Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 461-462

บทที่ 461 – คนที่ดีเป็นเช่นนั้น!
　　หลี่เซียนเต่า ยังคงวาดภาพ คฤหาสน์ยังคงเงียบจริง ๆ และไม่มีการเคลื่อนไหวเลย
　　เขาเดินไปรอบ ๆ คฤหาสน์และไม่ได้สังเกตอะไรเลย
　　ในที่สุดเขาก็ยืนอยู่หน้าทางเข้าเป็นเวลานาน
　　ไม่มีการเคลื่อนไหวเลย
　　ในที่สุด หลี่เซียนเต่า ก็ผิดหวัง
　　หลังจากที่เขาจากไป ก็มีเสียงถอนหายใจที่แผ่ออกมาจากภายในคฤหาสน์
　　ถอนหายใจนี้เบาจนยากจะรับรู้
　　ในเมืองหิน หลี่เซียนเต่า มาที่จัตุรัสอีกครั้ง
　　ทุกคนกลับมาและทุกคนก็ส่ายหัว
　　“นายท่าน ไม่พบสิ่งใดเลย” เทียนซินกล่าวว่า
　　“ที่นี่เป็นเพียงเมืองหิน” นักบวชชรากล่าว
　　“ นอกจากไฟหินแล้ว ไม่มีอะไรอื่นอีกแล้ว ” อาสึนะ กล่าวอย่างเสียใจ
　　“ เมืองนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เราคิด ” หลี่เซียนเต่ากล่าว
　　“ แต่ที่นี่ไม่มีพลังงานจิตวิญญาณ เราจึงไม่สามารถอยู่รอดได้ที่นี่ ” เทียนกวงหมิง เอื้อมมือออกไป
　　“ ไปกันเถอะ เราค้นหาทุกที่และไม่พบอะไรเลย ไปกันเถอะ ” หลี่เซียนเต่า เป็นผู้นำทาง
　　ทุกคนเดินตามหลังและมุ่งหน้าไปยังมุมนั้น
　　เทียนกวงหมิง เป็นผู้เปิดประตูเมือง
　　ใครจะรู้ว่าชายชราโคลนนั้นทำอะไร เมืองหินจำ เทียนกวงหมิง ว่าเป็นบุคคลที่ถูกลิขิตและไม่มีใครสามารถเปิดประตูเมืองได้
　　มีเพียง เทียนกวงหมิง เท่านั้นที่สามารถเปิดและปิดได้
　　เทียนกวงหมิง รู้สึกซับซ้อนจริงๆ โชคดีที่ความคับข้องใจของเขาหายไป คนที่โกงเขาเสียชีวิตและเขายอมรับชะตากรรมของเขาในฐานะผู้ถูกลิขิต
　　เขาเปิดประตูเมืองและทุกคนก็ออกมา ประตูปิดอีกครั้งและกะทันหันก็เริ่มขยับอีกครั้ง
　　มุมที่ตกลงมาถูกดึงกลับอย่างช้าๆ
　　มันหดกลับเข้าไปในมิติ มันสร้างความโกลาหลครั้งใหญ่และกลับมาอย่างรวดเร็ว
　　เมืองหินหายไปอีกครั้งและเหลือเพียงเมืองโบราณที่ถูกทำลายล้าง
　　หลี่เซียนเต่า สัมผัสได้ถึงภาพวาดที่เขาเก็บไว้ มันก็ยังอยู่ที่นั่นไม่เลว
　　“ นี่… มันหายไปเองเหรอ ? ” เทียนกวงหมิง ตกตะลึง เขาเพิ่งยอมรับว่าเขาเป็นคนที่มีโชคชะตาและกำลังวางแผนที่จะเข้ามาเมื่อเขาว่างแล้วทำไมมันถึงจากไป ?
