ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 198

ตอนที่ 198 ซากปรักหักพังโบราณ

เจสันยังคงมีสติอยู่ ขณะที่ดวงตาสีทองของเขาส่องแสงในความมืดที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ป้องกันไม่ให้เขาล้มลงกับพื้นด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยรู้มาก่อน แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ให้กับความรู้สึกนี้

เจสันบังคับตัวเองให้มีสติอยู่ สิ่งเดียวที่เขาทําได้คือต้องทําให้มั่นใจว่าสหายของเขายังมีชีวิตอยู่ ซึ่งเป็นไปตามความผันผวนของมานาที่ริบหรี่ที่เขารับรู้

แต่ถึงแม้จะเป็นกรณีนั้น เจสันก็ยังไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ในขณะที่ความมืดนิรันดร์หายไป ถูกแทนที่อย่างรวดเร็วด้วยดวงดาวที่ส่องแสงเป็นประกายนับพันดวงที่ปรากฏขึ้นรอบ ๆ ตัวเขา

เมื่อเขาเห็นภาพนั้น ขนลุกก็ผุดขึ้นทั่วทั้งตัว และเขารู้สึกเหมือนกับว่าลมหายใจติดอยู่ในลําคอ ดวงดาวที่อยู่ถัดจากเขาหายไปทันทีที่กลุ่มของพวกเขาข้ามพวกเขา และเจสันสงสัยว่าความเร็วของพวกเขาเร็วเกินไปหรือไม่

ดวงตาของเขามองไปยังดาวเคราะห์สีน้ําเงินขนาดมหึมาที่น่าสะพรึงกลัวขณะเดินไปข้างหน้า และเขาก็มีความรู้สึกที่ชัดเจนว่ามีบางอย่างเกี่ยวกับดาวเคราะห์ดวงนี้ที่คุ้นเคย…

“นั่นมันมานาหรือเปล่า

เจสันตกใจอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่เคยรู้สึกถึงความผันผวนของมานาที่รุนแรงจากอาร์กอสมาก่อน ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ใกล้กับแกนกลางของมันมากขึ้นเมื่อเขายืนอยู่บนพื้น เมื่อเทียบกับดาวเคราะห์สีน้ําเงินที่เขาไม่รู้จัก แต่อยู่ห่างไกลจากเขา

“เกิดขึ้นที่นี่คืออะไร?

เขาสงสัยเมื่อดวงตาสีทองของเขาเริ่มสูญเสียความแวววาวเมื่อพวกเขาข้ามดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ทําให้เขาล้มลงข้าง ๆ เพื่อนๆ ของเขา

ไม่มีใครรู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้วที่ทุกคนฟื้นคืนสติและพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องเล็ก ๆ เต็นท์ ในขณะที่หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะไม่อยู่

เจสันเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้น แต่สิ่งที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ทําให้เขาตกใจอย่างมาก มันเขย่าขวัญเขาจนไปถึงแก่น และเขาพบว่าตัวเองกําลังตั้งคําถามกับทุกสิ่งที่เขาเคยคิดว่าเขารู้มาก่อน

“รอยแยกคืออะไรกันแน่ มันส่งพวกเราไปที่ไหน และดาวเคราะห์ดวงนี้ที่ใหญ่โตมโหฬารนี้คืออะไร

ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร เขาก็ยิ่งได้คําตอบน้อยลงและยิ่งมากขึ้นไปอีก

ดูเหมือนจะไม่มีใครเห็นแบบเดียวกับที่ฉันเห็นใช่ไหม อาจารย์ไม่บอกฉันเกี่ยวกับดวงดาวนับล้านและดาวเคราะห์สีฟ้าขนาดใหญ่จากการเข้าสู่รอยแยก “อุโมงค์”…เขาไม่ได้บอกอะไรฉันด้วยซ้ําเกี่ยวกับอักษรรูนที่ทําให้รอยแยกคงที่ราวกับว่าเขามอง ไม่ซิ…เขาเห็นแล้ว เผ่าพันธุ์ต่างๆ รู้เรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า

เจสันตระหนักว่าเขาไม่เข้าใจอะไรเลย ซึ่งเป็นเรื่องไม่น่าพอใจอย่างยิ่งและทําให้เขารู้สึกหดหูใจ พวกเขาถูกพาตัวไปที่โรงพยาบาลโดยเจ้าหน้าที่ของรัฐที่อยู่อีกฟากหนึ่งของรอยแยกเพื่อดูแลพวกเขา

