Bringing Culture to a Different World - ตอนที่ 149

ตอนที่ 149 ถ่ายรูป

หลังจากแนะนําแกลโลลี่เกี่ยวกับวิธีใช้ คุณสมบัติค่ายของกระทูจอมเวทย์ เขาหันไปสอนอินอร์เช่นกัน

ชื่อเล่นของอินอร์บนกระทูจอมเวทย์คือ เบลล์

“ท่านโจชัว ตอนนี้มีกี่คนที่สามารถเข้าสู่ระบบเครือข่ายเวทย์มนตร์ได้?”

โจชัวเปิดประตูให้นาง แต่นางกําลังศึกษาแง่มุมอื่นๆ เกี่ยวกับกระทูจอมเวทย์ รวมถึงอีโมติคอนคนแคระตลกที่ซิริ

วาด

ที่อินอร์โพสต์ข้อความแรกของเขาภายใต้ตัวตนของ เบลล์ คําตอบจากห่านดําหรือแกลโลลี่ปรากฏอยู่ใต้นั้น นางยังเพิ่มความคิดเห็นเล็กน้อยของนาง

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง มีเพียงสามความคิดเห็นปรากฏใต้โพสต์ของเบลล์ มาจากโจชัว ซิริ และแกลโลลี่

“ถ้าเราเพิ่มอินอร์เข้าไป ก็มีเพียงหกคนเท่านั้น นอกจากผู้คุมของเจ้าแล้ว คนอื่นๆ ในห้องนี้ก็สามารถเข้าสู่เครือข่ายเวทย์มนตร์ได้ ซึ่งรวมถึงอีกาที่ยืนนิ่งอยู่ที่หน้าต่างด้วย”

โจชัวชี้ไปที่อีกาที่กําลังทําความสะอาดขนอยู่ที่หน้าต่าง ดาร์คเอลฟ์มีเพียงความสามารถในการเข้าสู่ระบบเครือข่ายเวทมนตร์ แต่ยังไม่ได้สร้างบัญชีสําหรับกระทูจอมเวทย์

ด้วยเหตุนี้นางจึงไม่สามารถแสดงความคิดเห็นใน tweet ของแกลโลลี่ได้

นอกจากนี้ ดาร์กเอลฟ์นี้ดูไม่เหมือนคนที่อ่านtweetและชอบโพสต์ของคนอื่น

“เพียง… หกคนเท่านั้น?”

หลังจากได้ยินจํานวนผู้ใช้เครือข่ายเวทย์มนตร์ในปัจจุบัน แกลโลลี่รู้สึกผิดหวัง

หลังจากได้เห็นการสาธิตของโจชัวแล้ว แกลโลลี่ก็อยากจะแบ่งปันความสุขของนางกับผู้ใช้กระทูจอมเวทย์ คนอื่นๆ ผ่านมัน

ด้วยเครือข่ายเวทย์มนตร์ ไม่มีเหตุผลใดที่นางต้องซ่อนตัวอยู่ในห้อง และฝังหัวไว้ในหมอนเพื่อแสดงความตื่นเต้นของนาง นางเพียงแค่ต้องโพสต์ข้อความและทุกคนในเครือข่ายเวทมนตร์จะสามารถเห็นข้อความเหล่านั้นได้

ความปรารถนาที่จะแสดงออกเป็นธรรมชาติของมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสําหรับแกลโลลี่ที่เป็นนักแสดงมาตลอดชีวิต

“เครือข่ายเวทย์มนตร์เพิ่งเปิดใช้งานเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ผู้ใช้ในขณะนี้จึงมีแค่พวกเราหกคน แต่จริงๆ แล้ว มันง่ายมากที่จะได้รับสิทธิ์ในการใช้เครือข่ายเวทย์มนตร์ แทบจะไม่ต้องจ่ายราคาใด ๆ ข้าเชื่อว่าคุณหนูแกลโลลี่มีประสบการณ์มาก่อน”

ในขณะนี้ โจชัวตัดสินใจที่จะปิดบังความจริงที่ว่าธรรมชาติที่แท้จริงของเครือข่ายเวทมนตร์คือต้นไม่โลกของเอลฟ์น้ําแข็ง

