ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 186

ตอนที่ 186 การยอมรับ

เมื่อได้ยินสิ่งที่เจสันพูด ทั้งเจนนิเฟอร์และมาเลียก็รู้สึกเจ็บปวดและหดหูทันที

แม้ว่าเจนนิเฟอร์จะไม่เคยถูกปฏิเสธ มาเลียก็คาดเดาคําตอบเช่นนั้นได้ แต่การได้ยินเจสันพูดโดยไม่ลังเลยังคงทําร้ายเธออย่างสุดซึ้งเกินคาด

ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน แต่ก็เจ็บปวดอยู่บ้าง แม้ว่าเธอจะเตือนตัวเองเป็นพันๆ ครั้งให้เลิกคิดถึงเจสัน

“งี่เง่า!”

เธอดตัวเองเมื่อสังเกตเห็นท่าที่ตกตะลึงของเจนนิเฟอร์

เจสันมองเจนนิเฟอร์อย่างเฉยเมยราวกับว่าพวกเขากําลังคุยกันเรื่องสภาพอากาศและไม่ใช่ว่าเขาเพิ่งปฏิเสธเธอ

ทันใดนั้น ธีโอซึ่งอยู่ถัดจากเจนนิเฟอร์ก็เริ่มหัวเราะออกมาดังๆ ตบไหล่เธอขณะที่เขาล้อเธอ ในขณะเดียวกัน เจสันก็หันไปหามาเลียซึ่งดูหดหูเล็กน้อย

เขาไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาเริ่มพูดกับเธออย่างไร้เดียงสาราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“มาเลีย เธอเป็นไรหรือเปล่า ?”

เมื่อเห็นการพยักหน้าของเธอ เขาก็เริ่มพูดถึงเหตุผลว่าทําไมเขาถึงมาที่นี่

“ฉันได้ยินมาว่าเธอต้องออกสํารวจ… เธอกําลังเข้าไปในรอยแยกระดับสี่ดาวหรือเปล่า ถ้าอย่างนั้น เธอช่วยพาฉันไปกับทีมของเธอได้ไหม”

เขาถามด้วยรอยยิ้มสดใส เมื่อได้ยินเจสันพูดถึงการเดินทาง มาเลีย เจนนิเฟอร์และธีโอก็หันมาสนใจทันที

มาเลียตอบอย่างจริงจังว่า

“ก็… ฉันยังไม่ได้พูดถึงการสํารวจกับทีมของฉัน แต่เจนนิเฟอร์และธีโอก็เป็นสมาชิกในทีมของฉันด้วย… ฉันอยากจะทําการสํารวจเพราะมีโอกาสสูงที่จะเจอสมบัติราคาแพง ซึ่งฉันต้องช่วยเกริก อย่างไรก็ตาม ฉันไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้กับทีมของฉัน ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถบอกเธอได้อย่างแน่นอน…เกี่ยวกับการเข้าร่วมทีมของเรา… ฉันไม่คิดว่าความสามารถในการต่อสู้ของเธอจะเทียบเท่ากับของเรา และการที่จะต้องปกป้องเอง ก็คงเป็นสิ่งที่ยากเกินไปสําหรับพวกเรา”

ธีโอผงกศีรษะในขณะที่เขารู้สึกว่าแกนมานาของเจสันอยู่เพียงระดับอเด็ป 3

ทําไมเขาถึงอยากจะไปด้วยนะ มันอาจจะเป็นการเพิ่มภาระให้กับพวกเรานะนั่น?”

ความสงสัยแบบเดียวกันนี้ปรากฏในจิตใจของเจนนิเฟอร์และธีโอ

แม้ว่าเจนนิเฟอร์จะยังรู้สึกหงุดหงิดกับการถูกปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาและค่อนข้างไม่สุภาพ แต่เธอก็ยังสามารถคิดได้อย่างชัดเจน

เจสันอยู่เพียงเกรด 1 และมีระดับแกนมานาที่อเด็ป 3 เท่านั้น ในขณะที่ความสามารถในการต่อสู้ของสิ่งมีชีวิตภายในรอยแยกระดับสี่ดาวนั้นอยู่ในระดับอันเบิลมิส (สัตว์ร้ายระดับบริสุทธิ์)

แม้แต่สัตว์ร้ายที่มีความแข็งแกร่งต่ํา ก็สามารถฆ่าเจสันได้อย่างง่ายดาย…

พวกเขาไม่ได้วางแผนที่จะดูแลเด็กในขณะที่ชีวิตของพวกเขาก็ตกอยู่ในอันตรายเช่นกันเมื่อเข้าไปสู่รอยแยกระดับ 4

การดูแลความปลอดภัยของทุกคนตลอดการเดินทางถือเป็นส่วนที่สําคัญที่สุดในภารกิจของพวกเขา ในขณะที่การทําส่วนอื่นๆให้สําเร็จ ซึ่งรวมถึงงานของพวกเขาด้วย จะเป็นความสําคัญสูงสุดอันดับสอง