　　“ ข้าไม่แน่ใจ แต่เราออกมาทันเวลา ถ้าเราช้าลงเราจะไม่ถูกลากเข้าไปในมิติด้วยเหรอ ? ” นักบวชชรารู้สึกกลัวและรู้สึกเหมือนรอดพ้นจากความตาย
　　ไม่ ไม่ เมื่อเขากลับไป เขาต้องการพักผ่อนสักระยะหนึ่ง เขาไม่อยากคิดอะไรและไม่ต้องการทำอะไรที่เป็นอันตรายอีก
　　หลี่เซียนเต่า ไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขามองไปที่เมืองหินที่หายไปและจากไปไม่นาน เขาพูดว่า “ในเมื่อเมืองหินหายไปแล้ว เราก็ควรกลับไปด้วย ”
　　การก่อตัวของแท่นเคลื่อนย้ายไปยังธนาคารแห่งจักรวาลปรากฏขึ้น หลี่เซียนเต่า เข้าไปและหายตัวไป
　　คนอื่นๆ ทั้งหมดก้าวเข้าสู่ค่ายกลและหายตัวไป
　　พวกเขาทั้งหมดไปพักผ่อน สำหรับ เทียนกวงหมิง เขามอบสมบัติของโถงเทพเจ้าคนเถื่อน และไฟหินให้ หลี่เซียนเต่า
　　หลี่เซียนเต่า มอบสมบัติให้กับ เสี่ยวฉี และไม่เก็บอะไรเลย เขาไม่สนใจสิ่งใดนอกจากไฟหิน
　　หลี่เซียนเต่า ไม่รีบเร่งที่จะรวมเปลวไฟทั้งสาม
　　ตอนนี้เขามีเปลวไฟน้ำ เปลวไฟไม้ และเปลวไฟหิน และเนื่องจากพวกมันเป็นเมล็ดเปลวไฟทั้งหมด หลี่เซียนเต่าจึงสามารถรวมพวกมันเข้าด้วยกันเพื่อหลอมเสาเทพปีศาจ
　　แต่เขาไม่รีบร้อนที่จะทำเช่นนั้น กลับขึ้นไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำ จากนั้นจึงนำภาพวาดที่ได้รับจากคฤหาสน์เมืองหินออกมา
　　หลี่เซียนเต่า แขวนมันไว้ในห้องของเขาและมองดูอย่างระมัดระวัง
　　ภาพวาดนั้นดีมากและเมื่อมองจากมุมที่ต่างกันก็จะเห็นสิ่งที่แตกต่างกัน
　　เสี่ยวฉีเดินเข้ามาถามว่า “ นั่นอะไรคะ ? ”
　　หลี่เซียนเต่า บอก เสี่ยวฉี เกี่ยวกับภูมิหลังของมัน
　　เสี่ยวฉียืนอยู่ข้างหลี่เซียนเต่าและมองดูมัน นางครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง “ ข้าศึกษาคำศัพท์เกี่ยวกับเผ่าหิน และจริงๆ แล้วมันเป็นเผ่าพันธุ์เล็กๆ เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์มนุษย์หรืออสูร พวกเขามีคนน้อยมากและพวกเขาไม่สามารถแพร่พันธุ์ได้ พวกเขาเป็นบุตรของธรรมชาติ ”
　　“ ดังนั้น พวกเขาจึงถูกกล่าวขานว่าเป็นบุตรของเต๋า ” เสี่ยวฉีกล่าว
　　หลี่เซียนเต่า เอื้อมมือออกไปและชี้ ” เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับจักรพรรดิสวรรค์คนนี้ไหม ? ”
　　” ข้าไม่แน่ใจ. เมื่อข้าเรียนภาษาของพวกเขา เขาเป็นตำนานไปแล้ว เผ่าหินแต่ละคนเชื่อในเขาและเคารพเขา ” เสี่ยวฉีส่ายหัว
　　“ บอกมาสิว่ารู้อะไรบ้าง ” หลี่เซียนเต่า มองไปที่คนคนเดียว คนหนึ่งคน วัวตัวหนึ่งหันหน้าไปทางโลก และด้วยเหตุผลบางอย่าง หลี่เซียนเต่ารู้สึกให้เกียรติเขา
　　ภาพวาดนี้บอกหลี่เซียนเต่าว่าจักรพรรดิสวรรค์แข็งแกร่งเพียงใด
　　ไม่จำเป็นต้องอธิบายด้วยคำพูด แค่วาดรูปก็พอ
　　เสี่ยวฉีกล่าวว่า “ จริงๆ แล้วจักรพรรดิสวรรค์ไม่ได้ถูกเรียกว่าจักรพรรดิสวรรค์ แต่เป็นเพราะเขาทำบางสิ่งซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงมีชื่อเล่นนี้ค่ะ ควรจะพูดว่าคนตั้งฉายานั้นให้เขา และเขาไม่ได้บอกว่าตัวเขาเองเป็นจักรพรรดิสวรรค์ด้วยซ้ำ ”
　　หลี่เซียนเต่ากล่าวด้วยความสงสัย “ เขาทำอะไรที่น่าตกใจถึงได้ให้คนตั้งฉายานั้นให้เขา ? ”
　　“ ตอนที่เขายังเด็ก เขาทำลายจักรพรรดิสวรรค์ในเวลานั้น ” เสี่ยวฉีกล่าว1
　　” อะไรนะ ? ” หลี่เซียนเต่า มองไปที่ เสี่ยวฉี ด้วยความตกใจไอรีนโนเวล
　　เขาทำลายจักรพรรดิสวรรค์แห่งราชวงศ์เซียน ?
