Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 583 – หยุนเทียนเซี่ย !

　　บุตรชายของ เจ้าคฤหาสน์หยุน ถูกเรียกว่า หยุนเทียนเซี่ย และอายุได้ 30 ปีในปีนี้ เขาอยู่ที่ อาณาจักรโชคชะตา
　　ถ้าเขาอยู่ใน เก้าแดนนภาและสิบแดนโลก เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง หากต้องการไปถึง อาณาจักรโชคชะตา เมื่ออายุ 30 ถ้าเขาไม่ได้เป็นอัจฉริยะแล้วเขาคืออะไร
　　แต่ในโลกเซียนเขาเป็นขยะ
　　โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อบิดาของเขาให้ทรัพยากรมากมายแก่เขา
　　ดังนั้นเมื่อหยุนเทียนเซี่ยอยู่ข้างนอกและได้พบกับผู้คนในวัยเดียวกันที่ท้าทายเขา มีเพียงผลลัพธ์เดียวเท่านั้น
　　นี่คือหยุนเทียนเซีย คนที่ถูกเย้ยหยันมากมายแต่ยังคงมีความหวังสำหรับอนาคต
　　ในภูมิภาคเหนือล่างสุด คฤหาสน์หยุน มีขนาดใหญ่และครอบครองเทือกเขา มีผู้ติดตามจำนวนมากที่ติดตาม เจ้าคฤหาสน์หยุน
　　เห็นได้ชัดว่าหยุนเทียนเซี่ยเป็นนายน้อยของพวกเขา
　　สิ่งที่ชัดเจนกว่านั้นคือภายใต้บริบทของหยุนเทียนเซี่ยที่ไม่สามารถฝึกฝนได้ดีเขาเริ่มเป็นเด็กเหลือขอ
　　ทุกครั้งที่เขารู้สึกท้อแท้กับชีวิตหรือมีความคิดสุ่มๆ ในใจ เขาจะนำคนจำนวนมากออกมารังแกเด็กๆของตระกูลชนชั้นสูง เขาจะรังแกเหล่าสาวกที่หยิ่งผยองที่รังแกสาวกคนอื่นๆ
　　คนเหล่านั้นรังแกผู้อ่อนแอ พวกเขาหยิ่งยโสและนิสัยเสีย ดังนั้นหยุนเทียนเซี่ยจึงรังแกพวกเขา
　　ดังนั้นผู้คนในสิบเมืองโดยรอบจึงเคารพเขามาก หากพวกเขาไม่สามารถเอาชนะเขาได้ พวกเขาก็จะดูถูกหรือสร้างข่าวลือ…
　　หยุนเทียนเซี่ยรู้เรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นขยะอย่างไร
　　วันนี้เขาอารมณ์ไม่ดี เขาตระหนักถึงบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่ทำให้หัวใจของเขาเย็นชา
　　เขาจะไม่สามารถทะลุผ่านจาก อาณาจักรโชคชะตา ได้
　　แม้ว่าบิดาจะให้ทรัพยากรและสมบัติมากมายแก่เขาหรือผลึกเซียน เขาก็ไม่สามารถออกจาก อาณาจักรโชคชะตา ได้
　　พรสวรรค์ของเขาถึงขีดสุดแล้ว
　　หยุนเทียนเซี่ยสามารถยอมรับการโจมตีเช่นนี้ได้อย่างไร?