เมื่อเห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรผิดพลาดกับการเดินทางของพวกเขาไปยังอีกฟากหนึ่งของรอยแยก กลุ่มสํารวจของพวกเขาก็ย้ายไปอยู่ในเต็นท์ขนาดเล็กไม่นานหลังจากที่พวกเขาถูกย้าย เจสันตื่นขึ้น

เมื่อเขาไม่สามารถควบคุมความวิตกกังวลที่เพิ่มขึ้นได้เนื่องจากคําถามมากมายในใจ เจสันก็ออกไปข้างนอกเต็นท์ขณะที่มาเลียและเพื่อนร่วมชั้นของเธอมีความคิดที่ดีว่าพวกเขาจะไปที่ไหน เจสันยังไม่แน่ใจว่ารอยแยกระดับ 4 ดาวพาพวกเขาไปที่ไหน ด้วยดวงตามานาที่เปิดใช้งานตลอดเวลา เขารู้แล้วว่ามานาที่อยู่รอบๆพวกมันนั้นหนาแน่นยิ่งกว่าในเมืองไซโร

หากการประเมินของเขาถูกต้อง พวกมันอยู่ในพื้นที่ที่มีความหนาแน่นของมานา เทียบเท่ากับเขตป่าระดับสี่ดาวทั่วไป ทําให้เทคนิคการดูดซับมานาติดตัวของเขาเร็วขึ้น

ด้วยความเร็วการดูดซับแบบพาสซีฟในปัจจุบันของเขา เจสันจึงมั่นใจที่จะไปถึงระดับอเด็ป 4 ภายในเวลา 10 วันโดยไม่ดูดซับมานาเลย ทําให้เขายิ้มได้เล็กน้อย

อันดับของฉันจะดีขึ้นเร็วแค่ไหนในโลกสีน้ําเงินนั้น”

เขาถามตัวเองในขณะที่ถอนหายใจลึกๆ และมองไปรอบ ๆ ด้วยความสนใจเป็นประกายในดวงตาของเขา

ที่ที่พวกเขาอยู่นั้นหนาวเย็นและจากมุมมองของเขา เต็นท์ของพวกเขาเองและอีกหลายเต็นท์ต้องสร้างขึ้นบนที่ราบสูง ข้างหลังพวกเขาเป็นภูเขาขนาดใหญ่ ซึ่งยอดเขาดูเหมือนจะทะลุผ่านก้อนเมฆ ในขณะที่เจสัน สังเกตว่ารอยแยกนั้นอยู่ด้านหน้าเนินเขา แทบไม่อยู่บนที่ราบสูงบนที่ราบสูง

หากรอยแยกปรากฏให้เห็นด้านหลังเพียงไม่กี่เมตร รอยแยกนั้นคงอยู่ในเชิงเขา ซึ่งจะสร้างปัญหาที่คาดไม่ถึงมากมายสําหรับทุกคนที่เข้าไป

เมื่อเดินไปรอบๆ ทันใดนั้น เจสันก็ได้ยินเสียงกรีดร้องที่คุ้นเคยอยู่ข้างหลังเขา และหันไปอย่างรวดเร็วและเห็นว่าอาร์เทมิสพยายามจะบินเข้าหาเขา เขาถอนหายใจเล็กน้อยและอดทนรอให้มันตามทัน

อาร์เทมิสไม่เคยละทิ้งเขาตั้งแต่ที่มันเสร็จสิ้นการวิวัฒนาการ ซึ่งไม่เป็นประโยชน์จริง ๆ เขานั้นจะทะเลาะกับมันทุกครั้งที่เขาอาบน้ํา

การบังคับให้มันออกจากห้องน้ําเป็นเรื่องยาก แต่เจสันไม่อยากถูกมันมองตลอดเวลา

ระหว่างการเดินทางของพวกเขาผ่านรอยแยก มันก็สูญเสียสติเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพลังวิญญาณของเจสันยังน้อยเกินไป มันจึงไม่ถูกส่งกลับเข้าสู่โลกแห่งวิญญาณเหมือนกับสายใยวิญญาณของสมาชิกคณะสํารวจคนอื่นๆ