　　“ ท่านได้ยินถูกต้องแล้วค่ะ จักรพรรดิสวรรค์แห่งเผ่าหินเข้าสู่โลกเซียนและทำลายจักรพรรดิสวรรค์สูงสุดแห่งราชวงศ์เซียน เขาถึงกับพูดอะไรบางอย่างด้วย ” เสี่ยวฉียิ้ม
　　” เขาพูดว่าอะไร ? ” หลี่เซียนเต่า ถามด้วยความสงสัย เขาเริ่มสนใจในตัวจักพรรดิผู้นี้มากขึ้นเรื่อยๆ
　　“ เป็นเวลา 30,000 ปี ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ !! ” เสี่ยวฉีไอและแสดงท่าทางหยิ่งทะนง นางเลียนแบบน้ำเสียงของเขา
　　“ ราชวงศ์เซียนขนาดยักษ์กลัวจักรพรรดิสวรรค์เผ่าหินอย่างนั้นหรือ ? ” หลี่เซียนเต่า อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเลือดของเขาร้อนขึ้น
　　บุคคลหนึ่งปราบปรามราชวงศ์เซียนทั้งหมด แค่คิดก็รู้สึกสะเทือนใจจริงๆ
　　” ใช่แล้วค่ะ ในช่วง 30,000 ปีที่ผ่านมาบัลลังก์นั้นว่างเปล่าและผู้ที่สามารถต่อสู้เพื่อมันไม่กล้านั่งบนที่นั่งนั้น หลังจากผ่านไป 30,000 ปีแล้วมีคนสืบทอดมันค่ะ ” เสี่ยวฉีพยักหน้า
　　“ ดังนั้น ในช่วง 30,000 ปีที่ผ่านมา ทุกคนส่งตำแหน่งให้ผู้เชี่ยวชาญการเผ่าหิน และทุกคนเรียกเขาว่าจักรพรรดิหินสวรรค์ ” เสี่ยวฉีเสริม
　　“ ทั้งหมดนี้ถูกบันทึกไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์ ? ” หลี่เซียนเต่าถาม
　　“ ใช่ค่ะ มันถูกบันทึกไว้ ข้าเห็นพวกเขาเมื่อข้าเรียนภาษาของเผ่าหิน เพื่อรักษาสถานะและปกป้องใบหน้าของพวกเขา นอกเหนือจากบันทึกการเผ่าหินแล้ว ยังมีบันทึกอื่นๆ เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย ผู้คนมากมายไม่รู้ว่าจักรพรรดิศิลาสวรรค์น่ากลัวเพียงใด ” เสี่ยวฉีพูดอย่างเสียดาย
　　หลี่เซียนเต่า มองไปที่ผู้ชายในรูปวาดและยิ้ม “ ตามที่คาดไว้ นี่จากผู้ชายตัวจริง ! ”
　　เขาโกรธจัดและพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อคุกคามราชวงศ์เซียนว่าเขาจะเป็นผู้สูงสุดเป็นเวลา 30,000 ปี
　　นี่คือสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริงเป็นเช่น
　　หลี่เซียนเต่ามองดู เขานำไฟทั้งสามออกมาและเตรียมที่จะรวมเข้าด้วยกัน
　　เขาเองก็ต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นต่อไปเช่นกัน
บทที่ 462 – เสาเทพปีศาจละลาย !