ขณะที่ทั้งสามยังคงคิดถึงความสามารถของเจสัน เด็กอีก 8 คนก็มองดูเด็กหนุ่มผมดําอย่างประหลาดเมื่อสังเกตเห็นความสงบของเขา

ดูเหมือนว่าเขาจะคาดหวังคําตอบเช่นนั้นและเขาถึงกับยิ้มออกมา ในขณะที่ดวงตาสีทองของเขาเปล่งประกายราวกับมีความหวัง

ละสายตาไปมองมาเลีย เขาถามทั้งๆที่ยังยิ้มอยู่ว่า

“เธอไม่อยากประกันความปลอดภัยของเธอในขณะที่ค้นหาสมบัติคุณภาพสูงเหรอ เธอลืมเรื่องตาของฉันไป หรือเปล่า มาเลีย”

เจสันพยายามเลือกเส้นทางนี้ เนื่องจากเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการเพิ่มความอยากรู้ของทุกคน

ความสามารถในการรับประกัน หรือแม้กระทั่งเพิ่มความสามารถในการเอาตัวรอดของทีมจะเปลี่ยนโอกาสของเขาอย่างสมบูรณ์ และเขาต้องโฆษณาความสามารถของเขาอย่างสมบูรณ์ เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากพวกเขา

ขณะที่เจนนิเฟอร์และธีโอสับสนและสงสัยในเวลาเดียวกัน ดูเหมือนว่ามาเลียจะรู้ตัวทันทีเมื่อเจสันพูดจบ

“โอ้ย!!!! จริงสิ… เธอสามารถเห็นการไหลของมานาได้แม้ในระยะไกล… ฉันลืมไปหมดแล้ว ด้วยสิ่งนี้ พวกเราจะสามารถหลีกเลี่ยงพื้นที่ที่มีมานาหนาแน่น และค้นหาส่วนผสมคุณภาพสูงโดยไม่ต้องเข้าไปในพื้นที่ที่อันตรายที่สุด…”

มาเลียเริ่มพูดพล่ามอย่างตื่นเต้น รอยยิ้มของเจสันแข็งที่อไปครู่หนึ่งจนกระทั่งเขาสงบสติอารมณ์ได้อีกครั้ง เพราะเขาต้องการเก็บมานาของเขาไว้เป็นอาวุธลับเพื่อโน้มน้าวคนอื่นๆ

แต่เมื่อมองไปที่เจนนิเฟอร์และธีโอ เจสันก็ไม่แน่ใจว่าจําเป็นหรือไม่ พวกเขาจ้องมาที่เขาด้วยความสนใจ โดยปราศจากอคติใดๆเกี่ยวกับความสามารถในการต่อสู้และความสามารถของเขา

มาเลียยังคงพูดกับตัวเองจนกระทั่งเธอสังเกตว่าเธอพูดความคิดออกมาดังๆ เมื่อจําได้ว่าเธอโพล่งความลับของเจสันออกมา ทําให้เธอมองเขาด้วยความตกใจ

เจสันหัวเราะเบา ๆ ทําให้มั่นใจกับเธอว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ขณะที่เขาเริ่มท่องคําปราศรัยที่น่าเชื่อของเขา กับเจนนิเฟอร์และธีโอด้วยความหวัง

“ได้โปรดให้ฉันเข้าร่วมทีมสํารวจของเธอเถอะ! ฉันจะเป็นประโยชน์สําหรับพวกเธอ เพราะความสามารถของฉัน”

เจสันพูดพร้อมชี้ไปที่ดวงตาของเขา

“ฉันมีดวงตามานาพิเศษ และเท่าที่ดวงตามานาทั้งหมดสามารถทําได้ ฉันสามารถรับรู้การไหลของมานาที่คนอื่นทําได้เพียงสัมผัสได้เท่านั้น ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงไม่เพียงแต่มองเห็นพื้นที่ที่มีมานาหนาแน่น

ซึ่งมีแนวโน้มที่จะเป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรระดับเวทมนตร์เท่านั้น แต่ยังสามารถตรวจจับความผันผวนของมานาที่แผ่ออกมาจากสัตว์ร้ายและสิ่งมีชีวิตอื่นๆได้อีกด้วย

พวกเธอสามารถจินตนาการได้ว่าสิ่งนี้จะมีประโยชน์เพียงใด สายตาของฉันไม่ธรรมดา และฉันสามารถเห็นความผันผวนของมานาได้อย่างง่ายดาย

แม้อยู่ห่างออกไปมากกว่า 500 เมตร ซึ่งอยู่ห่างจากฉันไม่เกินหนึ่งกิโลเมตร ด้วยข้อได้เปรียบนี้ เราสามารถซ่อนตัวจากกลุ่มสัตว์ร้ายขนาดใหญ่หรือใช้เส้นทางที่ปลอดภัยกว่าในขณะที่เดินผ่านรอยแยกและเข้าไปในถ้ํา ป่า หรือที่ใดก็ตาม

ความสามารถในการต่อสู้ของฉันอาจอ่อนแอเกินไปที่จะเข้าไปในรอยแยกระดับสี่ดาวเพียงลําพัง แต่ฉันสามารถรับรองความปลอดภัยของทุกคนได้ ตราบใดที่พวกเธอเชื่อคําพูดของฉัน

