Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 603 – เจ้ารู้หรือไม่ว่าการระเบิดทันทีคืออะไร ?

　　” ตาย ! ” เสียงโห่ร้องโกรธพร้อมกับพลังเซียนอันรุนแรงได้ระเบิดกระทบร่างกายของเทียนกวงหมิง
　　สิ่งนี้มาจากการโจมตีด้วยความเกลียดชังของจักรพรรดิเป่ยชิว
　　เขาสกัดกั้นเทียนกวงหมิงน่าเสียดายที่ไม่ใช่หยุนเทียนเซี่ยแต่เขายังสามารถระบายความหงุดหงิดด้วยการสังหารเทียนกวงหมิง
　　ตราบใดที่เขาไม่ได้สังหารหยุนเทียนเซี่ยและพาเขากลับไปให้จักรพรรดิเป่ยชิว ทุกอย่างก็เรียบร้อย
　　“ ข้าแก่แล้วและควรถึงเวลาเกษียณแล้ว แต่เพราะเรื่องไร้สาระของเจ้า ข้าต้องไล่ตามพวกเจ้าทั้งหมดออกไปข้างนอก เจ้าทนเห็นชายชราวิ่งไปมาได้ยังไง ? ” พ่อบ้านถอนหายใจ เขาบอกว่าเขาแก่แล้ว แต่การโจมตีของเขาคมมาก ฝ่ามือของเขาตบไปที่หน้าอกของเทียนกวงหมิง　　คชา!
　　หน้าอกของเทียนกวงหมิงยุบตัวและเขากระอักเลือดออกมา เขาบินถอยหลังด้วยความเร็วที่คาดไม่ถึง
　　“ การสังหารเจ้าง่ายๆ ดีเกินไปสำหรับเจ้าด้วยซ้ำ ” พ่อบ้านหัวเราะอย่างเย็นชาและเขารู้สึกว่าเทียนกวงหมิงตายแล้ว
　　หากต้องการถูกเขากระแทกเข้าที่หน้าอกด้วยการฝึกฝนของเขาและยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่องเทียนกวงหมิงจะไม่ตายได้อย่างไร ??
　　แต่ในความเป็นจริงเทียนกวงหมิงจะไม่ตายจริงๆ
　　เขาจงใจรับการโจมตีนั้น หลังจากถูกตัดขาด เขาก็นึกถึงวิธีการหลบหนีนี้
　　ที่จะโจมตีหัวนั้น สำหรับคนอื่นๆ นั่นเป็นการโจมตีของ เซียนสวรรค์ และหากใครไม่สามารถรับมือได้ จะต้องตายอย่างแน่นอน
　　แต่สำหรับเทียนกวงหมิงมันเป็นการเล่นของเด็ก　　ในช่วงเดือนนั้นที่เกาะน้ำดำเทียนกวงหมิงได้รับความเดือดร้อนจากการโจมตีดังกล่าวหลายครั้งและคุ้นเคยกับมันแล้ว
　　แม้ว่าเขาจะถูกตีเข้าที่หน้าอกและซี่โครงของเขาหักไปหมดแล้วและร่างกายของเขาใกล้จะทรุดตัวลง แต่เขาก็ยังหลบหนีได้ เขาดึงข้อจำกัดการข้ามพื้นที่ให้หายไปจากจุดนั้น เหลือเพียงเสียงที่อ่อนแอ
　　“ ถ้ากลัวตายก็แค่อยู่ในแม่น้ำและเป็นเต่า หยุดวิ่งตามข้า ขอบคุณที่ปล่อยข้าไป ไอ้แก่จะมีชีวิตอยู่อีกไม่กี่ปี เมื่อข้าแข็งแกร่งขึ้น ข้าจะมาและสังหารเจ้า !! ”
