Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 467 -468

บทที่ 467 – ตราบใดที่ข้าวิ่งเร็วพอ เจ้าไม่สามารถสังหารข้าได้ !
　　ห่างออกไป 30,000 ไมล์ พลังดาบของ หลี่เซียนเต่า สังหารชายที่แข็งแกร่ง และเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ เลย
　　ปีศาจสองในแปดถูกกำจัดออกไปและเหลืออีกหกตัว
　　หลี่เซียนเต่า หลับตาตามกลิ่นก่อนหน้านี้เพื่อค้นหาปีศาจทั้งหก เขาค้นหาอย่างระมัดระวังและยืนยันว่าพวกเขาอยู่ที่เดียว
　　พวกเขาอยู่ไกลจากเขาเล็กน้อย
　　ห่างออกไปนับล้านไมล์บนภูเขายักษ์ ชายหญิงหกคนยืนอยู่ด้วยกัน
　　ในหกคนมีผู้ชายสี่คนและเด็กสตรีสองคน มีทั้งคนแก่และหนุ่ม คนตาบอดคนหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่บนจุดสูงสุด ชายหนุ่มรูปงามหนึ่งคน และเด็กอายุ 10 ขวบ
　　สองสาวเป็นสาวงามอันดับต้นๆ และเสื้อผ้าของพวกนางก็เผยออกมามากมาย
　　คนหนึ่งมีมงกุฎผมยาวหนา แต่งูเขียวตัวเล็กบางตัวก็เลื้อยออกมาแล้วคายลิ้นเพื่อดูดซับพลังงาน
　　งูเขียวเป็นสัตว์มีพิษ แม้แต่คนที่อาณาจักรโชคชะตา ก็ต้องตายจากพิษหากพวกเขาถูกมันกัด
　　สตรีอีกคนมีร่างกายที่ร้อนแรง เสื้อบางๆ ของนางไม่ได้ปกปิดตัวเองอย่างสมบูรณ์ และเผยให้เห็นผิวสีขาวราวหิมะของนางที่ด้านนอก นางนอนตะแคงข้างอย่างเกียจคร้านและหน้าแดงก่ำเหมือนเพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมา
　　“ ท่านหญิงอสรพิษ เจ้าไม่ได้ออกไปสนุกกับ ท่านหญิงราคะ เหรอ ? ” ชายชราตาบอดถาม
　　ท่านหญิงอสรพิษพูดอย่างดูถูก “ เจ้าพวกตัวเหม็นนั่นทนไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว บางคนอยู่ได้เพียงสามวินาทีเท่านั้น น่าเบื่อมาก ”
　　“ พี่สาว ถ้าอย่างนั้นเจ้าคิดผิดแล้วล่ะ แม้ว่าคนๆ หนึ่งจะอยู่ได้ไม่นาน แต่ถ้ามีมากก็ไม่เป็นไร ” ท่านหญิงราคะกล่าวอย่างเกียจคร้าน
　　“ ข้าไม่หิวเหมือนเจ้า ” ท่านหญิงอสรพิษพูดอย่างใจเย็น
　　การแสดงออกของ ท่านหญิงราคะ เปลี่ยนเป็นความโกรธ
　　“ โอเค หยุดทะเลาะกัน เรากำลังมีปัญหา ” ชายวัยกลางคนที่อยู่ในจุดสูงสุดกล่าวอย่างไม่อดทน
　　“ พี่ใหญ่ เกิดอะไรขึ้น ” คนสุดท้องของกลุ่มถาม
　　คนอื่นๆ มองดูและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
　　“ ปีศาจกลืนและพระสงค์ตัณหาถูกสังหารแล้ว ” พี่ใหญ่มีน้ำเสียงที่ซับซ้อน
　　” ทำไม ? ” ท่านหญิงราคะ ลุกขึ้นนั่งและนางก็ตกใจ เนื้อสองชิ้นด้านหน้าหน้าอกของนางกระเพื่อมขึ้นลง
