Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 520 – เบาะแส !

　　ปีศาจและจงจื่อฉีได้มาถึงแดนนภาสวรรค์เมื่อนานมาแล้ว
　　ก่อนที่นิกายเซียนสวรรค์และปฐพีจะถูกทำลายโดยหลี่เซียนเต่า พวกเขาจ่ายค่าธรรมเนียมและเข้าสู่แดนนภาสวรรค์
　　จนถึงตอนนี้ ทั้งสองยังคงค้นหา
　　แดนนภาสวรรค์นั้นใหญ่เกินไป จากภูเขาสู่แม่น้ำ จากเหนือจรดใต้ จากทุ่งหญ้าไปจนถึงทุ่งหิมะ จงจื่อฉี และปีศาจไปทุกที่
　　พวกเขาไม่ได้วิ่งอย่างไร้จุดหมาย พวกเขาพบหลายฝ่ายและองค์กรอินเทล หลังจากจ่ายเงินก้อนโตแล้ว พวกเขาก็ยังไม่ได้รับข้อมูลมากนัก
　　พวกเขาไม่มีทรัพยากร ไม่มีข้อมูล และเหนื่อยมาก
　　ในเมืองเล็กๆ ปีศาจนั่งอยู่คนเดียวในโรงแรม เขาดื่มไวน์และกินเนื้อแกะ แม้ว่ามันจะมีรสชาติดี แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมันมากนัก
　　วิญญาณของ จงจื่อฉี ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาทำได้เพียงมองดูและเขาไม่สามารถเอื้อมมือออกไปได้
　　ดูไม่ดีทั้งคู่
　　“ เราอยู่บนแดนนภาสวรรค์มานานแล้วและยังไม่พบเสาเทพปีศาจ หากนายท่านตำหนิเรา เราก็จะไม่สามารถจัดการกับผลที่ตามมาได้ ” จงจื่อฉี ถอนหายใจ
　　“ เจ้าได้ค้นหาสมบัติทุกที่หรือไม่ ? เจ้าเคยไป แดนนภาสวรรค์ มาก่อนหรือไม่ ? ” ปีศาจถาม
　　“ ข้าเคย แต่ปกติข้าแค่ค้นหาสมบัติ ผู้คนที่นี่แข็งแกร่งเกินไป ข้าไม่กล้าแสดงท่าทางเย่อหยิ่งต่อหน้าพวกเขา ” จงจื่อฉีกล่าวอย่างเสียใจ
　　ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับ แดนนภาสวรรค์ นั้นจำกัดมากและห่างไกลจากสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับโลกอื่น
　　ใน แดนนภาสวรรค์ เขาอ่อนแอ แม้ว่าจะมีปัญหา เขาก็ไม่กล้าที่จะหาพวกเขา ถ้าเขาได้พบกับผู้เชี่ยวชาญ เขาจะเสียชีวิตอย่างแน่นอน
　　ในโลกอื่นเขาสามารถดูแลตัวเองและปราบปรามผู้อื่นได้ นั่นหมายความว่าเขาปลอดภัย
　　ดังนั้นจงจื่อฉีจึงสับสนอย่างสิ้นเชิง
　　“ เสาเทพปีศาจเป็นสิ่งที่เจ้าต้องการค้นหา ตอนนี้ข้าลงเอยด้วยการเป็นคนมองหลัก เวลาเจ้ากำลังพูดเรื่องใหญ่ เจ้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่ ? ” จงจื่อฉี รู้สึกรำคาญ
　　ปีศาจถอนหายใจ “ ใครจะคิดว่าสิ่งที่คนคุยโวโอ้อวดจะเป็นจริง ? ”
　　ถ้าเขารู้ปัญหาที่พวกเขาเผชิญอยู่ตอนนี้ ปีศาจคงพูดน้อยลง ทำไมเขาถึงพูดถึงทั้งสิบสอง ? เขาควรจะพูดแค่แปด
　　ถ้าเขาบอกว่าแปด เขาคงจะทำภารกิจเสร็จแล้วในตอนนี้
　　” นายท่านได้เข้าสู่แดนนภาสวรรค์แล้ว ถ้าเขาต้องการเสาเทพปีศาจและเจ้าไม่สามารถเอามันออกไปได้ มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ” จงจื่อฉี ถอนหายใจ.ไอลีนโนเวล.
