Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 535 – ใครคือสี่ราชา ?

　　ในปีนั้น ต้นท้อบานสะพรั่งทั่วทั้งภูเขา พวกมันสมบูรณ์แบบและสวยงามจนไม่อาจละสายตาได้เลย
　　ชายหนุ่มโบกมือลาหญิงสาวที่เขาโตมาด้วย เขาสัญญาว่าจะกลับไปแต่งงานกับนางในสามปี
　　แต่สามปีเหล่านั้นกลับกลายเป็นชั่วนิรันดร์
　　ผ่านไปสามปี เด็กหนุ่มตกลงไปในเหวลึกโดยบังเอิญ และติดอยู่ข้างใน หนีไม่พ้น
　　กำหนดเส้นตายนี้ขยายออกไปอย่างไม่สิ้นสุด จนถึงปัจจุบัน 10,000 ปีผ่านไป
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ นำจี้หยกปลาคู่มาในขณะที่ ยักษ์ไททัน ถือโลงศพไม้สีแดงที่นี่
　　นี่คือบ้านที่จิตวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์พูดถึง
　　พวกเขาไม่เห็นอะไรเลย นิกายก่อนหน้านี้ บ้าน ดอกซากุระ บัดนี้กลายเป็นเพียงภูเขาที่รกร้าง
　　นานมากแล้วที่ไม่มีใครมาที่นี่
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ ถามว่า “ เจ้าแน่ใจหรือว่าที่นี่คือสถานที่ที่เจ้าว่า ? ”
　　จิตวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์ลอยออกมาและพูดว่า “ นายท่านบอกว่าที่นี่คือสถานที่ที่ว่านั้น ”
　　“ สถานที่นี้ถูกทิ้งร้างมาเป็นเวลานาน เราควรทำอย่างไร ฝังเขาลงดิน ? ” ยักษ์ไททันถาม
　　“ ไม่สิ เคยมีนิกายอยู่ที่นี่มาก่อน แม้ว่าจะถูกทิ้งร้าง แต่ก็น่าจะมีร่องรอยของมันบ้าง มาค้นหากันก่อน ” หวู่เซียนเอ๋อร์ ส่ายหัว นางต้องการช่วยชายชราที่ล่วงลับไปแล้วเพื่อค้นหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับนิกายของเขา
　　แม้ว่านางจะฝังเขา นางก็จะฝังเขาในซากปรักหักพัง
　　ยักษ์ไททัน และ หวู่เซียนเอ๋อร์ เริ่มค้นหา พวกเขาเดินตามทิวเขาและพบร่องรอยมากมาย
　　“ ที่นี่เคยมีอาคารแต่เหลือเพียงฐานรากเท่านั้น ” หวู่เซียนเอ๋อร์ มองไปที่พื้นดินที่ปกคลุมไปด้วยหญ้าและถอนหายใจ
　　“ ที่นี่เคยเป็นจตุรัสขนาดใหญ่ที่สอนเหล่าสาวก ตอนนี้มันเป็นซากปรักหักพังแล้ว แม้แต่พื้นราบก็เริ่มโผล่ออกมา ” หวู่เซียนเอ๋อร์ สังเกตเห็นสถานที่ดังกล่าวหลายแห่งและเชื่อว่าสถานที่แห่งนี้เคยเป็นนิกาย
　　เนื่องจากซากปรักหักพังได้รับการยืนยันแล้ว หวู่เซียนเอ๋อร์ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพร้อมที่จะฝังชายชรา
　　แต่เมื่อนางบิดศีรษะ ยักษ์ไททันก็หายไป
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ มองออกไปที่สถานที่แห่งหนึ่งในภูเขา นางสามารถเห็นร่างของยักษ์ไททัน
　　” เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ที่นั่น ? พวกเราอยู่ที่แกนกลางของซากปรักหักพัง มาฝังชายชราที่นี่กันเถอะ ” หวู่เซียนเอ๋อร์ ตะโกน
　　ยักษ์ไททันไม่ตอบและถามด้วยความสงสัย “ ชายชราชื่อยี่ฉางเฟิงหรือไม่ ? ”
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ กระพริบตา นางไม่รู้ นางไม่เคยได้ยินนายท่านพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน
　　อันที่จริงหลี่เซียนเต่าเองก็ไม่รู้
　　ชายชราคนนั้นตายไปแล้ว ดังนั้นหลี่เซียนเต่าจึงไม่ถามชื่อชายชรา
　　“ ใช่ นายท่านของข้าชื่อยี่ฉางเฟิง ทำไม ? ” จิตวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์ปรากฏขึ้นทางอารมณ์
　　“ สุสานหยุนเหว่ย ภรรยาของอี้ฉางเฟิง ! ” ยักษ์ไททันอ่านคำบนหลุมฝังศพเสียงดัง
　　ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ การแสดงออกของ หวู่เซียนเอ๋อร์ ก็เปลี่ยนไป นางรีบวิ่งไปและเห็นหลุมฝังศพเล็กๆ และศิลาหลุมฝังศพอีกครึ่งหนึ่งที่พังทลายลงเพราะลม
　　คำที่แกะสลักบนหลุมฝังศพหินหายไป แต่คำสองสามคำที่อยู่ตรงกลางยังคงอยู่ที่นั่น
　　สุสานของหยุนเหว่ย ภรรยาของยี่ฉางเฟิง!.ไอรีนโนเวล.
