Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 473 - ไม่มีนายท่าน ดังนั้นเจ้าสามารถเรียนรู้ด้วยตัวเอง !

บทที่ 473 – ไม่มีนายท่าน ดังนั้นเจ้าสามารถเรียนรู้ด้วยตัวเอง !
　　จงจื่อฉี พักรับประทานอาหารกลางวันกับ ซวนเทียน
　　ซวนเทียน ทำอาหารเก่ง และในขณะที่เขาทำอาหาร เขาได้คุยกับ จงจื่อฉี
　　“ รู้ไหม ช่วงก่อนข้าเจอผู้อาวุโสคนหนึ่ง ” ซวนเทียนกล่าว
　　“ ผู้อาวุโส ? ” จงจื่อฉีกล่าวด้วยความสงสัย
　　“ ถูกต้อง ผู้อาวุโส ข้าคุยกับเขาเรื่อง เต๋า เป็นเวลาเจ็ดวัน และในเจ็ดวันนั้น เขาเป็นคนทำอาหารเอง ” ซวนเทียน กล่าวด้วยท่าทางแปลก ๆ
　　“ มันไม่ดีเหรอ ? ” จงจื่อฉีหัวเราะ
　　“ ข้าพูดไม่ได้ แต่ผู้อาวุโสคนนี้อาจจะเพิ่งเริ่มทำอาหาร ดังนั้นทักษะของเขาจึงค่อนข้างธรรมดา อาหารของเขากินได้ แต่ทั้งหมดเป็นเพราะส่วนผสม แต่เขารู้สึกว่ามันเป็นเพราะเขา ” ซวนเทียนส่ายหน้า
　　“ ฮ่าฮ่า ผู้เริ่มต้นก็เป็นเช่นนั้น ตอนที่ข้าเพิ่งหัดทำอาหาร ข้าแค่เน้นที่การทำให้แน่ใจว่าอาหารของข้าไม่ดิบ ” จงจื่อฉียิ้ม
　　“ ดังนั้น ตอนนี้ข้าทำอาหารเองและจะไม่ให้เจ้าทำ ตอนที่ข้าอยู่กับผู้อาวุโส ข้าไม่สามารถปฏิเสธเขาได้และต้องกินอาหารของเขา ในเจ็ดวันนั้นข้าได้เรียนรู้มากมาย อย่างไรก็ตาม มันทำให้ข้าพูดไม่ออกจริงๆ ” ซวนเทียนเหมือนเกลียดชังใครบางคน
　　ในธนาคารแห่งจักรวาล หลี่เซียนเต่า กำลังบ่มเพาะและเขาจาม เขาสับสน “ เสี่ยวฉีกำลังพูดถึงข้าลับหลังหรือเปล่า ? นางคิดถึงข้าหรอ ? ”
　　หลังจากกินอิ่มแล้ว จงจื่อฉี ก็บอกลา ซวนเทียน
　　“ ลาก่อน ผู้อาวุโส ” จงจื่อฉีโค้งคำนับ
　　” ไปเถอะ ข้าจะต้องออกจากแดนนภายิ่งใหญ่ด้วย เจ้าช่างมาในช่วงเวลาที่ดีเช่นนี้ ถ้าเจ้ามาในอีกสองสามวันต่อมา ข้าคงจะไปแล้ว ” ซวนเทียนยิ้ม
　　“ ผู้อาวุโสกำลังจะไปแดนนภาสวรรค์ ? ” จงจื่อฉี ตกตะลึง
　　” ถูกต้องแล้ว หลังจากแยกทางกับเจ้าแล้ว ข้าจะไปที่ แดนนภาสวรรค์ แดนนภาสุดท้ายในเก้าแดนนภา ” ซวนเทียน พยักหน้าของเขา
　　“ โชคดี ผู้อาวุโส ” จงจื่อฉีกล่าว
　　” เจ้าด้วย ” ซวนเทียน โบกมือแล้วหันหลังกลับเพื่อเข้าไปในวัด
　　จงจื่อฉี คืนร่างของเขาให้กับปีศาจและจากไปอย่างรวดเร็ว
　　“ บ้า บ้าจริง ” หลังจากออกจากเทือกเขาพยัคฆ์มังกรแล้ว ปีศาจก็สาปแช่งหลายครั้ง
　　” อะไร ? ” จงจื่อฉีถามด้วยความสงสัย
　　“ซวนเทียน จริงๆ…” ปีศาจกล่าว
　　” อะไร ? เขาเป็นมิตรและบอกเราว่าเสาเทพปีศาจอยู่ที่ไหน เขาเลี้ยงเราด้วย ” จงจื่อฉีเถียง
　　“ เขาเชิญเจ้าและข้าไม่ได้กินอะไรเลย เจ้ากินมันทั้งหมด !! ” ปีศาจกล่าว
　　“ แล้วทำไมเจ้าไม่พูดอะไรกับข้าเล่า ” จงจื่อฉี สงสัยว่า “ ทำไมเจ้าถึงเงียบในวัด ? ”
　　“ เพิ่งสังเกตเหรอ ” ปีศาจรู้สึกรำคาญและเงียบไปเป็นเวลานาน
　　“ ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่อยากรบกวนเวลาที่เจ้าควบคุมร่างกายได้ยาก ” จงจื่อฉี รู้สึกอับอาย
　　“ ให้ข้าบอกเจ้าว่ามีบางอย่างแปลกเกี่ยวกับ ซวนเทียนผู้นี้ ” ปีศาจนั้นแน่ใจ
　　“ เพียงเพราะเขาไม่ได้เชิญเจ้าไปทานอาหาร เจ้าบอกว่าเขาแปลกเหรอ ? ” จงจื่อฉีเยาะเย้ย
　　“ ข้าพูดจริง ข้าไม่ได้ล้อเล่นกับเจ้า ” ปีศาจกล่าวอย่างเคร่งขรึม
　　จงจื่อฉีก็เคร่งขรึมและถามว่า “ มีอะไรแปลก ? ”Aileen-novel
　　“ อย่างแรกเลย ข้าคือปีศาจใช่ไหม ” ปีศาจถาม
　　“ ใช่แล้ว เจ้าเป็นปีศาจจากนรก ” จงจื่อฉีพยักหน้า
　　“ ทันทีที่ข้าเห็น ซวนเทียน นี้ ข้ารู้สึกได้ถึงการปราบปรามโดยธรรมชาติ ” ปีศาจกล่าวอย่างเคร่งขรึม
　　“ ทำไมข้าถึงไม่รู้สึกตัว ? ผู้อาวุโส ซวนเทียน อบอุ่นและเป็นมิตรมาก ? ” จงจื่อฉี อยากรู้อยากเห็น
　　“ การฝึกฝนของเจ้าอยู่ในระดับต่ำ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เจ้าไม่สามารถสัมผัสได้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าได้รับการปราบปรามนี้จากใครอีก ? ” ปีศาจถามจงจื่อฉี
　　” ใคร ? นายท่าน ? ” จงจื่อฉี เดา
　　“ นายท่านสูงส่ง เขาเป็นคนลึกลับและมีเกียรติ เขาแตกต่างจากซวนเทียน ” ปีศาจอธิบาย
　　” งั้นใคร ? ” จงจื่อฉี ไม่เข้าใจ
　　“ บรรพบุรุษปีศาจ ! ” ปีศาจกล่าวอย่างเคร่งขรึม
　　จงจื่อฉี กระพริบตาและสับสน “ เขาเป็นใคร ? ”
　　ปีศาจพูดไม่ออกและถอนหายใจ “ ในโลกปีศาจ มีจักรพรรดิปีศาจที่เป็นผู้นำของโลกนับหมื่น ภายใต้พวกเขา มีบรรพบุรุษปีศาจที่สามารถเปลี่ยนสวรรค์และโลกได้ ”
　　“ เจ้ากำลังบอกว่าออร่าของผู้อาวุโส ซวนเทียน คล้ายกับออร่าของบรรพบุรุษปีศาจ ? ” จงจื่อฉี ตกตะลึง
　　“ นั่นคือสิ่งที่ทำให้ข้าตกใจ อยากจะบอกว่าไม่ แต่นั่นคือความจริง ออร่าตามธรรมชาติแบบนี้คงเป็นสิ่งที่ตัวเขาเองไม่รู้ ข้ากลัวมากจนไม่กล้าพูดอะไรสักคำในกรณีที่ข้าเปิดเผยบางสิ่งและลงเอยด้วยการตกเป็นเป้าหมายของเขา ” ปีศาจก็กลัว
　　“ เขาน่ากลัวมาก ? ” จงจื่อฉี ตกตะลึง
　　“ ก็บอกแล้วไงว่าตัวประหลาด ” ปีศาจรู้สึกรำคาญ
　　“ ไม่เป็นไร เจ้าก็เห็นว่าเขาเป็นมิตร ยิ่งกว่านั้นเขากำลังมุ่งหน้าไปยัง แดนนภาสวรรค์ และเราจะไม่พบเขา ไม่ต้องกลัว ” จงจื่อฉีปลอบใจ
