ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 195

ตอนที่ 195 รอยแยก

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เจสันพยายามปรับปรุงความสามารถในการต่อสู้ของเขาให้ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทําได้ ในขณะที่ฝึกเทคนิคเฮฟเว่นเฮลล์ระดับ 3 มันเหนื่อยทั้งร่างกายและจิตใจ เนื่องจากเขาใช้พลังงานทั้งหมดไปกับการฝึกฝน

ความต้องการพลังงานวิญญาณของสกอร์พิโอและอาร์เทมิสเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ทําให้เจสันขมวดคิ้ว แม้ว่ามันจะเป็นสัญญาณที่ดีในแง่หนึ่ง มันเป็นข้อได้เปรียบอย่างแน่นอนเพราะพลังงานวิญญาณที่สูงขึ้นบ่งชี้ว่าความแข็งแกร่งโดยกําเนิดของพวกมันก็ได้เพิ่มขึ้น

ในขณะที่เจสันไม่สามารถเก็บอาร์เทมิสเข้าไปในโลกวิญญาณได้

พลังวิญญาณของเขาสูงถึง 185 หน่วย ในขณะที่ความต้องการของอาร์เทมิสเพิ่มขึ้นจาก 140 เป็น 155 หน่วย สกอร์พิโอผนวกรวมอีกสิบหน่วย รวมความต้องการพลังงานวิญญาณเป็น 70 หน่วย และเปลวไฟต้นกําเนิดสีดํายังคงต้องการพลังงานวิญญาณของเจสันด้วยหน่วย 0.01

เนื่องจากพลังงานวิญญาณที่เจสันได้รับเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ เขาจึงมั่นใจที่จะรับช่วงพลังงานวิญญาณที่เรียกร้องจากสายวิญญาณของเขา ถ้าเขามีเวลา

ตอนนี้เขาอยู่ห่างจากเป้าหมายเพียง 40.01 หน่วยพลังงานวิญญาณ เจสันมองมาเลียอย่างมั่นใจโดยไม่แสดงความกังวลใดๆ ในขณะที่มาเลียดูลังเลเล็กน้อยเกี่ยวกับการเดินทางไปยังรอยแยกระดับสี่ดาว

คนทั่วไปไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความแตกแยกระดับสี่ดาว แต่สิ่งที่เธอได้รู้จากครูของเธอทําให้เธอตกใจเล็กน้อย เนื่องจากครูใหญ่รู้ว่าเจสันและนักเรียนที่มีแนวโน้มว่าจะขอลาออกจากโรงเรียนเนื่องจากการสํารวจภาคบังคับ ผู้เฒ่าเด็กจึงตัดสินใจแจกเอกสารข้อมูลให้กับทุกทีม

ด้วยเหตุนี้ มาเลียและทีมของเธอจึงมีความคิดที่เป็นธรรมว่าพวกเขาจะเผชิญหน้ากันอย่างไรหลังจากเข้าสู่รอยแยก ด้านหนึ่งเป็นเรื่องน่าตกใจ อีกด้านเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ซึ่งจุดประกายความอยากรู้ลึกลงไปในตัวพวกเขา เจสันไม่รู้ถึงเอกสารข้อมูลนี้เนื่องจากความประมาทของมาเลีย แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรสําหรับเขาจริงๆ

ในที่สุด ความคาดหวังของเขาก็ไม่มากไปกว่านี้แล้ว และเขารู้สึกเหมือนเป็นเด็กน้อยที่รอรับลูกอม แทนที่จะกังวลโดยไม่จําเป็น เจสันทดสอบทุกอย่างด้วยกริชใหม่ของเขา ซึ่งรู้สึกเหมือนเป็นส่วนขยายของร่างกายของเขา

ด้วยข้อได้เปรียบใหม่นี้ที่เขาได้รับจากมีดสั้น เทคนิคศิลปะการต่อสู้ของเขาจึงพัฒนาขึ้นด้วยการก้าวกระโดด ซึ่งทําให้เขาประหลาดใจอย่างมาก

เขายังไม่ถึงความเชี่ยวชาญที่สูงขึ้น แต่การเคลื่อนไหวของเขาก็ราบรื่นขึ้น ในขณะที่การไหลเวียนมานาของเขาตามกริชรู้สึกง่ายกว่าที่เคยเป็นมามาก

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เชนและดาเลียใช้มานาทั้งหมดเพื่อเติมสร้อยข้อมือทรงกลมมานาอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาจนสุดขอบ ทําให้ทั้งอาร์เทมิสและเจสันตกตะลึงอย่างมาก

