Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 505 – นิกายชีวิตนิรันดร์มีปัญหา !

　　นาฬิกาสีแดงให้แสงปีศาจ
　　เสียงที่ไร้ตัวตนได้ประกาศว่าธนาคารแห่งจักรวาลแข็งแกร่งเพียงใด
　　ซ่างเสิ่นเหมิน มองด้วยความตกใจ
　　จากพื้นผิวของนาฬิกาสีแดง เขาเห็นพื้นที่มหัศจรรย์ที่มีพระราชวังขนาดยักษ์ พระราชวังทั้งหมดเป็นสีดำและด้านหน้าทางเข้ามีบุรุษและสตรีคนหนึ่งยืนอยู่ พวกเขาดูหล่อและสวยงามจริงๆ และให้ออร่าที่แข็งแกร่ง
　　“ ธนาคารแห่งจักรวาล ? นั่นคืออะไร ? ” หัวใจของ ซ่างเสิ่นเหมิน เต้นเร็วมาก
　　ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักว่าเขาได้พบกับโชคดี
　　เขาโชคดีในทันใด
　　ตามคำแนะนำของนาฬิกา ซ่างเสิ่นเหมิน ทำลายมัน ร่างกายของเขาจางลงและเขาก็หายตัวไปจากห้องของเขา
　　ในธนาคารแห่งจักรวาล บนจัตุรัสหลี่เซียนเต่ากำลังดูเทือกเขาผลิตอาวุธ ที่สร้างภูเขาม่วงเนเธอร์
　　โครงร่างของดาบยาวก่อตัวขึ้น
　　ด้วยการโจมตีต่อเนื่อง มันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆหลี่เซียนเต่าตั้งตารอช่วงเวลาที่มันถูกสร้างขึ้น
　　เสี่ยวฉีมองดูหลี่เซียนเต่าแต่ทันใดนั้นใบหน้าของนางก็จมลง นางได้รับข่าวและกล่าวว่า “ มีแขกใหม่ค่ะ ”
　　หลี่เซียนเต่ารู้สึกยินดี “เร็วจัง?”
　　ผ่านไปไม่ถึงครึ่งวันนับตั้งแต่เปิดตัวนาฬิกา
　　“ เป็นเวลานานแล้วที่ผู้คนจาก แดนนภาสวรรค์ ได้พบกับ ธนาคารแห่งจักรวาล ผู้คนจำนวนมากต้องการค้าขาย ดังนั้นนาฬิกาจึงเลือกคนที่เหมาะสมเข้ามา ” เสี่ยวฉีกล่าว
　　หลี่เซียนเต่าพยักหน้า “ ก็ดี ข้าชอบมีธุรกิจที่ดี ”
　　เขามองดูดาบที่ก่อตัวขึ้นในเทือกเขาผลิตอาวุธอย่างไม่เต็มใจก่อนที่จะเดินเข้าไปในโถงการค้า
　　คราวนี้หลี่เซียนเต่าไม่ได้สวมหน้ากาก
　　ตอนนี้เขาแข็งแกร่งมาก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สวมหน้ากากมากนัก สมัยก่อนเขาอ่อนแอ เขากลัวว่าคนจะจำหน้าตาของเขาได้ ในอนาคตเมื่อเขาเดินออกไปข้างนอกเขาอาจจะตกอยู่ในอันตราย
　　ตอนนี้หลี่เซียนเต่ามีความแข็งแกร่ง..ไอรีนโนเวล
　　การสวมหน้ากากก็ไร้ความหมายในตอนนี้
　　ถ้าคนรู้จักเขาตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้นหลี่เซียนเต่าไม่กลัวใครเลย
　　ในโถงการค้าหลี่เซียนเต่าได้พบแขกคนใหม่
　　มีชายหนุ่มคนหนึ่งเป็นชายหนุ่มที่ดูระมัดระวัง เขามองหลี่เซียนเต่าและเสี่ยวฉี อย่างเด็กที่ประพฤติตัวดี