　　จิตวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์ตกตะลึง “ จริง ๆ แล้วนางรอมาทั้งชีวิตเพื่อนายท่าน !! ”
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ ก็ตกใจเช่นกัน นางมองไปรอบ ๆ และมีดอกท้ออยู่จริง
　　ในวันนี้ดอกท้อบานสะพรั่ง
　　ทั้งภูเขามีต้นท้อเพียงต้นเดียวและมันก็บานสะพรั่ง
　　ในปีนั้นภูเขาทั้งลูกถูกปกคลุมไปด้วยดอกไม้ มีเด็กสาวและชายหนุ่มคนหนึ่ง
　　ในขณะนั้น ต้นท้อต้นหนึ่ง ต้นที่หลงทางก็กลับมา
　　“ ถ้านายท่านรู้เรื่องนี้ เขาจะเสียใจ สตรีที่เขาเคยคิดว่าจะไม่แต่งงานกับใครและไม่ได้จากไป นางแค่เฝ้าอยู่ที่นี่และรอให้นายท่านกลับมา ” วิญญาณสิ่งประดิษฐ์พึมพำ
　　“ ทำไมเขาไม่กลับมาก่อนหน้านี้ ? นายท่านของเจ้าอยู่ที่อาณาจักรโชคชะตาแล้วนะ ” หวู่เซียนเอ๋อร์ บ่น
　　“ นายท่านถูกรั้งไว้ แม้ว่าเขาจะต้องการจากไป เขาก็ทำไม่ได้ ” วิญญาณประดิษฐ์ถอนหายใจ
　　ความเป็นจริงเล่นกลกับเขา เขาถึงแก่เฒ่าและตายไปและทั้งสองคนก็ยังไม่ได้พบกัน
　　บางทีความทรงจำของพวกเขาที่มีต่อกันอาจหยุดลงเมื่ออายุ 20 ปี
　　ชายหนุ่มมีความทะเยอทะยานในขณะที่กระโปรงของหญิงสาวเต้นท่ามกลางสายลมและนางมีสีหน้าเขินอายเล็กน้อย
　　ยักษ์ไททันขุดหลุมขนาดใหญ่ข้างหลุมฝังศพและฝังชายชราเข้าไป จากนั้นเขาก็ผ่าภูเขายักษ์แล้วหยิบหินที่แกร่งขึ้นเพื่อใช้เป็นสุสาน
　　ยี่ฉางเฟิง, หยุนเหว่ยหลุมฝังศพของสามีและภรรยา !