ถ้าเขาสามารถใช้มานานี้ได้ด้วยตัวเอง เจสันก็ไม่จําเป็นต้องใช้หินมานาจนกว่าเขาจะไปถึงระดับมาสเตอร์ อย่างน้อยที่สุด ในขณะเดียวกัน ความปรารถนาของอาร์เทมิสที่จะดูดซับมานาของสร้อยข้อมือก็เพิ่มขึ้นทุกวันที่ผ่านไป

แม้ว่าเขาจะไม่สงสัยในความสามารถของอาร์เทมิสในการดูดซับมานาของคนแปลกหน้าเลยก็ตาม เจสันไม่ต้องการทดสอบในตอนนี้ เพราะเขาต้องการมานาสําหรับตัวเขาเอง

นอกจากนี้ เขาไม่ต้องการให้อาร์เทมิสจําศีลนานอีกครั้ง ในขณะที่เขาต้องต่อสู้เพื่อตัวเองเพื่อรักษาชีวิตที่หรูหราของสายใยวิญญาณ

เมื่อรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทั้งสองก็อาบน้ําและเตรียมตัว มาเลียเรียกม้าของเธอออกมา แต่มันกลับมองเจสันด้วยสายตาที่หยิ่ง

ฉันทําอะไรให้แก?

เขาบ่นในใจ ขณะที่มาเลียสั่งให้เขานั่งข้างหลังเธอ

ดูเหมือนว่าไนท์แมร์มันจะไม่ถูกใจสิ่งนี้ แต่มันต้องรับคําสั่งของมาเลียจากการเป็นพันธะวิญญาณ

เมื่อกระโดดขึ้นบนหลังม้า เจสันรู้สึกแสบร้อนใต้ตัวเขาทันที ขณะที่ม้าจุดไฟเล็กๆ ตรงจุดที่เขานั่ง มันเจ็บเพียงครู่หนึ่ง จนกระทั่งมาเลียสังเกตเห็นท่าทางที่เจ็บปวดของเขาและเธอก็หัวเราะออกมา

“หยุดแกล้งเขาได้แล้ว ไนท์แมร์”

มาเลียพูดพลางหัวเราะเบาๆ ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มเดินทางสั้นๆผ่านเมือง

ผ่านไปไม่ถึง 20 นาที พวกเขาก็เข้าไปในพื้นที่ที่พังยับเยิน ซึ่งเศษซากของตึกระฟ้าที่เคยสูงเสียดฟ้ายังสามารถมองเห็นได้ทั่วทุกแห่ง

เจสันจับเอวของมาเลียไว้อย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้ตกหลังม้า หลังจากกระตุ้นดวงตามานาของเขา จ้องมองตรงไปยังมานาบีบอัดรูปวงแหวนขนาดใหญ่ที่ปล่อยสีทอง สีดํา และสีเงิน

อย่างชัดเจนจากระยะไกล เขาไม่สามารถตรวจจับสิ่งใดได้เลย แต่เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้ สีสันก็สดใสขึ้น เจสันมองที่ฉากตรงหน้าเขาอย่างงุนงง

ก่อนหน้านี้ เขาคิดว่าสีทอง สีดํา และสีเงินอาจเป็นองค์ประกอบบางอย่าง ทําให้เกิดรอยแยก

เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ความผิดโดยพื้นฐานแล้ว แต่ข้อเท็จจริงที่สําคัญที่สุดที่เขาสามารถสรุปได้คือสิ่งที่ทําให้องค์ประกอบเหล่านี้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ซึ่งทําให้เกิดความแตกแยก

หากดวงตามานาของเขาไม่ได้เล่นตลกกับเขา เขาสามารถรับรู้อักษรรูนลึกลับและซับซ้อนทุกรูปแบบรอบรอยแยกรูปวงแหวนซึ่งเชื่อมต่อกันอย่างแผ่วเบา

“มีเพียงฉันเท่านั้นที่เห็น?”