　　หลี่เซียนเต่ายิ้ม “ แขก ยินดีต้อนรับสู่ธนาคารแห่งจักรวาล เจ้าสามารถแลกเปลี่ยนอะไรก็ได้ที่นี่ตราบเท่าที่เจ้าสามารถจ่ายได้ ”
　　ซ่างเสิ่นเหมิน นั่งลง เขาไม่ต้องการให้หลี่เซียนเต่าชี้ให้เขาเห็นและถามอย่างระมัดระวัง “ ทุกอย่างเหรอ ? ”
　　“ ใช่ อะไรก็ได้ ตราบใดที่เจ้าสามารถจ่ายในราคาเท่ากันได้ ” หลี่เซียนเต่าพยักหน้า
　　“ ข้าต้องการให้ท่านช่วยหลุดพ้นจากตัวตนของข้าในฐานะสายลับ ” ซ่างเสิ่นเหมิน สูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูด
　　“ หลุดพ้นจากตัวตนของสายลับ ? ”หลี่เซียนเต่ามองเขาด้วยความสับสน
　　“ใช่ ข้าอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย ข้าเป็นสายลับหนึ่งวันก่อนที่จะกลายเป็นทายาทของราชวงศ์ ข้าจะได้เป็นจักรพรรดิ แล้วทำไมข้าต้องเป็นสายลับของตัวเองด้วยล่ะ ? ” ซ่างเสิ่นเหมิน รู้สึกหดหู่เล็กน้อย
　　เขาเต็มไปด้วยความเสียใจ ทำไมเขาถึงฟังคนเหล่านั้นจากนิกายปีศาจโกลาหล ?
　　หลี่เซียนเต่ากระพริบตาและสับสนอย่างสิ้นเชิง เขาถามว่า “ บอกข้าทีว่าเกิดอะไรขึ้น ”
　　ซ่างเสิ่นเหมิน เริ่มพูดถึงประสบการณ์ที่น่าทึ่งของเขาในช่วงสองวันนี้
　　“ เมื่อวันก่อน ข้าถูกคนจาก นิกายปีศาจโกลาหล ลากเข้ามา และข้าก็เข้าไปในองค์กรของพวกเขา ภายใต้การล่อใจของรางวัล ข้าตกลงที่จะเป็นสายลับของพวกเขาและให้ข้อมูลข่าวสารแก่พวกเขา ”
　　“ ข้าเป็นบุตรชายของราชวงศ์ แต่เนื่องจากสถานะที่ต่ำต้อยของมารดา ข้าจึงไม่ปรากฏตัวเลย ข้าไม่ได้รับทรัพยากรมากมายและทำงานหนัก แต่หากไม่มีทรัพยากร ข้าก็ไม่สามารถเปรียบเทียบกับผู้ที่ได้รับการสนับสนุนได้ ”
　　“ ดังนั้นข้าจึงเลิกคิดที่จะต่อสู้เพื่อบัลลังก์ ข้าทำงานร่วมกับ นิกายปีศาจโกลาหล เพื่อให้ข้อมูลแก่พวกเขาเพื่อแลกกับรางวัลบางอย่างแทน ”
　　ซ่างเสิ่นเหมิน ย้ำถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาเมื่อวันก่อน
　　หลังจากที่หลี่เซียนเต่าได้ยินเช่นนั้น เขาก็กล่าวว่า “ ดีแล้ว บุคคลที่อยู่ชานเมืองให้ข้อมูลซึ่งมีมูลค่าไม่มากและยังสามารถรับทรัพยากรบางอย่างได้ ”
　　“ นั่นคือสิ่งที่ข้าคิด คนอย่างข้าให้ข้อมูลที่มีค่าไม่มาก ” ใบหน้าของเขาทรุดลง “ แต่ใครจะรู้ว่าแค่วันนี้ ตัวตนของข้าจะเปลี่ยนไป ? ”
　　“ ข้าถูกกำหนดให้เป็นทายาท ดังนั้นข้าจึงเป็นจักรพรรดิของคนรุ่นใหม่ ตราบใดที่ข้าไปถึง อาณาจักรโชคชะตา ข้าจะเข้าครอบครองและควบคุมสิ่งประดิษฐ์สวรรค์ของราชวงศ์นิรันดร์ชีวิต ” ซ่างเสิ่นเหมิน ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
　　“ ดังนั้นข้าจึงกลายเป็นสายลับของตัวเอง โดยขายข้อมูลของตัวเองให้กับพวกเขา ข้าเสียใจทุกอย่าง ” ซ่างเสิ่นเหมิน ทำอะไรไม่ถูก
　　หลี่เซียนเต่ากระพริบตา ซ่างเสิ่นเหมิน คนนี้จดจ่อกับความสนใจมากเกินไป
　　เขาตกลงที่จะเป็นสายลับเพราะทรัพยากรที่ นิกายปีศาจโกลาหล สัญญาไว้กับเขา
　　วันนี้เพราะเขาเป็นทายาท เขาไม่อยากเป็นทายาท
　　คนๆนี้มีปัญหา
　　แน่นอนหลี่เซียนเต่าไม่สนใจ เขาเป็นพ่อค้าและหากมีคนนำผลประโยชน์มาให้เขาเพียงพอหลี่เซียนเต่าจะทำมัน
　　“ แล้วกังวลเรื่องอะไร ? ”หลี่เซียนเต่ายังคงถามต่อไป เขาต้องการได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อเรียนรู้วิธีปล่อยให้ตัวเองได้รับประโยชน์มากขึ้น
　　“ ราชวงศ์ชีวิตนิรันดร์และนิกายปีศาจแห่งความโกลาหลเป็นศัตรูและไม่มีที่ว่างสำหรับการปรองดอง ข้าลงนามในสัญญาในนิกายและเมื่อสิ่งนี้ถูกกระจายออกไป ข้าไม่ต้องมีชีวิตอยู่อีกต่อไปให้มากเป็นทายาท เขาอาจจะแยกร่างของข้าออกเป็นห้าส่วน ” ซ่างเสิ่นเหมิน กลัว
　　“ เพราะเจ้าเป็นทายาทและมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด เจ้าต้องการที่จะขับไล่ นิกายปีศาจโกลาหล ออกไปและปกปิดประวัติศาสตร์สีดำของเจ้า ? เจ้าไม่ต้องการให้พวกเขาข่มขู่เจ้าจึงมาหาเราเหรอ ? ” หลี่เซียนเต่าถาม
　　“ ถูกต้องนั่นคือกรณีนี้ ข้าเป็นทายาทของ ราชวงศ์ชีวิตนิรันดร์ดังนั้นข้าจะเป็นสายลับของพวกเขาได้อย่างไร ? มันเป็นความปรารถนาสำหรับพวกเขา ” ซ่างเสิ่นเหมิน รู้สึกรำคาญ
　　หลี่เซียนเต่ามองเขาอย่างสงบ ดูเหมือนว่าเมื่อ นิกายปีศาจโกลาหล พบเขา เขาเป็นองค์ชายที่ไม่มีใครสนใจ
　　ช่างเป็นคนเห็นแก่ตัวที่ขัดต่อคำพูดของเขา…
　　หลี่เซียนเต่าตัดสินเขาแล้วพูดว่า “ ข้าสามารถช่วยเจ้าแก้ปัญหานั้นได้ แต่เจ้าจะให้อะไรกับข้าได้ ? ”
　　ชางเซินหมินคิดเกี่ยวกับมัน “ หินปราณเทพเจ้า 10,000 ก้อนล่ะ ”
　　หลี่เซียนเต่ามองมาที่เขาและหัวเราะ มันเป็นเสียงหัวเราะที่ดูถูกเหยียดหยาม “ เจ้าคิดว่าข้ากำลังทำการกุศลอยู่หรือเปล่า ? ”
　　ซ่างเสิ่นเหมิน เห็นว่าหลี่เซียนเต่าโกรธและเขาก็กลัว เขาถามว่า “ แล้วท่านต้องการอะไร ? ”
　　“ สิ่งที่ข้าต้องการขึ้นอยู่กับว่าปัญหาของเจ้าใหญ่แค่ไหน ถ้าเจ้าเป็นองค์ชายที่ไม่มีใครสนใจ หินปราณเทพ 10,000 ก้อนก็เพียงพอแล้ว แต่ตอนนี้เจ้าเป็นรัชทายาทและจักรพรรดิในอนาคต แค่นี้ยังไม่พอ ” หลี่เซียนเต่ากล่าวอย่างใจเย็น เขาเตือน ซ่างเสิ่นเหมิน ว่าตัวตนของเขาแตกต่างออกไป