　　“ พี่ใหญ่ ใครสังหารพวกมัน ? ” ชายชราตาบอดถาม
　　“ใช่แล้ว ในแดนนภายิ่งใหญ่ ขยะมูลฝอยนี้ เราควรจะอยู่ยงคงกระพันสิ ? ” น้องคนสุดท้องกล่าว
　　“ พวกเขาถูกสังหารโดยคนคนเดียวกัน ” พี่ใหญ่มีท่าทางที่น่าเกลียด
　　” ใคร ? ” ท่านหญิงอสรพิษพูดอย่างเย็นชา ในเวลาไม่นาน งูพิษหลายสิบตัวก็เปล่งเสียงออกมาในเส้นผมของนาง
　　“ ก่อนที่ ปีศาจกลืนกินจะตาย เขาบอกข้าว่าเป็นใคร ” พี่ใหญ่มีการแสดงออกที่ซับซ้อน
　　” ใคร ? ” คนสวยถามขึ้น
　　“ คนที่ทำลายกำแพงโลกและเอาชนะ เซิ่งตี้เทียน ” พี่ใหญ่พูดอย่างเคร่งขรึม
　　“ เขาไม่ได้เพิ่งเข้าสู่ อาณาจักรโชคชะตา เหรอ ? ” ท่านหญิงราคะ เลียริมฝีปากของนางและพูดด้วยความรังเกียจ
　　“ ข้าไม่รู้ แต่ตอนนี้เขาน่ากลัวจริงๆ เขาไม่ได้โจมตีและสามารถใช้เต๋า เพื่อชุบชีวิตพลเรือนเหล่านั้นและกลืนกลืนปีศาจได้โดยตรง ” พี่ใหญ่พูดแล้วรู้สึกกลัว
　　“ น่ากลัวขนาดนั้นเลย ? ” ชายชราตาบอดตกใจ
　　“ ใช้ เต๋า เพื่อชุบชีวิตผู้คนที่เพิ่งถูกสังหารเพื่อกลืนปีศาจกลืนกิน ทักษะที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้ ? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ” คนสวยถึงกับตกใจ
　　“ เมื่อพระตัณหาถูกสังหาร บุคคลนี้ไม่ปรากฏ มีเพียงพลังดาบที่ยาว 30,000 ไมล์สังหารเขาและเขาไม่สามารถต่อสู้ได้เลย ” พี่ใหญ่มีหวาดกลัวจริงจัง
　　“ พี่ใหญ่ แล้วไงต่อ ” ท่านหญิงราคะถาม
　　“ พี่ใหญ่ เราควรแก้แค้นให้พวกเขาดีไหม ? ” เด็กชายคนเล็กถาม
　　” แก้แค้น ? ” พี่ใหญ่หัวเราะอย่างเย็นชา เขายืนขึ้นด้วยท่าทางหงุดหงิด “ อย่าพูดถึงการแก้แค้น หากบุคคลนี้มาหาเรา เราต้องคิดหาวิธีป้องกันตนเอง มิฉะนั้นเราจะลงเอยเหมือนเจ้าสองคนนั้น ”
　　” อะไรนะ ? ” ท่านหญิงอสรพิษประหลาดใจ
　　“ เขากล้ามาที่นี่จริงๆเหรอ ” ท่านหญิงราคะ เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ มีหกคนที่นี่
　　“ พี่ใหญ่ ร่วมมือกันเพื่อสังหารคนนั้นเถอะ ” ชายชราตาบอดพูด
　　“ ใช่ พวกเราหกคนไม่ได้อ่อนแอ เราจะกวาดเก้าแดนนภาและสิบแดนโลกด้วยกัน ” เด็กหนุ่มพูดอย่างหยิ่งผยอง
　　“ อย่าพูดถึงการกวาดล้างเก้าแดนนภาและสิบแดนโลกเลย มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนซ่อนตัวอยู่ใน แดนนภาสวรรค์ แต่มันไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับเราที่จะกวาด แดนนภายิ่งใหญ่ ด้วยกัน ” คนสวยพูดอย่างเย็นชา