　　หลี่เซียนเต่าเปิดมือของเขา ไฟหิน ไฟไม้ และไฟน้ำปรากฏขึ้นทั้งหมด
　　หลี่เซียนเต่า หลอมรวมเปลวไฟทั้งสามเข้าด้วยกันและเริ่มเปลี่ยนสี
　　ในตอนเริ่มต้น มีเพียงเปลวไฟเล็กๆ แต่บางครั้งพวกมันก็ลุกเป็นไฟและพันกัน
　　เปลวไฟของน้ำเป็นสีน้ำเงินเข้มและลุกไหม้อย่างแรง เมื่อมีขนาดใหญ่ก็จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม
　　เปลวไม้เป็นสีเขียว และเมื่อมันใหญ่มาก ก็จะกลายเป็นหยก
　　เปลวไฟของหินไม่มีสี และมันจะเปลี่ยนเป็นสีขาวเมื่อถูกเผาไหม้อย่างแรง
　　เมื่อเปลวไฟทั้งสามผสานเข้าด้วยกัน สีสันที่สวยงามมากก็ปรากฏขึ้น ภาพสะท้อนของใบหน้าของ หลี่เซียนเต่า บนพื้นดินกำลังเปลี่ยนไปด้วยหลายสี
　　เปลวเพลิงลุกไหม้อย่างรุนแรงและเมื่อเปลวไฟฝ่ายวิญญาณทั้งสามมารวมกัน พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ถูกระบายออกมา
　　ความแข็งแกร่งของทั้งสามซ้อนกันและกำเนิดเปลวไฟที่แท้จริงในตำนาน
　　เปลวเพลิงสามลูกที่พันกัน หลอมรวมกัน และถูกควบคุมโดย หลี่เซียนเต่า นั้นสมบูรณ์แบบจริงๆ ในที่สุดมันก็กลายเป็นไฟที่ไร้ที่ติ
　　ไตรอัคคีแท้จริง มีสามสี: เหลือง ส้ม แดง !
　　ทั้งสามเป็นตัวแทนของความแข็งแกร่งที่แตกต่างกันสามประเภท และเมื่อเปลวไฟที่แท้จริงทั้งสามก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ หลี่เซียนเต่ายิ้มอย่างพึงพอใจ
　　เขาเดินออกจากห้องพร้อมกับถือมันและเดินไปที่จัตุรัส
　　เสาเทพปีศาจสี่เสาตั้งอยู่ในจัตุรัส หลี่เซียนเต่าดึงเปลวไฟแท้จริงสามอัน จากนั้นจึงก่อตัวขึ้นหลายรูปแบบ ผนึก ข้อจำกัดรอบเสาเดียว ก่อตัวเป็นรูปร่างขนาดใหญ่
　　ค่ายกลรวบรวมวิญญาณ !
　　การก่อตัวของการรวมตัวของวิญญาณในธนาคารแห่งจักรวาลซึ่งพลังงานทางวิญญาณนั้นหนาแน่นมากเพื่อให้แน่ใจว่าเปลวไฟที่แท้จริงสามอันสามารถเผาไหม้ได้ไม่รู้จบ
　　ไตรอัคคีแท้จริง นั้นแข็งแกร่ง แต่ต้องการการสนับสนุนที่ไม่มีที่สิ้นสุดของพลังงานทางวิญญาณ
　　หลี่เซียนเต่า ไม่สามารถจ้องมองและให้ความสนใจกับมันได้ทุกช่วงเวลา ดังนั้นค่ายกลนี้จึงจำเป็นมาก
　　เมื่อค่ายกลรวบรวมวิญญาณถูกตั้งค่า หลี่เซียนเต่าก็เปิดใช้งานทันที
　　พลังงานทางวิญญาณที่เข้มข้นของธนาคารแห่งจักรวาลพุ่งขึ้น
　　มันเข้าสู่รูปแบบการรวบรวมวิญญาณ
　　ชะตากรรมพลังงานจิตวิญญาณที่นี่น่ากลัว หลี่เซียนเต่า มองใกล้ ๆ และในช่วงเวลาที่เหมาะสม เขาได้ใส่ ไตรอัคคีแท้จริง เข้าไป
　　ไตรอัคคีแท้จริง ลุกโชนและลุกไหม้สูง 300 ฟุตขณะพันรอบเสาเทพปีศาจ เหมือนกับงูเปลวเพลิงที่ห่อหุ้มเสาไว้และถูกไฟไหม้อย่างบ้าคลั่ง
　　เสาเทพปีศาจส่งเสียงแผดเผา และเห็นได้ชัดว่า ไตรอัคคีแท้จริง มีประโยชน์ต่อเสานั้น
