Bank of The Unniverse (ธนาคารแห่งจักรวาล) - บทที่ 453 -454

บทที่ 453 – เทียนกวงหมิง คิดเกี่ยวกับสมบัติเท่านั้น !
　　เทียนกวงหมิง สับสน “ ถ้าเจ้าไม่ออกไปข้างนอก แล้วทำไมเจ้าถึงต้องการให้ข้าช่วยเจ้า ? ”
　　ชายชรากล่าวว่า “ มีหลายสิ่งที่เจ้าทำได้ ข้าต้องการศพ ไม่ใช่ร่างของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ตราบใดที่เป็นผู้ชายที่ตายไปแล้วไม่เกินสามวัน ”
　　“ ท่านต้องการให้ข้านำศพมาให้ท่านเพื่อจะได้ครอบครองร่าง ? ” เทียนกวงหมิง ไม่ใช่คนโง่และเดาได้ทันที
　　“ ใช่ ข้าจะให้ทรัพยากรราวกับมหาสมุทรแก่เจ้า นอกจากนี้ยังมีผลึกสวรรค์ของโลกที่ข้าซ่อนไว้ พาพวกเขามาและนำศพกลับมาที่นี่เพื่อช่วยข้า ” ชายชราพยักหน้า
　　เมื่อ เทียนกวงหมิง ได้ยินเรื่องนี้ เขาก็เริ่มมีความคิดมากมาย
　　ข้อตกลงนั้นสามารถทำได้ มันเป็นข้อตกลงที่ชนะอย่างแน่นอน
　　เขาสามารถเข้าและออกจากเมืองหินได้อย่างง่ายดายและเขาก็ไม่ได้รับแรงกดดันมากนัก
　　“ เจ้าไม่กลัวว่าข้าโกงเหรอ ? ว่าข้าจะใช้ทรัพยากรสมบัติของเจ้าและวิ่งโดยไม่กลับมา ? ” เทียนกวงหมิงถาม
　　“ ใครจะรู้ว่าข้าอยู่ในเมืองร้างนี้มากี่ปีแล้ว และเจ้าเป็นคนแรกที่ข้าได้เห็น ? ข้าถึงขีดจำกัดแล้ว และถ้าเจ้าไม่กลับมา ข้าก็จะทำอะไรเจ้าไม่ได้เช่นกัน ” ชายชรากล่าว
　　“ ข้าพนันได้เลยว่าเจ้ามีบุคลิกที่ดี ถ้าเจ้าเป็นคนดี ข้าก็จะอยู่ต่อไป ถ้าเจ้าไม่ใช่ข้าก็ไม่มีทางเลือกและข้าต้องยอมรับว่าข้าโชคร้าย ” ชายชราพูดอย่างตรงไปตรงมา
　　เทียนกวงหมิง ได้ยินและตระหนักว่าชายชราพูดถูก
　　“ ถ้าอย่างนั้นเจ้าโชคดีที่ได้พบข้า ข้าอาจจะไม่ดีในด้านอื่น แต่นิสัยของข้าดีอย่างแน่นอน ” เทียนกวงหมิง กล่าวด้วยความภาคภูมิใจ
　　“ แล้วข้าจะบอกเจ้า ที่อยู่สมบัติส่วนใหญ่ของข้าซ่อนอยู่ภายในนั้น ” ชายชราเปิดเผยที่ตั้งของสมบัติของเขาทันที
　　เทียนกวงหมิง ฟังและพยักหน้า จดจำสถานที่
　　“ เอาล่ะ ข้าจำได้แล้ว เมื่อข้าได้หินเพลิงแล้ว ข้าจะรีบไปที่นั่น เมื่อข้าสังเกตเห็นและถ้ามันเป็นจริง ข้าจะทำตามสัญญา ” เทียนกวงหมิง สาบาน
　　“ ตกลง เปลวเพลิงอยู่ในบ้านของเจ้าเมือง ไปทันที ” ชายชรารีบเร่งเขา
　　เทียนกวงหมิง รู้สึกสบายใจมากขึ้นด้วยเหตุนี้ เนื่องจากชายชรากำลังจะตาย หากเขาไม่กังวลก็จะทำให้ เทียนกวงหมิง ไม่สบายใจ
　　“ รอที่นี่ ข้าจะไปที่บ้านพัก ” เทียนกวงหมิง รีบวิ่งไปที่ที่ชายชรากำลังชี้และเห็นวังอันยิ่งใหญ่
