Monster Factory - บทที่ 139: มังกร?

“ทั้งหมดเป็นเพราะเรากะทันหันเกินไป!”

หลังจากปล่อยให้กงเทาจัดการทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับโรงแรมแล้ว เย่ชิงก็ไม่ได้อยู่ว่างๆเช่นกัน เขาได้ดึงภาพถ่าย 3 มิติของต้นไม้โลหะผสมออกมาจากกล้องเขา จากนั้นได้เรียกนักออกแบบและนักวาดแคดบางคนมาจัดการมันเล็กน้อยและทำให้มันกลายเป็นไฟล์.ตระกูลพีดีเอฟเพื่อให้งานต่อการเปิดดู

ลูกค้าทั้งหมดมาที่นี่เพื่อซื้อต้นไม้โลหะผสม ดังนั้นเย่ชิงจึงจำเป็นต้องมีสินค้าบางอย่างอยู่ในมือเพื่อแสดงมัน

นี่เป็นเรื่องง่ายที่จะทำเพราะสิ่งที่เขาต้องทำคือเพียงแค่เลือกต้นไม้สองสามต้นจากรายการที่ไม่ได้ออกไปแสดงออกมา และให้เคยมีมาก่อนและให้เหล่าวิศวกรมอนเตอร์สร้างมันขึ้นมา

แน่นอนว่าขนาดจะต้องเล็กลงเพื่อให้ลูกค้าสามารถตรวจสอบรายละเอียดได้

หากเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา มันจะเป็นเหมือนฝันร้ายสำหรับตัวเขาเอง แต่ตอนนี้เขากับทำเพียงแค่ขยับปากไปมาและทุกอย่างก็จะถูกจัดการโดยเร็วที่สุดโดยพนักงานของเขาเอง

เวลา 15:40 น. เย่ชิงและผู้จัดการกำลังรออยู่ที่ทางออกถนนทางหลวงสำหรับการมาถึงของเสี่ยวหู

ขั้นตอนการต้อนรับได้เตรียมไว้แล้วเช่นกัน เมื่อพวกเขามาถึงเย่ชิงจะนำพวกเขาไปยังบริษัทของเขาเองเพื่อให้พวกเขาได้เห็นผลิตภัณฑ์ที่ต้องการอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าไปที่โรงแรมเพื่อพูดถึวรายละเอียดเพิ่มเติม

หลังจากใช้เวลาประมาณ 7 ถึง 8 นาที เสี่ยวหู่ก็โทรมาเพื่อแจ้งให้เขาทราบว่าตอนนี้พวกเขาจะมาที่ทางออกในอีกไม่กี่นาที

มีพนักงานอีกคนรออยู่ที่สถานีเก็บเงินซึ่งได้รับคำสั่งจากเย่ชิงให้จ่ายค่าผ่านทางสำหรับขบวนรถยนต์ที่กำลังจะมา

คันแรกที่ออกคือ S600 ของ เสี่ยวหู่ จากนั้นด้านหลังเขาเป็นขบวนรถชุบเซี่ยงไฮ้หนึ่งคันทุกๆ 200 เมตร

เย่ชิงที่เห็นแบบนั้นก็กระพริบไฟหน้าไปทางขบวนรถนั้นสองครั้งเพื่อส่งสัญญาณว่า ‘ตามฉันมา’

นี่คือขบวนรถราคาแพงสุดๆ มันคือ รถแอสตันมาร์ตินของเย่ชิง ตามด้วย G65 และ S600 ที่ขับตามมา

เมื่อขับรถผ่านตัวเมืองผู้คนจำนวนมากต่างมองไปที่ขบวนรถด้วยความสงสัย มันก็เป็นเวลาหลายปีแล้วที่เมืองจงหยุนไม่ได้มีขบวนรถที่ยนต์ราคาแพงแบบนี้ขับผ่านมา

เมื่อรถขันสุดท้ายมาถึงทางเข้าหลักของอาคารบลูสกายทาวเวอร์ ผู้จัดการฝ่ายโฆษณาหยางไป่เหอเองก็กำลังยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับกลุ่มรุ่นน้องเพื่อต้อนรับลูกค้า ‘ซุปเปอร์วีไอพี’ ที่มาจากที่แดนไกล

“สวัสดีครับ! สวัสดีครับ!” หลังจากที่เย่ชิงลงจากรถเขาก็ได้เดินตรงไปจับมือกับชาวต่างชาติที่มีตาลึกอย่างรวดเร็ว กงเทาเองก็ได้เดินตามหลังเย่ชิงตลอดเวลา ซึ่งแน่นอนว่าอีกฝ่ายทำหน้าที่เป็นนักแปลชั่วคราวนั้นเอง

มี 8 บริษัท ลูกค้า 30 ราย 20 คนเป็นชาวต่างชาติจริงๆ ส่วนที่เหลือเป็นนักแปลและคนขับรถ

รูปลักษณ์ที่เหมาะสมของพวกเขาเข้ากันอย่างสมบูรณ์โดยงานเลี้ยงต้อนรับของเย่ชิงที่เตรียมไว้สำหรับชายและหญิงที่เหมาะสม