เจสันถามตัวเองว่าในที่สุดเขาก็เห็นรอยแยกด้วยตาเปล่าเมื่ออาคารไม่บดบังทัศนะของเขาอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็พบว่าคนอื่นอาจมองไม่เห็นรอยแยก เพราะตัวเขาเองก็มองเห็นได้

รูนเหล่านี้ส่องเป็นสีดํา สีทอง และสีเงิน แต่พวกมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับรูนทั่วไป ด้วยเหตุผลหลายประการ

รูนคือ สิ่งที่ซับซ้อนที่สุดที่เขาเคยเห็นมาจนถึงปัจจุบันและนั่นกําลังพูดอะไรบางอย่างเมื่อเจสันเห็นอักษรรูนที่ซับซ้อนมากมายในห้องตีเหล็กของเชน

ถ้าเช่นระบุว่าทั่งมานาเกรด 3 ที่เขามี เขาต้องมีอันที่ดีกว่านี้และในของเจสัน ความคิดเห็น เจ้านายของเขามี ทั้งทั่งมานาระดับ 4

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าให้กลายเป็นเด็กเล่นกับความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวและลึกซึ้งที่เขารับรู้จากอักษรรูน มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น

มาเลียไม่ทราบถึงความตกใจของเจสัน เนื่องจากมีเพียงความคิดเดียวที่เธอจดจ่ออยู่กับเขาที่รัดเอวเธอไว้แน่น ทําให้เธอหน้าแดงแม้ว่าเธอจะไม่อยากทําก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ยิ่งพวกเขาเข้าใกล้รอยแยกมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งลังเลมากขึ้นเท่านั้น เมื่อความหนาแน่นและความกดดันของมานาเริ่มครอบงําเธอ ในขณะที่ความมั่นใจก่อนหน้านี้ของเธอดูเหมือนจะสั่นคลอน

เมื่อมองย้อนกลับไป เธอสังเกตเห็นเจสันจ้องตรงไปที่รอยแยก ด้วยความตกใจ ความกลัว และความอยากรู้ อยากเห็นเป็นประกายในดวงตาของเขา เธอพบว่าเขาน่าจะใช้ดวงตามานาเพื่อตรวจสอบรอยแยกอย่างละเอียด

เมื่อพวกเขามาถึงจุดตรวจรักษาความปลอดภัยซึ่งอยู่ห่างจากรอยแยกมากกว่าหนึ่งกิโลเมตร พวกเขาก็หยุดและลงจากไนท์แมร์ และก่อนที่มันจะกลับเข้าไปในโลกวิญญาณ มันก็ได้มองเจสันด้วยสายตาที่น่ารังเกียจอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เจสันไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งนี้ เนื่องจากดวงตาของเขาจับจ้องไปที่รอยแยก และเขายังคงต้องไปที่มันอย่างตั้งใจเนื่องจากเขารับรู้รูนเหล่านั้นได้อย่างลึกซึ้ง

“อักษรรูนเหล่านี้สลักจากมานาที่แปรสภาพหรือโลกได้รวบรวมอนุภาคมานาบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับสิ่งนี้ หรือไม่?

เจสันไม่แน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้น แต่ดูเหมือนว่าอักษรรูนถูกสร้างขึ้นโดยใครบางคนหรืออะไรบางอย่าง เพราะพวกเขาอยู่ในแถวที่เป็นระเบียบและเชื่อมโยงถึงกัน และเขาเริ่มสงสัยว่า Argos ซึ่งเป็นดาวเคราะห์ของพวกเขาจะทําสิ่งนี้ได้

เป็นเรื่องปกติหรือไม่” 1

เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเขาต้องยืนยันตัวตนของเขา เจสันก็ถูกนําออกจากความคิดลึก ๆ ของเขา และเขาทําทุกอย่างให้เสร็จโดยเร็วที่สุด

เมื่อเสร็จแล้วมาเลีย ก็พาเขาไปที่ทีมของเธอ ในขณะที่ เจสันพยายามจดจํารูนอย่างน้อยหนึ่งรูนในความทรงจําของเขาอย่างไรก็ตาม ความสําเร็จนี้เพียงอย่างเดียวนั้นยากที่สุดแล้ว เนื่องจากสายมานาที่มีความสัมพันธ์ เชื่อมโยงหลายร้อยเส้นที่เปลี่ยนรูปแบบที่หนา บาง ยาว สั้น พันกัน และบางครั้งก็รวมเข้ากับอักษรรูนสายสัมพัน

ธ์อื่นๆ

“รอยแยกนี้เป็นรูนเดียวหรือไม่

เขาแทบตะโกนออกมาด้วยความตกใจ ขณะที่มาเลียเขย่าเขาแรงๆ เพื่อลากเขาให้เขามีสติ

“มีสติ”

มาเลี้ยกล่าวเตือนเจสัน