　　ไม่มีใครอยู่ในเมืองทั้งหมด เทียนกวงหมิง เข้าไปอย่างง่ายดายและพบเปลวไฟหินที่ลุกโชติช่วง
　　มันอยู่ในร่างของคนที่เป็นหิน แม้ว่าจะไม่มีพลังงานจิตวิญญาณอยู่ที่นี่ เปลวไฟของศิลาก็ยังคงแผดเผา
　　การตายของชายหินทำให้เกิดประกายไฟ
　　ไม่ใช่เปลวไฟที่แผ่ออกไป 1,000 ไมล์ เพราะหลังจากเปลวไฟนั้นถูกเผาไหม้เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงก็จะดับลง
　　เปลวเพลิงนี้จะไม่เกิดเว้นแต่ศักยภาพของมันจะหมดลง
　　แต่ศักยภาพของมันนั้นยิ่งใหญ่มาก
　　ตัวอย่างเช่น ชายหินแข็งแกร่งมาก มิฉะนั้น เปลวไฟจะไม่ลุกไหม้หลังจากผ่านไปหลายปี
　　เทียนกวงหมิง ไม่สนใจเรื่องทั้งหมด เขาเก็บเปลวไฟและเก็บไว้ในพู่กันจักรพรรดิสวรรค์ นี่คือสิ่งที่นายท่านต้องการและเขาไม่สามารถสูญเสียมันไปได้
　　หลังจากทำทุกอย่างแล้ว เทียนกวงหมิง ก็ไม่จากไปในทันที เขาค้นหาไปรอบๆ และหลังจากแน่ใจว่าไม่มีสมบัติแล้ว เขาก็จากไปอย่างน่าเสียดาย
　　“ โชคดีที่มีสมบัติของชายชราคนหนึ่งที่ข้าต้องได้รับ มิฉะนั้น ข้าจะได้เพียงหินเพลิงจากสิ่งนี้ ” เทียนกวงหมิง รู้สึกยินดี
　　ทันทีที่เขาก้าวออกจากที่พักก็ถอนหายใจ การถอนหายใจนั้นเต็มไปด้วยความเสียใจ
　　น่าเสียดาย เทียนกวงหมิง ไม่ได้ยิน จิตใจของเขาเต็มไปด้วยสมบัติ
　　เขาได้หินเพลิงและสมบัติอยู่ตรงหน้าเขา ดังนั้น เทียนกวงหมิง จึงไม่ต้องการอยู่ในเมืองหินอีกต่อไป
　　“ ข้าจะออกไปก่อนแล้วค่อยค้นหาสมบัติ เมื่อข้าได้รับแล้ว ข้าจะมาช่วยเจ้า ” เทียนกวงหมิงตะโกน
　　“ ตกลง ได้โปรดเร็วเข้า ข้าไม่สามารถอยู่ได้นานเกินไป ” ชายชราขอร้อง
　　“ ก็ได้ ข้าจะพยายามให้เร็วที่สุด ” เทียนกวงหมิง ตกลงและวิ่งไปที่มุม
　　ข้างหลังเขา เงาของชายชราเริ่มยาวขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มบิดเบี้ยว ขณะที่แสงของ เทียนกวงหมิง หายไป เงาของชายชราก็ดูใหญ่โตมาก
　　ถ้า เทียนกวงหมิง หันหัวของเขา เขาคงไม่ตื่นเต้นขนาดนั้น
　　แต่เขาไม่ได้หันหัวและเขาก็หลงเสน่ห์คำสัญญาของชายชราเรื่องสมบัติ เส้นลมปราณวิญญาณ และผลึกสวรรค์
　　ภายในธนาคารแห่งจักรวาล หลี่เซียนเต่า และ เสี่ยวฉี ได้เห็นมัน
　　ทั้งสองคนพูดไม่ออก
　　เสี่ยวฉีอุทานว่า “ ข้าเห็นด้วยกับมุมมองของท่านแล้วค่ะ โชคของ เทียนกวงหมิง ไม่ค่อยดีนัก ”
　　“ ชายชราคนนี้เห็นได้ชัดว่าแกล้งทำ แต่เป้าหมายของเขาคืออะไร ? ” หลี่เซียนเต่าไม่เข้าใจ
　　เขาต้องการร่างกาย ดังนั้นร่างกายของ เทียนกวงหมิง ไม่ดีหรือ ?
　　สำหรับชายชราที่บอกว่าเขาไม่มีกำลังที่จะต่อสู้และจะเหี่ยวแห้งตาย หลี่เซียนเต่าไม่เชื่อเรื่องนั้น
　　แต่เขาไม่ได้ขโมยร่างของ เทียนกวงหมิง และบอก เทียนกวงหมิง ให้ไปเอาสมบัติและเอาศพกลับคืนมา
　　“ เราไปดูกันต่อ เทียนกวงหมิง ไม่ได้สังเกตและจะมุ่งหน้าไปหาสมบัติ มาดูกันว่าจริงหรือไม่ ” เสี่ยวฉีคิดเกี่ยวกับมันและกล่าว
　　หลี่เซียนเต่า พยักหน้าและเฝ้าดูเสี่ยวฉีอยู่เคียงข้างเขา
　　เทียนกวงหมิง ไม่ได้สังเกตอะไรเลย เขาตื่นเต้นมาก เขามีสมบัติบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อฝึกฝนตัวเองหรือส่งต่อให้นาย มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่
　　ถ้าเขาฝึกฝนตัวเอง ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้น
　　ถ้าเขาส่งต่อให้นายท่าน นายท่านจะชอบเขามากกว่านี้
　　มันเป็นเรื่องวินวิน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
　　ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ เทียนกวงหมิง นึกถึงคือสมบัติ เมื่อมาถึงมุมที่สว่างไสวแล้ว เขาก็เห็นประตูและดึงออกมา
　　ประตูที่เทียนซินและคนอื่นๆ รู้สึกว่าไม่สั่นคลอน เทียนกวงหมิง เปิดออกอย่างง่ายดาย
　　แสงแดดส่องเข้ามาและ เทียนกวงหมิง ก็เดินออกไป
　　เทียนซินและคนอื่นๆ มองดู
　　“ เจ้าได้หินเพลิงมาหรือไม่ ? ” เทียนซินถาม
　　“ แน่นอนอยู่แล้ว ข้าเป็นใครล่ะ ? ” เทียนกวงหมิง เริ่มคุยโว “ ข้าคือ เทียนกวงหมิง ! เมื่อข้าพยายาม มีบางอย่างที่ข้าแก้ไม่ได้หรือไม่ ? ”
　　“ ข้าได้เปลวไฟหินแล้ว และเมืองหินก็ว่างเปล่าโดยไม่มีอะไรเลย มันเหมือนเมืองที่ตายแล้ว ” เทียนกวงหมิงประกาศ
　　ขณะที่เขาพูดเช่นนี้ นักบวชแห่ง โถงเทพคนเถื่อน ก็ถอนหายใจด้วยความเสียใจ การพนันของเขาล้มเหลว
　　แต่หลังจากที่มังกรโลหิตได้สังหาร 15 ตระกูลเหล่านั้นไปมากมาย โถงเทพคนเถื่อนก็จะได้เปรียบ
　　นั่นจึงค่อนข้างเป็นที่ยอมรับ
　　หลังจากที่ เทียนกวงหมิง ประกาศ เขาก็บอกลา เทียนซิน เขาดึงลูกศิษย์ของเขาและจากไปอย่างรวดเร็ว
　　เทียนซินถามว่า “ เจ้าจะไปไหน ? ”
　　“ไม่ต้องห่วงข้า ข้าจะกลับมาในสามวัน ถ้าทุกคนไม่อยากรอก็ออกไปซะ ” เทียนกวงหมิง โบกมือ เขาไม่ได้อธิบายและนำ หลี่หวู่หยา ไปหาสมบัติ
บทที่ 454 – ลูกศิษย์ ตัวข้าโดนหลอกหรือ !