　　ยักษ์ไททันใช้นิ้วของเขาเป็นพู่กันและเขียนคำสองสามคำเหล่านี้บนหลุมฝังศพอันแข็งแกร่ง
　　เขาวางมันไว้ตรงหน้าทั้งสองคนและถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาถอนหายใจ “ พักผ่อนเสียเถิด ”
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ และ ยักษ์ไททัน โค้งคำนับเพื่อแสดงความเคารพ จากนั้นพวกเขาก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่ หวู่เซียนเอ๋อร์ จะพูดว่า “ ถึงเวลาที่เราจะต้องกลับแล้ว ”
　　จิตวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์กลับคืนสู่จี้หยก นางอยู่ในสภาพที่ซับซ้อน นางรู้ว่าเหตุใดนายท่านจึงคิดถึงท่านหญิงหยุนเหว่ยมาทั้งชีวิต ในขุมนรก เขาไม่ปล่อยตัวเองไปใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็ง
　　ทั้งหมดนี้เป็นเพราะท่านหญิงหยุนเว่ยคุ้มค่าที่จะรักจริงๆ
　　เท่านั้นที่สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด
　　เมื่อ หวู่เซียนเอ๋อร์ และ ยักษ์ไททัน ออกไป ลมก็พัดมา ข้างหลุมฝังศพของพวกเขา ดอกท้อเต้นระบำ ต้นท้อต้นเดียว แต่ราวกับว่าภูเขาทั้งลูกถูกปกคลุมไปด้วยมัน
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ หันศีรษะและเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวกำลังมองกันและกัน
　　นางกระพริบตาอีกครั้งและทุกอย่างก็หายไป
　　” อะไร ? ” ยักษ์ไททันถามด้วยความสงสัย
　　หวู่เซียนเอ๋อร์ ยิ้มทันที “ ไม่มีอะไร ทรายเข้าตาข้า ไปกันเถอะ ”
　　ในธนาคารแห่งจักรวาลหลี่เซียนเต่ามองไปที่ หวู่เซียนเอ๋อร์ และ ยักษ์ไททัน และบอกให้พวกเขาออกไปหลังจากมอบจี้หยก
　　“ ข้าควรจะพูดกับเจ้าอย่างไร ? ”หลี่เซียนเต่ามองไปที่จี้หยกและกล่าว
　　ตัวตนของพวกเขาเปลี่ยนไปแล้ว ก่อนหน้านี้นางเป็นแขก แต่ตอนนี้นางเป็นสิ่งประดิษฐ์เซียนของหลี่เซียนเต่า
　　“ ปลาแฝด ” จิตวิญญาณแห่งสิ่งประดิษฐ์เม้มริมฝีปากของนางและนางก็พูด
　　นางเดินออกมาจากความโศกเศร้าและทัศนคติของนางต่อหลี่เซียนเต่านั้นถูกต้อง
　　หลี่เซียนเต่าเป็นนายท่านคนใหม่ของนางแล้ว
　　“ บอกข้าที มีผู้เชี่ยวชาญกี่คนในขุมนรก?” หลี่เซียนเต่าถาม
　　นี่คือสิ่งที่หลี่เซียนเต่ากังวล
　　“ ไม่มาก ถ้ามีมาก พวกมันคงโจมตีไปหมดแล้ว เพราะมีไม่กี่คน แม้ว่าจะมีคุณภาพสูงสุดสองสามคน ในแง่ของจำนวน พวกเขาไม่สามารถเปรียบเทียบกับโลกแห่งความเป็นจริงได้ ” ปลาแฝดส่ายหัว
　　“ พวกเขาทั้งหมดเข้าร่วมเพื่อขุดแกนโลกออกหรือไม่ ? ”หลี่เซียนเต่ายังคงถามต่อไป
　　“ ใช่ ผู้ที่มีความสามารถบางอย่าง พวกเขาต้องตกลง นายท่านของข้าก็เหมือนกัน เขาถูกพาตัวไปอย่างแรง ” ปลาแฝดพยักหน้า
　　“ แล้วตอนนี้ใครเป็นหัวหน้า ? ”หลี่เซียนเต่าขมวดคิ้วและถาม
　　“ ราชาทั้งสี่เป็นผู้รับผิดชอบทุกอย่าง ” ปลาแฝดพูดโดยไม่ลังเล
　　คิ้วของหลี่เซียนเต่าลุกขึ้น ราชาทั้งสี่นี้อีกครั้ง เขาค้นพบเกี่ยวกับ ราชาโจว จากเทียนซิน
　　“ ใครคือราชาทั้งสี่ ? ” หลี่เซียนเต่าถาม