　　เขาเวียนหัวจริงๆ และเดินออกจากบ้านในคฤหาสน์ที่ท้อแท้
　　หลังจากที่เขาจากไป ก็มีกลุ่มคนที่ติดตามเขาไปเพื่อปกป้องเขา
　　พวกเขาไม่มีทางเลือก หยุนเทียนเซี่ยได้เฆี่ยนตีเด็กตระกูลขุนนางเกือบทั้งหมด ใครก็ตามที่กลั่นแกล้งสามัญชนหรือคนอ่อนแอ เขาไม่ปล่อยเขาไป
　　ที่เลวร้ายที่สุดคือตอนที่เขาทุบตีลูกพี่ลูกน้องของตัวเองจนเกือบตาย ที่ทำให้ทุกคนตกใจ
　　ปู่ของเขามีชื่อเสียงมากเพราะบุตรสาวของเขาแต่งงานกับ เจ้าคฤหาสน์หยุน แม้แต่บุตรชายและหลานชายของเขาก็เย่อหยิ่งและดูถูกคนอื่น
　　ลูกพี่ลูกน้องของเขาข่มขืนบุตรสาวของพ่อค้าคนหนึ่งเมื่อตอนที่เขาอายุ 18 ปี บังคับให้นางปลิดชีพตัวเอง นั่นทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่
　　เรื่องนั้นจบลงอย่างกะทันหันเพราะชายชราต้องการปกป้องหลานชายของเขา ขู่พ่อค้าว่าลูกเขยของเขาคือเจ้าคฤหาสน์หยุน ถ้าเขากล้าที่จะเผยแพร่ต่อไป เขาจะขอให้ เจ้าคฤหาสน์หยุน สังหารทั้งหมด
　　ภัยคุกคามนี้บังคับให้พ่อค้ากลืนเรื่องนี้ด้วยความโกรธ
　　ในท้ายที่สุด ผู้กระทำผิดก็เป็นอิสระจากภายนอกด้วยความยินดี และเขายังต้องการทำสิ่งนั้นต่อไป
　　หยุนเทียนเซี่ยชนเขา เขาทุบขาลูกพี่ลูกน้องโดยไม่พูดอะไร ต่อหน้าผู้คนมากมาย หยุนเทียนเซี่ยนทำลายตันเถียนของเขาเสียเพื่อที่เขาจะได้ลืมเรื่องการฝึกฝน นอกจากนี้เขาไม่สามารถอยู่ได้นานและจะตายเมื่ออายุประมาณห้าสิบหรือหกสิบปี ไอรีนโนเวล
　　ปู่ของหยุนเทียนเซี่ยย่อมไม่สามารถยอมรับได้เช่นเดียวกับลุงของเขา พวกเขาทั้งหมดถามเขาและบังคับให้หยุนเทียนเซี่ยรักษาหลานและบุตรชายของพวกเขา
　　ด้วยเหตุนี้หยุนเทียนเซี่ยจึงพูดประโยคเดียวเพื่อทำให้พวกมันหวาดกลัว
　　“ ถ้าเจ้าทำเสียงดังกว่านี้ ข้าจะสังหารหลานชายและบุตรชายของเจ้าเพื่อให้ตระกูลของเจ้าไม่มีลูกหลานอีกต่อไป ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าเจ้าสามารถลองได้ ” ประโยคนั้นทำให้ปู่และลุงของหยุนเทียนเซี่ยตกตะลึง
　　“ ในอนาคตเจ้าจะไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ชื่อบิดาของข้าเพื่อประพฤติตัวหยิ่งผยอง ถ้าไม่ อย่าโทษข้าที่ไม่รั้งไว้ ”หยุนเทียนเซี่ยกล่าวอย่างเย็นชา เขาไม่มีความสนิทสนมกับปู่และลุงของเขาเลย
　　หลังจากทำให้พวกเขาหวาดกลัวหยุนเทียนเซี่ยก็เห็นบิดาของเขา เขาคิดว่าบิดาของเขาจะตำหนิเขา แต่เขาไม่ได้พูดถึงแม้แต่เรื่องเดียว เขาทิ้งขุมทรัพย์พลังวิญญาณไว้และพูดว่า “ ทำงานหนักต่อไปและพัฒนาตัวเองต่อไป ”
　　หลังจากเรื่องนี้ ความเย่อหยิ่งและความไร้หัวใจของหยุนเทียนเซี่ยก็กลายเป็นที่รู้จัก
　　เขาไม่สนใจแม้แต่ปู่และอาของเขาและทิ้งลูกพี่ลูกน้องของเขาเอง
　　เขาจะไม่ทำอะไรให้คนนอกมากกว่านี้เหรอ ?
　　สำหรับการจัดการกับหยุนเทียนเซี่ยหลายคนต้องการทำเช่นนั้นและสังหารเขาก่อนที่จะหนีไป หากพวกเขาอยู่ห่างไกล เจ้าคฤหาสน์หยุนจะพบพวกเขาหรือไม่ ?
　　แต่ เจ้าคฤหาสน์หยุน สัมผัสได้ถึงความคิดเหล่านั้น ดังนั้นทุกครั้งที่หยุนเทียนเซี่ยออกไป ผู้คนจำนวนมากตามเขาไป
　　วันนี้เมื่อหยุนเทียนเซี่ยออกไป เขาไม่เรียกใครเลย ดังนั้นกลุ่มนี้จึงตามเขาไปและไม่กล้าที่จะประมาท
　　หยุนเทียนเซี่ยที่ไม่มีความสุขออกไปและผู้คนเห็นเขา ข่าวแพร่กระจายไปและเด็กนิสัยเสียหลายคนตัดสินใจไม่ออกไปไหน พวกเขาปิดประตูและอยู่บ้าน ‘ชื่อเสียง’ ของหยุนเทียนเซี่ยยังคงสูงมาก
　　หลังจากเดินไปมา เขาก็ไม่เห็นแม้แต่เรื่องเดียวที่ทำให้เขารู้สึกแย่ลงไปอีก เขาออกมาเพื่อระบายความโกรธต่อคนเหล่านี้ แต่เนื่องจากพวกเขาไม่ได้ออก นั่นทำให้เขาผิดหวังจริงๆ
　　“ น่ารำคาญ ในฐานะที่เป็นสาวกนิสัยเสีย พวกเขาขี้ขลาดจริงๆ” หยุนเทียนเซี่ยตะวาด
　　ถ้าเด็กพวกนั้นได้ยิน พวกเขาจะบอกเขาอย่างแน่นอนว่า “ ถ้าเจ้ามีคนไม่เยอะขนาดนี้ ข้าจะกลัวเจ้าไหม ?
　　“ นายน้อย ดูสมบัติที่ร้านนั้นสิ ซื้อสักอันเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น ” คนๆหนึ่งของเขาเตือน
　　หยุนเทียนเซี่ยไม่ได้อยู่ในอารมณ์ ตอนนี้เขาไม่อยากซื้ออะไรแล้ว
　　เขามองดู นาฬิกาสีแดงปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาและทำให้เขาตกตะลึง
　　“ สิ่งนี้… มันน่าดึงดูดมาก ” หยุนเทียนเซี่ยพึมพำ
　　“ งั้นก็ซื้อมันเลยนายน้อย ” ลูกน้องพูดทันที
　　“ ตกลง ข้าจะซื้อ ”หยุนเทียนเซี่ยตัดสินใจทันที ลูกน้องของเขาไปจ่ายเงินในขณะที่เขาจับนาฬิกา
　　” ธนาคารแห่งจักรวาลยินดีต้อนรับเจ้า เจ้าสามารถแลกเปลี่ยนอะไรก็ได้ใน ธนาคารแห่งจักรวาล ตราบใดที่เจ้าสามารถจ่ายได้ ” เสียงจากนาฬิกาทำให้หยุนเทียนเซียตกตะลึง
　　“ เจ้าได้ยินไหม ? ”หยุนเทียนเซี่ยถามคนของเขา
　　” อะไรหรือขอรับ ? ” เขาส่ายหัว
　　หยุนเทียนเซี่ยขมวดคิ้วและมองไปที่นาฬิกาสีแดง ความทุกข์ทั้งหมดของเขาหายไปและเขาก็มีความสุขทันที
　　“ ข้าคิดว่าข้ามีสิ่งมหัศจรรย์ที่สามารถเปลี่ยนโชคชะตาของข้าได้แล้ว ”หยุนเทียนเซี่ยยิ้ม
　　“ นายน้อยรู้สึกดีขึ้นแล้วหรือ ? ” ลูกน้องถามด้วยความแปลกใจ
　　“ ใช่ กลับกันเถอะ ”หยุนเทียนเซี่ยโบกมือ เขายึดนาฬิกาสีแดงไว้แน่นและกลับบ้าน