　　“ อาจารย์ ท่านจะพาข้าไปที่ไหน ? ” หลี่หวู่หยา เดินตาม เทียนกวงหมิง และฉายแสงไปทั่วท้องฟ้า เหลือเพียงภาพติดตา
　　“ ศิษย์ อาจารย์ของเจ้าได้รับสมบัติล้ำค่าในครั้งนี้ ” เทียนกวงหมิง กล่าวอย่างลับๆ
　　หลี่หวู่หยาอยากรู้ “ อาจารย์ ท่านไปเอามาจากไหน ? ”
　　“ เมื่อกี้ ข้าได้พบกับชายชราคนหนึ่งในเมืองหิน…” เทียนกวงหมิง บอก หลี่หวู่หยา เกี่ยวกับเรื่องนี้
　　หลี่หวู่หยา ฟังและพูดว่า “ อาจารย์ เขาไม่ได้โกหกท่านใช่ไหม ? ”
　　” โกหกข้า ? ” เทียนกวงหมิง ยิ้มอย่างมีความสุข “ ข้าไม่ได้ให้อะไรเขาเลย ข้าเพิ่งตกลง ข้าจะช่วยเขาเมื่อได้รับสมบัติ เขาจะโกหกข้าแบบนั้นได้ยังไง ”
　　หลี่หวู่หยาคิดเกี่ยวกับมัน ท้ายที่สุดมันก็สมเหตุสมผล สิ่งที่เขาพูดดูเหมือนถูก
　　“ สมบัติอยู่ที่ไหน ? ” หลี่หวู่หยาถาม
　　“ ใกล้แนวเทือกเขาที่หักห้าม มีค่ายกลใหญ่ ชายชราบอกวิธีปลดล็อกและสมบัติก็อยู่ในค่ายกล ” เทียนกวงหมิงกล่าว
　　“ งั้นเราไปดูกันเถอะ หากมีสมบัติจริงๆ เราสามารถช่วยชายชราคนนั้นได้จริงๆ ” หลี่หวู่หยาพยักหน้า
　　“ ข้าก็กังวลว่าจะเจอปัญหาด้วย ข้าก็เลยดึงเจ้าไปด้วย เมื่อเราสองคนทำงานร่วมกันจะไม่มีปัญหา ” เทียนกวงหมิง อธิบาย
　　“ เอ่อ เรารีบไปกันเถอะ ” หลี่หวู่หยาพยักหน้า เขาเดินตามนายท่านของเขาและบินไปยังเทือกเขา
　　เทือกเขาหักห้ามเป็นเทือกเขาที่กว้างใหญ่ แต่ในขณะเดียวกันก็มีภูเขาขนาดใหญ่อื่นๆ อีกหลายแห่ง จึงไม่ได้รับความนิยมมากนัก
　　เนื่องจากมีสมาชิกเผ่าพันธุ์อสูรจำนวนมากที่นี่ สถานที่แห่งนี้ยังคงเป็นดินแดนของเผ่าอสูร
　　มีกลุ่มเผ่าพันธุ์อสูรมากมาย ว่ากันว่ามีเป็นล้านชนิด คนปกติที่มีการบ่มเพาะต่ำไม่กล้าเข้าไปเลย
　　แต่ เทียนกวงหมิง และ หลี่หวู่หยา ไม่ได้กังวล พวกเขาอยู่ที่อาณาจักรจักรพรรดิและ 99% ของเผ่าพันธุ์อสูรไม่สังเกตเห็นพวกเขา
　　หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน พวกเขาก็ได้เห็นทิวเขาสูงตระหง่าน เทียนกวงหมิง อนุมานทิศทางและหลังจากยืนยันทิศทางของทางเข้าแล้ว เขาก็เข้าไปในเทือกเขา
　　ต้นไม้มีความหนาแน่นสูงและมีเถาวัลย์เก่าพันอยู่รอบๆ แมลงและสัตว์ร้ายมีพิษอยู่รอบตัว แต่พวกมันไม่สามารถหยุดพวกเขาทั้งสองจากการคืบหน้าได้
　　นั่นเป็นเพราะพวกเขาใช้เวลาบิน พวกเขาบินผ่านพวกมันโดยไม่แตะต้องอสูรีแม้แต่ตัวเดียว
　　สามนาทีหลังจากบินเข้าไปในทิวเขา เทียนกวงหมิง และ หลี่หวู่หยา ก็อยู่ที่ส่วนลึกของเทือกเขาที่หักแล้ว
　　ในฐานะจักรพรรดิ พวกเขารวดเร็วอย่างน่าตกใจ เทือกเขาที่ถูกจำกัดหักนั้นใหญ่มาก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับความเร็วของจักรพรรดิแล้ว นี่มันไม่มีอะไรเลย
