ที่แน่ๆคือเขาสามารถตัดตัวเลือกจนเหลือเพียงสองบริษัทเท่านั้น

ยิ่งเขาสอบถามถึงผลิตภัณฑ์ของพวกเขาและนำมาวิเคราะห์เบื้อต้นกับสารผิดที่เขาพบ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าบริษัททั้งสองต่างก็น่าสงสัยเพิ่มขึ้น

เย่ชิงที่สามารถเรียกเป้าหมายได้แล้วนั้นก็ตัดสินใจที่จะเตรียมตัวรอจนถึงเย็นก่อนที่เขาจะแอบเข้าไปใกล้บริเวณโรงงานอย่างเงียบๆและจะใช้อุปกรณ์ไฮเทคในการตรวจสอบ

ตอนนี้ยังคงเป็นเวลากลางวันขณะที่เขากำลังให้ถึงช่วงเย็นนั้น เขาก็ได้ทำการเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาและเริ่มเขียนอะไรบางอย่างลงไป

แน่นอนว่ามันไม่ใช้ข้อความที่ส่งถึงโตวโตว แต่มันเป็นรายชื่อของบริษัทที่หน้าสงสัยที่เขาทำการเลือกพร้อมกับรายละเอียดของสารผิดที่เขาตรวจสอบพบ