　　ทั้งห้าคนมองไปทางพี่ใหญ่และรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่น
　　แต่พี่ใหญ่ของพวกเขายังคงสงบนิ่ง “ ข้ากำลังวางแผนที่จะขึ้นไป ”
　　” อะไร ? ” ท่านหญิงอสรพิษมองดูพี่ใหญ่ของนางด้วยความตกใจและเดือดดาล
　　“ พี่ใหญ่ พูดอะไรไร้สาระ ” ท่านหญิงราคะ กดหน้าอกด้วยมือของนางและนางก็ไม่มีความสุขจริงๆ
　　“ พี่ใหญ่ เราเพิ่งฟื้นขึ้นมาได้นิดหน่อย และมันจะเป็นเรื่องยากที่จะขึ้นไปและเผชิญกับความทุกข์ยากเช่นนี้ ” ชายชราตาบอดส่ายหัว
　　“ พี่ใหญ่ ทำอะไรอยู่ ? มิใช่ว่ามันเพียงคนเดียวหรือ ทำไมเจ้าถึงกลัวว่าเจ้าต้องการเผชิญกับความทุกข์ยากรึไง ? ” เด็กชายไม่มีความสุข
　　“ ใช่แล้ว พวกเราทั้งหกคน ใครกันที่สนเขา ? เราจะกำจัดเขาให้สิ้นซากในไม่กี่กระบวนท่า ” น้องสุดท้องพูดคำที่โหดร้ายเช่นนั้นและใช้มือส่งสัญญาณการผ่าคอ
　　คนเหล่านั้นส่งเสียงโห่ร้องแต่พี่ใหญ่ไม่สนใจและเขาพูดอย่างหนักแน่นว่า “ เจ้ารู้ว่าข้าสามารถทำนายอนาคตได้ ข้าคำนวณและถ้าเราต่อสู้กับเขา พวกเราทุกคนจะต้องตาย ” ข้าเลือกที่จะขึ้นไปแม้ว่าข้าจะได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ยังดีอยู่ ”
　　ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ ทั้งห้าคนก็เงียบไป
　　“ พี่ใหญ่ คนคนนั้นแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ ? ” ท่านหญิงราคะ ยังไม่เชื่อเขา
　　“ พี่ใหญ่ พวกเราจะเป็นคนขี้ขลาดอย่างนั้นหรือ ? ” ท่านหญิงอสรพิษไม่เต็มใจ
　　“ พี่ใหญ่ เราควรพยายาม หากเราไม่สามารถชนะได้ เราก็จะขึ้นไป ” หนุ่มหล่อไม่อยากขึ้น
　　กุญแจสำคัญคือพวกเขาเพิ่งฟื้นตัวได้เพียงเล็กน้อย และหากพวกเขาขึ้นไป พวกเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและถึงกับเสียชีวิต
　　“ เป็นอย่างไรบ้าง ข้าจะเริ่มขึ้นไปในขณะที่พวกเจ้าทั้งหมดทดสอบเขา หากเจ้าไม่สามารถชนะได้ก็กลับมาแล้วเราจะขึ้นไปด้วยกัน ” พี่ใหญ่แนะนำ
　　“ ตกลง เขาอยู่ที่ไหน ? ” ท่านหญิงอสรพิษ เป็นคนแรกที่ก้าวออกไปถาม
　　“ ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน ถ้าข้าไม่ใช้ทรวงอกทุบเขา ข้าไม่ใช่สตรีที่กล้าหาญที่ขยี้ผู้ชายหลายล้านคน ” ท่านหญิงราคะ เยาะเย้ยอย่างเย็นชา
　　“ ข้าด้วย ข้าอยากสังหารเขา ” คนสวยพูดอย่างเย็นชา
　　“ ข้าอยากบีบให้เขาเป็นกะปิ ” เด็กน้อยพูดอย่างเย็นชา
　　“ พวกเจ้าทั้งสี่ไป พี่ใหญ่และข้าจะช่วยจัดวางค่ายกล ” ชายชราตาบอดครุ่นคิดก่อนจะพูด