　　ในส่วนลึกของเทือกเขาคือค่ายหลักของเผ่าพันธุ์อสูร นี่เป็นพื้นที่พักผ่อนของอสูรขนาดใหญ่จำนวนมาก
　　“ อาจารย์ ค่ายกลอยู่ที่ไหน ? ” หลี่หวู่หยาถาม
　　“ อยู่ที่น้ำตกใหญ่นั่น ! ” เทียนกวงหมิง มองใกล้และหลังจากยืนยันสถานที่แล้วเขาก็ชี้
　　“ ชายชราบอกข้าว่าเราจะเห็นน้ำตกขนาดยักษ์ที่ไหลสูงถึง 3,000 ฟุต เขาบอกว่านั่นคือที่ที่ค่ายกลจะอยู่ ” เทียนกวงหมิง กล่าวอย่างหนักแน่น
　　“ ข้าจะปกป้องอาจารย์เอง ดังนั้นท่านจึงสามารถเปิดค่ายกลได้เลย ” หลี่หวู่หยา มองไปรอบ ๆ และพูดอย่างเคร่งขรึม
　　” ตกลง ” เทียนกวงหมิง ไม่ได้พูดอะไรไร้สาระและมาที่หน้าน้ำตกยักษ์
　　คล้ายกับทางช้างเผือก มันไหล 3,000 ฟุตลงสู่แดนนภาทั้งเก้า
　　มันถูกต้องที่จะอธิบายสถานที่นี้แบบนั้น น้ำตกแห่งนี้เต็มไปด้วยความสูง 300-500 เมตร และน้ำกระเซ็นไปทุกที่เมื่อตกลงสู่พื้น
　　น้ำตกดังเกินไปและไม่มีอสูรมาพักที่นี่
　　มันสวยงามเมื่อมองดูเป็นครั้งคราว แต่เมื่อมีคนอยู่ที่นี่ทั้งวัน เสียงก็เพียงพอที่จะทำให้คนคนหนึ่งล้มลงได้
　　เทียนกวงหมิง นึกถึงคำที่ชายชราสอนเขาและเขาก็เริ่มใช้มัน เขารวบรวมคำสาปทั้งหมดและส่งไปที่น้ำตก
　　เมื่อผนึกเหล่านี้ถูกส่งเข้ามา ตัวน้ำตกเองก็ไม่เปลี่ยนแปลงและมันก็พังทลายลงมาเรื่อยๆ
　　แต่มีข้อจำกัดและตราประทับหลายชั้นปรากฏขึ้น
　　เทียนกวงหมิง มองดูพวกเขาและรู้สึกยินดี ตามที่คาดไว้ มีบางอย่างอยู่ข้างใน
　　เขาเริ่มรวบรวมคำสาปและเครื่องรางของขลังมากขึ้นเรื่อยๆ
　　หลี่หวู่หยา มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง เขาต้องการดูว่ามีสมบัติอะไรอยู่ที่นั่น
　　ในธนาคารแห่งจักรวาล หลี่เซียนเต่า และ เสี่ยวฉี ก็ดูเช่นกัน
　　พวกเขาต้องการดูว่ามันคืออะไร
　　“ มันเป็นสมบัติ ? ” เสี่ยวฉีอยากรู้
　　“ ข้าไม่คิดว่ามันเป็น ” หลี่เซียนเต่าส่ายหัวและกล่าว
　　“ แต่ดูเหมือนว่า เทียนกวงหมิง จะไม่ถูกคุกคาม มีสิ่งที่น่ากลัวอยู่ในค่ายกลนี้หรือไม่ ? ” เสี่ยวฉีเดา
　　“ ลองมาดูกัน เมื่อหลี่หวู่หยาอยู่ที่นั่น เทียนกวงหมิง จะไม่ตายอย่างง่ายดาย ” หลี่เซียนเต่ากล่าว
　　เทียนกวงหมิง ดำเนินต่อไปเป็นเวลาสองชั่วโมง หลังจากนั้น ก็มีการระเบิดดังและน้ำตกก็ถูกเปิดออกเหมือนประตูที่ปิดอย่างแน่นหนาซึ่งถูกดึงไปด้านข้าง
　　น้ำตกยักษ์นี้ก็เหมือนกัน
　　มันถูกเปิดออกช้าๆจากตรงกลางและแสดงฉากเบื้องหลัง
　　ด้านหลังน้ำตกยาวหลายร้อยเมตรเป็นคุกจริงๆ
　　ทางเข้าคุกถูกล็อคโดยผนึกหลายตัว
　　หลังจากที่ เทียนกวงหมิง สาปแช่งสองชั่วโมง พวกเขาทั้งหมดก็ตกลงบนผนึก
　　ตอนนี้ ข้อจำกัดต่างๆ ถูกเปิดออกอย่างช้าๆ
　　เทียนกวงหมิง ตะลึง!