　　อาจเป็นเพราะ ไตรอัคคีแท้จริง นั้นแรงเกินไปและได้รับการสนับสนุนจากพลังงานทางจิตวิญญาณจำนวนมาก อัตราการหลอมเหลวนั้นเกินที่ หลี่เซียนเต่า คาดไว้มาก
　　หลี่เซียนเต่า คิดว่ามันจะช้า แต่ตอนนี้มันกำลังดำเนินไปในอัตราที่มองเห็นได้
　　เปลือกนอกของเสาเทพปีศาจค่อยๆ แตกออกและเผยให้เห็นแก่นแท้ภายใน
　　แก่นแท้มาจากทรัพยากรของโลกปีศษจ และมีผลึกปีศาจและเส้นเลือดมังกรพลังงานจิตวิญญาณจำนวนมากที่ควบแน่นอยู่ภายใน
　　เมื่อเปลือกชั้นนอกละลายแล้ว สิ่งเหล่านี้ก็ถูกเปิดเผยโดยธรรมชาติ
　　ในวินาทีต่อมา หลี่เซียนเต่า กลืนทรัพยากรทั้งหมดเหล่านี้ ผลึกปีศาจ เส้นเลือดมังกรพลังวิญญาณแห่งโลกปีศาจ เข้าไปในท้องของเขาทั้งหมด
　　หลี่เซียนเต่า พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาไม่ต้องการทรัพยากรอีกต่อไปและเสาเทพปีศาจเพียงเสาเดียวสามารถเพิ่มการฝึกฝนของเขาได้มาก
　　หลังจากทั้งหมด โลกปีศาจ ทั้งหมดสร้าง 108 ของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะใช้ทรัพยากรเพียงบางส่วน แต่สำหรับ หลี่เซียนเต่า นั่นเป็นจำนวนมาก
　　ที่จัตุรัส ผลึกปีศาจจำนวนมหาศาลถูก หลี่เซียนเต่า กลืนเข้าไปในร่างกายของเขาเพื่อเพิ่มการฝึกฝนของเขา
　　“ ข้าได้ก่อร่างสิบแดนโ,กเป็น 10 ถ้ำ-สวรรค์ของข้า ถ้าข้าสร้างเก้าแดนนภาและรวมเก้าแดนนภาและสิบแดนโลกเข้ากับร่างกายของข้า มันจะแข็งแกร่งขนาดไหน ” หลี่เซียนเต่ามีเป้าหมายที่มั่นคง
　　เขาจะจับคู่เก้าแดนนภากับสิบแดนโลกและปล่อยให้ตัวเองดูถูกโลกเซียน
　　“ เก้าแดนนภา และ สิบแดนโลก เป็นโลกที่คล้ายกับ โลกเซียน แต่ตอนนี้พวกเขาเป็นเพียงทาสของพวกนั้น ถ้าข้านำ เก้าแดนนภา และ สิบแดนโลก กลับคืนสู่ โลกเซียน และต่อสู้กับพวกเขา มันจะน่าสนใจขนาดไหนกัน ? ” หลี่เซียนเต่า มีความฝันอันยิ่งใหญ่ที่เขาต้องการนำความรุ่งโรจน์ในอดีตของ เก้าแดนนภา และ สิบแดนโลก กลับสู่ โลกเซียน
　　เสาเทพปีศาจทั้งสี่นี้เป็นเสาหลักที่สนับสนุนความฝันของเขา
　　ด้วยประสบการณ์ในการก่อตั้งสิบแดนโลก การสร้างเก้าแดนนภาจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหลี่เซียนเต่า
　　ข้างหลังหลี่เซียนเต่า ถ้ำ-สวรรค์ทั้งสิบก็ปรากฏขึ้น นี่คือสิบแดนโลกในอดีต เต็มไปด้วยชีวิตและแก่นแท้ของโลกที่กว้างใหญ่จริงๆ
　　แน่นอนว่าสิ่งนี้แตกต่างอย่างมากจากสิบแดนโลกจริง แต่ความเร็วในการปรับปรุงของ หลี่เซียนเต่า ไม่สามารถประเมินได้
　　เมื่อการบ่มเพาะของ หลี่เซียนเต่า ถึงจุดสุดยอดและการจำลอง เก้าแดนนภา และ สิบแดนโลก ที่เจริญรุ่งเรืองจะไม่เป็นปัญหา
　　เสาเทพปีศาจที่หลอมละลายโดยเปลวไฟแท้จริงสามอันนี้ได้ส่งทรัพยากรทั้งหมดไปยังดินแดนสิบแดนโลกของหลี่เซียนเต่า
　　เหนือถ้ำ-สวรรค์ทั้ง 10 แห่ง เก้าแดนนภาถูกควบแน่น