　　“ เอาล่ะพี่ใหญ่ตอนนี้คนผู้นี้อยู่ที่ไหน ? ” ท่านหญิงอสรพิษถามอย่างเย็นชา
　　พี่ใหญ่มองออกไปข้างนอกอย่างเคร่งขรึมและพูดว่า “ เขาอยู่ที่นี่ เขาอยู่ที่เชิงเขา ”
　　“ จังหวะที่ดี ดูซิว่าข้าจะสังหารเขายังไง ” ท่านหญิงอสรพิษรู้สึกตื่นเต้น
　　“ ข้าบอกว่าจะใช้หน้าอกหักคอเขา อย่ามายุ่งกับข้า ” ท่านหญิงราคะ วิ่งออกมาจากด้านหลัง
　　หนุ่มหล่อและเด็กก็หมดเช่นกัน
　　พี่ใหญ่พูดอย่างแน่วแน่ว่า “ เตรียมตัวรับความทุกข์ยาก พวกเขาไม่ฟัง ข้าเลยช่วยพวกเขาไม่ได้ ”
　　ชายชราตาบอดอยากรู้ว่า “ เขาแข็งแกร่งมากไหม ? ”
　　“ ใช่ เขาแข็งแกร่งจริงๆ ข้าสัมผัสได้ถึงรัศมีของเขา และมันก็เหมือนกับขุมนรกลึกที่อยากจะกลืนข้า ถ้าข้าไม่ถอยกลับเร็ว ข้าคงได้รับบาดเจ็บ ” พี่ใหญ่พูดอย่างจริงจัง
　　ชายตาบอดสูดหายใจเข้าอย่างเย็นชา คำอธิบายนั้นทำให้เขาหวาดกลัวจริงๆ
　　“ มีบุคคลที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ใน แดนนภายิ่งใหญ่ ได้อย่างไร ? ” ชายชราตาบอดก็หวาดกลัว
　　” ใครจะรู้ ? เราไม่ควรยโสเกินไป ” พี่ใหญ่เริ่มสงสาร
　　แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าทำไม หลี่เซียนเต่า ถึงต้องการสังหารพวกเขา
　　แม้ว่าพวกเขาจะขอร้อง หลี่เซียนเต่าก็ไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป
　　ดังนั้น ทางออกเดียวของพวกเขาคือการขึ้นไป ออกจาก เก้าแดนนภา และ สิบแดนโลก และอยู่ห่างจาก หลี่เซียนเต่า
　　ตราบใดที่พวกมันหนีไปได้ไกลพอ เขาก็ไม่สามารถสังหารเขาได้
บทที่ 468 – ถูกสังหารอย่างง่ายดาย !
　　เมื่อมาถึงยอดเขาที่ไม่มีชื่อ หลี่เซียนเต่า ก็ไร้ความรู้สึก
　　เมื่อรู้ว่าอีกหกคนที่เหลืออยู่ที่นี่และไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อโลกมากขึ้น หลี่เซียนเต่า รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
　　ตอนนี้พวกเขาอยู่ด้วยกันแล้ว เขาสามารถจัดการพวกมันทั้งหมดลงได้ในคราวเดียว หลี่เซียนเต่า มองไปที่ภูเขา มันไม่สูงเกินไป แต่มันยิ่งใหญ่จริงๆ
　　ทันทีที่ หลี่เซียนเต่า เพิ่งเข้าไปในป่า งูสีเขียวปะการังตัวเล็กก็โจมตีเขา
　　งูตัวเล็กตัวนี้มีขนาดเท่ากับเส้นผม มันซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้และรวมเข้ากับสภาพแวดล้อม มันไม่มีความผันผวนของพลังงานจิตวิญญาณ และโดยธรรมชาติแล้ว มันจะถูกละเลย
　　นี่เป็นทักษะปกติของ ท่านหญิงอสรพิษ เมื่อนางสามารถใช้งูเพื่อสังหารได้ นางก็จะไม่เสียพลังงานไปต่อสู้กับผู้อื่น
