Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 556 – ข้าคิดว่าข้าสามารถ !

　　หน้าผาเซียนที่ร่วงหล่น มันดูไม่สง่าผ่าเผยและไม่มียอดเขาขนาดยักษ์ใดๆ มันเป็นเพียงหน้าผาธรรมดา
　　แต่เมื่อ 30,000 ปีที่แล้ว ชายชราเทียนฉี และกลุ่มของเขาได้จัดค่ายกลที่น่าตกใจและสังหาร เหล่าเซียน จำนวนมากโดยไม่คาดคิด นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมสถานที่นี้จึงมีชื่อเสียง
　　มันสามารถทิ้งชื่อไว้ในพงศาวดารของประวัติศาสตร์
　　เมื่อหลี่เซียนเต่าอยู่ที่นี่ เขาก็เพิกเฉยต่อการแทรกแซงทั้งหมด พลังงานสังหารต้องถอยออกมาเมื่อสัมผัสถูกเขา
　　เขาเดินเข้าไปในพื้นที่และเห็นศพ 100 ศพ
　　ชาวเซียนเหล่านั้นตายอย่างน่าสลดใจ
　　บางคนถูกวางยาพิษจนตาย บางคนมีลูกธนูแทงทะลุหัวใจ บางคนถูกตรึงวิญญาณไว้ บางคนถูกตัดศีรษะ…
　　ศพเหล่านี้ยังคงอยู่ในสภาพเดิมและไม่เปลี่ยนแปลง
　　ค่ายกลได้ทิ้งร่องรอยไว้ที่นี่ ตัวอย่างเช่น ที่ดินถูกหั่นเป็นชิ้นและมีรอยแตก นอกจากนี้ยังมีรูขนาดยักษ์อยู่ตรงกลางของค่ายกลซึ่งมีซากศพอยู่สองสามร่าง พวกมันถูกเป่าจนตายโดยค่ายกล
　　เด็กคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นด้านหลังหลี่เซียนเต่า คราวนี้เขาไม่อยู่ในผ้าอ้อม เขามองไปรอบๆ และถอนหายใจ “ คนเหล่านี้สมควรตาย เมื่อมีการวางค่ายกล ไม่มีใครทราบข่าว ชาวเซียนก็เย่อหยิ่งเกินไปและเดินไปที่ศูนย์กลางของค่ายกล พวกเขาใช้กำลังทั้งหมดของเขา พวกเขาแค่รนหาที่ตาย ”
　　หลี่เซียนเต่ามองไปที่กู่ฉิงและกล่าวว่า ” นี่เป็นเพราะ ชายชราเทียนฉีและคนอื่น ๆ มีความกล้าหาญและกล้าที่จะทำเรื่องที่น่าตกใจเช่นนี้ ”
　　“ ใช่ ถ้าเป็นข้า ข้าคงไม่กล้าสังหารเหล่าเซียนมากมายขนาดนั้น แต่พวกเขาก็ทำ พวกเขาพยายามแล้วพวกเขาก็ประสบความสำเร็จ ”กู่ฉิงมีเพียงความคิดเห็นเดียวว่า “ น่าทึ่ง ”
　　หลี่เซียนเต่ามองไปรอบ ๆ และในเวลาเดียวกันเขาก็ปกป้องกู่ฉิงไม่อย่างนั้นเขาคงถูกพลังสังหารจากเซียนสังหารตายแน่
　　“ ดูที่นี่สิ ดูเหมือนจะดีที่จะเป็นสุสานของเซียน ข้าจะส่งเจ้าออกไป แล้วข้าจะเปิดประตูแห่งสองโลก ” หลี่เซียนเต่ากล่าวอย่างใจเย็น
　　กู่ฉิงพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น
　　หลี่เซียนเต่าใช้พลังปราณเพื่อส่งกู่ฉิงออกไป เขามองจากระยะไกล
　　ผู้คนมากมายยืนอยู่ใกล้หน้าผาเซียนที่ร่วงหล่น
　　ลูกน้องของหลี่เซียนเต่าต่างมุ่งหน้าออกจาก ธนาคารแห่งจักรวาล เพื่อดู
　　นายท่านกำลังจะต่อสู้กับชาวเซียน
　　นี่เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นจริงๆ และพวกเขาให้ความสนใจอย่างมากกับเรื่องนั้น
　　เช่นเดียวกับ มังกรโลหิต, มังกรจรเข้โกลาหล, เทียนซิน, ลูซิเฟอร์, กงยู, นักบวชชรา ฯลฯ พวกเขาทั้งหมดมองอย่างเคร่งขรึม
　　“ ปล่อยให้นายท่านโจมตีในขณะที่เรารอดู นั่นคือเราทำให้ท่านล้มเหลว ” กงยูโทษตัวเอง
　　“ เราอ่อนแอเกินไป หากเราทุกคนไปถึงจุดสูงสุด เราจะยืนอยู่ที่นั่นและนายท่านจะยืนอยู่ที่นี่ ” เทียนซินถอนหายใจ
　　“ เราสามารถปล่อยให้สิ่งนี้เกิดขึ้นได้เพียงครั้งเดียว ครั้งต่อไปที่นายท่านเปิดประตูเซียน เราต้องช่วยนายท่านกำจัดศัตรูทั้งหมด เราไม่สนใจแม้ว่าพวกเขาจะเป็นชาวเซียนก็ตาม ” มังกรโลหิตกล่าวอย่างเย็นชา
　　มังกรจรเข้โกลาหล ยิ้มกว้าง “ นายท่านปฏิบัติต่อพวกเราเป็นอย่างดี โดยการทำงานหนักและปรับปรุงตัวเองเท่านั้นที่เราจะสามารถตอบแทนนายท่านได้ ”
　　ดวงตาของลูซิเฟอร์เย็นชา เสียงในใจบอกเขาว่าเขาอ่อนแอเกินไปและความเร็วในการพัฒนาของเขาช้าเกินไป…
　　นายท่านให้ทรัพยากรมากมายแก่เจ้า และเจ้ายังพัฒนาช้ามาก เจ้ายังมีความเป็นเทพอีกด้วย เจ้าอ่อนแอเกินไป
　　เสียงเหล่านั้นก้องกังวานอยู่ในใจ ทำให้สีหน้าของเขาเย็นชา เขาโกรธมาก
　　เขาอ่อนแอเกินไปที่เขาไม่สามารถช่วยหลี่เซียนเต่าได้เลย เขาทำได้เพียงเฝ้าดูขณะที่นายท่านต่อสู้กับชาวเซียน
　　“ ข้าต้องปรับปรุงตัวเอง ” ลูซิเฟอร์มีความรู้สึกต้องการและกดดัน เขาต้องซึมซับความเป็นเทพโดยสิ้นเชิงและปฏิบัติตามเส้นทางของเทพลวงหล่น ลูซิเฟอร์.ไอลีนโนเวล.
　　เทพล่วงหล่น ลูซิเฟอร์สามารถเปรียบเทียบได้กับเหล่าทวยเทพ เขากำลังกลับมา
　　ใครก็ตามที่ภักดีต่อหลี่เซียนเต่ารู้สึกไม่ดี พวกเขาเกลียดตัวเองที่อ่อนแอเกินไป
　　พวกเขาเฝ้าดูขณะที่หลี่เซียนเต่าเผชิญหน้ากับศัตรู แล้วสิ่งที่พวกเขาต้องการสำหรับพวกเขาคืออะไร ?
　　พวกเขาถูกเลี้ยงดูมาเพื่ออะไร ?