ผู้ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต่างรวมตัวกันอย่างรวดเร็วเพื่อ ‘ดูฉากที่ยิ่งใหญ่นี้’ นี่เป็นฉากที่หาได้ยากและเป็นฉากที่ทำให้เลือดเดือดพลาดได้อย่างง่ายดาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่นน้องของเย่ชิงที่เพิ่งจบการศึกษาและเพิ่งเริ่มทำงานนี้เป็นครั้งแรก พวกนั้นถึงกับเต็มใจที่จะกระโดดลงไปในส่วนลึกของนรกทันทีเพียงแค่เย่ชิงสั่งไป

เย่ชิงกลับรู้สึกได้ถึงเลือดที่เดือดพลาดมากกว่าทุกคนในที่นี้ เนื่องจากบริษัททั้ง 8 แห่งนี้ไม่ได้เป็นบริษัทเล็กๆที่ไร้ชื่อเสียงแต่อย่างใด กลับกันพวกเขาต่างก็เป็นยักใหญ่ในวงการของตัวเอง ยกตัวอย่างเช่น บริษัทดิสนีย์ บริษัทคอมศ์พาสกรุ๊ป, บริษัทบลูสกาย และกลุ่มที่มีชื่อเสียงในทำนองเดียวกัน

คนจากดิสนีย์ที่มาเจรจาในครั้งนี้เป็นรองประธานบริหารของเอเชียชื่อเนวิลล์ เป็นชาวอเมริกันที่พูดภาษาจีนกลางได้คล่องเป็นอย่างมาก

เย่ชิงได้พูดทักทายกันเสร็จแล้วรีบพาพวกเขาเข้าไปในห้องทำงานทันที

คนเหล่านี้ล้วนอาศัยอยู่ในโลกแห่งความหรูหรามาโดยตลอด ดังนั้นหลังจากที่เวลาผ่านไป 2 นาทีหลังจากออกจากรถ พวกเขาทุกคนก็เริ่มที่จะเหงื่อแตกออกมา

วันนี้เย่ชิงได้แต่งตัวแบบมืออาชีพเช่นกัน แน่นอนว่าเย่ชิงคงไม่ใช่คนงี่เง่าที่จะสวมแจ็คเก็ตในสภาพอากาศเช่นนี้ แต่สิ่งที่เขาสวมอยู่คือชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีเทาอ่อน

ภายในสำนักงานห้องที่จะใช้รับลูกค้าเหล่านี้ได้ถูกจัดเตรียมไว้แล้ว พ่อครัวจากโรงอาหารยังแสดงทักษะการใช้มีดของพวกเขาด้วยการแกะแตงโมแช่แข็งให้เป็นรูปร่างเหมือนดวงจันทร์จากนั้นใส่ลิ้นจี่และเชอร์รี่ปอกเปลือกเพื่อให้ลูกค้าคลายร้อน

เย่ชิงนั่งตรงกลางโดยมีกงเทาแปลจากด้านข้าง

เย่ชิงให้กงเทาต้อนรับแขกอย่างอิสระเป็นครั้งแรกและเมื่อบรรยากาศค่อนข้างผ่อนคลายตัวแทน คอมศ์พาส กรุ๊ปจากสหภาพยุโรปเป็นคนแรกที่พูดถึงเรื่องที่พวกเขามาที่นี้

“คุณเย่! เป็นครั้งแรกที่พวกเราทำได้แค่ถอนหายใจให้กับความแข็งแกร่งของต้นไม้โลหะผสมในปีนี้ เอาละ! ผมจะขอพูดเข้าประเด็นเลยก็แล้ว สิ่งที่ผมอยากรู้ก็คือเนื่องจากบริษัทของคุณสามารถสร้างต้นไม้โลหะผสมเหล่านี้ได้ ดังนั้นคุณคงสามารถสร้างสิ่งอื่นๆขึ้นมาได้ด้วยใช้ไหม?”

ตัวแทนของคอมศ์พาสกรุ๊ปพูดจบก็ได้ดึงรูปภาพออกมาจากกระเป๋าของเขา สิ่งนี้ถึงกับทำให้เย่ชิงตกใจ เพราะรูปภาพที่เขาเห็นนั้นมันคือมังกรดำที่มีเขาคู่ที่ขดตัวและดูคดเคี้ยวอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่

“ มังกรฝรั่ง?” เมื่อเห็นภาพเย่ชิงก็รู้สึกประหลาดใจเช่นเดียวกับคนอื่นๆ : “จากที่ผมรู้บริษัทของคุณควรจะมีพื้นฐานมาจากภาคการลงทุน ดังนั้นทำไมคุณถึงมองหามังกรดำอัลลอยด์ละครับ?”