ดาร์คเอลฟ์เป็นคนที่อยู่ในสมรภูมิเดียวกันกับโจชั่ว แต่ผู้คุ้มกันเอลฟ์ป่าดําของแกลโลลี่มีแนวโน้มที่จะมองว่าปีศาจเป็นศัตรูได้

อย่างไรก็ตามการปกปิดรูปแบบที่แท้จริงของเครือข่ายเวทย์มนตร์จะไม่เป็นอุปสรรคต่อแกลโลลี่จากการเข้าใจว่าการทําให้เครือข่ายเวทมนตร์เป็นที่รู้จักนั้นง่ายเพียงใด

ผู้คนเพียงแค่ต้องเชื่อในเทพแห่งเวทมนตร์และรับโปรแกรมการตั้งค่าเพื่อเข้าสู่โลกใหม่นี้ แทบไม่มีผลข้างเคียงเลย

“ดังนั้นท่านโจชัววางแผนที่จะทําให้ตัวข้าและคุณหนูอินอร์เป็น…ตัวแนะนํา?”

แกลโลลี่มองไปยังอินอร์ซึ่งนั่งอยู่ข้างห้อง วันนี้อินอร์สวมชุดเดรส ชุดที่เอลฟ์น้ําแข็งไทลืนบังคับให้เขาใส่

แม้ว่าแกลโลลี่จะรู้สึกไม่เต็มใจนัก แต่นางก็ต้องยอมรับว่านักแสดงหญิงคนนี้ในบทบาท ‘เบลล์ นั้นสวยจริงๆ แต่เนื่องจากการแข่งขันทําให้แกลโลลี่ปฏิเสธที่จะยอมแพ้ให้กับผู้หญิงคนอื่น

เมื่อสัมผัสได้ถึงการจ้องมองที่ไม่เป็นมิตรจากแกลโลลี่ อินอร์ก็ระมัดระวังตัวมาก แต่ความเป็นมืออาชีพของเขาจากการทํางานอยู่กับโจชัวเป็นเวลานานทําให้เขายิ้มได้ต่อหน้าแขก เขาจึงยิ้มอย่างชาญฉลาด

“ในเมื่อท่านเดาได้ ข้าจะไม่อธิบายอะไรมาก ข้าเชื่อว่าคุณหนูแกลโลลี่คงไม่อยากให้การแสดงของท่านมีผู้ชมเพียงห้าคนหรอกใช่ไหม?” โจชัวกล่าว

“วิธีการส่งเสริมคืออะไร? ท่านจะให้ผู้ช่วยของท่านวาดภาพเหมือนให้ข้าไหม?”

เมื่อใดก็ตามที่คณะละครห่านดําเข้าสู่โลกการแสดงใหม่ ศิลปินที่เชี่ยวชาญจะเข้ามาหาพวกเขาและแจกแผ่นพับมากกว่าหมื่นแผ่นให้ทั่วทั้งเมือง แต่โดยทั่วไป เมื่อใดก็ตามที่ผู้คนได้ยินเกี่ยวกับคณะละครห่านดําที่มายังเมืองของพวกเขา พวกเขาจะแย่งชิงกันเพื่อซื้อตัว

นั่นคือความนิยมของคณะละครห่านดํา น่าเสียดาย เนื่องจากเบลล์ อิทธิพลของพวกเขาในนอร์แลนด์จึงลดลงจากเมื่อก่อน

อย่างไรก็ตามแกลโลลี่เชื่อว่าเมื่อ ลีออง เพชฌฆาตมหากาฬ เริ่มฉายความนิยมของคณะละครห่านดําจะไปถึงจุดสูงสุดตามเดิม

“การวาดภาพ เป็นเพียงหนึ่งในตัวเลือกที่เป็นไปได้มากมาย ข้ามีวิธีการส่งเสริมที่ดียิ่งขึ้น”