　　โครงร่างของโลกก่อตัวขึ้นและใช้พลังงานมหาศาลจากเสาเทพปีศาจ พวกมันก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
　　เวลาดูเร็วมากในขณะนั้น หลี่เซียนเต่า อยู่ในการทำสมาธิอันเงียบสงบเป็นเวลาเจ็ดวันและปรับแต่งเสาหลักปีศาจได้
　　ในขณะนั้น พลังงานทางจิตวิญญาณทั้งหมดในธนาคารแห่งจักรวาลสนับสนุน หลี่เซียนเต่า เพื่อให้ ไตรอัคคีแท้จริง รักษาสถานะที่แข็งแกร่งที่สุด
　　เช่นเดียวกับที่ หลี่เซียนเต่า ยังคงบุกทะลวงและเขาไปถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน
　　เขาสามารถสร้าง เก้าแดนนภา ได้ชั่วคราวโดยปรับแต่งเสาเทพปีศาจต้นแรก หลี่เซียนเต่า สามารถใช้พลังงานมหาศาลเพื่อบุกทะลวงไปสู่ขั้นที่เจ็ดหรือแปดของ อาณาจักรโชคชะตา แต่เขาใช้มันทั้งหมดเพื่อสร้าง เก้าแดนนภา
　　หลี่เซียนเต่า นำเสาหลักเทพอสูรอีกสามเสาที่เหลือเข้ามาในโถงกาลเวลา
　　หลี่เซียนเต่า กำลังวางแผนที่จะกลืนพวกเขาทั้งหมด
　　โถงกาลเวลา เป็นสถานที่ที่ดีที่สุด
　　เขาสามารถเผามันได้เป็นเวลา 1,000 ปีและสำหรับพลังงานทางวิญญาณเพื่อสนับสนุนห้องโถงเวลาอย่างเต็มที่ หลี่เซียนเต่า ได้ก่อตั้งค่ายกลรวบรวมวิญญาณขึ้นอีกแห่งหนึ่ง
　　ภายใน โถงกาลเวลา 1,000 ปีถูกเผา หลี่เซียนเต่า กลืนพลังงานโดยไม่ต้องกลัวว่าจะเลียนแบบ เก้าแดนนภา เมื่อเก้าแดนนภาถึงขีดจำกัด ตัวเขาเองทะลวงผ่าน
　　เขาอยู่ในขั้นที่สอง เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับทรัพยากรที่เขาใช้และเขาไปถึงอาณษจักรที่น่ากลัว
　　ในระยะที่สาม หลี่เซียนเต่า เข้าใจ 3,000 เต๋า และสิ่งที่เขารู้นั้นยิ่งใหญ่มาก
　　ในระยะที่สี่ หลี่เซียนเต่า เข้าใจ เต๋า ในเท่า ๆ กันถึง 30,000 ห้องโถงเวลาทั้งหมดมี เต๋า รวมตัวกันอยู่ภายใน
　　ในระยะที่ห้า หลี่เซียนเต่า เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวอีกครั้ง โดยรวบรวม 300,000 เต๋า อาจกล่าวได้ว่าตัวเขาเองคือเต๋า
　　เสาเทพปีศาจทั้งสามที่เขานำเข้ามาช่วยให้การฝึกฝนของเขาไปถึงขั้นที่เจ็ด
　　ตอนนี้เขาควบคุมปริมาณ เต๋า ในมหาสมุทรแล้ว เขาลืมตาขึ้นและเขาสามารถมองเห็นเต๋าที่ไหลอยู่ในโลกได้ทันที เขาสามารถใช้มันและยกมือขึ้น เขาควบคุมความแข็งแกร่งที่สามารถทำลายโลกได้
　　รวมเจ็ดครั้งความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของ หลี่เซียนเต่า ทำให้ตัวสั่น
　　เขามีความรู้สึกว่าเขากล้าที่จะสังหารผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกเซียน ด้วยดาบเล่มเดียว !
　　1,000 ปีผ่านไปในพริบตา สำหรับ หลี่เซียนเต่า มันเหมือนกับเวลาผ่านไป เขาเดินออกจาก โถงกาลเวลา และตอนนี้พลังที่ลึกล้ำในร่างกายของเขาสามารถทำลายทุกอย่างได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย