Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 517 – ความโกรธของหลี่เซียนเต่า !

　　ชาวเซียนก็เป็นมนุษย์เช่นกัน !
　　ชาวเซียนไม่ใช่เทพเจ้าสูงสุดในตอนแรก แต่พวกเขาเป็นคนที่ซ่อนตัวอยู่ในภูเขาและฝึกฝน
　　ชาวเซียนที่บ่มเพาะในภูเขาเพียงลำพัง
　　นั่นคือความหมายเริ่มต้นของเซียน แต่เมื่อเวลาผ่านไปและ เก้าแดนนภาและสิบแดนโลก ก็อ่อนลง โลก โลกเซียน ก็ลุกขึ้นและดูถูกชีวิตทั่วไป
　　ชาวเซียนได้รับการเคารพและยกย่องจากหลายคนและถูกปกคลุมไปด้วยรัศมีภาพ
　　หลี่เซียนเต่าเห็นด้วย “ เซียนก็เหมือนกับเรา สิ่งเดียวก็คือเพราะการบ่มเพาะของพวกเขาสูงขึ้นเล็กน้อย เราอิจฉาพวกเขา”
　　“ ดีที่เจ้ารู้ เรามีความปรารถนาเช่นกัน: ความสุข, ความโกรธ, ความเศร้า, ความสุข. ตอนนี้ข้าโกรธ ในเมื่อเจ้าก้าวออกไป ข้าจะสังหารเจ้า ” ฉางชิงเย้ยหยันอย่างเย็นชา ฝ่ามือของเขาสว่างขึ้นและกดลงด้วยวังยักษ์ที่อยู่ด้านหลังของเขา
　　แม้แต่จินจิ่วยังอยู่ในระยะ เขาไม่สนที่จะปล่อยเขาออกไปเลย
　　การโจมตีครั้งนี้รุนแรงและน่ากลัวจริงๆ ด้วย
　　แต่ในสายตาของหลี่เซียนเต่ามันเป็นอย่างนั้น เขาพลิกฝ่ามือและต้อนรับ
　　หลี่เซียนเต่าไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมมากมาย เขามีเพียงเป้าหมายที่ชัดเจนและพลังที่น่าสะพรึงกลัว
　　ทั้งสองปะทะกัน พลังที่ดังก้องของหลี่เซียนเต่าระเบิดออกจากร่างกายของเขาและทำลายพระราชวังส่วนใหญ่ของ จางชิง ทันที
　　แม้ว่าหลี่เซียนเต่าจะอยู่ที่ระดับแปด แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นเหนือกว่าขอบเขตนั้นมาก
　　ยิ่งกว่านั้นความแข็งแกร่งของเขาช่างน่ากลัวจริงๆ ฉางชิงไม่ได้คาดหวังอย่างนั้นเลยและขาดทุน เขากระเด็นไปทันทีโดยหลี่เซียนเต่า
　　ฉางชิงทุบลงบนพื้นของหอคอยและพื้นก็แตกเป็นเสี่ยงๆ หินจำนวนมากกระเด็นไปรอบๆ และแม้แต่พื้นดินก็สั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว พื้นดินสั่นสะเทือนและมันน่ากลัวจริงๆ
　　ใบหน้าของฉางชิงเป็นสีขาวสลับดำในขณะที่เขากระอักเลือดออกมา เขามองไปที่หลี่เซียนเต่าด้วยความโกรธ “ เจ้าแข็งแกร่งมากขนาดไหน ? ”
　　ความแข็งแกร่งนั้นทำให้การโจมตีของเขากลายเป็นเรื่องตลก
　　ต่อหน้าหลี่เซียนเต่าการโจมตีของเขาเป็นเพียงการเล่นของเด็กหลี่เซียนเต่ากวาดล้างพวกเขาทันที
　　“ ข้าบอกเจ้าว่าข้ามาที่นี่เพื่อยืนหยัดเพื่อพวกเขา ถ้าข้าไม่มีทักษะอะไรเลย แล้วทำไมข้าถึงยืนหยัดเพื่อพวกเขาล่ะ ? ”หลี่เซียนเต่าถามอย่างใจเย็น
　　“ เจ้ายืนยันที่จะทำเช่นนั้นจริงๆเหรอ ? ” ฉางชิงปีนขึ้นไป เขาจับหน้าอกของเขาและพยายามหายใจ เขาจ้องไปที่หลี่เซียนเต่าอย่างโกรธเคือง
　　“ วันนี้ข้าจะขอความเป็นธรรม ”หลี่เซียนเต่ามองไปที่ทั้งสองคนและพูดด้วยเสียงอันทรงพลัง
　　“ ความยุติธรรม ความยุติธรรม ความยุติธรรมที่ไร้สาระ ผู้แข็งแกร่งกินผู้อ่อนแอในโลกนี้ เจ้าอ่อนแอและสมควรที่จะถูกกิน ผู้อ่อนแอหลายล้านคนต้องการความยุติธรรม ดังนั้นเจ้าจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อพวกเขาได้ไหม ? ” คณบดีด่า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการจ้องมองที่เย็นชา
　　จางชิง ยิ้มอย่างเย็นชา “ นี่เป็นเรื่องตลกที่ใหญ่ที่สุดที่ข้าได้ยินในปีนี้ โลกอยู่ภายใต้กฎแห่งป่า เจ้าต้องการความยุติธรรมสำหรับทุกคนเป็นเพียงเรื่องตลก ”
　　อาชิงมองอย่างเงียบ ๆ
　　หลี่เซียนเต่าหมายถึงอะไร ความยุติธรรม ?.ไอรีนโนเวล.
　　อาชิง มองไปที่หลี่เซียนเต่าและดวงตาของนางก็สว่างขึ้นด้วยความอยากรู้
　　“ โลกนี้เย็นชา เจ้าจึงเย็นชาด้วยหรือ จากนั้นมีคนอื่นจุดไฟและรวมตัวกันเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น เจ้าโกรธจึงทำลายเปลวไฟและทุบตีพวกเขา เจ้ามองดูพวกเขาด้วยความรังเกียจและสับสนว่าทำไมพวกเขาถึงต่อต้านโลกที่เยือกเย็น ? ” หลี่เซียนเต่ากล่าวอย่างเย็นชา
　　“ ชีวิตคนเราก็เหมือนมด เรายังสามารถมองขึ้นไปบนฟ้าและอาศัยอยู่ในโคลนได้ แต่เราต้องไม่ใช้สิ่งนี้ เมื่อเจ้าไม่มีทักษะในการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ และแก้ไขโลกนี้ เจ้าต้องดูว่าคนอื่นเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ อย่างไร !! ”หลี่เซียนเต่ามองไปที่ จางชิง อย่างเย็นชา
　　“ อย่ากลัวว่าคนอื่นจะเปลี่ยนแปลง เจ้าไม่ได้เยาะเย้ยข้าที่ขอความยุติธรรม เจ้ากลัว “หลี่เซียนเต่าก้าวร้าวมากและทำให้ จางชิง หายใจลำบาก
　　คำพูดของหลี่เซียนเต่ายั่วยุเขาและทำให้เขากัดฟัน “ ดังนั้น วันนี้เจ้าจะต้องตายเพราะความยุติธรรมนี้ ”
　　หลี่เซียนเต่าบังคับให้ จางชิง โจมตี แม้ว่าตอนนี้เขาจะล้มลงกับหลี่เซียนเต่าแต่ตอนนี้เขาใช้ทักษะ วรยุทธ์ทั้งหมดของเขา และใช้จิตวิญญาณแห่งเซียนด้วย
　　ฉางชิงชี้ไปข้างหน้าและแสงที่แหลมคมพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา มันสะดุดตาจริงๆและให้แสงที่น่าสะพรึงกลัว มันกลายเป็นมังกรน้ำแข็งคำราม
　　ระยะทางนี้สั้นมาก และเร็วมากจนไม่มีภาพติดตาเลย หลังจากที่เขาโจมตี มันก็ครอบคลุมหลี่เซียนเต่า
　　แต่เมื่อน้ำแข็งกระทบร่างกายของหลี่เซียนเต่ามันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ หลี่เซียนเต่าคว้าตัว พลังปราณของเขาเป็นเหมือนโซ่ตรวนที่พันไปข้างหน้า แล้วเขาก็ตะโกนเสียงดังเหมือนฟ้าร้อง