“นี่ไม่ใช่แค่มังกรดำธรรมดา แต่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลคอมศ์พาส ของเรา มังกรตามคติชนทุกคนชอบสะสมทองคำและสิ่งของที่เป็นประกาย” ตัวแทนของคอมศ์พาสได้อธิบายอย่างเจ็บปวดว่า“ ในอีกไม่กี่วันนี้พวกเราครอบครัวคอมศ์พาส จะฉลองวันเกิดครบรอบ 200 ปีของครอบครัวเรา ดังนั้นเราจึงต้องการสร้างมังกรยักษ์มาวางไว้ในคฤหาสน์ของเรา”

“เพียงแค่ว่าผมไม่รู้ว่าทางคุณเย่จะสามารถสร้างมังกรยาว 10 เมตรได้ด้วยเทคโนโลยีที่คุณมีอยู่ตอนนี้ไหม”

“และแน่นอนว่าสิ่งที่ผมต้องการคืองานศิลปะชิ้นเดียวที่เสร็จสมบูรณ์โดยไม่ต้องเชื่อมใดๆ ทางผมไม่สนใจว่ามันจะมาจากแม่พิมพ์หล่อหรือจากการพิมพ์ 3 มิติ แต่สิ่งที่ผมต้องการคือผลงานชิ้นนี้นั้นจะต้องมีรายละเอียดในระดับเดียวกับต้นไม้อัลลอยของคุณ “

ขณะนี้ลูกค้าทั้งหมดต่างก็รวมตัวกัน ดังนั้นจึงไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมในการพูดคุยเรื่องราคา สิ่งที่กลุ่มคอมศ์พาสถามเย่ชิง คือเขาสามารถทำได้หรือไม่ โดยที่ผลงานชิ้นี้จะต้องมีรายละเอียดระดับเดียวกับต้นไม้

ได้ ~ เย่ชิงสามารถตอบกลับไปได้อย่างมั่นใจ

ถึงแม้ว่าจะมีหลายบริษัทที่สามารถสร้างมังกรจากโลหะได้ แต่ในด้านรายละเอียดล่ะ?

มีต้นไม้หลายพันชนิด ซึ่งแต่ละชนิดมีเส้นลายที่เป็นเอกลักษณ์

มังกรก็เช่นกัน ซึ่งนั้นเป็นเหตุผลหลักที่ว่าทำไมจนถึงตอนนี้ทางครอบครัวคอมศ์พาสถึงยังไม่ได้สร้างมันขึ้นมา

สิ่งที่พวกนั้นมองหาคือมังกรที่มีลักษณะเหมือนมีชีวิตจริงๆ ไม่ใช้เพียงงานโลหะเย็นๆเท่านั้น

เป็นเรื่องธรรมดาที่ครอบครัวที่มีความร่ำรวยมากมายไม่ได้มีความคิดเหมือนกับคนธรรมดา สำหรับพวกเขาแล้วเงินเป็นเพียงสิ่งของที่สามารถหามาเมื่อไหร่ก็ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงให้ความสนใจเกี่ยวกับพวกศิลปะและวัตถุโบราณมากกว่า เช่นกันงานศิลปะที่สวยงามในยุคกรีดหรือไม่ก็ชุดเกราะโบราณ

“เดี๋ยวก่อนนะครับ ~ คุณต้องการให้ผมสร้างมังกรดำนี้จริงหรือครับ?” เย่ชิงอยากจะถามตัวแทนคอมศ์พาสคนนี้จริงๆว่าเขารู้ไหมว่าการสร้างมันขึ้นมานั้นมีราคาเท่าไหร่? และการสร้างในครั้งนี้เองก็สร้างขึ้นโดยไม่มีผลงานจริงมาอ้างอิงอีกด้วย?

การต้องการรายละเอียดที่สมบูรณ์นั้นหมายถึงต้องมีแม่พิมพ์ที่แตกต่างกันสำหรับทุกชิ้นส่วน

แม้ว่าจะรวบรวมผู้ผลิตแม่พิมพ์ระดับปรมาจารย์ทั้งหมดมาอยู่ด้วยกัน แต่ผลลัพธ์ก็ยังขาดความน่ากลัวไปอยู่ดีเพราะสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการจะสร้างขึ้นมานั้นเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในจินตนาการเท่านั้น

จากนั้นคำถามก็มาถึงถ้าเย่ชิงไม่สามารถตอบสนองเงื่อนไขของลูกค้ารายแรกได้ แล้วพวกที่เหลือจะคุยอะไรกับเขากัน?

ในนิทรรศการระดับนานาชาติใครก็ตามที่ได้เห็นต้นไม้โลหะผสมที่เหมือนจริงเหล่านี้ก็จะสงสัยการดำรงอยู่ของพวกมันและค่อนข้างเชื่อว่ามันเป็นผลมาจากเวทมนตร์

ดังนั้นโดยปกติแล้วจะมีปัญหาทางเทคนิคบางอย่างในการสร้างมังกรตัวนี้ ถ้าเงินถึงก็ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด

จะได้หรือไม่: นั่นคือคำถาม

ไม่มีปัญหาทางเทคนิคมากนัก แต่ทั้งหมดเกี่ยวกับรูปร่างและเงินที่จำเป็นต้องใช้

ดังนั้นในตอนนี้เย่ชิงจึงจำเป็นต้องใช้ความคิดให้มากก่อนที่เขาจะพูดอะไรออกไป