　　ไม่มีสมบัติและกลับพบว่ามีคุกอยู่ด้านหลัง
　　ประตูคุกถูกล็อคโดยผนึกจำนวนมาก
　　คำสาปที่ เทียนกวงหมิง รวบรวมได้เปิดขึ้น
　　ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวกระจายออกไป เพียงเศษเสี้ยวที่เปิดเผยก็ทำให้หัวใจของ เทียนกวงหมิง สั่นคลอน
　　เทียนกวงหมิง ซึ่งอยู่ที่อาณาจักรจักรพรรดิ รู้สึกหวาดกลัวจริงๆ
　　“ ศิษย์… ลูกศิษย์…” เทียนกวงหมิงกลืนน้ำลายและตะโกน
　　“ อาจารย์ ข้าอยู่นี่แล้ว มันคืออะไร ? ” หลี่หวู่หยา ได้ตอบกลับ
　　“ ข้า… คือ… ข้าถูกโกง ? ” เทียนกวงหมิง รู้สึกหดหู่ใจจนอยากจะคายเลือดออกมา สมบัติอะไร ? ผลึกเซียนอะไร ? เส้นปราณวิญญาณอะไร ? พวกเขาทั้งหมดหายไป
　　สิ่งที่เหลืออยู่คือคุก คุกที่ปิดสนิท… คุกที่ปิดสนิทที่เขาเปิด
　　เทียนกวงหมิง ปิดหน้าของเขา เขามีชีวิตที่ยืนยาวและแก่ชรามาก ใครจะรู้ว่าเขาถูกโกงจริง ๆ ?
　　พลังงานที่แผ่กระจายไปทั่วคุกยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ มันเขย่าพื้นที่รอบ ๆ และทำให้ผู้หนึ่งหวาดกลัว
　　แม้แต่หลี่หวู่หยาก็หวาดกลัว นี่ไม่ใช่รัศมีของจักรพรรดิ…
　　“ อาจารย์ เราต้องไปแล้ว ” หลี่หวู่หยา กล่าวอย่างเคร่งขรึม
　　“ ไปกันเถอะ ข้าต้องกลับไปสังหารชายชราคนนั้น เขาโกงข้าจริง ๆ ” เทียนกวงหมิง กัดฟันของเขา โชคดีที่เขาพาลูกศิษย์มา ถ้าเขานำเทียนซินมา เขาคงเสียหน้าไปมาก
　　” ไปกันเถอะ ” เทียนกวงหมิง ไม่สนใจที่จะอยู่และทิ้ง หลี่หวู่หยา
　　“ เจ้าปล่อยให้ข้าออกไปและเจ้าไม่รอให้ข้าขอบคุณ มันคงไม่ถูกต้องใช่ไหม ? ” แต่ในขณะนั้น เสียงที่สงบดังออกมาจากคุกและทำให้ เทียนกวงหมิง หวาดกลัว
　　“ นี่… ข้าปล่อยเจ้าแล้ว เจ้าไม่สามารถ… ขอบคุณข้าด้วยวิธีนี้…” เทียนกวงหมิง พูดตะกุกตะกัก