　　เมื่อมองดูงูตัวน้อยของนางพุ่งเข้าหา หลี่เซียนเต่า โดยที่เขาไม่สังเกตเห็น นางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างเย็นชา
　　“ นี่หรือคือคนที่ทำให้พี่ใหญ่กลัวจนอยากจะขึ้นไปในทันที ? ” ท่านหญิงอสรพิษพูดอย่างดูถูก
　　“ เขาดูสะอาดสะอ้านและให้ความรู้สึกทางวิชาการ เขาเป็นคนประเภทของข้า ข่มขืนเขาก่อนจะสังหารเขา ” ท่านหญิงราคะ เลียริมฝีปากสีแดงและความหลงใหลปรากฏขึ้นในดวงตาของนาง ขาของนางค่อย ๆ ถูกัน
　　“ หยุดกระหายน้ำ เจ้าเป็นสตรีที่มีความอยากอาหารไม่เพียงพอ บุคคลนี้ไม่สามารถประมาทได้ ” เด็กหนุมที่หล่อเหลาเย้ยหยันอย่างเย็นชา
　　“ เขาไม่ได้สังเกตงูเหรอ ? ” เด็กน้อยไม่เข้าใจ
　　มันกำลังจะบินไปที่เท้าของเขาและกัดเขา แต่เขายังไม่ทันสังเกตเลยเหรอ ?ไอรีนโนเวล
　　ท่านหญิงอสรพิษมีความยินดี “ นี่คือสาเหตุที่งูของข้าน่ากลัว ”
　　ขณะที่นางพูดเช่นนี้ งูเขียวก็บินมาใกล้และกำลังจะกัดเขา แต่ในวินาทีต่อมา พลังงานดาบเล็กๆ ก็ได้ระเบิดออกมาจากกล้ามเนื้อต้นขาของ หลี่เซียนเต่า
　　งูเขียวถูกผ่าครึ่งโดยตรงและตายไปหมดแล้ว
　　ใบหน้าที่ร่าเริงของ ท่านหญิงอสรพิษ ทรุดตัวลงและนางจ้องไปที่ หลี่เซียนเต่า ด้วยความโกรธ งูแต่ละตัวได้รับการขัดเกลาด้วยเลือดหัวใจของนาง และการสูญเสียไปหนึ่งตัวถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับนาง
　　หลี่เซียนเต่า ไม่ได้มองดูงูที่ตายแล้วและหันไปทางพวกเขาทั้งสี่
　　“ อีกสองคนอยู่ที่ไหน ” หลี่เซียนเต่าถาม เขาไม่รีบเร่งที่จะโจมตี
　　“ เจ้าควรจะรู้สึกภูมิใจพอที่พวกเราทั้งสี่คนถูกส่งมาเพื่อสังหารเจ้า ” ท่านหญิงอสรพิษพูดอย่างเย็นชา หลังจากสูญเสียงูไปหนึ่งตัว นางพบว่า หลี่เซียนเต่า น่ารำคาญจริงๆ
　　หลี่เซียนเต่าส่ายหัว “ พวกเจ้าสี่คนยังไม่พอ ! ”
　　หลี่เซียนเต่า รู้สึกเหมือนสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง
　　แต่สำหรับพวกเขาทั้งสี่รู้สึกว่าหลี่เซียนเต่าแค่ดูถูกพวกเขา
　　“ เจ้าอยู่ในขั้นที่เจ็ดและข้าก็เช่นกัน อะไรทำให้เจ้าหยิ่งทะนงได้ ? ” ท่านหญิงอสรพิษพูดอย่างเย็นชา
　　“ พี่ชายสุดหล่อ ทำไมไม่สนุกกับข้าล่ะ ? ข้ากำลังจะแฉะแล้ว อ้า อื้ออ ” ท่านหญิงราคะ มองไปทาง หลี่เซียนเต่า ด้วยท่าทางที่ปรารถนา
　　หลี่เซียนเต่า มองนางด้วยสายตาเย็นชา “ กำลังจะแฉะ ? ก็หาไม้มาแยงรูแล้วปิดมันไว้เสียสิ ”
　　ท่านหญิงราคะ กระพริบตา นั่นเป็นวิธีที่บุรุษควรพูดหรือไม่ ?