　　คำพูดของเทียนกวงหมิงโกรธจัด ทำให้พ่อบ้านสั่นสะท้านและเบิกตากว้างด้วยความโกรธ เขามองดูผู้คนรอบๆ และความโกรธก็ผุดขึ้นมาในหัวใจของเขาโดยไม่มีที่ระบาย เป็นเพราะเขาเป็นคนส่งเทียนกวงหมิงให้บินออกไป
　　ใครจะรู้ว่าเทียนกวงหมิงสามารถหลบหนีต่อไปได้หลังจากประสบกับการโจมตีดังกล่าว เขาควรจะเพิ่งล้มลงไปไม่ใช่หรือ ? 　　“ ไล่ล่ามันไป ข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะมีกี่ชีวิต เจ้าสามารถรับการโจมตีจากข้าหนึ่งครั้ง ดังนั้นข้าจะโจมตีอีกสองสามครั้ง ” พ่อบ้านพูดอย่างเย็นชา เขาโบกมือและไล่ตาม
　　คนอื่นๆ จากกองทัพองครักษ์ติดตาม
　　เช่นเดียวกันเทียนกวงหมิงและหยุนเทียนเซี่ยต่างก็พาคนจำนวนมากมาที่ถนนน้ำพุเหลือง
　　เมื่อพวกเขาเข้าสู่ขอบเขตของ นิกายไล่ล่าศพ พลังงานหยิน ก็หนาขึ้น จินหยู หยุดและเมื่อนางเห็นว่าหยุนเทียนเซี่ยหายตัวไปนางก็โกรธจัด
　　“ ไล่ล่าต่อไป ” จินหยู ตัดสินใจที่จะปฏิบัติตาม นางโบกมือ Aileen-novel
　　“ คุณหนู นี่คือดินแดนของนิกายไล่ล่าศพ มันช่างน่ากลัวจริงๆ ” ผู้ใต้บังคับบัญชากล่าวว่า
　　“ เขาเข้าไปได้ แต่เราเข้าไปไม่ได้รึไง ? ” จินหยู หัวเราะอย่างเย็นชาและไม่กลัวอะไรเลย นางอาจจะเป็นสตรี แต่นางก็เป็นบุรุษมากกว่าบุรุษเมื่อนางทำสิ่งต่างๆ　　ฮ้องงง !
　　จินหยู บุกเข้ามาโดยไม่มีความกลัวเลย
　　ลูกน้องของนางมองหน้ากันและเดินตามอย่างช่วยไม่ได้
　　ในอีกด้านหนึ่งเทียนกวงหมิงยังนำกองทหารและพ่อบ้านของกองทัพองครักษ์ มาที่นี่ด้วย
　　พ่อบ้านไม่ได้คิดและพุ่งเข้าใส่ทหาร
　　มีหลายพันคนแล้วทำไมพวกเขาถึงกลัวเรื่องเหล่านี้ ?
　　…
　　ณ ถนนน้ำพุเหลือง,เทียนกวงหมิงและหยุนเทียนเซี่ยได้พบกัน
　　หยุนเทียนเซี่ยกำลังหอบ นอกจากใช้พลังงานบ้างแล้ว เขายังสบายดี
　　เทียนกวงหมิงแย่กว่านั้นมาก เขายังคงพ่นเลือดออกมาและหน้าอกของเขายอมเข้าไป เขาดูเหมือนเขาจะตายได้ทุกเมื่อ　　” เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ? “หยุนเทียนเซี่ยรู้สึกหวาดกลัวและถามอย่างประหม่า
　　“ ไม่มีอะไร ข้าแค่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ”เทียนกวงหมิงกล่าวอย่างเรียบง่าย
　　หยุนเทียนเซี่ยพูดไม่ออก เจ้ากำลังจะตายและนี่เรียกว่าบาดเจ็บเล็กน้อย?