สิ่งนี้ทําให้เห็นได้ชัดว่าไม่เพียงแต่กลุ่มสํารวจของพวกเขาเท่านั้น แต่มนุษย์ทุกคนที่มาที่นี่ล้วนแต่มีสายใยวิญญาณ แต่พวกมันก็น่าจะถูกส่งกลับไปยังโลกแห่งวิญญาณเช่นกัน จากสิ่งนี้ เขาสามารถถอดรหัสได้ว่ารอยแยกระดับสี่ดาวที่พวกเขาเข้ามานั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

มิฉะนั้น ทําไมทุกคนจะเสียเวลาและพลังงานเพื่อเรียกสายใยวิญญาณก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปในรอยแยก ทําไมเพียงเพื่อให้พวกเขาสลบลงและถูกดีดตัวกลับมางั้นหรอ

“หมายความว่าการหมดสติไม่ใช่เรื่องธรรมดาระหว่างการเคลื่อนย้ายผ่านรอยแยกงั้นหรือ

เจสันสงสัย แต่สมองของเขายังคงจมอยู่กับคําถามอื่นๆ ทําให้เขาไม่สนใจทุกสิ่งทุกอย่าง ขณะที่อาร์เทมิสพุ่งเข้าหาไหล่ของเขา และซุกศีรษะของมันเข้ากับคอของเขาอย่างเสน่หา

ทุกอย่างเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาดูแปลก แต่ดูเหมือนว่ารัฐบาลจะไม่สนใจเรื่องนี้ ซึ่งหมายความว่าไม่น่าจะผิดปกติอย่างที่เขาคิด

เจสันยักไหล่บอกตัวเองว่าอาจเป็นเพราะข้อจํากัด เพราะเขานึกเหตุผลอื่นนอกจากความรู้ในปัจจุบันไม่ได้ มันไม่ได้ให้เหตุผลเชิงตรรกะใดๆ แก่เขาเลยว่าทําไมเขาถึงเป็นสมาชิกคนเดียวในทีมสํารวจที่ยังคงมีสติอยู่ในระหว่างการเทเลพอร์ตและการมีอยู่ของดาวเคราะห์สีน้ําเงินขนาดมหึมา แต่ตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว

เมื่อเดินไปอีกด้านหนึ่งของรอยแยก เขาสังเกตเห็นที่ราบสูงซึ่งตั้งอยู่บนภูเขา ล้อมรอบด้วยหุบเขาขนาดใหญ่ ยอดไม้เขียวขจีทะลุผ่านหมู่เมฆ บดบังพืชพรรณอื่นๆ ในขณะที่มองเห็นน้ําตกสีฟ้าใสขนาดใหญ่ทางด้านขวา ทําให้เกิดแม่น้ําขนาดใหญ่ภายในหุบเขา แม่น้ําไหลผ่านอาคารที่สวยงามหลายหลังที่ซับซ้อน

รอ?!!

ขณะที่เจสันกําลังจะมองดูผ่านหุบเขาซึ่งดูเหมือนจะเต็มไปด้วยมานาที่หนาแน่นมาก เขาสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ ที่ใจกลางหุบเขา เขาสามารถมองเห็นมานาจํานวนมากได้อย่างชัดเจน ในขณะที่โครงสร้างอันงดงามที่ทําจากวัสดุที่แปลกตา

“นี่คือซากปรักหักพังโบราณเหรอ!”

เจสันสงสัยในขณะที่เขาจําได้ว่ากําลังอ่านเอกสารมากมายเกี่ยวกับรอยแยก ซึ่งกล่าวถึงบางอย่างเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์อัจฉริยะที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เผ่าพันธุ์เหล่านี้ได้ทิ้งเทคโนโลยีของตนไว้เบื้องหลัง ซึ่งทําให้มนุษยชาติสา มารถใช้มันเป็นแนวทางในการพัฒนาเทคโนโลยีของตนเองซึ่งมีมูลค่าหลายร้อยปีข้างหน้า

ในเวลาเดียวกัน บางครอบครัวใหญ่และบางกลุ่มได้รับเทคนิคการต่อสู้ ที่ได้รับพร จากซากปรักหักพังโบราณ ซึ่งเป็นเหตุผลให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาพุ่งทะยาน

เจสันยิ้มอย่างสดใสไม่ผิดหวังกับสิ่งที่เห็น ขณะที่ดวงตาสีทองของเขาเป็นประกายเจิดจ้า