　　“ ถ้าแท่งไม้ใช้ไม่ได้ ก็หาไม้ที่น่าจะพอดี ท้ายที่สุดมันถูกใช้หลายครั้งและต้องหลวมจริงๆล่ะนะถึงจะไม่พอ ” หลี่เซียนเต่า กล่าวอย่างชั่วร้าย
　　“เจ้า…” ความปรารถนาของนางหายไปและนางมอง หลี่เซียนเต่า อย่างโกรธเคือง นางรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่น
　　“ ใช่ มีใครตายที่นั่นมาก่อนหรือเปล่า ? ” หลี่เซียนเต่า ถามด้วยความสงสัย
　　“ เจ้าหมายความว่ายังไง ? ” ท่านหญิงราคะ ไม่เข้าใจ
　　“ ถ้าคนตายและถ้ามีคนตายมากก็จะเป็นสุสาน คิดดูแล้วคงจะน่ากลัวไม่น้อย มีสุสานอยู่ในตัวเจ้า ไม่กลัวเหรอ ? ” หลี่เซียนเต่า ดูถูกนางด้วยใบหน้าที่ตรงไปตรงมา
　　นางตอบสนองและจ้องไปที่ หลี่เซียนเต่า ด้วยสายตาที่มืดมิด นางกัดฟัน “ ข้าจะเอาหัเข้าไปเขี่ยกลีบข้าจะได้เห็นว่ามีสุสานหรือไม่ !! ”
　　“ ข้าบอกแล้วไงว่าอย่ากระหายน้ำ เพราะตอนนี้เจ้ากำลังถูกดูถูก ” เด็กหนุมที่หล่อเหลาเย้ยหยัน
　　“ รีบไป ข้าจะสังหารมันเดี๋ยวนี้ ” ท่านหญิงราคะตะคอก นางกำนิ้วแน่นเหมือนกรงเล็บ พวกมันคมมากและพิษก็ระเบิดที่ปลายของนาง เมื่อมันแทงเข้าไปในผิวหนัง มันสามารถทำให้คนจมลงสู่ก้นมหาสมุทรได้
　　เมื่อ หลี่เซียนเต่า เห็นสิ่งนี้ เขาไม่ได้เคลื่อนไหว เขายกมือขึ้นโดยใช้มันเป็นดาบและชี้ไปข้างหน้า
　　การเคลื่อนไหวของดาบของ หลี่เซียนเต่า เป็นสิ่งที่เขาคิดค้นขึ้นเพื่อเสี่ยวฉี
　　มันสวยงามมาก !
　　ดาบฟันออกและมันคมมาก แต่มันก็ทำให้โลกลึกลับที่ปกคลุมนางไปด้วย
　　นางลืมตาและเห็นพลังงานดาบจำนวนไม่สิ้นสุด ภายในพลังดาบคือร่างของหญิงสาว
　　หลังจากที่นางเห็นสตรีคนนั้น ความรู้สึกแรกของนางคือนางสวย ความงามอันสุดโต่งแบบนั้นไม่สามารถอธิบายได้ และมีเพียงคำเดียวที่ผุดขึ้นในหัวของนาง
　　นางเป็นคนที่ใช้คำพูดได้ดีที่สุด เมื่อมองมาที่นาง ใครจะเข้าใจว่าความสวยงามหมายถึงอะไร
　　แต่หลังจากปฏิกิริยาแรกนั้น ความริษยาก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของนาง
　　เจ้าสวยได้ขนาดนี้เลยหรอ ?
　　ใครอนุญาตให้เจ้ามาปรากฏตัวต่อหน้าข้า
　　ท่านหญิงราคะ ต้องการให้สตรีเหล่านั้นสวยกว่านางตาย เมื่อเป็นเช่นนี้ นางจะเป็นคนที่สวยที่สุด
　　นางเป็นคนที่ดีที่สุด เจ้าไม่เห็นหน้าอกเหล่านี้ที่ใหญ่กว่าหัวของเจ้าหรือไม่ ?