　　“ เจ้าเช็ดเลือดที่มุมริมฝีปากของเจ้าเมื่อเจ้าพูดแบบนั้นได้หรอ ?”หยุนเทียนเซี่ยไม่พอใจ
　　“ ข้าไม่เป็นไร ข้าจะนอนพักสักครู่ ข้าได้นำพวกเขามาแล้ว สังหารพวกเขาทั้งหมด ข้าจะไม่เป็นไรเมื่อข้าตื่นขึ้น เจ้าไม่ต้องกังวล”เทียนกวงหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแอ ทันทีที่เขาพูดว่าเขาล้มลงกับพื้นและได้ยินเพียงเสียงหายใจแผ่วเบา
　　หากใครไม่พิจารณาให้ดี เขาก็เป็นเหมือนศพที่ไม่มีพลังชีวิตเลย
　　หยุนเทียนเซี่ยกระพริบตาและพูดไม่ออก ” เจ้าหลับไปได้ทันทีจริงๆ ”
　　ทันใดนั้น ผู้คนมากมายก็ปรากฏขึ้นรอบๆ　　บางคนมาจากตระกูลจินและนำโดยจินหยู
　　นอกจากนี้ยังมีกองทัพองครักษ์นำโดยพ่อบ้านของจักรพรรดิเป่ยชิว พวกเขาล้อมทั้งสองไว้
　　“ วิ่ง ทำไมไม่วิ่งอีกล่ะ ? ” จินหยู หัวเราะอย่างเย็นชา
　　“ คนผู้นั้นเสียชีวิตในที่สุด เขารับหมัดที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าและยังสามารถวิ่งได้ นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นอะไรแบบนี้ ” พ่อบ้านเห็นเทียนกวงหมิงที่นอนอยู่บนพื้นและยิ้มด้วยความยินดี เขาคิดว่าเทียนกวงหมิงตายแล้ว
　　อันที่จริง ใบหน้าของเขาขาวซีดและเต็มไปด้วยเลือด รัศมีของเขาอ่อนแอมากจนสามารถดับได้ทุกเมื่อ เหมือนกับคนที่ใกล้ตาย
　　จินหยู ไม่ได้มองไปที่เทียนกวงหมิงในสายตาของนาง มีเพียงหยุนเทียนเซี่ยเท่านั้น
　　พ่อบ้านก็เหมือนกันเทียนกวงหมิงเพิ่งนอนอยู่บนพื้นและเกือบจะตาย ไม่มีอะไรต้องสนใจ
　　ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายของเขาคือการจับหยุนเทียนเซี่ยทั้งเป็น　　หยุนเทียนเซี่ยที่กำลังจ้องมองอยู่นั้นไม่กลัวเลย เขากลับยิ้มอย่างลึกลับแทน “เจ้าไม่สงสัยหรือไงว่าทำไมข้าถึงดึงพวกเจ้ามาที่นี่ ? ”
　　เมื่อ จินหยู และพ่อบ้านได้ยินดังนั้นพวกเขาจึงขมวดคิ้ว คิดแล้วก็ตกใจทั้งคู่
　　ดูเหมือนว่าพวกเขาจะตกหลุมพลางอะไรบางอย่าง
　　แต่พวกเขาไม่ได้ถอยกลับ พวกเขาเดินไปข้างหน้าและเข้ามาใกล้แทน
　　“ ใครจะสนว่าเจ้าวางแผนอะไร ข้าจะสังหารเจ้าและทุกอย่างจะจบลง ” จินหยู กล่าวอย่างเย็นชา
　　“ เจ้าไม่สามารถสังหารเขาได้ จักรพรรดิเป่ยชิวต้องการให้เขามีชีวิตอยู่และจากนั้นก็สังหารเขาต่อหน้าเจ้าคฤหาสถ์หยุน ” พ่อบ้านหยุดจินหยู
　　แสงแวบเข้ามาในดวงตาของนาง “ ถ้าอย่างนั้นเราจะไม่สังหารเขา แต่เราหักขาเขาได้ใช่ไหม ? ” 　　พ่อบ้านไม่สนใจ “ ข้าแค่ต้องการให้เขามีชีวิตอยู่ ส่วนเขาจะมีชีวิตอยู่อย่างไรนั้นไม่สำคัญ ”
　　“ ตกลง ข้าจะทำลายเขาแล้วหักแขนขาของเขา ” จินหยู กล่าวอย่างเย็นชา ดวงตาของนางเต็มไปด้วยแสงเย็นเยือกเย็น
　　หยุนเทียนเซี่ยมองไปที่ผู้คนที่เข้าใกล้ พวกเขามาจากตระกูลจินและกองทัพองครักษ์ และพวกเขาทั้งหมดเข้าสู่ค่ายกลที่เขาวางไว้ เขาถาม “ เจ้ารู้ไหมว่าระเบิดทันทีคืออะไร ? ”
　　จินหยู ขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชา “ ข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังจะตาย ”
　　“ ใช่ เจ้ากำลังจะตาย ลิ้มรสงานฉลองระเบิดที่เราเตรียมไว้สำหรับพวกเจ้าทุกคน ”หยุนเทียนเซี่ยยิ้มอย่างมีความสุขและเปิดใช้งานค่ายกล
　　ฮ้องง ฮ้องง ฮ้องงง !