　　“ ข้าทำได้แค่บอกความจริง ถ้านายท่านต้องการลงโทษข้า ก็ปล่อยเขาไปเถอะ ” ปีศาจถอนหายใจและกัดเนื้อชิ้นหนึ่ง
　　“ เรามาที่เมืองนี้เพราะเราได้ยินมาว่ามีคนที่นี่เคยเห็นเสาเทพปีศาจมาก่อน ใครจะรู้ว่าจริงหรือไม่ ” จงจื่อฉีกล่าวอย่างใจเย็น
　　“ อย่าคาดหวังมาก เราพบคนประมาณ 100 คนที่บอกว่าพวกเขาเคยเห็นเสาเทพปีศาจมาก่อนแล้ว แต่เมื่อเราไปดูพวกเขาเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ อย่างไรก็ตาม ข้าไม่มีความหวังอีกต่อไปแล้ว ” ปีศาจส่ายหัวของเขา
　　“ ในเมื่อพวกเราอยู่ที่นี่ เรามาลองดูกัน ” จงจื่อฉีกล่าวอย่างช่วยไม่ได้
　　“ โอเค งั้นไปกินข้าวกันก่อนค่อยไป ” ปีศาจเร่งความเร็วขึ้น หลังจากแทะลูกแกะเสร็จแล้ว เขาก็จ่ายเงินและจากไป
　　มีเมืองโบราณที่มีผู้คนนับหมื่น มันครอบครองเส้นทางที่สำคัญในเขตชานเมือง พ่อค้าจำนวนมากจึงผ่านสถานที่แห่งนี้ พวกเขาขนส่งสินค้าจำนวนมากเพื่อขายและรับเงิน
　　สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นผู้บ่มเพาะพื้นฐานในขณะที่ผู้ฝึกฝนระดับสูงเหล่านั้นไม่สนใจเกี่ยวกับการขายเหล่านี้
　　ดังนั้นปีศาจและจงจื่อฉีจึงไม่ประสบปัญหาใดๆ ระหว่างทาง
　　หลังจากที่ปีศาจเข้าครอบครองร่างของ จงจื่อฉี เขาก็ไม่หยุดฝึกฝนเลย แม้ในขณะที่เขากำลังกินหรือค้นหาผู้คน เขาจะฝึกฝนวรยุทธ์การอัญเชิญปีศาจเมื่อเขากำลังพักผ่อน
　　ดังนั้น ปีศาจในปัจจุบันจึงอยู่ที่ขั้นที่เก้า เหนือกว่าหลี่เซียนเต่า
　　ปีศษจเป็นผู้เชี่ยวชาญ โลกปีศาจ ที่มีความทรงจำเหมือนเดิม ควบคู่ไปกับพลังวิญญาณหนาแน่นในแดนนภาสวรรค์และความแข็งแกร่งของวรยุทธ์การอัญเชิญปีศาจ ปีศาจถึงขั้นที่เก้าโดยไม่รู้ตัว
　　แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังกลัวหลี่เซียนเต่าเขากลัวว่าหลี่เซียนเต่าจะมาถามเกี่ยวกับเสาเทพปีศาจ
　　ปีศาจได้รับบาดเจ็บโดยหลี่เซียนเต่าแล้ว
　　พวกเขาเดินไปมาในเมืองโบราณและอยู่ภายใต้การนำของผู้อื่น พวกเขามาถึงศูนย์ฝึก
　　” อาจารย์ของโรงเรียนเห็นเสาที่เจ้าพูดถึงแล้ว ข้าไปเยี่ยมเขาหลายครั้งก่อนที่เขาจะตกลงที่จะพบเจ้า โปรดอย่าลืมเกี่ยวกับการทำงานหนักของข้า ” คนในท้องถิ่นกล่าว
　　ปีศาจโยนหินปราณเทพเจ้าให้เขาอย่างไม่สนใจและพูดอย่างใจร้อนว่า “ พาพวกเราเข้าไป ถ้าข่าวไม่ถูกต้อง เจ้าก็จะไม่ได้อะไรอีก ”
　　“ แล้วถ้าข่าวถูกต้องล่ะ ? ” เจ้าถิ่นกล่าวอย่างมั่นใจ
　　ปีศาจยิ้ม เขาเคยเห็นคนแบบนี้ 100 คน แล้วเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น ?