　　“ ใครบอกว่าข้ากลัว ” ปีศาจพูดอย่างดื้อรั้นว่า “ ข้าแค่ระวัง เจ้ารู้หรือไม่ว่าในกรณีนี้คืออะไร ? ”
　　“ เอาล่ะ เจ้าไม่กลัว เจ้าแค่ระวัง อย่าพูดถึงผู้อาวุโสซวนเทียนอีกเลย อย่างไรก็ตามเราจะไม่ติดต่อกับเขา เราควรรายงานข่าวเกี่ยวกับเสาเทพปีศาจให้นายท่านทราบหรือไม่ ? ” จงจื่อฉีถาม
　　ปีศาจพูดอย่างแน่วแน่ว่า “ แน่นอนสิ เราค้นหามานานและในที่สุดก็มีข่าวดี เราต้องแจ้งให้นายท่านทราบเกี่ยวกับความเจ็บปวดของเรา ”
　　“ งั้นก็รายงานตัวสิ ” จงจื่อฉีกล่าว
　　ปีศาจเริ่มติดต่อกับ หลี่เซียนเต่า
　　ในธนาคารแห่งจักรวาล หลี่เซียนเต่า เพิ่งหลับตาเพื่อพักผ่อนและปรับสภาพของเขาเอง
　　ข่าวของปีศาจแพร่กระจายไปยังเขา
　　หลี่เซียนเต่า ขมวดคิ้ว ปีศาจไม่ค่อยส่งข่าวถึงเขา และทุกครั้งที่จะมีอะไรเกี่ยวข้องกับเสาเทพปีศาจ
　　“ เจ้าพบข่าวเกี่ยวกับเสาเทพปีศาจที่เหลืออยู่หรือไม่ ? ” หลี่เซียนเต่า รู้สึกตื่นเต้นและต่อสายทันที
　　“ นายท่าน เรามีข่าว ” ปีศาจพูดทันที
　　หลี่เซียนเต่า รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ” เจ้าไม่สามารถบอกข้าได้อย่างชัดเจนในการโทร ให้กลับไปที่ธนาคารแห่งจักรวาลทันที ”
　　หลี่เซียนเต่า ต้องการถามพวกเขาแบบเห็นหน้ากัน
　　เสาเทพปีศาจเหล่านี้เป็นความหวังของหลี่เซียนเต่าที่จะรวมเก้าแดนนภาเข้าไปในร่างกายของเขา และเขาต้องระวังเรื่องนี้
　　” รับทราบนายท่าน ” ปีศาจตกลง
　　หลี่เซียนเต่า บอก ธนาคารแห่งจักรวาล ให้ส่งเทเลพอร์ต ไปรับปีศาจและ จงจื่อฉี ทันที
　　หลี่เซียนเต่า มาที่จัตุรัสเพื่อรอ
　　เสี่ยวฉีเดินผ่านไปอย่างสงสัย “ ธนาคารแห่งจักรวาลได้เทเลพอร์ตแล้ว เกิดอะไรขึ้น ? ”
　　หลี่เซียนเต่า กล่าวว่า “ มีข่าวจากปีศาจว่าเขาพบเสาเทพปีศาจ ธนาคารแห่งจักรวาลจะไปรับเขา ”
　　“ มีเพียงเสาเทพปีศาจเท่านั้นที่สามารถทำให้ท่านตื่นเต้นได้ ” เสี่ยวฉีพูดติดตลก
　　“ ใช่ ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะสามารถปกป้องคุณผู้หญิงเสี่ยวฉีที่สวยงามของข้าได้ ” หลี่เซียนเต่า มองไปที่เสี่ยวฉีและกระพริบตา
　　“ ท่านรู้แต่การแกล้งข้า !! ” ใบหน้าของนางแดงและนางบีบแขนของ หลี่เซียนเต่า
　　“ เจ้าเรียนรู้สิ่งนี้จากใคร ” หลี่เซียนเต่าตกใจ
　　“ เด็กผู้หญิงสามารถเรียนรู้ทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง ” เสี่ยวฉีพูดอย่างภาคภูมิใจ
　　” โอ้โห ! ” หลี่เซียนเต่า ยกนิ้วโป้ง