　　ในขณะนั้น แม้แต่เทียนกวงหมิงก็อดไม่ได้ที่จะโทษตัวเองที่พัฒนาช้าเกินไป
　　หลี่เซียนเต่าต้องการให้พวกเขาเห็นความแข็งแกร่งของ เหล่าเซียน เพื่อกระตุ้นตัวเอง แต่ใครจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วมันจะกระตุ้นศรัทธาและความมุ่งมั่นอย่างมาก
　　พวกเขาจะทำงานอย่างหนักเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น เพื่อช่วย นายท่าน เอาชนะศัตรูทั้งหมด
　　ถ้าหลี่เซียนเต่ารู้เรื่องนี้ เขาจะรู้สึกมีความสุขจริงๆ
　　แต่เขาไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะรบกวนผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เขาดึงประตูแห่งสองโลกออกมาแล้ววางลงบนพื้น
　　พื้นดินสั่นสะเทือนและฝุ่นผงขึ้น มันสลัดพลังแห่งความตายออกไปและทำให้หน้าผาเซียนที่ร่วงหล่นมีชีวิตชีวาขึ้น
　　ปราณภายในร่างกายของหลี่เซียนเต่าได้ฉีดเข้าไปในประตูแห่งสองโลกและเปิดใช้งาน
　　ประตูแห่งสองโลกสั่นสะเทือน มันดูดซับพลังงานมหาศาลของหลี่เซียนเต่าและเริ่มสั่นคลอน
　　ประตูแห่งสองโลกจริง ๆ แล้วสูงขึ้นสามฟุตในอากาศ ด้วยการระเบิดครั้งใหญ่ ระลอกคลื่นขนาดใหญ่ก็กระจายไปทั่ว ออร่านี้มาจากสิ่งประดิษฐ์เซียนคุณภาพสูง
　　มันคือรัศมีจากโลกเซียน
　　ประตูสองโลก เปิดใช้งานและอุโมงค์ถูกเปิด พลังงานเซียนพุ่งเข้าใส่เหมือนน้ำท่วมถล่มเขื่อน ทั้งหมดพุ่งออกมาจากอุโมงค์
　　โชคดีที่หลี่เซียนเต่ามี 19 โลกในร่างกายของเขา เขาไม่ได้ปฏิเสธพลังงานใด ๆ และดูดซับทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของเขา
　　หลี่เซียนเต่ายืนห่างจากประตูสองโลกสิบเมตรและมองอย่างสงบ
　　ภายในประตูสองโลก เสียงฝีเท้าก็แผ่ขยายออกไป มีคนกำลังข้าม
　　ก่อนที่บุคคลนั้นจะมาถึง พลังงานเซียนก็พุ่งเข้าหาใบหน้าของเขา มันแข็งแกร่งมากและห่อหุ้มหลี่เซียนเต่า
　　เซียนเต็มกำลัง !
　　นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่เซียนเต่าเห็น แต่เขาไม่ได้แสดงอารมณ์ เขาไม่ได้โกรธ เขาแค่สงบ
　　เมื่อคนหนึ่งถอดชั้นของการบูชาออกเมื่อมองไปยังเซียน พวกเขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย
　　หลี่เซียนเต่ากำลังก้าวหน้าในเส้นทางการบ่มเพาะและ เหล่าเซียน อยู่ข้างหน้าเพียงไม่กี่ก้าว
　　ไม่มีอะไรต้องกลัว
　　มีคนข้ามประตูของสองโลก นี่คือชายหนุ่มเสื้อขาวที่ขมวดคิ้ว “ พลังวิญญาณที่นี่ไม่บริสุทธิ์ไม่เหมือนกับโลกเซียน มันไม่ใช่แม้แต่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ”
　　เด็กวัยรุ่นมองไปที่หลี่เซียนเต่าและขมวดคิ้ว “ เจ้าเพิ่งเกิดใหม่มาสามปีและไปถึงอาณาจักรเซียนแล้ว ? ”
　　เขาคิดว่าหลี่เซียนเต่าคือกู่ฉิงท้ายที่สุดมีเพียงวิญญาณของกู่ฉิงเท่านั้นที่มีประตูแห่งสองโลก
　　แต่หลี่เซียนเต่าส่ายหัว “ เจ้าคิดผิด ข้าไม่ใช่ชาวเซียนที่กลับชาติมาเกิด ข้าเป็นคนพื้นเมืองที่อยู่ที่นี่เพื่อต้อนรับเจ้า ”
　　เซียนหนุ่มขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชาว่า “ เจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อต้อนรับข้า ดูเหมือนว่าเจ้ามาที่นี่เพื่อสร้างปัญหาสินะ ? ”
　　“ ไม่ ข้าแค่อยากให้เจ้ากินดาบของข้าสักเล่ม ”หลี่เซียนเต่ายิ้มและเผยให้เห็นฟันขาวของเขา
　　“ เจ้ามีค่าพอไหม ? ” ใบหน้าของชายหนุ่มเย็นลงและเขาพูดอย่างภาคภูมิใจและดูถูกเหยียดหยาม เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับหลี่เซียนเต่าเลย
　　” ข้าคิดว่าข้าทำได้ “หลี่เซียนเต่าเน้นย้ำ ไม่ว่าเขาจะเคารพเขาหรือไม่ไม่สำคัญ ข้าเคารพตัวเองและเจ้าจะเคารพข้าในไม่ช้า