　　“ ถ้าข่าวของเจ้าเป็นความจริง ข้าจะจ่ายให้เจ้า 10 เท่าของราคา แต่ถ้ามันผิดอย่าโทษข้า ” ปีศาจเหล่ตาของเขา
　　” ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่ข้อมูลที่ท่านให้ข้าถูกต้อง ข้าแน่ใจว่าสิ่งนี้จะไม่ผิดพลาด ราคา 10 เท่านี้เป็นของข้าอย่างแน่นอน ” เขายิ้มและหัวเราะคิกคัก
　　“ มั่นใจขนาดนั้นเลย ? ” จงจื่อฉี ประหลาดใจมากและฟัง
　　“ ในอดีตมีคนมั่นใจมากมาย แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่าปลอม ” ปีศาจไม่สนใจและบอกให้ชาวบ้านนำทาง
　　เมื่อเข้าไปในศูนย์ฝึหแล้ว ก็เห็นชายชราคนหนึ่งเดินออกมา
　　ชายชราผมขาวที่แก่มากและมีการบ่มเพาะที่ดีในอาณาจักรตำนานระดับ 33 เท่านั้น
　　พูดตามหลักเหตุผลแล้ว เขาควรจะมีชีวิตอยู่ได้เป็นเวลานานมากในขั้นนี้ แต่เขาก็กำลังจะสิ้นอายุขัยแล้ว
　　” นี่คือหัวหน้าศูนย์ฝึกคนสุดท้าย เพราะอันตรายที่เขาเจอระหว่างการเดินทาง เขาสูญเสียพลังชีวิตและกลายเป็นแบบนี้ ” ท้องถิ่นแนะนำเขา
　　ปีศาจทักทายแล้วถามว่า “ ผู้เฒ่าหัวหน้าศูนย์ฝึก เจ้ารู้จักเสาที่ข้ากำลังมองหาไหม ? ”
　　ปีศาจไม่มีความหวังในคำตอบของเขา
　　” เสาสีดำขนาดยักษ์สี่เสาติดอยู่ในก้อนเมฆ พวกมันแข็งแกร่งจริง ๆ และไม่สามารถเสียหายได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่แม้แต่จะทิ้งร่องรอยไว้ ” หัวหน้าศูนย์ฝึกกล่าวเสริม
　　ปีศาจก็ตะลึง ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ดูเหมือนเขาพูดเรื่องไร้สาระ
　　เมื่อคิดถึงมัน ปีศาจก็มีความหวังอยู่บ้างแต่ก็เพียงเล็กน้อย
　　“ งั้นเจ้าวาดให้ข้าดูได้ไหม ? ” ปีศาจถาม
　　“ ข้าวาดมันก่อนที่ท่านจะมา ข้าจะไม่ลืมพวกมันทั้งสี่ในชีวิตของข้า ” หัวหน้าศูนย์ฝึกผู้เฒ่ากัดฟันและพูด
　　ทันใดนั้นมีคนส่งภาพวาดให้เขา
　　ปีศาจมองไปที่มันและดวงตาของเขาเบิกกว้าง
　　เสาทั้งสี่นั้นเหมือนจริงและเป็นสิ่งเดียวกับที่ปีศาจกำลังมองหา
　　เขาผิดหวัง 100 ครั้งและในที่สุดก็เห็นความหวัง เขาอยากจะร้องไห้ แต่ก่อนที่เขาจะร้องไห้ เสียงของหลี่เซียนเต่าก็ดังขึ้นในหัวของเขา…
　　ปีศาจกล่าวทันทีว่า “ นายท่าน มีเบาะแสเกี่ยวกับเสาเทพปีศาจ กรุณารอสักครู่ ข้าจะยืนยันสถานที่ทันที ”
　　” ตกลง ” เสียงเย็นชาของหลี่เซียนเต่าดังขึ้น จากนั้นเขาก็จบการสนทนาและรออย่างเงียบๆ