ฉันมั่นใจว่าเราสามารถเอาชีวิตรอดและรวบรวมสมบัติล้ําค่ามากมาย

หลังจาดที่จําความสามารถของเจสันได้ มาเลียก็ยอมรับเขาให้เข้าร่วมทีมของเธออย่างรวดเร็ว ทําให้ธีโอ และเจนนิเฟอร์สับสนเล็กน้อย

สําหรับพวกเขา เจสันเป็นคนแปลกหน้าที่พวกเขาเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต

แม้ว่าคําพูดของเขาจะถูก แต่พวกเขาสามารถไว้วางใจเขาด้วยชีวิตเดียวของพวกเขาอย่างนั้นได้หรือไม่?

สิ่งเดียวที่ทําให้พวกเขาไม่ปฏิเสธคําขอของเขา ก็คือมาเลีย

พวกเขาเป็นเพียงนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาที่แอสทริกซ์ช่วงสั้นๆ เมื่อปีใหม่เริ่มต้น แต่มาเลียมีความน่าเชื่อถือ เธอไม่เหมือนนักเรียนเจ้าเล่ห์คนอื่นๆ ที่พวกเขาเคยรู้จักในช่วงเวลาสั้นๆที่พวกเขามาที่นี่

ความรู้สึกของพวกเขาบอกพวกเขาว่าเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าพวกเขานั้นน่าเชื่อถือ แต่มันจะคุ้มค่าไหมที่พวกเขาจะต้องเข้าไปเสี่ยงอันตรายและพึ่งพาเจสัน

เมื่อพบว่าดูเหมือนว่าจะมีปัญหาเรื่องความไว้วางใจ เจสันต้องการเปิดเผยเพิ่มเติมเกี่ยวกับดวงตาของเขา แต่ก็อาจย้อนกลับมาได้เช่นกัน ซึ่งทําให้เขาต้องหยุด

เธอจึงถามออกไปตรงๆ โดยไม่ลังเลใดๆ

“ถ้าเธอบอกเหตุผลที่อยากเข้าร่วมทีมเราตรงๆเลย ฉันอาจจะตอบรับคําขอของเธอ!”

ธีโอยังไม่แน่ใจว่าต้องทําอย่างไร เมื่อได้ยินพี่สาวถามคําถามเดียวกับที่เขาคิดอยู่ในหัว

เจสันคิดอยู่ครู่หนึ่งเกี่ยวกับคําตอบที่เป็นไปได้ เจสันตัดสินใจที่จะยึดติดกับความจริง ขณะที่เขาเรียกสกอร์พิโอออกมา ซึ่งเปลือกภายนอกของมันเป็นสีเขียวเข้มและมีสีฟ้าเป็นประกาย

“ฉันต้องการเครดิต… พันธะวิญญาณที่สองของฉันวิวัฒนาการโดยไม่ได้ตั้งใจหลังจากดูดซับมานาจํานวนมาก แต่น่าเสียดายที่วัสดุที่จําเป็นเพื่อให้การวิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์นั้นไม่สมบูรณ์และไม่เพียงพอ

ดังนั้นฉันต้องรวบรวมวัสดุที่จําเป็นเพื่อทําให้เสร็จการวิวัฒนาการ และการล่าสัตว์ป่าเพื่อสะสมสตาร์โน็ตอาจใช้เวลานานเกินไป

ฉันไม่รู้ว่าวิวัฒนาการที่ไม่สมบูรณ์จะทําให้สกอร์พิโอเกิดความเจ็บปวด และอาจจะพิการได้ซึ่งน่ากลัวมาก!!

ดังนั้น ฉันต้องการเครดิต และการปรากฏตัวของรอยแยกระดับสี่ดาวเป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบสําหรับฉัน “

เจสันพูดอย่างตรงไปตรงมาในขณะที่ปกปิดข้อเท็จจริงที่สําคัญที่สุด ซึ่งเขาสามารถขอเครดิตจากอาจารย์ของเขาเพื่อให้การวิวัฒนาการของสกอร์พิโอนั้นสําเร็จ แต่แท้จริงแล้วเขาต้องการที่จะเข้าไปดูว่าภายในรอยแยกนั้นเป็นอย่างไร และมีสิ่งใดบ้าง

เจนนิเฟอร์พยักหน้าตอบ ตอนนี้เธอเข้าใจความกังวลของเจสันแล้ว

“ฉันยอมรับคําขอของเธอ!

เธอพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะเสริมว่า

“แต่ฉันไม่ยอมรับการปฏิเสธของเธอ!”

เจนนิเฟอร์ยิ้มออกมา

ธีโอส่ายหัวเนื่องจากพฤติกรรมของพี่สาวในขณะที่เขากล่าวว่า

“ฉันก็ยอมรับคําขอของเธอเช่นกัน…เป็นกา

สายใยวิญญาณของเธอมีความสําคัญต่อเธอมาก”

ธีโอยิ้มตัดสินใจยอมรับ