วิญญาณสาวกลางวันปรากฏตัวขึ้นข้างโจชัวเงียบ ๆ นางยื่น กล้องวิเศษ ที่นางถืออยู่ในมือให้โจชัว จากนั้นร่างของนางก็หลอมรวมเข้ากับแสงในห้อง

โจชัวทําการปรับเปลี่ยนบางอย่างกับ “กล้อง” ในมือของเขา กล้องตัวนี้ดัดแปลงมาจาก “กล้องเจ้าชายปีศาจ” โจชัวสร้างกล้องตัวนี้ในช่วงสองสัปดาห์ของการถ่ายทําโดยใช้ความรู้ของเจ้าชายสาม

“นั่นคือ… สิ่งที่ท่านใช้ถ่ายทําภาพยนตร์”

แกลโลลี่จํากล้องในมือของโจชั่วได้ แกลโลลี่พูดกับกล้องตัวนั้นตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา

“หน้าที่ของพวกมันคล้ายคลึงกัน แต่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงแกลโลลี่มองทางนี้”

โจชัวไม่เคยเรียนรู้การถ่ายภาพหรือการตกแต่งภาพมาก่อน แต่แกลโลลี่มีความงามโดยธรรมชาติ อาจกล่าวได้ว่านางมีเสน่ห์ไม่ว่าจะถ่ายด้วยวิธีใด

แกลโลลี่เริ่มจริงจังทันทีที่เลนส์กล้องหันเข้าหานาง ตอนแรกนางนั่งบนโซฟาอย่างสบายใจจนลืมเรื่องเวลา

แต่ตอนนี้นางตั้งท่าหลังตรงทันที และวางมือบนเข่า นางกลายเป็นโมนาลิซ่าไปแล้ว

มาดามโครเดอร์หาจิตรกรระดับปรมาจารย์หลายคนเพื่อมาวาดภาพเหมือนของแกลโลลี่ จิตรกรเหล่านั้นเข้มงวดมากกับความต้องการของพวกเขา… อย่างไรก็ตามภาพเหมือนของนางจะเปลี่ยนแปลงทันทีถ้านางขยับ แกลโลลี่จึงไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย

“ท่านไม่จําเป็นต้องทําจริงจังขนาดนั้น นี่ไม่ใช่งานเลี้ยงอันสูงส่ง ทําตัวให้เหมือนตอนที่ท่านกําลังถ่ายทําภาพยนตร์” โจชัวกล่าว

แกลโลลี่ใช้เวลาสักครู่เพื่อรําลึกถึงความรู้สึกของนางตอนที่กําลังถ่ายทําภาพยนตร์เรื่อง ลีออง เพชฌฆาต มหากาฬ

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางเปลี่ยนมานั่งไขว่ห้างบนโซฟาเหมือนที่มาทิลด้าทําในหนัง

โจชัวกดชัตเตอร์ ในไม่ช้าภาพของมาทิลด้าที่ไม่ปรากฏในภาพยนตร์ก็ถูกถ่าย

หลังจากถ่ายภาพแกลโลลี่แล้ว โจชัวก็เปลี่ยนเลนส์กล้องไปที่อินอร์ซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวหนึ่ง โจชัวประสบความสําเร็จในการเป็นช่างภาพ

หลังจากถ่ายภาพแล้ว โจชัวก็มอบกล้องวิเศษให้แกลโลลี่ เขาเริ่มสอนให้นางอัพโหลดภาพถ่ายที่เก็บไว้ในกล่องไปยังเครือข่ายเวทย์มนตร์

นั่นไม่ใช่เรื่องยาก แม้แต่แกลโลลี่ที่ไม่มีพื้นฐานเวทย์มนตร์ก็เรียนรู้วิธีอัปโหลดรูปภาพในเวลาไม่กี่นาที

“ถือว่าเป็นของขวัญขอบคุณของข้า”

โจชัวมอบกล้องวิเศษให้แกลโลลี่ เมื่อใช้สิ่งนี้นางจะสามารถบรรยายไดอารี่ของนางในค่ายด้วยรูปภาพได้ นั่นจะสะดุดตากว่าการใช้คําพูดเพื่ออธิบายสิ่งที่ห่านดําทํา