　　ในอากาศ มังกรน้ำแข็งฉีกออก หลี่เซียนเต่าใช้กำลังทั้งหมดของเขา เขาไม่กล้าที่จะประมาทเลย จางชิง เป็น เซียนที่กลับชาติมาเกิดและถ้าเขากล้าที่จะหยิ่งผยอง จางชิง อาจสังหารเขา
　　พลังปราณที่แท้จริงนั้นเหมือนกับโซ่ที่ดักไว้กับฉางชิง แต่เขาหลุดเป็นอิสระในทันที เขาคว้าอากาศและชักหอกยาวออกมา งูไฟจำนวนมากพุ่งเข้ามาและกวาดไปทางหลี่เซียนเต่า
　　พลังมหาศาลระเบิดออกมาจากหอก มันน่ากลัวจริงๆ ทำให้พื้นที่รอบๆ สั่นสะเทือน พญานาคเพลิงคำรามด้วยความโกรธ ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวและทุกคนต้องการกลืนหลี่เซียนเต่า
　　หลี่เซียนเต่าหยิบสมบัติของเขาออกมา มหาดาราร่วงหล่นโบราณ
　　เขาเพิ่งฟันไปในอากาศ มหาดาราร่วงหล่นโบราณ และความกดดันที่น่าสะพรึงกลัวของมันกระแทกเข้ากับหอก
　　ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวได้แผ่กระจายไปทั่วและส่งผลต่อพื้นที่โดยรอบหลายไมล์
　　อาคารถูกทำลายและกำแพงวิทยาลัยกลายเป็นฝุ่น ต้นไม้ถูกถอนรากถอนโคน บินถอยหลังและกระแทกกับพื้น
　　ทุกอย่างเปลี่ยนไปในทันที
　　ทันใดนั้น มีเพียงหอคอยเท่านั้นที่ปกติดี นั่นเป็นเพราะว่ามีสิ่งประดิษฐ์แห่งเซียนซึ่งปลดล็อกตราประทับแห่งเซียนทั้งหมดซึ่งกำลังปราบปรามท่านหญิงอาชิง
　　เสื้อผ้าของคณบดีเต้นรำท่ามกลางสายลม แต่เขายังคงยืนขึ้นโดยไม่ได้รับบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง
　　คณบดีมองไปที่ จินจิ่ว ภายใต้การโจมตีเช่นนี้ เขาก็สบายดีเช่นกัน
　　ดาบคริสตัลสีม่วงปกป้องเขา มันยกโล่ขึ้นเพื่อป้องกันการโจมตี
　　อาชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นเช่นนั้น
　　หอกของฉางชิงสั่น เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล มหาดาราร่วงหล่นโบราณ พร้อมด้วยพละกำลังทั้งหมดของหลี่เซียนเต่าทำให้ จางชิง กระอักเลือดออกมา ใบหน้าของเขาขาวและเขาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงบนหอกของเขาหายไป เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของมันคือหอกสีดำ
　　หลี่เซียนเต่าถือ มหาดาราร่วงหล่นโบราณ และก้าวไปข้างหน้า เขาต้องการที่จะทุบอีกครั้ง
　　วิธีที่ดีที่สุดในการใช้ มหาดาราร่วงหล่นโบราณ คือการทุบมันไปข้างหน้าหลี่เซียนเต่าแสดงความแข็งแกร่งในทันที
　　การโจมตีครั้งที่สองของเขาตามหลังชุด เมื่อฉางชิงกำลังถอยกลับ เขาก็ฟันลงไป
　　คราวนี้จางชิงไม่สามารถหลบเลี่ยงได้ ถ้าเขาไม่อยากได้รับบาดเจ็บ เขาทำได้แค่ป้องกัน…
　　แต่ป้องกันนั้นทำให้เขากระอักเลือด ร่างกายของเขากลิ้งไปบนพื้นและพลังงานของเขาหายไป
　　หลี่เซียนเต่าบังคับเซียนที่กลับชาติมาเกิดลงกับพื้นด้วยเพียงสองดาบ