　　ท่านหญิงราคะ พุ่งไปข้างหน้าด้วยความโกรธและต้องการสังหารสตรีคนนั้น
　　แต่นางไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย ระยะห่างระหว่างพวกนางเหมือนกับความแตกต่างระหว่างกลางวันและกลางคืน
　　ท่านหญิงราคะ ที่ตกอยู่ในภาพลวงตาของดาบของ หลี่เซียนเต่า ถูกตัดศีรษะโดยตรง นั่นคือเหตุผลที่นางรู้สึกว่าพวกนางอยู่คนละโลก
　　คนหนึ่งอยู่ในโลกมนุษย์ อีกคนหนึ่งอยู่ในนรก
　　แม้แต่ตอนที่นางตายนางก็ไม่ได้สังเกต ความคิดสุดท้ายของนางยังคงสังหารเสี่ยวฉี
　　ไม่มีใครใน เก้าแดนนภา และ สิบแดนโลก ได้รับอนุญาตให้สวยกว่าข้า !
　　ความปรารถนาของนางได้รับ แต่น่าเสียดายที่นางไม่สามารถทำได้
　　นางไม่ได้สังเกตว่านางเสียชีวิตแล้ว แต่คนอื่นๆรู้
　　สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ ท่านหญิงราคะ ไม่ได้หลบดาบของ หลี่เซียนเต่า และเพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่นเพื่อถูกสังหาร
　　อีกสามคนที่เหลือมองด้วยความหวาดกลัวและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
　　ทำไมนางไม่หลบและยืนอยู่ที่นั่นเพื่อถูกสังหาร ?
　　“ ดาบเล่มนั้นแปลก ” ท่านหญิงอสรพิษกลืนน้ำลายและนางต้องการถอยโดยสัญชาตญาณ
　　“ จู่ๆ ข้าก็คิดว่าพี่ชายคนโตพูดถูก ” คนสวยพูดอย่างเคร่งขรึม
　　” ข้าคิดถึงเขา ” เด็กน้อยหันกลับและวิ่งไปยังที่ที่พี่ใหญ่อยู่
　　“ ข้าก็คิดถึงเขาเหมือนกัน เจ้าจัดการเรื่องนี้ได้ ” คนสวยหันกลับและวิ่ง
　　“ เจ้าเป็นบุรุษรึเปล่า ? เจ้ากำลังทิ้งข้า ??? ” ท่านหญิงอสรพิษจับเขากัดฟัน
　　“ เจ้าดุร้ายกว่าหมา ในชีวิตนี้ข้าไม่ได้ทำบุรุษแม้แต่คนเดียวในขณะที่เจ้าทำสำเร็จนับล้าน ดังนั้น ถูกต้องแล้วที่เจ้าขับไล่เขาออกไป ” คำพูดของหนุ่มหล่อทำให้ท่านหญิงอสรพิษเวียนหัว นางรู้สึกฟุ้งซ่านเล็กน้อยและเด็กหนุมที่หล่อเหลาก็หนีออกมาได้
　　“ เจ้าไม่ได้ยุ่งด้วยซ้ำ ทำไมเจ้าถึงพยายามทำแบบนี้ล่ะ ? ” นางรู้สึกตัวและสาปแช่ง
　　ผู้ชายสองคนหายไปและนางถูกทิ้งให้เผชิญหน้ากับ หลี่เซียนเต่า คนเดียว นางตัวสั่นและอยากจะหนีไปด้วย
　　แต่ หลี่เซียนเต่า ปราบปรามนาง
　　นางสวยงามมาก !
　　ท่านหญิงอสรพิษ และ ท่านหญิงราคะ เหมือนกัน พวกเขาหลงเสน่ห์การเคลื่อนไหวนั้น พวกเขาอิจฉาเสี่ยวฉีและอยากจะฉีกหน้านาง
　　ท่ามกลางความอิจฉาริษยา หัวของนางถูกตัดขาดและล้มลงกับพื้น
　　หลี่เซียนเต่า ข้ามศพของนางและไม่แม้แต่จะมองดู